📊
فقر و گرسنگی در ایران امروز
بر پایه دادههای رسمی، بیش از ۶۰٪ جامعه ایران کمتر از ۲۱۰۰ کالری استاندارد روزانه دریافت میکنند؛ یعنی اکثریت مردم در وضعیت فقر و گرسنگی به سر میبرند. این واقعیت نه نتیجه سیاستهای یک جناح یا رقیب، بلکه پیامد مستقیم ساختار اقتصادی رانتی و نئولیبرالی است. همه لایههای بورژوازی انگلی در جمهوری اسلامی ــ بوروکراتیک، مالی، تجاری و نظامی ــ وانمود میکنند که بحران معیشتی تنها محصول جناح مقابل است، در حالیکه افزایش نقدینگی و تورم افسارگسیخته نشان میدهد همه آنان در پر کردن جیبهای خود شریکاند.
💰 رشد نقدینگی و تورم افسارگسیخته
- خرداد ۱۴۰۳ ➝ بیش از ۳۲٪
- مهر ۱۴۰۳ ➝ ۴۵٪
این آمار به روشنی بیانگر آن است که دولت و نهادهای وابسته برای پوشش کسری بودجه به استقراض از شبکه بانکی و چاپ پول روی آوردهاند. نتیجه آن، تورم پایدار و افزایش روزانه قیمتهاست که به بخشی عادی از زندگی مردم بدل شده است. کارگران و زحمتکشان ناچارند بخشی از هزینه خوراک خود را صرف آموزش، بهداشت یا حملونقل کنند و در نتیجه از دریافت کالری کافی محروم میشوند.
🏴 بورژوازی انگلی و بازتولید بحران
بورژوازی انگلی حاکم، با خصوصیسازی بیضابطه، واگذاری داراییهای ملی و سیاستهای ارزی و مالی رانتی، نه تنها بحران را حل نکرده بلکه آن را به سود خود بازتولید کرده است. این لایهها با تقسیم نقش میان خود، از بوروکراتهای دولتی تا سرمایهداران مالی، تجاری و نظامی، ساختاری ساختهاند که در آن فقر عمومی و تورم مزمن ابزار انباشت سرمایه برای اقلیت حاکم است.
✊ راهحل
هیچ اصلاح سطحی یا تغییر جناحی نمیتواند این چرخه را بشکند. تنها با واژگونی بورژوازی بوروکراتیک، مالی، تجاری و نظامی و برپایی اقتصادی مردمی و غیرسرمایهداری میتوان فقر و گرسنگی را پایان داد. آیندهای دادگرانه تنها با کنار زدن این ساختار انگلی و استقرار نظمی نوین شدنی است.

دیدگاهتان را بنویسید