زنده با لنین

در انتخابات ریاست جمهوری در اکوادور، نماینده “اتحاد چپ”، لنین مورنو با احراز بیش از ۵١ درصد آرا به عنوان رئیس جمهور جدید انتخاب شد. او در مبارزات انتخاباتی با دفاع از برنامه “انقلاب مردمی” که رئیس جمهور قبلی کورئرا آغازگر آن است، تعهد نمود راه تغییرات به سود ارتقای عدالت اجتماعی ادامه دهد. آن طور که معاون رئیس جمهور، یورگئه گلاس اظهار داشت، تحقق بخشیدن به این تغییرات اما ساده نخواهد بود. نباید فراموش کرد که نماینده طبقات و لایه های فوقانی کشور، و نماینده آن ها برای ریاست جمهوری، بانکدار میلیونر، رای نزدیک به نیمی از مردم را به دست آورد. آن ها خواستار بازگشت به برنامه نولیبرال اند. برنامه ای که در ٣٠ سپتامبر ٢٠١٠ توسط کودتاچیان نیز دنبال می شد که علیه کورئرا دست به کودتایی ناموفق زدند.

ارتقای سطح عدالت اجتماعی در انقلاب “ملی- دموکراتیک” روندی پرسویه و بغرنج است که هر کشوری باید آن را بر مبنای شرایط مشخص خود سازمان دهد. رشد و توسعه اقتصادی و اجتماعی که باید به طور هشیارانه در ارتباط با لایه های ذینفع در کشور سازمان داده شود، در عین حال باید پیش رفت روند انقلابی را تضمین کند. برای نمونه در اکوادور، بخش هایی از کودتاچیان کماکان دارای شرکت های اقتصادی بزرگ و پرنفوذ و رسانه های گروهی خصوصی هستند که هشتاد درصد ارتباط و خبر رسانی را در کشور کنترل می کند.

«اقدامان اجتماعی برای ارتقای سطح عدالت اجتماعی تنها قادر به حفظ “انقلاب مردمی” نیست. به ویژه آن که بر خلاف وضع در ونزدوئلا ارتش نیروی بازدارنده کودتای جدید نیست. از این رو اگر مورنو نمی خواهد که با خطر دوباره ی کودتا روبرو و به سرنوشت رئیس جمهورهای انتخاب شده و با کودتا کنار گذاشته شده در هندوراس (مانوئل سلا یا)، پاراگوئه (فرنادو اوگو) و برزیل (دیلما یوسف) گردد، باید بتواند به گروه های اجتماعی و سندیکاها تکیه کند. او باید نیروهای ترقی خواه را برای تغییرات انقلاب تجهیز کرده و سازمان دهد.» (جهان جوان،۴ آوریل٢٠١٧)

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *