بگذار هفت هزار تپه برخیزد!

شبحی دراین فلات فلاکت زده در گشت و گذار است. در این دریای ثروت اکثریتی گرسنه و فقیر زنجیرهای بردگی را بصدا درآوردەاند. این هنوز آغاز جدی تر نبرد فقر و ثروت و بعبارت رساتر نبرد کار و سرمایه است.ربایندگان ثروت و برخورداران از این چپاول آنگاه این فریاد ها را خواهند شنید که دستانمان بهم برسد و زنجیرها بگسلد و آنگاه جهانی نوین سر برخواهد آورد. بدون بردگی کارمزدی، بی گرسنگی و تن و فرزند فروشی، بدون گورخوابی. در آن هنگام مردمان بی لبخند چنان قهقهه سرخواهند داد که چشمه بجوشد و کوه سبزه پوشد و طبیعت آرام گیرد.

و این رویا نیست فقط مشروط به اتحاد اردوی بیشمار کار و زحمت حول برنامەی ادارەی شورایی جامعه است. از صفر تا صد باید شورا را زندگی کنیم. آن دم پیکار نهایی برای برپایی جهانی نو آغاز می شود. بایستی همه فراخوانده شوند؛ پرستاران، معلمان، بازنشستگان و خلاصه همەی طبقه و متحدان باید در این کارزار همراه شوند.

بگذار هفت هزار تپه برخیزد. اکنون کارگران نفت و پتروشیمی بە فریاد آمدەاند، دیر نیست که شریان ثروت و مکنت و رانت و مخازن تدارکاتی سرکوب با اعتصاب و اعتراض کارگران نفت و پتروشیمی قطع گردد. باید مراقب فتنه و توطئەی دشمنان باشیم که این هیولایی مکار و حیلەگر است.

ما جمعی ازفعالین کارگری که خود را بخشی از اردوی کار در نبرد بی امان کار و سرمایه میدانیم حمایت بیدریغ خود را از تمامی مطالبات کارگران هفت تپه، صنایع نفت و پتروشیمی، هپکو و سایر اعتراضات کارگران و زحمتکشان اعلام نموده و خود را ملزم به ابراز همبستگی با آنان میدانیم. باشد تا درسراسر ایران هفت هزار تپه برپا کنیم.

نان، کار، آزادی، ادارەی شورایی!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *