دروغ های امپریالیسم در باره ی “امپریالیسم” چین!

سخن روز شماره ۵۲
۲۲ اسفند ۱۳۹۹، ۱۲ مارس ۲۰۲۱

جمهوری خلق چین بی گمان با دشواری های درونی خود دست پنجه نرم می کند، ولی رسانه های غربی در باره ی جمهوری خلق چین داستان های دوران جنگ سرد علیه اتحاد جمهوری شوروی سوسیالیستی را دنبال می کنند. هم اکنون نیز آنها به گردآوری دروغ در باره ی آن چه که در جمهوری خلق چین می گذرد می پردازند و زیرکانه سرمایه داری غربی را برتر می نمایانند. پس از روشن سازی در باره ی یک دروغ و پیش از پایان یافتن زمان پخش آن، دستگاه دروغ پردازی غرب دروغ نوینی پدید می آورد. به یاد داشته باشید، هنگامی که ایالات متحده در باره حقوق بشر در جمهوری خلق چین سخن می گوید، چیزی در باره ی دو میلیون زندانی خود نمی گوید؛ و چیزی در باره ی این که پلیس در آمریکا سالانه هزار تن- بیشتر آن ها رنگین پوست- را در خیابان ها می کُشد نمی نویسد.

بازگویی روزانه دروغ مانند ترانه ای است که پس از بارها شنیدن، انسان خود به خود و ناخودآگاه آن را زمزمه می کند. به همین دلیل،  میلیون ها تن در جهان بر این باورند که اویغورها در زندان های جمهوری خلق چین شکنجه و کُشته می شوند. این داستان های ساخته شده مانند داستان جنگ افزارهای شیمیایی و هسته ای در عراق، نوزادان دزدیده شده از بیمارستان در کویت، سربازان آدمکش لیبیایی که قرص های ویاگرا می خورند و روس هایی که برای کشتن نیروهای آمریکایی پاداش می دهند سراسر و سرتاپا دروغ است، ولی با بازگویی روزانه بخشی از مردم جهان به آن ها باور می کنند.   

چند سالی است که غرب که خود حق فرمانروایی و در دست داشتن سرنوشت خلق های بسیاری را در اروپا از آن ها گرفته است با دروغ می گوید که جمهوری خلق چین به کشتار خلق اویغور تُرک زبان که در ایالتِ خودمختارِ شین جیانگ در غربِ جمهوری خلق چین زندگی می کنند پرداخته است. تلویزیون کشورهای غربی از فروپاشی خانواده ها و زندانی کردن انسان هایی با نام و نشان سخن گفته اند که پس از آن در تلویزیون جمهوری خلق چین با آن ها گفتگو و دروغ گویی رسانه های غربی آشکار و نمایان شد.    

به تازگی ماکسیم ویواس (Maxime Vivas) نویسنده و روزنامه نگار فرانسوی پس از بازدید از ایالت شین جیانگ، در باره خلق اویغور نوشت. او می گوید که در آن جا هم مسجد دید و هم آموزگار که به هر دو زبان ترکی و چینی شاگردان را آموزش می داد. او از آشپزخانه هایی بازدید کرد که برای مردم خوراک با گوشت حلال می پختند. بنگاه های خبری غربی مانند بی بی سی، نیویورک تایمز و سی ان ان، با دروغ آموزش در آموزشگاه های شین جیانگ را شستشوی مغزی می نامند. این بنگاه ها داعش را پس افتاده و واپسگرا می دانند، ولی برخی از تاریک اندیشان خلق ایغور را چون روشن اندیش به مردم غرب می نمایانند. دستگاه های دولتی و امنیتی آمریکا با جدایی خواهان  اویغور پیوند نزدیک دارند.  ویواس در کتاب خود پیوند دروغ پردازان را با  سیا (CIA) به روشنی نشان می دهد.   رسانه های غربی گزارش های دروغ آدریان زنز(Adrian Zenz) “چین شناس” در باره کشتار اویغورها را روزانه به خورد بینندگان خود می دهند؛ آن هم هنگامی که در کمتر از ده سال جمعیت اویغورها در شین جیانگ نزدیک به ۳ میلیون تن افزایش یافته است. آن ها دروغ را تا به آن جا گسترش دادند که می گویند که اویغوری که ریش داشته باشد دستگیر و زندانی می شود، ولی ویواس هنگام کار پژوهشی خود در این ایالت با بسیاری از ریش سپیدان و سیاهان گفتگو و نشست و برخاست داشته است. سیاه نمایی کار بزرگ ناداری زدایی جمهوری خلق چین در شین جیانگ کار را به آن جا رسانده است که حتا خود کارمندان سازمان ملل را به شگفتی درآورده است.   

هنگامی که غرب از جمهوری خلق چین سخن می گوید، بی گمان حزب کمونیست را به داستان خود پیوند می دهد تا این گونه وانمود کند که این حزب همچون دیکتاتوری همه ی نهادهای کشور را در دست دارد و مردم در این کشور هیچ کاره هستند. این نکته افزوده شود که بسیاری از کارشناسان مستقل می گویند که دولت جمهوری خلق چین میان مردم خود دوست داشتنی تر (محبوب تر) از دولت های غربی میان مردم خود است. بسیاری از کارشناسان ریشه این یورش دشمنانه غرب علیه جمهوری خلق چین را تنها در  برتری های اقتصادی جمهوری خلق چین نمی بینند، بلکه در پیروزی جمهوری خلق چین در نبرد در برابر کورونا می دانند. این پیروزی به روشنی برتری یک سیستم سوسیالیستی و مردمی را در فراهم کردن بهداشت و نبرد با بیماری را به مردم جهان نشان داده است. کورونا بیش از نیم میلیون آمریکایی را کُشته است، برای این که در این کشور سودورزی در بهداشت مهمتر از تندرستی مردم است. باید به یاد داشت که جمهوری خلق چین با بیش از یک میلیارد جمعیت بیشتر از آمریکا، تنها ۵۰۰۰ کُشته داده است.     

جمهوری خلق چین نخستین کشوری بود که با ویروس کورونا روبرو شد، و نخستین کشوری بود که این ویروس را شکست داد و با جمعیتی نزدیک به ۱,۵ میلیارد، بیماری کورونا نتوانست چندان در این کشور جان انسان ها را بگیرد. جمهوری خلق چین به تندی از گسترش این ویروس پیشگیری کرد و راه نبرد با آن را به دیگران آموخت. هم اکنون بسیاری از کشورهای غربی به دانش جمهوری خلق چین در این زمینه نیازمند و برای خرید ماسک و دیگر افزار نبرد با کورونا به جمهوری خلق چین وابسته هستند، ولی به جای سپاسگزاری، این کشورها جمهوری خلق چین را دشمن مردم می شناسانند.   

 یکی از دروغ های دیگری که به زبان “چپ” ولی با کمک بی دریغ “راست” پخش می شود در باره ی “امپریالیسم” بودن جمهوری خلق چین است. این بار هم دستگاه های دروغ پراکنی غربی با بازآفرینی مقوله “سوسیال امپریالیسم” علیه اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، آن را بر ضد جمهوری خلق چین به کار می برند. گویا سرمایه‌داران چینی با بیرون انداختن شرکت های غربی، به شیوه‌های گوناگون ارزش اضافی تولید شده از سوی خلق های آفریقا را از آفریقا به در می‌برند. ولی همگان می دانند که سرمایه گذاری چینی در زیرساختارهای کشورهای آفریقایی انجام می شود که پایه گزار و زیربنای پیشرفت اقتصادی این قاره است. جمهوری خلق چین در آفریقا راه آهن، شاه راه، آموزشگاه، بیمارستان، بندر، کارخانه و فرودگاه می سازد. افزون بر آن، جمهوری خلق چین در آفریقا شهر و شهرک نوین با زیرساختارهای درست و با زمینه پیشرفت می سازد. رییس جمهوری خلق چین در باره پیوند اقتصادی با آفریقا گفت که مردم جمهوری خلق چین مردم آفریقا را دوست دارند و از پیشرفت آفریقا خشنود هستند و از کمک به آفریقا پشتیبانی می کنند. او افزود که جمهوری خلق چین در این پیمان نامه ها و همکاری ها در چالش های درونی کشورهای آفریقایی خود را در نمی آمیزد، آفریقاییان خود باید راه پیشرفت اقتصادی خود را برگزینند. او همچنین گفت که همکاری و پیمان نامه ها با آفریقا پیش شرط سیاسی ندارند و جمهوری خلق چین به دنبال سودورزی خودخواهانه در سرمایه گذاری و همکاری مالی با آفریقا نیست. هم این نکته ها، درست وارونه آن رویکردی است که کشورهای امپریالیستی به کار می برند. هنگامی که کشورهای غربی با پیشنهاد پرداختن پول بیشتر واکسن از هم می دزدند، جمهوری خلق چین به بسیاری از کشورها یا با پول اندک و یا رایگان واکسن فرستاده است، از میان آن ها کشورهایی مانند مغولستان، مصر، ایران، عراق، افغانستان، نامیبیا و سنگاپور.  

در برابر این کمک ها، آمریکا هزینه های نظامی خود را برای یورش به دیگر کشورها افزایش می دهد که بیشتر از هزینه های نظامی بزرگترین کشورهای جهان با هم است. پس از پایان جنگ با ویتنام در سال ۱۹۷۹، جمهوری خلق چین حتا یک بمب در کشوری نینداخت، ولی بایدن تنها پس از یک ماه رییس جمهوری شدن به بمباران سوریه پرداخت.  به جاست که برخی از “چپ”ها دوباره مقوله امپریالیسم را بیاموزند.  

One Comment

  1. Mohsen

    سیامک جان پس از درود سپاس درد دل رفیقانه ای دارم درظاهر ۹۰ میلیون اعضای حزب درحکومت جمهور مردم چین درحاکمیت اند در ساخت مقدمات سوسیالیسم با چهره چینی با شعار خدمت به مردم مشغول آیا دربطن مبارزه طبقاتی میلیارد های چینی باکمک امپریالیسم خطری بالقوه نیستند؟؟؟ ترس آن دارم که انحراف و فساد چون موریانه از درون با کمک بیرون نگاری کنند بدرود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *