وظایف مشخص نبرد طبقاتی در شرایط کنونی
جستجوی هدف استراتژیک در مرحله ی کنونی در احزاب کمونیستی و کارگری!

دوره جدید: مقاله شماره: ۶ ( ۲۱ فروردین ١٣٩۶)

واژه ی راهنما: سیاسی– تئوری

 

در ادامه بحث ها در حزب کمونیست آلمان در ارتباط با پاسخ به پرسش درباره ی استراتژی انقلابی در دوران های غیرانقلابی، آرتور موزِس، در ابرازنظری انتقادی به نظرات بلاخ- روئرموند (توده ای ها، …)، و در توضیح تائیدآمیز برنامه کنونیِ حزب کمونیست آلمان در اوتست (١٠ مارس ٢٠١٧) می نویسد: در بند چهار برنامه بر این نکته تاکید می شود که وظیفه ی روز در «دوران پیش رو، متحد ساختن مقاومت نیروهای اجتماعی فراتر از نیروی چپ علیه سیاست نولیبرال است. باید به طور روزانه همکاری- اتحادهای متفاوتی را از نیروهای اجتماعی حول محور پرسش و نیازهای اجتماعی جدید سازمان دهیم که در آن، طبقه کارگر باید نیروی تعیین کننده را تشکیل دهد.چنین سیاستی پیش شرط  است برای ممانعت کردن از تخریب نئولیبرال ساختارهای جامعه.

آن هنگام که از همکاری های روزانه، اتحادهای با ثباتِ اجتماعی علیه سیاست نولیبرال ایجاد شود، می تواند تناسب نیروی های اجتماعی آن چنان تغییر یابد که نبرد برای تالی های اجتماعی جایگزین از دورنمای واقعی برخوردار شود. … این نبرد می تواند اشکال بینابینی مبارزه ی ضدمونوپولی را ایجاد ساخته و با تغییرات متناسب همراه گردد. این مرحله، مرحله نبرد انقلابی ای را در جامعه حاکم تشکیل می دهد که در آن عنصرهای نظام سرمایه داری و نطفه های ساختارهای سوسیالیستی وجود دارند، ولی گذشته هنوز غالب است … اگر نباید ضدانقلاب در طول زمان پیروز گردد و بتواند روند انقلابی را خفه کند، باید عنصرهای جدید ترقی خواهی دستِ بالا یافته و نقش تعیین کننده بیابد. این روند به طور مشخص چه شکلی خواهد یافت، وابسته است به توان طبقه کارگر، ثبات اتحادهای اجتماعی آن با نیروهای دموکراتیک دیگر و کوشش کمونیست ها و همچنین مقاومت  ارتجاع.»

تائید مواضع برنامه کنونی حزب کمونیست آلمان بر اهمیت نقش طبقه کارگر و حزب آن در نبرد طبقاتی جاری که توسط موزِس در نوشتار برجسته می شود، در برنامه حزب توده ایران نیز با همین کمیّت و کیفیت مطرح بوده و در مصوبه های ششمین کنگره حزب مورد تائید قرار گرفته است.

آیا می توان با توجه به مضمون نظرات موزِس در این زمینه در ارتباط با شرایط نبرد طبقاتی در ایران میان توده ای ها نیز به نتایج مشترکی رسید؟ آیا می توان از آن به وظایف مشخص در برابر حزب توده ایران و جنبش توده ای، به نتایجی مشابه ی دست یافت؟

موزِس سپس برجسته می سازد که به منظور ایجاد شرایط تعیین کننده برای نقش حزب طبقه کارگر در جامعه، باید تمام نیرو را به کار گرفت تا «حزب کمونیست آلمان به طور واقعی در سازماندهی نبرد طبقاتی جاری در جامعه شرکت داشته باشد و امکانات واقعی موجود را به طور فعال مورد بهره گیری قرار دهد. … ما باید بخشی از نبردهای طبقاتی امروز در جامعه باشیم. … به تحلیل مداوم تضادهای روزانه که ایجاد می شوند بپردازیم. با بررسی مداوم پژوهشگرانه سطح آگاهی طبقه ی کارگر … و دیگر لایه های  اجتماعی …» را قابل شناخت کرده و آن را هدفمند رشد دهیم.

بدین ترتیب قابل شناخت می گردد که بحث ها در درون حزب کمونیست آلمان، و همچنین میان توده ای ها، بر سر راهکارها، تاکتیک های مشخص و یافتن شیوه های موثرتر به منظور زدن مهر نبرد طبقاتی مارکسیستی- توده ای بر وقایع است. باید دید نتیجه ی بحث ها در کنگره حزب کمونیست آلمان چه پاسخ هایی را ارایه خواهد داد.

اما در مورد راهکارهای ممکن در نبرد طبقاتی در ایران چه می توان گفت؟ چگونه می توان نقش سیاست حزب توده ایران را در این نبردها بهبود بخشید و به سطح تعیین کننده ارتقا داد؟  «بخشی از نبردهای طبقاتی امروز در جامعه» بودن، از چه طریق ممکن است؟ با کدام شیوه ها و با کدام پرسش ها می توان «مقاومت نیروهای اجتماعی را فراتر از نیروی چپ علیه سیاست  نولیبرال» دسته کرد و به اتحادهای اجتماعی با ثبات بدل نمود؟ چگونه باید «تضادهای روزانه» را شناخت، برجسته ساخت و از این طریق «سطح آگاهی طبقاتی طبقه ی کارگر … و دیگر لایه های اجتماعی …» را ارتقا داد؟

نکته ی پراهمیتی که باید بر آن در بحث میان توده ای ها نیز تاکید داشت، درک وحدت وظایف مبارزاتی پیش روست، میان وظایف دموکراتیک- اتحادی و طبقاتی- سوسیالیستی در ایران. نکته ای که هربرت مونشو نیز در ابرازنظری در اوتست (همانجا) در ارتباط با شرایط در آلمان برجسته می سازد. او به نقل از لنین نشان می دهد که «امپریالیسم روبنایی برای سرمایه داری است [امروز با اقتصاد سیاسی نولیبرال]. اگر این روبنا فرو ریزد، ما با نابودی نوک نیزه سروکار داریم که همراه است با عریان شدن پایگاه اصلی آن. … در واقع همچنان زمینه ی عظیم سرمایه داری اولیه باقی مانده است.» (هشتمین کنگره ی حزب کمونیست روسیه- بلشویک مارس ١٩١٩، کلیات، جلد۶٩،٢١۵۴).

بدین ترتیب، به نظر لنین، مبارزه علیه سیاست نولیبرال امپریالیستی، یعنی مبارزه علیه اقتصاد سیاسی امپریالیستی، بدون مبارزه علیه زیربنای نظام سرمایه داری راه به جایی نمی برد و گذار از سرمایه داری را ممکن نمی سازد.

بر این پایه است که “مرحله”های نبرد دموکراتیک و سوسیالیستی روندهای یکی بعد از دیگری را تشکیل نمی دهد. بلکه از بهم تنیدگیِ دیالکتیکی درونی برخودار است. این نکته در برنامه کنونی حزب کمونیست آلمان نیز تصریح می شود.

موزِس سرشت روندگونه “مرحله”ها را همانجا چنین برجسته می سازد: «حزب کمونیست آلمان مداوم مورد تاکید قرار داده است که تغییرات ضد مونوپولی و سوسیالیستی، روند بهم تنیده ی انقلابی ای را در گذار از سرمایه داری به سوسیالیسم تشکیل می دهد.»

آیا در ارتباط با شرایط مبارزه ی طبقاتی در ایران نیز ما با وضع مشابهی روبرو هستیم؟ آیا مبارزه ی اتحادی- دموکراتیک و سوسیالیستی حزب توده ایران نیز روندی واحد و بهم تنیده  – و نه یکی بعد از دیگری –  را تشکیل می دهد که شناخت “مرحله”های متفاوت در آن، تنها به منظور تنظیم برنامه متناسب ضروری است؟ و یا گویا ما با  “مرحله”های پشت سر هم روبرو هستیم؟ در این زمینه نظرات در حزب توده ایران نیز مشترک است. مصوبه ششمین کنگره حزب توده ایران درباره ی پیوند میان دو وظیفه جای تردیدی باقی نمی گذار که حزب طبقه کارگر ایران نیز وحدت مبارزه دموکراتیک و سوسیالیستی را مورد تائید قرار می دهد.

شناخت مشترک و توافق بر سر مضمون رابطه دیالکتیکی وظایف دموکراتیک و سوسیالیستی در حزب توده ایران، باید چگونه در مبارزه ی روز حزب طبقه کارگر و جنبش توده ای تبلور یابد، تا به وحدت “تئوری و عمل” دست یافته باشد. پاسخ به این پرسش،  نکته  مرکزی بحث و گفتگو را میان توده ای ها تشکیل می دهد.

خش پایانی آن می بایستی تحت عنوان «بخشی از نبردهای طبقاتی امروز در جامعه» بودن، شرکت در مبارزات روزمره کارگری، کوشش برای اترتقای آگاهی آن از طریق نشان دادن بهره گیری از همه امکان های علنی و مخفی مبارزه و داخل و خارج از کشور  تشکیل شود. مبارزه علیه سیاست نولیبرال، و مبارزه علیه نظام سرمایه داری در ارایه اقتصاد سیاسی مرحله ملی- دموکراتیک و تبلیغ برای آن به مثابه “نبرد در سنگر” عملی گردد. و .

نشانی اینترنتی مقاله:https://tudehiha.org/fa/195

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *