«وطن پرستی» داریم تا «وطن پرستی»! نگرشی به جنس «وطن پرستی»!

مقاله شماره: ١٣٩۴ / ٣٠ (١٣ مرداد)

واژه راهنما: معیار سنجش محدودیت آزادی و تعمیق نبرد طبقاتی.

معیار برای سنجش شدت سرکوب آزادی در ایران، شدت رنجی است که باید زنان زحمتکش با دستمزد سه بار زیر مرز فقر و یا محروم بودن زنان حتی از تماشای بازی والیبال و یا تعقیب به خاطر رعایت نکردن ”پوشش اسلامی“ تحمل کنند.

معیار تشدید نبرد طبقاتی در ایران، شدت توده ای ستیزی ی دستگاه های تبلیغات ارتجاع حاکم در نظام سرمایه داری است. در این صحنه، نقش «عمله ارتجاع» (احسان طبری)، نقشی چشم گیر و در عین حال افشا کننده برای سنجش تعمیق تضاد اصلی در جامعه است.

”امیر ایرانی“ در ابراز نظری نسبت به مقاله اردشیر قلندری با عنوان ”شادی های گذرا!“ (اخبار روز ٣١ تیر ١٣٩۴)، موضع «یک وطن پرست ایرانی» را در برابر موضع «یک توده ای»، «وطن پرستی» را در برابر «توده ای» بودن قرار داد! ادعایی میان تهی و غیر مستدل!

 

موضع توده ای ها و حزب توده ایران در دفاع از منافع ملی ایران و حراست از میهن که آن را «میهن دوستی ترقی خواهانه» می نامند، شفاف و از صراحت برخوردار است!

به برخی از این مواضع اشاره کنیم و آن را با «میهن پرستی»ی از جنس مدعیان  مقایسه نمایم؟!

١- توده ای ها و حزبشان مخالف بی چون و چرای اجرای برنامه دیکته شده توسط سازمان های مالی امپریالیستی هستند که قریب به سی سال است که در ایران به مورد اجرا گذاشته شده است. این برنامه که در خدمت انباشت سود و سرمایه در نظام سرمایه داری جهانی شده امپریالیستی قرار دارد، خواستار نقض قوانین ملی کشورها است. مقرر می دارد که برای سودورزی سرمایه مالی امپریالیستی، باید همه قوانین حمایتی از تولید داخلی ملغی گردد، باید با ”آزاد سازی اقتصادی“، کلیه قوانین اجتماعی حامی زحمتکشان لغو شود، باید با اعمال برنامه ”خصوصی سازی“، ثروت ها و منابع ملی به صاحبان سرمایه ی سوداگر مالی داخلی و خارجی به فروش رسانده و وجب به وجب، سرزمین هزاران ساله خلق های ایرانی برای همیشه به مالکیت آن ها واگذار گردد! خواستار آنند که ”آینه و شمعدان نقره عروس“ که می تواند تنها یک بار به فروش رسانده شود، برای همیشه به مالکیت آن ها در آید!

توده ای ها و حزبشان اجرای این سیاست ضد ملی و ضد مردمی را خیانت به منافع ملی ایران و به حراست از تمایت ارضی آن ارزیابی می کنند!

موضع «وطن پرستی» مدعیانی از جنس  ”امیر ایرانی“ در این باره چیست؟

٢- توده ای ها و حزبشان ”حکم حکومتی“ غیرقانونی ”رهبر“ را که در سال ١٣٨۵ به منظور نقض اصل های ۴٣ و ۴۴ قانون اساسی صادر شد، یک خیانت ضد ملی، خیانتی به منافع ملی مردم ایران ارزیابی می کنند.

این ”حکم حکومتی“ وجاهت قانونی ندارد، زیرا تغییر اصل های قانون اساسی تنها با همه پرسی عمومی مجاز است. این اقدام غیرقانونی ”رهبر“ که ”شرایطِ به اصطلاح ”قانونی“ی اِعمال آن در زمان ریاست جمهوری احمدی نژاد پایه ریزی و اکنون به دست رئیس جمهور روحانی به وسعت ادامه دارد، خیانتی است که شرایط به اصطلاح ”قانونی“ مورد نیاز سرمایه مالی امپریالیستی را برای تبدیل ایران به نیمه مستعمره اقتصاد جهانی شده امپریالیستی در اختیار امپریالیسم قرار داده و نشان وابستگی حاکمیت نظام سرمایه داری کنونی در ایران به اقتصاد امپریالیستی است.

خیانتی که در نگاه مردم ایران و در مرکز آن زحمتکشان یدی و فکری در همه لایه بندی های کنونی آن، محکوم است!

موضع «وطن پرستی» مدعیانی از جنس ”امیر ایرانی“ در این باره چیست؟

٣- توده ای ها و حزبشان پایمال کردن اصل ٢۶ قانون اساسی بیرون آمده از دل انقلاب بهمن توسط حاکمیتی که به مظهر خیانت به منافع ملی مردم ایران تبدیل شده است را اقدامی ضد مردمی ارزیابی می کنند که به این منظور توسط رژیم دیکتاتوری به مورد اجرا گذاشته می شود، تا با ایجاد خفقان عمومی، سیاست ضد ملی خود را به مورد اجرا بگذارد. سیاست ضد مردمی و ضد حقوق قانونی مردم میهن ما، روی دیگر سیاست ضد ملی رژیم دیکتاتوری ولایی است! وحدت منافع سرکوبگرانه و ضد ملی نظام حاکم سرمایه داری انکارناپذیر است!

اوج سرشت ضد مردمی و ضد ملی این سیاست خائنانه را می توان در برخورد رژیم دیکتاتوری به حقوق زحمتکشان ایران، به ویژه علیه زنان ایرانی و خلق های ساکن این سرزمین چند هزار ساله دریافت. عملکرد ضد مردمی و ضد ملی دیکتاتوری شفاف است و صراحت دارد!

موضع «وطن پرستی» مدعیانی از جنس ”امیر ایرانی“ در این باره چیست؟

۴- تفاوت موضع و ارزیابی مردمی- دموکراتیک و ملی- ضد امپریالیستی ی شفاف و صریح توده ای ها و حزبشان و «وطن پرستی» از جنس مدعیان رنگارنگ آن است که توده ای ها از منافع زحمتکشان و میهن دوستان ایرانی دفاع می کنند، که دفاع از منافع کل مردم ایران است! در حالی که «عمله» ارتجاع دفاع از منافع طبقات و لایه های حاکم سرکوبگر و وابسته به نظام اقتصاد امپریالیستی را وظیفه خود می دانند. صراحت این «وطن پرستی» در وابستگی به امپریالیسم در نظر ابراز شده مشهود است!

۵- آیا در چنین شرایطی می توان تعجب کردن که «وطن پرستی» از جنس مدعیان رنگارنگ، چاره دیگری داشته باشد جز ”مکیدن بر پستانک کپک زده“ شوروی ستیزی و توده ای ستیزی؟ متوصل شدن به ”دستاوردهای“ شکنجه گران آبرو باخته؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *