تا آن هنگام که .. «پرویزن روزگار در کار است»
سردرگمی رهبری حزب در«مدیریت» مارکسیستی وظایف مربوط به سه تضاد حاکم بر میهن ما

مقاله شماره: ۲۰ ( ۱۱ اردیبهشت ۱٣۹۷ )

واژه ی راهنما: سیاسی– تئوری
نشانی اینترنتی این مقاله: https://tudehiha.org/fa/5645

تا آن هنگام که شیوه ی تولید نوین پدیدار نشده است، شیوه قدیمی به کنار رانده نمی شود .. (مارکس-انگلس).

این اندیشه برای توصیف مضمون کتاب در دست مطالعه درباره آزمونِ در جریان در چین در ذهن پا گرفته بود. می خواستم با آن مضمون تجربه ی کنونی در چین را که رفیق اگون کرنس در کتاب “چین، آن طورکه من آن را می بینم” توصیف می کند، برشمرم. اما باری که در برابر برپایی یک پارچگی نظری وسازمانی توده ای ها بر ذهن سنگینی می کند، اندیشه را به سوی بررسی این بار و راه آزادی از آن راند. «آدمی از فردای خود بی خبر است»!

از برتولد برشت خواندم که می گوید: «اندیشه آن چیزی است که به دنبال سختی ها می دود و پیش آ پیش آزمون».

احسان طبری در دیباچه ی “با پچپچه پاییز” این «آزمون» را آن «کوره»ای می داند که «پرویزن روزگار» است و «زر از مس .. و پولاد از سفال» جدا می کند.

در این اندیشه که کُنه نقش پراتیک و کارکرد به مثابه «کوره آزمون» در روند هستی انسان نمایان می شود،«جوهر سخن» برشت در ارزیابی از جامعه شناسی علمی متکی به ماتریالیسم دیالکتیک خود می نماید. باچنین برداشتی است که مضمون «کوره آزمون» قابل فهم می شود که تفاوت ماهوی اندیشه ی مارکسیستی-توده ای از اندیشه ی روزمره است که می کوشد به طور ذهنی و متافیزیکی به “حل” بغرنجی ها بپردازد و درجا می زند. عمق مضمون «پرویزن روزگار در کار است» شفاف می شود؟ این طور نیست؟

براین پایه است که انتقاد به جای رفیق عزیز ناهید قابل درک می شود آن هنگام که کمبود کار صفحه ی “توده ای ها” را در انتشار بیانیه مبارزان علیه حمله امپریالیسم به سوریه، در کنار «غرق شدن» در «بحث های خود» به نقد می کشد. رفیق ناهید هشدار می دهد که این بحث ها با این خطر روبروست که ساحل«آزمون» و پراتیک انقلابی را گم کند.

این ساحل، ساحلی ماتریالیستی، مادی است! در پیش چشم ما در ایران در صحنه است و راه حل ها را می نماید!

به جای دور برای یافتن راه حل نباید رفت، همان طور که نباید برای جستجوی آن در بحث های اسکولاستیکی و حوزوی گرفتار شد و ماند. پاسخ به پرسشِ به جای رفیق عزیز امید درباره ی «چگونگی حل توامان سه تضاد مورد اشاره [در ایران کنونی] و امکان پذیری [حل توامان] آن در صحنه عمل» را همین رفیق در ابرازنظر اخیرش مطرح ساخته، و خود به درستی آن را با «نمی دانیم» پاسخ داده است. او حل انتزاعی «اگرهای» ممکن را از این رو ناممکن می داند که شرایط مشخص آن ها اکنون قابل شناخت نیست و اکنون می توان تنها با شیوه ی حدس و گُمان به توصیف آن پرداخت. نمی توان آن چنان سخن گفت که انگار “نسخه های از پیش آماده” با خود در چنته حمل می کنیم!

رفیق امید همانجا می نویسد، «مدیریت صحیح صحنه بغرنج تضادهای کنونی جامعه که در سند حزبی فرازهایی از ٧۶ سال .. (بهمن ١٣٩۶)، بدون توضیح کافی به آن اشاره شده، اتفاقا به دلیل ترکیب و تاثیر دیالکتیکی نقابل آن ها بر یکدیگر، به نظرم جای بحث روشنگرانه و تدقیق بیش تر را دارد».

این تدقیق بازگشت بی چون و چرا به اسلوب دیالکتیک ماتریالیستی است که ما را از پیش گویی برپایه حدس و گمان برحذر می دارد، اما اهرم بررسی علمی را برای پیش بینی معین در اختیار ما قرار می دهد.

پیش بینی درباره ی امکان تجهیز توده ها علیه یورش احتمالی امپریالیسم ممکن و ضروری است. ممکن است، زیرا تجربه های گذشته در تاریخ ما وجود دارد. ضروری است، زیرا ما را بر آن می دارد، شرایط ضروری برای دفاع از میهن را در جامعه ایجاد کنیم، بکوشیم ایجاد کنیم.

نیاز توده ای ها برای یافتن پایگاه مشترک نظری و تئوریک قابل بازتولید، و لذا مطمئن، برای تدارک این ضروریات تردیدناپذیر است. وظیفه ی میهنی ما با اعلام پرطمطراق «مدیریت صحیح صحنه بغرنج تضادهای کنونی جامعه» پایان نمی یابد که به گفته رفیق امید «در سند حزبی فرازهایی از ٧۶ سال .. (بهمن ١٣٩۶)» ذکر شده است. این مدیریت با بیان این نکته تازه آغاز می شود. نه آن زمان که تجاوز احتمالی امپریالیستی تحقق یافته، بلکه امروز و به منظور جلوگیری از فاجعه و تدارک ضرورات برای دفاع از میهن.

نیاز توده ای ها برای یافتن پایگاه مشترک نظری و تئوریک قابل بازتولید، دویدن «پیشآپیش آزمون»است. آن هنگام که مسئولین درجه اول حزبی استدلال خود را درباره ی شیوه ی «مدیریت» مورد نظرخود مطرح نمی سازند، و یا با نقض مصوبه کمیته ی مرکزی حزب توده ایران برای برگزاری نشست و تبادل نظر توده ای ها درباره ی چگونگی این «مدیریت» سکوت خود را تعمیق می بخشند، ویا رفیقانی که نمی خواهند به سخن و اندیشه سیمای مشخص دهند، از پذیرش مسئولیت در شرایط حساس کنونی طفره می روند.

فعالیت افشاگرانه- روشنگرانه و تبلیغی در نشریات توده ای برای تدارک ضرورات دفاع از میهن همان قدر در جا می زند که برای ایجاد رابطه ی دیالکتیکی میان مبارزه علیه دیکتاتوری (وظیفه ی دمکراتیک) ومبارزه علیه سیطره اقتصاد سیاسی دیکته شده توسط امپریالیسم (وظیفه ی سوسیالیستی حزب توده ایران)!

دیگر از کدام «مدیریت صحیح صحنه بغرنج تضادهای کنونی جامعه» سخن می رود؟

فراخواندن توده ای ها «دو هفته یک بار سه شنبه ها به سرمقاله خوانی» نشان بی تردید سردرگمی در«مدیریت» مارکسیستی- توده ای وظایف پیش رو در سه تضاد حاکم بر هستی میهن ما ایران توسط این رفقا است.

تز یازدهم مارکس درباره ی فویرباخ که وظیفه ی فیلسوف را تغییر وضع حاکم اعلام می کند، در خلا آویزان نیست. پایان توضیح اندیشه ی ماتریالیسم دیاکتیکی در کل تزها است که در تز سوم آن مارکس رابطه ی ماتریالیستی تغییر شرایط را با «پراتیک انقلابی» برقرار کرده است. وحدت تئوری و پراتیک رانشان داده است که ضمن تفاوت وظیفه، دارای هویت مشترک هستند.

در شرایط کنونی در ایران باید به منظور «مدیریتِ» وظایف در ارتباط با سه تضاد خلق علیه دیکتاتوری، علیه مناسبات ضد کارگری نظام سرمایه داری دوران افول- فروپاشی و علیه توطئه های نواستعماری تجاوزگرانه و جنگ طلبانه امپریالیستی شیوه ها و تاکتیک های «پراتیک انقلابی» ای را جستجو کنیم که درارتباط مستقیم قرار دارد با رشد و گسترش و توسعه و تعمیق مضمون مبارزات زحمتکشان یدی و فکری وزنان و دیگر لایه های محروم توده های مردم میهن ما!

تنها با بهره گیری از این پراتیک انقلابی ماتریالیستی و عینی است که می توان سیاست «مدیریت» مارکسیستی- توده ای را سازمان داد و به تجهیز توده ها برای حل سه تضاد پرداخت با این امید که به پیروزی دست یافت!

باید فعالیت روشنگرانه- افشاگرانه ی حزب توده ایران را از گرداب تکرار و بی حرکتی خارج نمود. اینیک نیاز و ضرورت تاریخی است.

به این ضرورت زیبا و والای تاریخی تنها هنگامی دست خواهیم یافت و استه تیک گذار از رنگین کمان راتجربه خواهیم کرد که همه ی توده ای ها در هر کجا که قرار دارند، با هشیاری و درک احساس مسئولیت تاریخی خود به عمل مشترک بپردازند. باید اکنون حرکت کرد. فراموش نباید کرد که تاریخ آن هایی را که دیر می رسند، جریمه می کند!

 

٩ اردیبهشت ١٣٩٧ – ٢٩ آوریل ٢٠١٨

نشانی اینترنتی این مقاله: https://tudehiha.org/fa/5645

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *