اعتصاب در بخش نفت و گاز ایران چهارمین هفته خود را سپری کرد

So., 30. Aug. um 12:02به پیمانکاری پایان دهیم! قرارداد کار رسمی خواست ماست!

«اتاق فکر برنامه ریزی کارزار» توانسته است در برابر سرکوب ها مقاومت کند زیرا به روی مسائل روزمره و مطالبات صنفی تمرکز کرده است. کارگران کار خود را ترک کرده و با حضور متینانه در خارج از دفاتر کارفرمایان تجمع کرده اند. این کمیته با پخش بولتن های خبری هفتگی از طریق رسانه های اجتماعی، اخبار اعتصابات و مطالبات را به روز رسانی کرده و پخش می کند.

ادامه اعتصاب کارگران صنعت نفت و پتروشیمی و سایر مراکز صنعتی در آستانه روز  دوازدهم

اعتصاب گسترده در بخش نفت و گاز ایران چهارمین هفته خود را سپری کرد و همچنان ادامه دارد. ۲۸مین روز اعتراض سراسری کارگران پروژه ای در ۷ شهریور ماه همچنان ادامه داشته است.

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، حدود ۱۰ هزار نفر از کارگران مناطق نفتی و گازی ایران از ۱۱ مرداد، شروع به اعتصاب های خودجوش کرده اند. علیرغم تلاش ها برای سرکوب، اعتصاب با ادامه دارد، کارگران دارای روحیه خوب می باشند و بسیاری از کارفرمایان شروع به دادن امتیازاتی کرده اند.
اگرچه اعتصاب ها در میادین گازی پارس جنوبی متمرکز می باشند، ولی توقف فعالیت در مجتمع های صنعتی مشهد، تبریز، ارومیه، اصفهان و سایر شهرهای سراسر ایران گسترش یافته است و بر کارخانجات پتروشیمی، پالایشگاه ها و نیروگاه ها تأثیر گذاشته است.

این کارگران توسط بنگاه هایی استخدام می شوند که طبق قرارداد، برای شرکت های بزرگ نفتی و گازی نیروی کار فراهم می کنند. این بنگاه ها به دلیل ادامه اعتصاب تحت فشار زیادی قرار دارند، زیرا در معرض خطر نقض قراردادهایشان با شرکت های نفتی می باشند. تعطیلی چشمگیر تولید، به نوبه خود، یک بحران بالقوه برای ایران می باشد که برای دستیابی به ارز خارجی، به شدت به این بخش اقتصادی، وابسته است.

بر طبق برخی از گزارش ها برخی از پیمانکاران، مطالبات کارگران برای پرداخت دستمزد های عقب افتاده و افزایش حقوق را پذیرفته اند و همچنین موافقت کرده اند که دستمزدها را به صورت هفتگی پرداخت کنند. نمایندگان کارگران اعلام کرده اند که تا زمانی که همه خواسته هایشان، از جمله امر نمایندگی کارگران، برآورده شود، اعتصاب ادامه خواهد داشت. این مطالبات شامل دستمزدهای بیشتر، قراردادهای امن و اقامتگاه و غذای بهتر می باشد.

از آنجا که اتحادیه های مستقل نمی توانند در ایران آزادانه فعالیت کنند، اعتصابات توسط یک «اتاق فکر برنامه ریزی کارزار» متشکل از کارگران هماهنگ می شود. دولت ایران غالباً ناآرامی های کارگری را به گردن آشوبگران خارجی و گروه های مخالف تبعیدی می اندازد و از این امر به عنوان بهانه ای برای سرکوب خشن اعتراضات و تحت عنوان یک مسئله امنیت ملی، استفاده می کند.

«اتاق فکر برنامه ریزی کارزار» توانسته است در برابر سرکوب ها مقاومت کند زیرا به روی مسائل روزمره و مطالبات صنفی تمرکز کرده است. کارگران کار خود را ترک کرده و با حضور متینانه در خارج از دفاتر کارفرمایان تجمع کرده اند. این کمیته با پخش بولتن های خبری هفتگی از طریق رسانه های اجتماعی، اخبار اعتصابات و مطالبات را به روز رسانی کرده و پخش می کند.

تمام پیمانکاری های تهران جنوب باجوشکاران و فیترهایش هنوز در اعتصاب به سر می برند.

پالایشگاه آبادان در اعتصاب است و کارگران پیشنهاد ۸ میلیون و ۵۰۰ هزارتومانی برای ۲۴ روز کار را قبول نکرده و گفته اند زیر۱۰ میلیون کار نمی کنیم.

شرکت کیسون در پتروشیمی دنا که کارگرانش به اعتصاب پیوسته اند نه تنها حقوق خرداد ماه کارگران را پرداخت نکرده است.

هنوز هم هستند کارگرانی که به دلیل سیاست های ضدکارگری پیمانکاران، پروژه ها را ترک می کنند.

شرکت آسفالت طوس به پیمانکاری کارگر در دشت آزادگان از جمله این پروژه هاست که کارگرانش با تسویه حساب و احتساب حتی روزهای اعتصاب پول خود را گرفته و پروژه را ترک کرده اند.

شرکت هایی که کارگران در آنها کار می کنند و به اعتصاب نپیوسته اند در بدترین شرایط کاری به سر می برند. در نیروگاه سیکل ترکیبی ارومیه شرکتی به نام تنش گستر با مدیریت موسوی هنوز حقوق خرداد ماه کارگران را نداده و کارگرانش را سر می دواند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *