👥
اعتراض گستردهی بیش از سه هزار کارگر پیمانکاری واحدهای پالایشگاهی پارس جنوبی، بازتابی از بحران عمیق در ساختار اقتصادی متکی بر سیاستهای نئولیبرالی است که طی سالهای اخیر به فرمان خود ولی فقیه زیر عنوانهایی چون «مولدسازی» و «جهش تولید» به اجرا درآمده است.
این سیاستها با خصوصیسازی بیضابطه، واگذاری پروژهها به پیمانکاران واسطه، و حذف امنیت شغلی، منجر به شکلگیری لایهای از بورژوازی انگلی شده است که سود خود را از نیروی کار ارزان و بیحقوق کارگران تأمین میکند.
کارگرانی که در سختترین شرایط آبوهوایی و زیستی در مناطق صنعتی جنوب کشور کار میکنند، با قراردادهای موقت و فاقد مزایا، عملاً در موقعیتی شبیه به «بردگی مزدی» قرار گرفتهاند. شعار آنان ــ «نشان بردهداری، فیش حقوقی ماست» ــ بیان صریح همین واقعیت است.
مطالبات کارگران پارس جنوبی از جمله حذف پیمانکاران مفتخور، بازنگری در طبقهبندی مشاغل، و اجرای نظام کار-استراحت منصفانه نهتنها خواستههایی صنفی، بلکه تلاشی برای احیای ابتداییترین حقوق انسانی و کرامت کاری است.
تجربه این اعتراضات نشان میدهد که تا زمانی که منطق نئولیبرالی ــ که سود را بر انسان مقدم میدارد ــ بر اقتصاد حاکم باشد، شکاف طبقاتی، ناامنی شغلی و استثمار بیامان کارگران ادامه خواهد داشت.
تنها با برکناری رژیم ولایت فقیه و اقتصاد سرمایهداری نئولیبرالی و رانتی آن میتوان استثمار وحشیانه کارگران را متوقف کرد. این نظام با ساختارهای فاسد و سیاستهای ضدکارگری، نیروی کار را به بردگی مدرن کشانده است. کارگران، ستون فقرات جامعه، در شرایطی سخت و ناعادلانه زندگی میکنند، در حالی که ثروتهای ملی به جیب اقلیت رانتی و وابسته به قدرت سرازیر میشود. آزادی، عدالت اجتماعی و برابری تنها زمانی تحقق مییابد که این رژیم سرکوبگر و اقتصاد وابستهاش کنار زده شود. آینده روشن در گرو اتحاد کارگران و مردم علیه این نظام است.
دیدگاهتان را بنویسید