بـز را بـه باغبـانـی بگمـاریم؟
اقتصاد سیاسی ملی- دمکراتیک تنها جایگزین

دوره جدید: مقاله شماره: ۵ ( ۱۴ فروردین ۱٣۹۷ )
واژه ی راهنما: سیاسی– تئوری

 

 

نوشتار ”امپریالیسم دشمن اصلی است“ عمدتاً تحت تاثیر مطالعه خبر منتشر شده در ”کلمه“ و با بهره گیری از فاکت های انتشار یافته در آن نگاشته شد. در همانجا ذکر شد که به بررسی این برداشت به طور مجزا پرداخته خواهد شد، که کماکان می پندارد که رژیم دیکتاتوری استحاله پذیر است و می توان از بز انتظار حفظ باغ را داشت و آن را باغبانی دلسوز پنداشت.

باید اذعان کنم که اکنون که برای بررسی موضوع نشسته ام، نمی دانم توضیح موضوع را برای نزدیک ترین متحد احتمالی حزب طبقه کارگر ایران، باید از کجا آغاز کرد؟

چگونه می توان به سخنان مبارزان پر تجربه این مانند «میر با بصیرت» و یا «حصر»ی دیگر، نویسنده نامه اخیر به خامنه ی و یا بانو رهنورد و یا به نظریات نظریه پردازانی مانند فرشاد مومنی که در کتاب ارزشمند خود اقتصاد سیاسی حاکم را در ایران شخم زده است و تاروپود نادرستی های آن را قابل شناخت و ادراک نموده است، نکته ای افزود؟ به سختی، به سختی. اما ممکن و ضروری است!

 

طرح خواست به مثابه ی افشاگری و روشنگری اذهان مردم از «رهبر»خدای گونه برای پایان دادن به سلطه ی دستگاه های غیرقانونی و با سرشتی ضد مردمی و ضد ملی ضروری است. اما این پنداشت که می توان «شفافیت اقتصادی .. قطع دست نظامیان از اقتصاد کشور .. نظارت پذیر کردن نهادهای اقتصادی نظارت ناپذیر (که اکثر زیر مجموعه اقتصادی تحت فرمان رهبر هستند) .. جمع آوری اسکله های غیرمجاز ..» وغیره را از نهادی انتظار داشت که قریب به سه دهه ساختارهایی را به وجود آورده است در خدمت سود ورزی حاکمان، واقع بینانه و مستدل نیست. چنین پنداشت، ادامه غیر مستدل باور به استحاله پذیری رژیم دیکتاتوری است که هنوز گریبان اندیشه ی را رها نکرده است که به لزوم تغییرات بنیادین در ایران باور ندارد!

و این نکته، درست فاصله ای است که میان اندیشه ی توده ای و نزدیک ترین متحدان احتمالی آن برای گذر از دیکتاتوری وجود دارد.

 

برای حزب توده ایران تردیدی وجود ندارد که هیچ نسخه ی مهندسی تعمیراتی در ساختار، کارکرد و مضمون سیاست اقتصادی- اجتماعی- فرهنگی حاکم بر کشور ممکن نیست و راه را برای گذار از بحران اقتصادی- اجتماعی حاکم نمی گشاید. بحران عمیق ساختاریی که ناشی از سلطه و اجرای نسخه امپریالیستی است.

وابستگی اقتصادی- اجتماعی به شرایط دیکته شده توسط امپریالیسم تنها با حل دو تضاد روز- عمده و اصلی در جامعه ایران ممکن است.

باید همانقدر به سلطه ی دیکتاتوری در شکل اِعمال حاکمیت نظام سرمایه داری وابسته پایان بخشید، که باید به مضمون سیاست اقتصادی حاکم که ایران را به نیمه مستعمره ی اقتصاد جهانی امپریالیستی بدل و آن را برای تجاوزات رنگارنگ امپریالیسم تضعیف نموده است، قاطعانه پایان داد. این دو وظیفه تاریخی به وحدت رسیده اند.

هیچ هدف دمکراتیک و قانونی، از ساده ترین و بدیهی ترین خواست ها، که دریافت مزد کار عقب افتاده ی پنج برابر زیر مرز فقر زحمتکشان و یا حق برخورداری زنان از حقوق متساوی اجتماعی نمونه های شرم آور چنین هدف های دمکراتیک هستند، بدون حل انقلابی دو تضاد پیش گفته، تضاد مردم با دیکتاتوری و تضاد مردم با سیاست اقتصادی ضد مردمی ممکن نیست.

 

اگر این ارزیابی درست است که نمی توان دیکتاتور را به باغبانی در باغ پروش گل آزادی و حقوق قانونی مردم گمارد، آن وقت این ارزیابی نیز تردید ناپذیر است که نمی توام ”بز“ اقتصاد سیاسی دیکته شده از طرف سازمان های مالی امپریالیستی را به باغبانی باغ ویران شده ی اقتصادی- اجتماعی ملی گمارد.

 

اقتصاد سیاسی ملی- دمکراتیک تنها جایگزین

برای دستیابی به برنامه ی اقتصاد ملی برای ایران باید مردم و نظریه پردازان هوشمند و متعهد آن هر چه سریع تر تدارک طرح و تنظیم چنین برنامه ملی- دمکراتیک را پایه ریزند. در این زمینه تحقیقات وسیعی عملی شده است. بدون تردید یکی از برجسته ترین آن ها، کتاب ارزشمند فرشاد مومنی است. کتابی که می تواند کارپایه ی نظری برای تنظیم برنامه اقتصاد ملی باشد.

به این منظور کافی است، تحقیقات سرشار و مستدل آن را از یک برداشت نظری- ایدئولوژیک جدا نمود که در آن به چشم می خورد. کتاب با این هدف میهن دوستانه نگاشته شده است که برنامه ی اقتصادی- اجتماعی دوستار منافع مردم و منافع ملی ایران را ارایه دهد. این نظر و ایدئولوژی پرارزش و میهن دوستانه ای است. اما همان طور که بیان شد، این پنداشت که گویا می تواند اصل «آزادی میوه شیرین عدالت اجتماعی است» که در کتاب به اثبات رسانده می شود، در شرایط حاکم نظام اقتصادی وابسته به اقتصاد امپریالیستی تحقق یابد، با قاطعیت نفی شود.

چنین برداشتی در شرایط حاکم تناسب قوای سرمایه ی امپریالیستی واقع بینانه و مستدل نیست. نمی توان در نظم و سیستم دیکته شده ی چنین اقتصاد ”جهانی شده“، یک اقتصاد ملی و میهن دوستانه را بر پا داشت. به این منظور باید سرشت مردمی و میهن دوستانه اقتصاد ملی را برجسته نمود و آن را به سپر دفاعی برای یورش اقتصادی- اجتماعی- سیاسی- نظامی امپریالیسم بدل ساخت.

تفاوت اقتصاد سیاسی در جمهوری خلق چین و هندوستان، در این سرشت متفاوت آن نهفته است که باید به طور مجزا به آن پرداخت.

باید ارزیابی و تحقیقات انجام شده را در کتاب فرشاد مومنی بر پایه اقتصاد ملی- دمکراتیکی قرار داد که به طور عملی و با ایجاد ساختارهای ضروری، وحدت منافع طبقات زحمتکش و لایه های میهن دوست سرمایه غیر وابسته را در مرحله ملی- دمکراتیک فرازمندی جامعه ایرانی برای مردم قابل شناخت سازد.

باید نشان داد که هدف، برپایی ایرانی نوین است که در آن منافع زحمتکشان به نوک نیزه ی رشد اقتصادی- اجتماعی بدل شده است. تنها با تفهیم چنین مضمونی مردم میهن ما قادر خواهند شد آگاهانه سختی های اجتناب ناپذیر را بپذیرند و برای شکوفایی اقتصادی- اجتماعی میهن انقلابی بکوشند.

 

تنظیم چنین برنامه ای تنها با تکیه به ویژگی ها و امکانات و ضروریات و نیازهای مردم و منافع ملی ممکن است. اما می توان از تجارب دیگر خلق ها و کشورها بهره گرفت. میهن ما دارای امکان های بسیاری برای پیشرفت و شکوفاهی است. منابع زیرزمینی و توانایی های انسانی و سطح دانش پیش رفته در آن زمینه های واقعی و عینی را برای شکوفایی اقتصادی- اجتماعی تشکیل می دهد. با برنامه ریزی همه جانبه و علمی می توان شرایط تاثیر حداکثر آن را ایجاد نمود.

گرچه باید برنامه اقتصاد ملی با توجه به این امکانات تنظیم شود، اما باید جهت گیری چنین برنامه ای، جهت گیری برای حفظ منافع ملی و لذا باید علیه اقتصاد سیاسی امپریالیستی باشد.

 

چگونه می خواهیم زندگی کنیم؟

در این زمینه می توان از دو نمونه رشد اقتصادی- اجتماعی در جمهوری خلق چین و جمهوری هندوستان بسیار آموخت. آموخت چه را باید انتخاب کرد و پذیرفت و چه را باید کنار زد. مضمون انتخاب این پرسش است که چگونه می خواهیم زندگی کنیم؟“

چگونه می خواهیم در شرایط مشخص تاریخی در جهان با حفظ محیط زیست، با مصرف حداقل منابع، با جلوگیری حداکثر از اتلاف و بی بندوباری در مصرف غیرضروری زندگی کنیم؟ چگونه می خواهیم منافع فرد انسان، حقوق و آزادی های فردی و اجتماعی انسان را در هماهنگی با منافع همه ی خلق های میهن سازمان دهیم و آن در همنوایی با منافع گونه انسانی عملی سازیم. به این بحث باید به طور مجزا پرداخت.

 

 

نشانی اینترنتی این مقاله: https://tudehiha.org/fa/5301

One Comment

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *