بورژوازی به دنبال خرد کردن اتحادیه های کارگری در ایالات متحده است

خبرهای کوتاه

۱۴ مهر ۹۷ ۶ اکتبر ۱۸

Billedresultat for workers b6h

در ایالات متحده، دستمزد اعضای اتحادیه کارگری نزدیک به ۲۰۰ دلار در هفته بیشتر از همکارانشان  است.  اعضای اتحادیه کارگری همچنین از مزایای بهداشتی و حقوق بازنشستگی و امنیت شغلی بهتری برخوردار هستند.

با این حال، تنها ۱۰،۷ درصد از نیروی کار در اتحادیه ها سازماندهی شده اند – یادآوری شود که این رقم در سال ۱۹۸۳  ۲۰،۱ درصد و در سالهای پس از جنگ جهانی دوم، ۳۰ درصد بوده است.

یکی از دلایل روند افت عضویت در سندیکاها مربوط به فعالیت شبکه گسترده ای از “راستگریان” برای متقاعد کردن اعضای اتحادیه های کارگری به پاره کردن کارت عضویت اتحادیه ها می باشد.

سازمان دهنده این کارزار سیاسی و تبلیغاتی ضد کارگری به عهده سازمان “راستگرای” شبکه سیاست های دولتی (SPN) است،  که با صرف هشتاد میلیون دلار از دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری پشتیبانی کرد. یادآوری شود که مخارج مالی  SPN توسط میلیاردرهایی چون برادران کوچ ( Koch) و  بنیاد خانواده والتون (Walton) (بزرگترین زنجیره خرده فروشی جهان) تامین می شود.

هدف اصلی تبلیغات SPN سخت کردن شرایط قراردادهای جمعی اعضای اتحادیه های کارگری است. هدف جانبی SPN این است که با خرد کردن اتحادیه های کارگری “چپ گرایان”را از منبع مالی میلیون ها دلاری که از طرف اعضای اتحادیه های کارگری داده می شود محروم کنند.

با وجود افت تعداد اعضای اتحادیه های کارگری نشانه های پیروزی زحمتکشان نیز زیاد است.

در ماه اوت ۶۷ درصد از مردم ایالت میشیگان (Michigan)، در یک همه پرسی به لایحه لغو قراردادهای جمعی رای منفی داده اند.

معلمان در ایالت ویرجینیای غربی، اوکلاهما، کنتاکی، آریزونا، کلرادو و واشنگتن، و همچنین پورتوریکو

(West Virginia، Oklahoma، Kentucky، Arizona، Colorado، Washington، Puerto Rico)، برای دستمزد بیشتر و بودجه بیشتر برای مدارس دست به اعتصاب زدند.

در ماه سپتامبر، ۹۸ درصد از معلمان لس آنجلس (Los Angeles) (دومین مرکز تحصیل ابتدایی در کشور با ۶۴۰۰۰۰ دانش آموز و بیش از۳۳۰۰۰ معلم) برای شرایط بهتر کاری دست به اعتصاب زدند.

در پایان ماه اوت کارگران در دیزنی لند (Disneyland)، در ایالت فلوریدا (Florida)  پس از نه ماه مذاکره و مبارزه، حداقل دستمزد را از ۱۰ دلار به ۱۵ دلار در ساعت افزایش داده اند.

بنابراین با همه ی فشار طبقاتی و شانتاژهای سیاسی مبارزه ضدنئولیبرالیستی در آمریکا هر روز دامنه گسترده تری می یابد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *