پيشنهادي خطرناك!
٢٤ بهمن ١٣٩٦ – ١٣ فوريه ٢٠١٨
پيشنهادي خطرناك!
مساله، ترديد در حسن تفاهم صادر كنندگان “بيانيه فراخوان برگزاري رفراندوم جهت تعيين نوع حكومت آينده ايران” نيست. چه كسي مي تواند جايگاه شخصيت بانويمبارزه ي مانند نسرين ستوده را مورد پرسش قرار دهد؟
مساله، نادرستي اين پنداشت است كه گويا مردم ميهن ما مي توانند تحقق بخشيدن به خواست هاي به جا و محقانه ي خود را كه در بيانيه بخشي از آن مطرح مي شود، بهديگران بسپارند. پنداشتي كه اين تجربه تاريخي را مورد توجه قرار نمي دهد كه استعمارگران با بهانه ي همين “ناتوان و عقب مانده بودن” خلق ها، سياست استعماري خودرا براي “اهداي تمدن” به مردم مستعمره ها توجيه می کنند.
ژرفش نبرد طبقاتي در جامعه ايراني كه يكي از نشانه هاي آن “ريختن ترس از حاكميت” است و آمادگي مردم و به ويژه كارگران براي جانفشاني بيش تر در راه مبارزهعليه رژيم ديكتاتوري و سياست اقتصادي بحران زاي آن، آن اهرم پرتواني است كه با تقويت آن، «گذار مسالمت آميز از نظام جمهوري اسلامي» تضمين مي شود. كمكهاي بين المللي مي تواند تنها نقشي جنبي در دفاع از جنبش رهايي بخش مردم ميهن ما ايفا سازد.
سپردن سازماندهي به اصطلاح «گذار مسالمت آميز» به نيروهاي خارج از مرز و بوم ايرانيان، پذيرش راهي است كه سياست امپرياليستي مي تواند بزرگ ترين سواستفادهاز آن را به سود منافع خود ببرد.
براي پيشبرد مبارزه ي رهايي بخش مردم ميهن ما، تلفيق خواست “آزادي” و “عدالت اجتماعي” در برنامه ي مبارزاتي ضروري و اجتناب ناپذير است. فرشاد مومني«آزادي» را «ميوه شيرين عدالت اجتماعي» ارزيابي مي كند. او در كتاب ارزشمند خود (عدالت اجتماعي، آزادي و توسعه در ايران امروز) بر ضرورت تنظيم يك برنامهاقتصاد ملي پاي مي فشارد. چنين برنامه مي تواند اهرم عمده و پرچم تجهيز وسيع تر و سازماندهي هدفمند توده هاي مبارز را در مبارزه عليه رژيم ديكتاتوري و اقتصادسياسي ديكته شده توسط سازمان هاي مالي امپرياليستي ازقبيل صندوق بين المللي پول، تشكيل دهد.
با چنين پرچمي در دست، مردم ميهن ما قادر به رهايي خود از زير سلطه ي ديكتاتوري و اقتصاد ضد مردمي و ضد ملي هستند. كمك هاي بين المللي تنها مي تواند درتقويت جنبشي با چنين برنامه مشخص، نقش همبستگي با جنبش و تقويت مبارزه را ايفا سازد.