اعتصاب غذای زندانیان سیاسی معیاری برای تروریسم حکومتی- قضایی! 

 

مقاله شماره: ١٣٩۵ / ۸۵ ( ۸ دی)
واژه ی راهنما: سیاسی– تئوری

 

نبرد آرش صادقی، زندانی سیاسی در ایرانِ جمهوری اسلامی، معیاری است برای شناخت سطح و کیفیت نبرد طبقاتی در ایران.

حاکمیت سرمایه داری در جمهوری اسلامی و نماینده آن، دستگاه دیکتاتوری ولایت فقیه، برای ادامه سیاست ضد مردمی و ضد ملی اقتصادی خود، هیچ مرز انسانی، اخلاقی و حتی مذهبی را محترم نمی شمرند. در این زمینه همه نیروهایی نیز توافق دارند که حامی نظام سرمایه داری کنونی هستند و به “استحاله” آن دل بسته اند!

واقعیت اما این است که رژیم دیکتاتوری در وابستگی خود به اجرای سیاست اقتصادی امپریالیستی آن چنان پیش رفته است و سرنوشت خود را به آن گره زده است، که حذف دیکتاتوری بدون حذف “اقتصاد سیاسی” دیکته شده امپریالیستی ناممکن شده است.

از این روست که نبرد نابرابر زندانیان سیاسی که با “اعتصاب غذا”، با سلاح “جان”، با سلاح “قطره قطره مردن” علیه دسیسه های دشمن طبقاتی به پیش می برند، شکوهمندترین و جانفشانه ترین نبرد آزادیخواهانه و رهایی بخش طبقاتی مردم میهن ما را در مرحله کنونی تشکیل می دهد. نبرد جانفشانانه در دفاع از حقوق شهروندی و قانونی مردم میهن ما و  برای حفظ استقلال و حاکمیت ملی در برابر تجاوز سرمایه مالی امپریالیستی.

امید رژیم دیکتاتوری ولایی و نظام سرمایه داری، با اجرای برنامه امپریالیستی “خصوصی سازی و آزاد سازی اقتصادی” از امپریالیسم فرجه ای برای ادامه حیات دریافت دارند، امیدی واهی است. قذافی و حتی بشار اسد نیز به این امید به اجرای “اقتصاد سیاسی” امپریالیستی پرداختند. امید واهی که ناشی از این توهم است که گویا “اصلاحات لیبرالی” راه توسعه اقتصادی کشور را می گشاید. نتایج، عکس چنین وضعی را نشان می دهد.

اکنون با شکست برنامه امپریالیستی برای تغییر وضع در سوریه، شرایط جدیدی در جهان و منطقه ایجاد شده است.

زحمتکشان و مردم میهن ما به رابطه تشدید بحران اقتصادی و فقر در کشور به دنبال نقض قوانین اجتماعی مانند قانون کار، نابودی قراردادهای رسمی، تقلیل دستمزد و غیره پی برده اند و ارتباط مستقیم آن را با نقض غیرقانونی اصل ۴۴ قانون اساسی دریافته اند. بر این پایه است که مبارزه علیه دیکتاتوری ولایی و مبارزه علیه “اقتصاد سیاسی” دیکته شده امپریالیستی از وحدت برخوردار شده است.

مبارزه علیه برنامه دیکته شده امپریالیسم توسط گردان های مختلف زحمتکشان و توده های مردم، نیاز به “اقتصاد سیاسیِ” جایگزینی دارد با سرشت مردمی- دموکراتیک و ملی- ضدامپریالیستی. با چنین پرچمی است که جنبش مردمی و ملی به اهرم واقعی برای دفاع از زندانیان سیاسی و نبرد جانفشانانه دست می یابد.

برای پایان دادن به تروریسم حکومتی- قضایی ازجمله علیه زندانیان سیاسی، تجهیز زحمتکشان و توده ها دور محور یک برنامه جایگزین برای اقتصاد ملی ضروری است. احیای و به روز کردن اصل های اقتصادی و “بخش حقوق مردم” در قانون اساسی وظیفه روز را در نبرد طبقاتی در مرحله کنونی در میهن ما تشکیل می دهد. بهم پیوستگی نبرد برای آزادی زندانیان سیاسی و مبارزه علیه تعمیق وابستگی ایران به اقتصاد جهانی شده ی امپریالیستی، از واقعیت بهم پیوستگی سلطه دیکتاتوری با اجرای اقتصاد دیکته شده ی امپریالیستی ناشی می شود!

 آرش صادقی و همسر او را آزاد کنید!

زندانی سیاسی آزاد باید گردد!

به رژیم دیکتاتوری مجری برنامه اقتصادی امپریالیستی، با برنامه جایگزین ملی- مردمی پایان دهیم!

2 Comments

  1. محسن

    ایا ولایت فقیه رونمای سیاسی سرمایه داری است؟؟ چه خوب است در درس های صدای حزب ۱۰ درس به درس به درس های صد گانه اضافه گردد…بدرود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *