طبقه کارگر مدافع منافع کل خلق! پیوند حزب توده ایران با توده ها!

مقاله شماره ١٣٩١ / ۴٢  (٣ اسفند)

واژه راهنما: وظایف مبرم توده ای ها. تبلیغ و ترویج برنامه نوین حزب توده ایران. زمان مماشات با انحراف ها از خط مشی انقلابی حزب پایان یافته است.

در برنامه نوین حزب توده ایران برای تصویب در ششمین کنگره آن پیشنهادهای مشخصی در ارتباط با تامین منافع و خواست های طبقه کارگر، دهقانان و دیگر زحمتکشان یدی و فکری ارایه شده است که در هم خوانی و هم سویی با پیشنهادهای بسیاری برای تامین منافع خرده بورژوازی و بورژوازی ملی می باشد. (نگاه کن به ”آزادی انتخاب شعاری مردمی“، بهمن ١٣٩١ http://www.tudeh-iha.com/lang/fa/archives/1952)

طرح چنین پیشنهادهایی در برنامه نوین حزب توده ایران در پایبندی به دیدگاه مارکسیستی- توده ای ریشه دارد و بیان انطباق منافع طبقه کارگر با منافع کل جامعه و نشان پیوند حزب توده ایران با توده های میهن دوست است. موضع میهن دوستی انقلابی حزب توده ایران که در همین برنامه نوین با صراحت و روشنی بیان شده است و دفاع از منافع طبقه کارگر و دیگر زحمتکشان را با دفاع از منافع ملی علیه خطر سلطه نواستعماری امپریالیسم تلفیق می کند نیز نشان پیوند حزب توده ایران با توده های میهن دوست می باشد. این موضع حزب طبقه کارگر ریشه در سرشت منافع طبقه کارگر دارد. سلطه نواستعماری- نولیبرال سرمایه سوداگر امپریالیستی و متحدان داخلی آن، در وحله نخست، با تشدید استثمار و فقر کارگران زیر فشار برنامه ”آزاد سازی اقتصادی“همراه است. از این روی نیز طبقه کارگر پیگیرترین و انقلابی ترین طبقه میهن دوست علیه خطر سلطه امپریالیسم بر کشور می باشد.

حزب توده ایران، حزب طبقه کارگر ایران، دفاع و تامین منافع طبقه کارگر را در مرکز اندیشه و عمل خود قرار می دهد، زیرا حزب متکی به طبقه کارگر می باشد. این سیاست اما «همیشه بیانگر منافع جنبش در مجموع آن» است، زیرا سیاست حزب توده ایران «از فردای جنبش نیز دفاع می کند» (مانیفست کمونیستی، به نقل از ”سیمای مردمی حزب توده ایران“، ص ١١).

هنگامی که حزب توده ایران پس از پیروزی انقلاب بهمن خواستار برپایی ”جبهه متحد خلق“ به مثابه اتحاد فعال انقلابیون برای تعمیق انقلاب بهمن شد، ناشی از این شناخت بود که «اگر … رهبری جنبش دموکراتیک در دست بورژوازی باقی بماند، انقلاب در نیمه راه خواهد ماند و به سازش با استبداد و ارتجاع خواهد انجامید.» (جوانشیر، ”سیمای مردمی حزب توده ایران“، ص ۵۴). اکنون این تجربه به مثابه واقعیت عینی، درس دردناک تاریخ سی سال اخیر جامعه ایرانی است.

جوانشیر در این بخش از اثر خود، نظر لنین را در ارتباط با رابطه طبقه کارگر با نزدیک ترین متحدان خود، دهقانان در انقلاب دموکراتیک، تشریح می کند. او با نشان دادن تشابهه شرایط با انقلاب بهمن بر این نکته انگشت می گذارد که «پرولتاریا در پیروزی کامل انقلاب دموکراتیک [ملی] بیش از بورژوازی ذینفع است». از این روی نیز طبقه کارگر به مساله جلب دهقانان و دیگر لایه های خرده بورژوازی توجه ویژه داشته و آن را برای پیروزی انقلاب مهم ارزیابی می کند. او خاطرنشان می سازد که «پیروزی پیگیر انقلاب دموکراتیک، هدف نهایی پرولتاریا نیست. اما این پیروزی وقتی زیر رهبری پرولتاریا به دست می آید و متکی به اتحاد کارگران و دهقانان [خرده بورژوازی- بوژوازی ملی] است، می تواند به انقلاب سوسیالیستی فراروید. پرولتاریا باید در این جهت مبارزه کند.» از این روی جوانشیر نظر لنین را به عنوان نتیجه گیری از توضیح و تشریح خود برجسته می سازد: «پیشبرد این تاکتیک درست انقلابی موکول به وجود حزب استوار و محکم پرولتری است».

اکنون توده ای ها که به دستاورد بزرگ تنظیم برنامه نوین کارگری و احیای خط مشی انقلابی حزب خود دست یافته اند، با دو صحنه پراهمیت وظایف عاجل روبرو هستند.

اول- تحکیم وحدت حزب توده ایران، حزب طبقه کارگر ایران؛

در این صحنه، زمان مماشات با انحراف ها از خط مشی انقلابی حزب پایان یافته است. باید با صراحت خواستار قطع هر نوع فعالیت منافی با تحکیم مبانی نظری و سازمانی حزب توده ایران نزد هر جریان ممکن شد. باید با شرکت فعال در مبارزه افشاگرانه راه را بر همه کوشش ها برای پاره پاره کردن و خواستن حزب طبقه کارگر بست و به تقویت مواضع حزب یاری رساند.

دوم- انتقال برنامه حزب به درون طبقه کارگر و دیگر میهن دوستان انقلابی در میان خرده بورژوازی و بورژوازی ملی.

در این صحنه، کوشش برای ایجاد هژمونی اندیشه توده ای امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. جوانشیر همانجا ایجاد شدن هژمونی مورد نظر لنین را «یک روند تکاملی» و «نه به عنوان پیش شرط شرکت در نبرد» اعلام و پایبندی به آن را تصریح می کند. او این کوشش را مبارزه برای ایجاد پیوند با توده ها ارزیابی می کند که به معنای «پیروزی برای کسب رهبری نیست، بلکه رهبری برای کسب پیروزی [انقلاب] است».

با توجه به نکات فوق است که مساله تبلیغ و ترویج برنامه نوین حزب توده ایران، به وظیفه عاجل همه مبارزان توده ای بدل می گردد. باید نیروها را به این سو هدایت و ضمن ارایه نظر و پیشنهادهای حزب و توضیح و تشریح نقش آن ها در پیروزی روند انقلابی در ایران، مبارزان توده ای را به مثابه کارشناسان بخش های مختلف فعالیت انقلابی برای تغییرات بنیادین پیش رو پرورش داد.

One Comment

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *