منافع طبقه کارگر، محورِ نبرد آزادیخواهانه- ضد دیکتاتوری و ملی- ضد امپریالیستی!

دوره جدید: مقاله شماره: ۶۸ (۲ آبان ١٣٩۶)
واژه ی راهنما: سیاسی– تئوری

اهمیت سیاسی- نظری مقاله ی منتشر شده در نامه مردم، ارگان مرکزی حزب تود ه ایران (١) با عنوان “رژیم ولایی، دولت حسن روحانی و شرایط اسف انگیز اصلاح طلبان حکومتی ” در این نکته تبلور می یابد که مقاله نقش طبقه کارگر ایران را در مرحله ی ملی- دمکراتیک انقلاب، به عنوان موتور، و قلب تپنده ی تغییرات پیش رو ارزیابی کرده و مستدل می سازد.

ارزیابی از نقش مبارزه ی طبقاتی طبقه کارگر در این مقاله در صدمین سالگرد انقلاب بزرگ اکتبر ١٩١٧، تنها از این رو شایان دقت نیست که مضمون “دوران گذار از سرمایه داری به سوسیالیسم” را متبلور می سازد. بلکه همچنین نشان دادن نقش مبارزه ی طبقاتی طبقه کارگر ایران در مرحله ی ملی- دمکراتیک انقلاب راهگشا است برای مستدل ساختنِ مضمون انقلابی گذار از نظام وابسته ی- کمپرادور سرمایه داری و شکل داعش گونه سُلطه حاکمیت دیکتاتوری آن در ایران.

منافع طبقه ی کارگر که از منافع کل جامعه دفاع می کند، به محور نبرد برای دورنمای آزادیخواهانه- ضد دیکتاتوری و ملی- ضد امپریالیستی جامعه تبدیل شده است.

چنین ارزیابی، اراده و ذهنگرایانه نیست، ناشی از نیاز تاریخی مردم میهن ما برای حل تضاد روز و اصلی در جامعه است! گذار از دیکتاتوری، سویه ی دمکراتیک تضاد را تشکیل می دهد. گذار از نظام سرمایه داری وابسته به اقتصاد جهانی امپریالیستی، وجه ملی- رهایی بخش تضاد را تشکیل می دهد که هنگامه تاریخی حل نهایی آن فرارسیده است! تضادی که بدون حل آن، بحران اقتصادی- اجتماعی- فرهنگی و … حاکم بر کشور بر طرف نخواهد شد.

برای پاسخ به این نیاز است که مقاله با طرح «مسیر مبارزه ی مردمی و دمکراتیک …»، به نشان دادن نقش طبقه و لایه های زحمتکش در آن می پردازد و درباره ی جایگاه متحدانِ در حواشی حاکمیت در این نبرد، که آن ها را «اصلاح طلبان راستین» می نامد، سخن می راند: «مسیر مبارزه ی مردمی و دمکراتیک …  یعنی مبارزهء کارگران، زحمتکشان شهری و روستایی، معلمان و طیفی گسترده از مزدبگیران پایین دستِ جامعه، در درون جامعه جریان دارد و هر روز بر شدت آن افزوده می شود و خواهد شد. … نیروهایی … که ماهیتاً [می توانند] تغییرهای مرحلهء ملی و دمکراتیک را به انجام برسانند. …».

ترسیم طرح «مسیر مبارزه ی مردمی- دمکراتیک»، ترسیم یک روند محتوم و از پیش تعیین شده نیست. یک امکان است که باید برای تحقق آن کوشید! موضع مقاله از این رو موضعی واقع بینانه است، هنگامی که از «جریان هر روز شدت» یابنده ی «مبارزهء کارگران، زحمتکشان شهر و روستایی، معلمان و طیفی گسترده از مزدبگیران پایین دست جامعه» سخن می راند، زیرا حل تضادهای روز و اصلی در جامعه ی ایرانی تنها با محور بودن منافع طبقه کارگر که از منافع کل جامعه دفاع می کند، ممکن است!

مقاله خواستار «کوچ کردن اصلاح طلبان راستین به اردوگاه میهن دوستان واقعی» می شود و آن ها را از «دنباله روی از جناح سرمایه داری نولیبرال و [تبدیل شدن به] پیش قراول سرمایه داری کمپرادور … [یا حتی] ادغام شدن کامل در سیاست های سرمایه داری جهانی» برحذر می دارد!  زیرا ادامه اِعمال اقتصاد سیاسی نئولیبرال به برباد رفتن کامل استقلال اقتصادی و نهایتاً سیاسی ایران خواهد انجامید. روندی که بقای دیکتاتوری را تضمین و الزامی خواهد نمود! اِعمال نسخه “خصوصی سازی و آزاد سازی اقتصادی” دیکته شده توسط امپریالیسم در ایران جز با شیوه ی سرکوب و ِاعمال خفقان ممکن نخواهد شد!

بازی های لفظی “چپ میانه، جدید، دمکرات، سوسیال دمکرات و …”، و همچنین تبلیغ برای این پنداشت که گویا رژیم استحاله پذیر است، ابزارها برای هموار ساختن تحقق این روند ضد مردمی و ضد ملی است که با چاشنی ضد کمونیستی و ضد توده ای تبلیغ می شود. این نشان قدرت معنوی و مادی جنبش توده ای و خالی بودن سفره ی مدعیان است!

از این روست که مقاله با تاسف اضافه می کند: «روند تحولات و نشانه‌های موجود درمورد این کوچ [به اردوگاه میهن دوستان واقعی] بسیار ناامید کننده‌اند.» واقعیت های روز در سیاست اصلاح طلبان که مقاله با توانایی نشان می دهد، و همچنین ذکر تجربه ی تاریخی در انقلاب کبیر فرانسه، تاسف حاکم بر سخنِ مقاله ی نامه مردم را قابل درک می سازد.

وظایف روز جنبش کارگری در ایران

از درون ارزیابی تحلیلی مقاله ی نامه مردم، بیرون کشیدن وظایف روز جنبش کارگری در ایران که در مصوبه های ششمین کنگره ی حزب توده ایران برای مرحله ملی- دمکراتیک انقلاب به تصویب رسیده است، روندی قانونمند را تشکیل می دهد.

١– پیوند میان مبارزه ی صنفی و سیاسی- طبقاتی  

در مقاله ی “پیوند دادن میان مبارزه برای خواست های فوری و مبارزه بر ضد برنامه های اقتصادی رژیم ولایت فقیه، [به مثابه ی] وظیفهء بی درنگ جنبش کارگری- سندیکایی” که در همان شماره ی نامه مردم انتشار یافته، اهمیت ایجاد شدن وحدت میان مبارزه ی دمکراتیک- صنفی و سیاسی- طبقاتی- سوسیالیستی نشان داده و به عنوان وظیفه ی روز ارزیابی می شود.

همانجا همچنین «پویهء برگزیده “نظام”» توضیح و با فاکت ها نشان داده می شود که این پویه ضد مردمی و ضد ملی ریشه ی ایجاد شدن و تعمیق تضاد روز و اصلی را در جامعه تشکیل می دهد.دیکتاتوری داعش گونه ی ولایی ابزار اِعمال «پویهء برگزیده “نظام”» است!  گفته می شود: «رژیم، سیاست جذب سرمایه های امپریالیستی به منظور پیوند اقتصاد کشور با سرمایه داری جهانی و تضمین بقای “نظام” را صرفاً با ارائهء منابع انرژی ایران و نیروی کاری ای مطیع و “رقابتی” – با بنگالدش – ممکن می داند. بنابراین، رژیم بر پویهء برگزیدهء خود پافشاری خواهد کرد.»

مقاله سپس «مطالبات طبقهء کارگر و زحمتکشان کشورمان» که مضمون شعاری است که می توان آن را “سیاست نئولیبرال اعدام باید گردد!” بیان نمود، مطرح کرده و «مبارزه ی سازمان یافته، منسجم و پیگیر را تنها راه مبارزه با سیاست رژیم» اعلام می کند.

«مبارزه ی سازمان یافته، منسجم و پیگیر …» علیه «بیکاری میلیون ها نفر از کارگران و مردم جان به لب رسیدهء کشورمان، [علیه] نابودی امنیت شغلی کارگران، [علیه] تحمیل روابط کاری برده وار به زحمتکشان و [مبارزه علیه] فقر و فلاکت بخش بزرگی از جمعیت کشورمان» که در پایان مقاله طرح می شود، نیاز به جایگزینی مردمی- دمکراتیک و ملی دارد. در برابر «پویه برگزیدهء رژیم»، پویه ی انسان دوستانه و میهن دوستانه ی اقتصاد سیاسی مرحله ی ملی- دمکراتیک انقلاب است که اهرم پرتوان برای مبارزه ی سازمان یافته و منسجم و پیگیرِ» طبقه کارگر و دیگر لایه های محروم را تشکیل می دهد. این درس بلاتردیدی است که می توان از بررسی تحلیل گرانه ی مقاله ی پراهمیت پیش گفته ی نامه مردم، ارگان مرکزی حزب توده ایران دریافت.

٢- جلب متحدان به اردوگاه میهن دوستان

مبارزه برای جلب متحدان نزدیک و دور، طبیعی و موقتی نیز نیاز به ارایه ی برنامه جایگزین ملی- دمکراتیک دارد. مقاله ی پراهمیت پیش گفته نامه مردم به روشنی قابل شناخت می سازد که سردرگمی نظری و سیاسی حتی نزد «اصلاح طلبان راستین» نیز به طور عمده ریشه در نداشتن برنامه  ب  برای شرایط حاکم دارد.  این سردرگمی را می توان در برخی از کشورهای اتحادیه اروپا و دیگر کشورهای سرمایه داری نیز مشاهده نمود که مردم آن زیر فشار اقتصاد سیاسی نئولیبرال دست و پا می زنند. تنها آنجا که تصوراتی برای برنامه جایگزین مطرح می گردد، مبارزه ی طبقه کارگر و دیگر نیروهای مردمی، به ویژه جوانان، زنان و خرده بورژوایی متزلزل پا قرص می کند. مبارزه علیه “راست جدید”، علیه اندیشه ی فاشیستی ضد خارجی و … با موفقیت روبرو می گردد. پرتغال و در دو سال اخیر در بریتانیا چنین نمونه هایی وجود دارد. مبارزه ی پیش رونده در ونزوئلا نمونه ی دیگری است که سختی و بغرنجی مبارزه را برای یافتن برنامه مشخص جایگزین برای شرایط هر کشور نشان می دهد.

در میهن ما نیز اندیشه ی “چپ میانه و جدید و سوسیال دمکرات و …” که همگی مصممانه موضع ضد توده ای خود را برجسته می سازند، تا مقبول اتجاع باشند (٢)، با سفره ای خالی از پیشنهاد برای «توسعه و برنامه» برای اقتصاد ایران روبرو است. آن ها تنها خواستار ادامه وضع کنونی هستند! موضعی به غایت تاییدآمیز= پوزیتویستی در برابر نظام سرمایه داری که ادامه زندگی را در جهان با خطر نابودی روبرو ساخته است! بازگشت نظریه پردازان “چپ مذهبی” از قبیل شخصیت هایی که در مقاله ی نامه مردم ذکر می شود و یا هاشم آغاجری، شمس الواعظین و دیگران به “مشروطه خواهی” سویه ی دیگری از خالی بودن سفره ی اندیشه ی ترقی خواهانه ی راهگشا نزد آنان است. واقعیت تلخی که اهمیت وظیفه ی تاریخی کنونی حزب طبقه کارگر را در ایران دو چندان می سازد. (به این نکته به طور مجزا پرداخته خواهد شد).

در چنین شرایطی است که طرح اقتصاد سیاسی مرحله ملی- دمکراتیک توسط حزب توده ایران، بازتاب سیاسی- کارکردی «گردان منسجم» طبقه کارگر است از مضمون مقاله نامه مردم که طبقه ی کارگر ایران را سوبیک- عنصر فعال انقلابی تاریخی برای تغییرات بنیادین در کشور ارزیابی کرده و دفاع از منافع آن را محور و قلب تپنده ی مبارزه برای حل تضاد روز و اصلی در جامعه ایرانی می داند.

 

نشانی اینترنتی این مقاله:  https://tudehiha.org/fa/4401

………

١- شماره ١٠٣۶، ٢۴ مهر ٩۶ …

٢- از قبیل  رضا علیجانی، حمید آصفی، وثیق و دیگران

One Comment

  1. mohsen

    فرهاد عزیز اصلاح طلبان پایه اقتصادی خرده بوژوائی دارند ودر مرحله ملی دمکراتیک انقلاب بر غم ناپیگیری متحد طبیعی ما هستند از شر انان تا زمان پیشرفت وسایل تولید وانقلاب سوسیالیستی در امان نیستیم خدا ما را ازشر نوسانات طبیعی انان در امان بدارد …پاینده باشی بدرود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *