هشتم مارس، روز جهانی زن مبارک باد!

مقاله شماره: ١٣٩۵ / ۱۰۳ ( ۱۶ اسفند)
واژه ی راهنما: سیاسی– تئوری

ترا انکار کردند، لطافت گلگونت را، اشک هاى چون خونت را، نگاه عاشقانه ات را، زیبائى

شاعرانه ات را.

سقف خانه هایت را کوتاه ساختند، بر دریچه هاى آرزویت گِل گرفتند، و آسمانِ خانه ات

هماره ابرى بود، و تو خورشید را انتظار مى کشیدى.

***

دنیایت را باغچه اى نهادند، در حیاط خلوت خانه ات،

که با پرچین غمین تنهایى … محصور شده بود،

قلبِ خونینت را کاشتى، و زبان خاموش و شیرینت را، و رنج ها را، و قصه هاى بى پایان

حقارت ها را، و تو خورشید را دردمندانه انتظار مى کشیدى.

***

آسمان بر تو حکم راند،

به کثرت باران هایش،

و ترا نیمه خواند.

زمین بر تو شورید، و ترا انسانى حقیر نامید.

حاکمان و محکومان، توأمان بر تو حکم راندند.

همسرانت بر تو حکم راندند

و تو، مرهم دردهایشان بودى.

عاشقانت بر تو حکم راندند

آنانى که نوازش دستانت را تمنا مى کردند،

فرزندانت بر تو حکم راندند

هم آنانى که دیروز از پستان هایت شیره حیات مى مکیدند.

و آسمان گواه بود، و ماه و خورشید گواه.

ترا در حریر پیچاندند، و تو هیچ نگفتى، و دردمندانه نگاه مى کردى مظهر خورشید را.

تو را در سریر خواستند، و تو هیچ نگفتى، و نگاه مى کردى.

ترا چون تابلویى رنگین، بر دیوار سرد خانه ها آویختند، و تو هیچ نگفتى، و باز هم نگاه مى

کردى.

***

اگر مرا بر دار کردند، ترا خوار کردند.

اگر لبخند را از لبانم گرفتند، ترا هرگز لبخند نیاموختند.

اگر بال هاى مرا شکستند، ترا هرگز پرنده نخواستند.

من زیستم، و تو زیستى شکیبا، در انتظار دراز و دردآور خورشید. (٨ مارس، از شعرهای زندان احسان طبری)

نبرد به منظور برقراری تساوی حقوق زنان و آزادی زن، نبرد برای آزادی انسان به معنای عام است! نبرد برای گذار انقلابی از سرمایه داری و استثمار انسان از انسان است! نبرد برای برقراری جامعه ی سوسیالیستی و کمونیستی است!

تابلوی تساوی حقوق زن در سرمایه داری سیمایی دیگر و دروغین دارد. نیلوفر رحمانی، اولین زنی است که برای او نیروی هوایی افغانستان پس از سلطه طالبان در این کشور، امکان آموزش خلبانی را به وجود آورده است. این “امکان” از این رو به وجود آمد که گویا هواپیماهای ناتو هزاران تُن بمب “حقوق زنان” را بر سر دهکده ها و مردم بی پناهِ این کشور ریختند … و ارتش آلمان، آن طور که افسانه دولتی مدعی است، گویا از امنیت آلمان در هندوکش دفاع می کند و تساوی حقوق زنان را در سطح جهانی بر پرچم خود حک کرده است!

نیلوفر رحمانی در سال ٢٠١۵ برای آموزش خلبانی به آمریکا گسیل شد. بانوی اول ایالات متحده آمریکا، میشله اوباما، به او نشان “Women of Courage Award” اهدا نمود.  در پایان دسامبر ٢٠١۶ می بایستی نیلوفر به افغانستان بازمی گشت. اما او تقاضای پناهندگی سیاسی از آمریکا کرد.

طالبان و محافظه کاران در خانواده، او را به قتل تهدید کرده اند. زیرا یک زن حق ندارد خلبان باشد. ماموران امنیتی افغانی او را به دروغ گویی متهم می کنند. (اوتست ٣ مارس ٢٠١٧)

چنین است وضع امنیت و تساوی حقوق برای زنان در افغانستان به دنبال جنگ ناتو!

با توجه به تفاوت رشد مدنی در جامعه ایران نسبت به افغانستان، وضع حقوق زنان میهن ما ایران به مراتب اسفبار تر است.

نیمی از مردم میهن ما که با توانایی های دانش و هنر و مواضع ترقی خواهانه اجتماعی چشمگیرند، زیر ارتجاعی ترین تصورات دوران قبیله ای- برده داریِ مذهب ارتجاعی رنج می برند. نبرد برای تساوی حقوق زنان در ایران، نبرد انقلابی علیه دیکتاتوری متکی به تصورات مذهب ارتجاعی نیز است.

 

………………………………………………………………………………………………………………………………

منبع: حماسهء نبرد انسان: دیالکتیک شعرهای زندان احسان طبری، فرهاد عاصمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *