سیاست واقع‌بینانه رژیم ولایی؟

سخن روز شماره ۵

۱ اردیبهشت ۱۳۹۹، ۲۰ آوریل ۲۰۲۰

خبر آن است که حسن روحانی، رئیس جمهور اسلامی و روحانی مسلمان در روز ۱۹ فروردین در نشست شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی خطری را گوشزد می‌کند و بر پایه آن سیاست دولت خود و رژیم سرمایه داری حاکم را توجیه می کند، که آشنا شدن با آن سودمند است.

رئیس جمهور اسلامی در این نشست چنین می گوید: «حتی اگر ۲ میلیون نفر بر اثر ابتلا به بیماری کرونا بمیرند، به دلیل ضعف اقتصادی نمی‌توان کشور را تعطیل کرد.» و در ادامه اظهار می دارد، «اگر مشاغل و اصناف را تعطیل کنیم، چند وقت دیگر با اعتراضات خیابانی ۳۰ میلیون نفر گرسنه روربرو خواهیم شد.»

سخنان رئیس جمهور اسلامی که آمادگی و پذیرا بودن رژیم دیکتاتوری را برای مرگ ۲ میلیون انسان توصیف می‌کند، تنها نشان جایگاه اخلاقی مذهب ارتجاعی در حاکمیت جمهوری اسلامی نیست. این سویه ی قابل اغماض است، زیرا اخلاق ٬٬اسلامی٬٬ این رژیم نمی‌تواند سرشتِ طبقاتی دیگر جز این داشته باشد که با صراحت و قساوت به نمایش می گذارد.

سخنان رئیس جمهور اسلامی که خطر «اعتراضات خیابانی ۳۰ میلیون گرسنه» را گوشزد می‌کند نیز تنها جایگاه اخلاقِ مذهب ارتجاعی حاکم را به نمایش نمی گذارد. اشاره شد که این سویه در بحث حاضر قابل اغماض است.

اهمیت سخنان رئیس جمهور اسلامی در نکته ی دیگری نهفته است. رئیس جمهور مسلمان، سیاست «واقع بینانه ی» رژیم دیکتاتوری را در مبارزه با پاندمی کرونا در ایران ناخواسته برملا می سازد!

او تضادی را میان ادامه حاکمیت سرمایه داری وابسته در ایرانِ جمهوری اسلامی با هستی میلیون‌ها مردم میهن ما نشان می‌دهد و ناخواسته آن را برملا می‌سازد که خطر اصلی را برای هستی میلیون‌ها ایرانی تشکیل می دهد!

این تضاد اکنون برجسته‌تر و آشکار تر شده است، زیرا بحران بیماری ویروسی بر بحران اقتصادی- اجتماعی روزافزون اضافه شده است. علت اصلی و تعیین کننده وضع شکننده و خطرناک هستی مردم میهن ما که زحمتکشان میلیونی از کارگران یدی و فکری تا بازنشستگان و معلمان و دیگر لایه‌های محروم که زنان و خلق های ساکن ایران محروم ترین آن‌ها را تشکیل می دهند، ناشی از وابستگی اقتصادی- اجتماعی میهن ما ایران است به اقتصاد امپریالیستی.

رژیم ودیکتاتوری ولایی با تبدیل نمودن دستورات سازمان های مالی امپریالیستی به سیاست رسمی نظام سرمایه داری حاکم، ایران و اقتصاد آن را به زائده‌ای از اقتصاد امپریالیستی بدل ساخته است.

با چنین سیاست ضد مردمی و ضد ملی سرمایه داری وابسته در ایران است که تأثیر تحریم های امپریالیستی مؤثر و فاجعه برانگیز شده است. این فاجعه‌ای خود ساخته است!

۳۰ میلیون زحمتکشی که تحت تأثیر سیاست ضد مردمیِ طبقات حاکم در خطر گرسنگی و مرگ قرار دارند، ولی اهرم تغییر شرایط را نیز در دست دارند. سازماندهی زحمتکشان و محرومان در همه ی سطوح، در کارگاه و کارخانه و مزرعه و محله، اهرم تغییر شرایط حاکم است.

باید در برابر سیاست «واقع بینانه ی» طبقات حاکم، زحمتکشان و همه ی لایه‌های محروم سیاست «واقع بینانه ی» خود را قرار دهند و آن را در خدمت تجهیز و سازماندهی نیروهای خود برای سرنگونی رژیم دیکتاتوری حافظ نظام سرمایه داری وابسته به اقتصاد امپریالیستی به کار گیرند.

تنها با طرح جایگزین مردمی- دمکراتیک و ملی- ضد امپریالیستی اقتصاد سیاسی به سود زحمتکشان و محرومان در برابر اقتصاد سیاسی طبقات حاکم می‌توان سیاست «واقع بینانه ی» طبقات زیر ستم را به اهرم تجهیز و سازماندهی آن‌ها بدل نمود. تنها با توضیح و شکافتن مضمون انقلابی و سازنده ی جایگزین مردمی- دمکراتیک می‌توان به جنگ «واقع بینی» طبقات حاکم و ویروس کرونا رفت!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *