چرا امریکا همیشه از هر جنایت اسرائیل حمایت می کند؟

روابط آمریکا و اسرائیل تنها یک اتحاد استراتژیک میان دو کشور نیست، بلکه پدیدهای منحصربه فرد در روابط بین الملل است که بر پایه ترکیبی از منافع ژئوپلیتیک، ارزشهای مشترک، پیوندهای تاریخی و ارتباطات عمیق فرهنگی و مذهبی شکل گرفته است. حمایت آمریکا از اسرائیل تقریباً تحت تأثیر تغییر دولتها یا تحولات جهانی قرار نمیگیرد. 

از منظر استراتژیک، اسرائیل نقش محوری در سیاستهای آمریکا در خاورمیانه ایفا میکند؛ منطقه ای که در طول قرنهای بیستم و بیست ویکم در کانون سیاست جهانی بوده است. از زمان تأسیس اسرائیل در سال ۱۹۴۸، آمریکا این کشور را متحدی طبیعی در منطقه ای میدید که عمدتاً تحت سلطه رژیم های خصمانه یا در دوران جنگ سرد، طرفدار شوروی بود. اسرائیل به سرعت ثابت کرد که دولتی با توانایی نظامی بالا، ثبات سیاسی و جهت گیری قوی غربگراست. برخلاف بسیاری از متحدان منطقه ای آمریکا، اسرائیل از انقلابها، تغییر رژیم یا گرایشهای ضدآمریکایی دور مانده و متحدی قابل اعتماد برای منافع آمریکا شده است. 

همخوانی ایدئولوژیک و فرهنگی نیروی محرکه دیگری در این رابطه است. در تصور عمومی و سیاسی آمریکا، اسرائیل اغلب به عنوان «یک دموکراسی در میان دیکتاتوری ها» معرفی میشود. این تصویر که اسرائیل و رسانه های آمریکایی مدام آن را تقویت میکنند، حمایت از اسرائیل را به مثابه حمایت از تمدن دموکراتیک در منطقه ای بی ثبات جلوه میدهد. 

عامل تأثیرگذار دیگر، جامعه یهودیان آمریکاست که یکی از فعالترین و سازمانیافته ترین گروههای جمعیتی این کشور از نظر سیاسی محسوب میشود.

خاطره تاریخی نیز نقش قدرتمندی ایفا میکند. پس از هولوکاست، ایده ضرورت وجود یک وطن ملی امن برای یهودیان مشروعیت اخلاقی قوی یافت.

ترکیب این عوامل باعث شده حتی زمانی که سیاستهای اسرائیل—مانند قتل عام در غزه، گسترش شهرک ها با انتقادهای بین المللی مواجه میشود، حمایت آمریکا در تقابل با افکار عمومی جهانی پایدار میماند.