سالگرد تأسیس حزب تودهٔ ایران ﻓﺮﺧﻨﺪه ﺑﺎد!

مقاله شماره: ١٣٩۵ / ۶۱ (۲ ۱ مهر)

واژه راهنما: تئوریک. سیاسی

 

هفتاد و پنجمین سالگرد تأسیس حزب تودهٔ ایران، حزب طبقه کارگر و زحمتکشان، به زحمتکشان، اعضا، هواداران و دوستان حزب شادباش باد!

نثر موزون زیر چکیده ای است از سرگذشت حزب زحمتکشان با گلچینی از شعرهای زندان اندیشمند بزرگ زحمتکشان طبری.

 

 

کنونت، یاد مى آریم، کنونت، پاس مى داریم

***

روزگارى گذشت بر ما، دراز، سراسر، رمز و راز، پر

نشیب و فراز.

آسمان را شیار مى زدیم و زمین را به آیش رها.

فضاى سنگین زمان، جز ناله غمگنانه مان، جز نعره هاى

خوف انگیز جباّران، در خود نداشت، و گرده هامان، جز

یوغ صاحبان زر، نمى شناخت

***

تو آمدى، نه از فراز، که از فرود، از زمین، نه

آسمان، نه زان منظرى که قرن ها چشم گشاده بودیم به

انتظار.

آمدى، عاشقانه آمدى، بر لبانت زمزمه دردهامان جارى

بود، در دستانت، مرهم زخم کهنه سالیان.

فریاد برآوردى:

آسمان را به آیش رها آنید!

زمین را به موران وامگذارید!

***

پرواز را خواندى، پرنده را پراندى، جهل

را رماندى، عقل را چماندى، و ما را از لجن زارِ متعفنِ

مردابِ لاقیدى، بسانِ بطانِ آبىِ بى باک، پراندى،

در بحر خروشان، میان پیچش امواج جوشان، بنشاندى

***

اى برزگر بذرهاى پاک!

اى کشتکار بسیط خاک!

اى زندهء جاوید در مغاک!

آن زمان که تو را شناختم، هیچ گاه با تنهایى خویش

نساختم.

تو گنج رمز رنجهایی، تو چراغ روشن کومه ذهن مائى،

خورشید از فروغ جاودانى اندیشه هایت، به چاه سیاه

غرب درغلتید.

***

قلب ها پر کن ز کین، دشمن نشسته در کمین!

ترا مهجور، ترا بى شور، ترا در گور مى خواهند.

ترا با صد هزاران زخمِ بر پیکر، بسانِ رستمِ دستان،

که بگذشته است از هفت خوان بدمستان،

به چاهِ حیله شغاد مى خواهند.

***

عاشقانت، آه …

آنان که جامِ عشق را لاجرعه نوشیدند، آنان که در

راهت، مردانه کوشیدند، آنان که چون پروانه اى در

گرد شمعت، بى باک شوریدند، جوشنِ خونینِ رزمت را،

جانانه پوشیدند.

چونان تک چشمه جوشانِ تاریخ، بى ذرّه اى تردید،

جوشیدند، بسانِ حیدرِ میدان، بسانِ خسروِ مردان،

خروشیدند.

***

محبوب من!

من، آموخته ام این را،

تاریخ

فاتحانه در را خواهد گشود، و خورشید با لبخندى گرم،

انحناىِ آسمان را عاشقانه خواهد پیمود، و آنگاه

بهار، مرهمى سبز، بر زخم هایمان خواهد گذاشت.

***

هدیه خواهم داد ترا، گل آینه هاى مشت شد ه ام را،

یاد شاد پایمردى مردان را و نفرت از خوارى

فرومایگان را.

***

کنونت، یاد مى آریم، کنونت، پاس مى داریم

One Comment

  1. محسن

    پس از سال ها زندگی یک شاخص بدست اوردم که هرکس ویا دسته ویا گروه که به حزب توده بد گفت سرانجام بو دار درامد…سالگرد تاسیس این حزب پر افتخار را علیرغم بعضی از اشتبا هات به زحمت کشان ایران تبریک عرض میکنم ..بدرود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *