بیست و یکمین کنگره ی حزب کمونیست آلمان
جستجوی هدف استراتژیک در مرحله ی کنونی در احزاب کمونیستی و کارگری

دوره جدید: مقاله شماره: ۷ ( ۲۱ فروردین ١٣٩۶)
واژه ی راهنما: سیاسی– تئوری

در ماه آوریل امسال بیست ویک مین کنگره حزب کمونیست آلمان برگزار خواهد شد. بحث در اطراف استراتژی حزب برای مرحله کنونی با بررسی های پژوهشگرانه در حزب برادر ادامه دارد. پیش تر در این صفحه به برخی از آن ها پرداخته شده است. مقاله ی جدید منتشر شده در اوتست، ارگان حزب کمونیست آلمان  (۲۴ فوریه ۲۰۱۷) توسط بویورن بلاخ و پاراول رودئرموند، می تواند برای درک وظایف در برابر حزب توده ایران و در بحث میان توده ای ها درباره ی استراتژی انقلابی در دوران های غیرانقلابی نیز کمک باشد. بحث میان توده ای ها که با  موضع گیری مسئولانه ی رفیق آرش وجدانی گامی پراهمیت به پیش برداشته است.

هدف سطور زیر یافتن نکته های مشترک در نظرات طرح شده است که بررسی آن موضوع بحث ها را در کنگره آینده حزب ک آ نیز تشکیل می دهد. در این باره در “خطاب به «یک دوست»” ازجمله آمد: در حزب کمونیست آلمان، موضوع مرکزی بحث، بررسی انتقادی استراتژی اتحاد اجتماعی علیه مونوپول ها امپریالیستی حاکم در این کشور است. این استراتژی که در سال های ٧٠ قرن گذشته و در دوران اقتدار کشورهای سوسیالیستی اروپایی تنظیم شد، امکان محدود ساختنِ دموکراتیک سلطه قدرت مونوپول ها را به طور عمده از طریق اتحادهای اجتماعی وسیع ممکن ارزیابی می کند. بحث های اخیر، این برداشت را برای دوران کنونیِ  ضعف جنبش کارگری مورد تردید قرار می دهد. بر ضرورت تکیه بر نبرد طبقاتی واقعاً جاری در این کشورها تکیه می کند که باید در کنار مبارزه برای اتحادهای اجتماعی به منظور دفع یورش جنگ اقتصادی نولیبرال سرمایه مالی امپریالیستی علیه همه لایه های جامعه، سازمان داده شده و به پیش برده شود.

بدین ترتیب رابطه میان مبارزه ی اتحادی- دموکراتیک در جامعه و مبارزه ی سوسیالیستی به منظور ارتقای سطح آگاهی طبقاتی کارگران و متحدان نزدیک آن، در بحث های احزاب برادر به محور مرکزی تبدیل شده است. با توجه به مضمون بحث ها این  پرسش مطرح است که آیا می توان برای ایران و مبارزه ی حزب توده ایران نیز در شرایط  کنونی حاکم به نتایج مشابهی دست یافت و یا خیر؟

به طور مشخص این پرسش مطرح است که آیا می توان برپا نشدن جبهه ی ضد دیکتاتوری را در ایران تاکنون، دارای مضمونی مشابه با برداشت حزب کمونیست آلمان درباره ی علت برپا نشدن جبهه ضد مونوپولی در این کشور در شرایط کنونی ضعف جنبش کمونیستی ارزیابی نمود؟ و آن را نشان ناکافی بودن محدود ساختن مبارزه ی حزب طبقه کارگر به مبارزه ی اتحادی در جامعه دانست؟ نتیجه گیری که به طور قانونمند به معنای پذیرش محدود بودن امکان برپایی جبهه ضد دیکتاتوری در ایران امروز خواهد بود که پیامد ضعف جنبش توده ای در شرایط کنونی است؟! به سخنی دیگر که همان معنا را می رساند، می توان و باید پیش شرط برپایی جبهه ضد دیکتاتوری را در ایران امروز، تقویت جنبش توده ای- کارگری در ایران ارزیابی نمود؟

پرسشی که در این بحث ها در حزب کمونیست آلمان بلافاصله مطرح می شود و موضوع کار نظری- سیاسی کنگره آینده آن را تشکیل می دهد، پرسش در این باره است که باید چگونه مبارزه ی اتحادی را تشدید و با چه مبارزه ی مشخصی تکمیل نمود تا به نیازهای روز نبرد طبقاتی پاسخ شایسته داده شود؟

در ارتباط با شرایط ایران، پرسش مشخص درباره ی تقویت کدام وظایف مبارزاتی مطرح است؟ چگونه می توان آن را دریافت و چگونه باید برای تحقق بخشیدن به آن به مبارزه پرداخت؟ این جستجو، همان طور در گفتگو با رفقا «یک دوست» و آرش وجدانی مطرح شد، نوک روند مبارزه ترقی خواهی اجتماعی را در شرایط کنونی ایران تشکیل می دهد. این بحثی علمی- دیالکتیکی برای یافتن پاسخ مبتنی بر علم ماتریالیسم تاریخی و دیالکتیکی است، و نشان رشد اندیشمندانه جنبش توده ای است که از پشتوانه ی عظیم علمیِ نسل های گذشته ی توده ای برخوردار است. در این بحث ها اندیشه سترگ زنده یادان طبری، کیانوری، هاتفی، جوانشیر، بهزادی، و بسیار و بسیار دیگری از رفقا بازتاب می یابد و لذا باید بحث با بیان و احساس مسئولیت شایسته و متناسب عملی گردد.

ما باید تلاش کنیم که بحث در سطح دیالکتیکی باقی بماند و پایبندی سختگیرانه ی شرکت کنندگان در بحث ها را به موازین علمی و اصول دیالکتیکی بررسی تعیین، و جایی برای سوتفاهم باقی نگذارد که گویا بحث بر سر «ایرادهای کلاسیک»، «سنگ به سنگ» زدن، «نادیدگرفتن هوا» و امثال آن است، آن هنگام که باید بحث و گفتگو رشد و توان مبارزاتی طبقه کارگر را تقویت سازد.

خواست پایبندی به شیوه ی مارکسیستی- توده ای در بحث ها میان توده ای ها نیز بر این پایه، از دید مسئول حزب توده ایران، خواستی به جا و مستدل است. اکنون که با گام پراهمیت رفیق عزیز آرش وجدانی گفتگو میان توده ای ها پاقرص می کند، باید برخوردهای غیرضرور را محدود و به عمده بازگشت.

عمده، پاسخ به این پرسش است که

– به منظور تقویت مبارزه ی اتحادی حزب توده ایران، تقویت آگاهانه نبرد طبقاتی کارگران ضروری و کمک است؟

– به منظور دستیابی به اتحادهای اجتماعی، بیش از آن چه که تاکنون انجام شده است، چه می توان انجام داد؟

– چگونه می توان با تقویت نبرد طبقاتی و مبارزات روز کارگران، به تغییر شرایط حاکم پرداخت؟

رفقای آلمانی در ادامه نوشتار خود با اشاره به «غیرتاریخی» بودن تکیه ی عمده بر مبارزه ی اتحادی در شرایط کنونیِ سلطه ی ایدئولوژی امپریالیستی و با بهره گیری از نظرات آنتونیو گرامشی، اندیشمند مارکسیست ایتالیایی درباره ی “نبرد در سنگر”، در نتیجه گیری پایانی خود می نویسند: «در دوران ما می توان به این ارزیابی رسید که جایگزین یک حاکمیت دموکراتیک ماورای طبقاتی در نظام سرمایه داری (امپریالیستی آلمان) که هدف آن حذف سلطه بورژوازی مونوپولی باشد، غیرواقع بینانه است. نباید دچار این توهم شد که می توانیم از این طریق از سرمایه داری گذر کنیم. در شرایط نازل بودن سطح آگاهی طبقاتی و ضعف شناخت و کمبود تحکیم (مواضع حزب طبقه کارگر) نزد زحمتکشان و …، تنها امید بستن  به اتحادهای اجتماعی ضد مونوپولی ناکافی است و باید تکمیل گردد.

از این رو آیا ضروری به نظر نمی رسد که باید به علت به کنار رانده شدن نیروهای مبارز طبقاتی، به سخنی دیگر، به علت کم رنگ شدن سیاست مستقل طبقاتی طبقه کارگر، کوشش برای تنظیم چنین سیاست مستقلی را بر پایه موازین شناخته شده ی مارکسیستی برجسته ساخت و آن را به عنوان اهرم کمکی در کنار مبارازت اتحادی در جامعه مطرح نمود؟ …».

آیا نتیجه گیری فوق را می توان به شرایط ایران منتقل نمود؟ و اگر می توان، مضمون و شکل این مبارزه ی مبتنی بر موازین شناخته شده ی مارکسیستی کدام است؟ آیا طرح “اقتصاد سیاسی” جایگزین در برابر سیاست اقتصادی نظام سرمایه داری وابسته جمهوری اسلامی به اقتصاد جهانی امپریالیستی، می تواند یکی از این راه کارها باشد؟

آیا اکنون که با گام مسئولانه رفیق عزیز آرش وجدانی گفتگو میان توده ای ها پا گرفته است، می توان بحث کنونی را ادامه داد و به پیش برد و به نتایج نظری- عملکردیِ مشخص برای مبارزه ی روز حزب توده ایران، حزب طبقه کارگر ایران و جنبش توده ای نایل ساخت؟

نشانی اینترنتی مقاله:https://tudehiha.org/fa/200

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *