دورههای درازی در اقتصادی سرمایهداری، صنعت جنگافزار سازی تنها صنعت شکوفا با سود سرسامآور بودهاست. کینزینیسم جنگی (War Keynesianism)، یک راهچاره برای برونرفت از چالشهای اقتصادی سرمایهداری است، که هم اکنون بسیاری از سیاستمداران کشورهای امپریالیستی به آن گرایش دارند.
کینزیگرایی جنگی یک سیاست اقتصادی ، بدین معنا است که دولت باید با بالا بردن هزینههای نظامی تکانه بخشهای دیگر اقتصاد و فراهم کننده رشد اقتصادی شود. این یک سیاست پولی است که جان مینارد کینز (ohn Maynard Keynes) از پیشنهاد دهندگان آن بود. ولی کینز از افزایش هزینه های اجتماعی برای بهسازی زیرساختها سخن میگفت، به جای آن، این هواداران جنگ، خواهان افزایش هزینههای جنگی و یارانه به صنعت جنگافزارسازی هستند.
بر پایه این سیاست، نهادهای دولتی باید سرمایهگزاریهای هنگفت در صنعت جنگافزارسازی انجام دهند که تا تکانه همه زمینههای اقتصادی شود . جای هیچ شگفتی نیست که رئیس کمیسیون اروپا، لاین (U. V.D. Leyen) و نخستوزیر کنونی بریتانیا، استارمر (K. Starmer) ، برای برونرفت اروپا از افت اقتصادی کنونی و پسماندگی از فنآوریهای پیشرفته، هوادار سیاست کینزینیسم جنگی شدهاند.
در ۵ مارس ۲۰۲۴ ، کمیسیون EDIP – برنامه صنعت دفاعی اروپا – را پیشنهاد کرد. هدف از این برنامه این است که قانون اروپایی را برای آغاز پیاده کردن برنامه استراتژی صنعت دفاعی اروپا (EDIS) آماده کند. صندوق تسریع تحول زنجیره تامین دفاعیFund to Accelerate defence Supply chains Transformation) (FAST) ) برای آغاز این برنامه یکونیم میلیارد یورو کمک گرفت که پس از سال ۲۰۲۷ به ۱۰۰ میلیارد یورو افزایش مییابد. بسیار روشن است که افزون از پاسبانی سرکردگی جهانی خود، اتحادیه اروپا به دنبال آن است که با سرمایهگزاری در صنعت جنگافزارسازی و شکوفایی آن، بخشهای دیگر اقتصاد را به جنبش درآورد و با این کار پایههای رویش اقتصادی را فراهم کند.
دیدگاهتان را بنویسید