حماسهء نبرد انسان دیالکتیک شعرهای زندان احسان طبری (انتشار به صورت PDF)

مقاله شماره: ١٣٩٢ / ۶٠  (۵ اسفند)

واژه راهنما: انجام وظیفه حزبی. انتشار به صورت PDF، جایگزین انتشار توسط ”بخش انتشارات حزب توده ایران“.

انتشار ”حماسهء نبرد انسان، دیالکتیک شعرهای زندان احسان طبری“  در صفحه ”توده ای ها“ با این آگاهی انجام می شود که به وظیفه و دِین در برابر شفاف ساختن تاریخ نبرد حزب توده ایران در زندان و بازداشتگاه های جمهوری اسلامی علیه ارتجاعِ داخلی و متحدانِ خارجی آن عمل شده است!

گرچه با انتشار این بررسی، وظیفه کوشش در جهت کمک به سازماندهی نبرد حزب توده ایران و توده ای ها پایان نمی یابد که مضمون ماموریت حزبی نگارنده را تشکیل می دهد که رهبری وقت حزب بر عهده گذاشته بود، و تا آخرین نفس با پایبندی به «پیمان» کماکان به آن عمل خواهد شد، اما بلاتردید باید این انتشار را گامی خاص در این سو و راه ارزیابی نمود.

انتشار بررسی حاضر از شعرهای زندان زنده یاد احسان طبری، عضو وقت هیئت سیاسی و دبیر کمیته مرکزی حزب توده ایران که مبتنی بر آگاهی علمی و خوشبینی مستدل تاریخی خود، دورنمای ظفرنمون نبرد نیروی نو را در چندین شعر تصویر می کند، در لحظه کنونی معنای خاصی می یابد. هنگامی که در اوکرائین نیروی های فاشیستی قدرت دولتی ارتجاع راست را با یاری تبلیغاتی، مالی و لوژیستیکی کشورهای امپریالیستی مستقر می سازند و دولت مردمی در جمهوری بولیویایی ونزوئلا مورد هجوم همین نیروها با همین متحدان جهانی قرار دارد، شعرهای زندان آموزگار چند نسل از توده ای ها، انگیزه و «مهمیز» (احسان طبری) شایسته ای برای تشدید کوشش نیروی نو در نبرد برای پیروزی نهایی است.

وقایع در این دو کشور نشان می دهد که سرمایه داری دوران افول از آمادگی کامل برای به خدمت گرفتن نیروهای فاشیستی برای حفظ هژمونی خود بر انسان برخوردار است. تجربه در جریان در ایران نیز بر همین منوال است.

 سخن لنین، روزآ لوکزامبورگ و …، باری دیگر ”شعار مبرم“ روز را تشکیل می دهد: سوسیالیسم یا بربریت!

و حماسه ی نبرد انسان ادامه دارد …، «رسن بافته» از جان مایه نسل گذشته در سیمای نسل جوان با گام های استوار راهِ کوفته را آگاهانه می پیماید …

«رسنی بافت کنم، گر تو باشی با من، مایه اش یافت کنم. تار و پودش زنده تا که بیدادگران، نکنندش پنبه. هدیه ای بهر زمان، تار تدبیر کهن، بزند حلقه به آن، بکشد دار به دار، بهر آزادی گل، بزند سنگ به خار، تا کند غیر فرار. …». (پیغام، شعر زندان) (از صفحه ١٢٨ بررسی)

در شرایط عادی می توانست بررسی حاضر به مثابه رساله ای از طرف بخشِ انتشارات حزب توده ایران منتشر گردد.

تا پایان کار بررسی، تعدادی از توده ای ها و هواداران حزب توده ایران با همکاری عاطفی و ادبی و علمی خود در تدقیق و تصحیح و ویرایش بررسی شرکت صمیمانه ای داشتند که مایلم با شادی از همه این رفیق ها برای زحمت پذیرفته تشکر کنم.

فرهاد عاصمی

پنجم اسفندماه ١٣٩٢ (٢٣ فوریه ٢٠١٣)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *