اتحاد در مبارزه علیه اقتصاد سیاسی نئولیبرال!

سخن روز شماره: ۱۰ ( ۱ اردیبهشت ۱٣۹۷ )

 

یکی از پایه گذاران حزب چپ ایران (فداییان خلق) با نام نادر عصاره در مصاحبه ای (اخبار روز ٢٨فرودرین ١٣٩٧) برخی از نظرات این حزب را توضیح می دهد. وظیفه ی این سطور بررسی سرشت این مواضع و جایگاه تاریخی- اجتماعی آن در شرایط کنونی در جهان و به ویژه در ایران نیست. وظیفه، بررسی نقطه های مشترک برای نبرد اتحادی علیه رژیم دیکتاتوری است.

به برخی از نشانه های سرشت این نظرات که رفیق فرخ نعمت پور در “کارانلاین” مطرح کرده است در مقاله ی “اندیشه هایی درباره ی نبرد طبقاتی جاری در ایران و وظایف پیش روی” مورد بررسی قرار گرفت وسرشت پوزیتویستی آن نسان داده شد.

در کلیت می توان مدعی شد که در مضمون مواضع، تایید پوزیتویستی نظام سرمایه داری به ویژه نزد نعمت پور و هم نزد عصاره در ارتباط با “شکل” گذار از دیکتاتوری در ایران است. باید آن را پرداختن کفاره ی چپ روی های گذشته تاریخی فعالیت جنبش چریکی ارزیابی نمود.

 

مبارزه ی مشترک علیه سیاست نئولیبرالیستی

سرشت نظرات طرح شده توسط رفیق نعمت پور در کارانلاین و رفیق عصاره در اخبار روز درستی موضع حزب توده ایران را مورد تایید قرار می دهد که امکان وحدت میان حزب توده ایران، حزب طبقه کارگر ایران و حزب چپ ایران در حال حاضر وجود ندارد. وظیفه حزب توده ایران برای حفظ ارتباط و تبادل نظر با حزب چپ ایران به منظور یافتن زمینه مشترک نظری- تئوریک و تدارک شرایط وحدت اما به قوت خود باقی است.

 

جدا از این نکته، همان طور که حزب توده ایران در نامه مردم اعلام کرده است، امکان فعالیت مشترک در شرایط کنونی ایران با حزب چپ ایران (فداییان خلق) به منظور گذار از دیکتاتوری وجود دارد و باید فعالانه مورد توجه قرار گیرد. فعالیت مشترک به منظور «نفی کلیت نظام جمهوری اسلامی ایران» که حزب چپ ایران آن را به بیان رفیق نادر عصاره «نظامی ارتجاعی، استبدادی، تبعیض آمیز، مخرب و خطرناک برای کشور ما می داند».

این جنبه ی مبارزه ی مشترک می تواند ازجمله موضوع تبادل نظر و یافتن پراتیک انقلابی در مبارزه ی اتحادی مشترک باشد.

بیان «پراتیک انقلابی» به “شکل” تغییر باز نمی گردد، بلکه با واژه ی «پراتیک انقلابی»، اشاره به سرشت کیفی مبارزه به منظور تغییر حاکمیت کنونی مورد نظر است. شکل نهایی ضروری برای تغییرات، اگر به طور اراده گرایانه از پیش تعیین نشود، در تحلیل نهایی متناسب با تناسب قوا در لحظه گذار – که می تواند از نظر زمانی طولانی نیز باشد – پدیدار خواهد شد. بحث اضافی در این باره غیرضروری است و اگر به مثابه پیش شرط مطرح شود، انحرافی متقابل از انحراف قدیمی است که چریک های فدایی خلق سال ها گرفتار آن بودند.

 

بدون تردید یکی از عمده ترین نکته های مورد توافق و زمینه مبارزه مشترک اتحادی، نکته ای است که رفیق نادر عصاره در مصاحبه خود مطرح ساخته است. این رفیق مورد تاکید قرار می دهد که «حزب چپ ایران(فداییان خلق) خود را بخشی از جنبش چپ جهانی علیه سرمایه داری و برای سوسیالیسم می داند.» بر این پایه است که «مبارزه با سیاست نئولیبرالیستی در داخل کشور» را حزب چپ ایران وظیفه ی خود ارزیابی می کندکه در هماهنگی با همین وظیفه در سطح «جنبش جهانی در اندیشه و هم در عمل» قرار دارد. «تغییر تناسب قوا در سطح جهان علیه ایدئولوژی نئولیبرالیسم و جایگزینی آن .. تلاش این حزب در جهت سوسیالیسم خواهدبود.»

 

این موضع شفاف و صریح حزب چپ ایران (فداییان خلق) را که رفیق نادر عصاره مطرح می سازد، حزب توده ایران بسیار مثبت ارزیابی می کند و آن را برای همکاری مشترک زمینه عملی مهمی می داند. پیشنهاد میشود در کمیسیونی مشترک مضمون، شعارها و تاکتیک های مناسب و متناسب در این زمینه جستجو گردد.

رفیق عزیز ناصر موذن که مسئولیت طرح نظرات حزب توده ایران را در نشست پایه گزاری حزب چپ ایران به عهده داشت، می تواند مواضع حزب طبقه کارگر ایران را در این زمینه منتقل ساخته و بر سر شیوه های همکاری و مبارزه ی مشترک با رفقای حزب چپ ایران به توافق نایل گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *