به مناسبت پنجاه و یکمین سالگرد شهادت چه گوارای کبیر به دست دیکتاتوری سرمایه داری

نویدنو  ۲۰/۰۷/۱۳۹۷ 

  • همه این تغییرات و دگرگونی ها برای کسانی که دل در گرو رهایی بشریت و در وحله اول زحمتکشان جامعه دارند یادآور این نکته است که چقدر جای انقلابیون دانایی که جهان را نه تقسیر بلکه تغییر می دادند خالی است .

پنجاه و یک سال از قتل فجیع ارنستو چه گوارا مبارز ضد امپریالیست امریکای لاتین به دست مزدوران سیا گذشته است . جهان در گردش خود دراین نیم قرن شاهد حوادث و رخ دادهای بسیار گوناگونی بوده است که هریک در جای خود در خاطره جمعی و تاریخی بشریت باقی خواهد ماند. همه این تغییرات و دگرگونی ها برای کسانی که دل در گرو رهایی بشریت و در وحله اول زحمتکشان جامعه دارند یادآور این نکته است که چقدر جای انقلابیون دانایی که جهان را نه تقسیر بلکه تغییر می دادند خالی است .

نویدنو در گرامی داشت یاد چه گوارای هماره زنده یادداشتی از مسعود امیدی ، نمایی از زندگی او و فیلمی از مبارزات او را تقدیم خوانندگان گرامی می کند.

 

چه گوارا نماد برجسته‌ی شرافت و اراده‌ی انسان دوستانه و عملگرای چپ انقلابی و انترناسیونالیست

به مناسبت پنجاه و یکمین سالگرد شهادت چه گوارای کبیر به دست دیکتاتوری سرمایه داری

مسعود امیدی

شخصیت فرمانده چه از یک سو محصول تاریخی دوران خود (دوران جنگ های انقلابی و آزا ی بخش علیه امپریالیسم) بود و از سوی دیگر تاثیرات عظیمی بر جهان باقی گذاشت. دهه ها از قتل چه به دست نیروهای ارتجاع و امپریالیسم می گذرد. چه نه تنها از یادها نرفته است بلکه به عنوان یک پزشک انقلابی و انسان دوست که ریشه‌ی اصلی محرومیت توده های مردم به بهداشت و درمان ، وجود فقر و نابرابری ، بی‌عدالتی و ستم طبقاتی ، بیسوادی و جهل و …در کشورهای تحت سلطه‌ی امپریالیستی را به‌درستی در نظام ضد انسانی سرمایه داری و امپریالیسم جهانی یافته بود و تنها راه رهایی بشر را در نابودی نظام سرمایه داری می دید، همچنان به عنوان نماد مبارزه‌ی شجاعانه با امپریالیسم و دیکتاتوری برای آزادی و عدالت می درخشد. چه مبارزه خود را به یک کشور محدود نکرد ه و در بعد جهانی به رهایی انسان از چنگال سرمایه داری می اندیشید و همبستگی انترناسیونالیستی برای چه تنها یک شعار نبود . چه یک انقلابی برجسته ، یک آرمانگرای عملگرا بود که وظایف انقلابی خود را به کشور خاصی محدود نمی دید و بر این باور بود که باید اندام های اختاپوس سرمایه داری را در همه جای جهان قطع کرد. چه عشق به مردمان زحمتکش سراسر جهان داشت و رسالت اانسانی و انقلابی خود را نبرد برای رهایی آنها می دانست.

امروزه دهه ها پس از شهادت چه، سیستم جهانی سرمایه داری از یک سو می کوشد تا با توجه به نفوذ معنوی و محبوبیت جهانی شخصیت چه به عنوان نماد مبارزه‌ی انقلابی با سرمایه داری و امپریالیسم ، تصویر او را برای استفاده گسترده‌ی تجاری جهت فروش انواع کالاهای مصرفی مورد بهره برداری قرار دهد و به فرصتی برای سوداندوزی و انباشت بیشتر سرمایه تبدیل کند و از سوی دیگر چه و یاران انقلابی او را به عنوان تروریست به جهانیان معرفی کند.

و این در حالی است که مبارزه‌ی مسلحانه توده ای یکی از شیوه های رایج مبارزه‌ی انقلابی در دوران چه بود که جامعه‌ی انقلابی کوبا با دستاوردهای درخشان در زمینه‌ی بنای سوسیالیسم در حوزه‌ی عدالت اجتماعی، بهداشت و درمان ، آموزش ، کمک های انترناسیونالیستی به بسیاری از خلق های جهان و….به عنوان یکی از دستاوردهای این شیوه از مبارزه‌ی انقلابی اینک پیش روی ماست . نیکاراگوئه نیز یکی دیگر از کشورهایی بود که از طریق جنگ های چریکی ای که به مبارزه ی مسلحانه توده ای تبدیل شد، موفق به سرنگونی حکومت وابسته به امپریالیسم گردید. جمهوری دموکراتیک خلق چین را نیز باید یکی دیگر از کشورهایی دانست که به شیوه‌ی مبارزات انقلابی و جنگ های آزادی‌بخش توده ای تشکیل گردید. البته در برخی از نقاط جهان نیز این گونه مبارزات انقلابی با سرکوب خشونت بار امپریالیسم و سرمایه داری جهانی مواجه گردید که این سرکوب به هیچ وجه از حقانیت تاریخی آنها نمی کاهد. نفرت انگیز آن است که رسانه های امپریالیستی ، مزدوران  و برخی فریب خوردگان آنها با چشم فروبستن بر سنت های انقلابی چپ و نیز باچشم فروبستن بر ده ها کودتای امپریالیستی در سراسر جهان که با خشونت و کشتارهای وحشیانه‌ی انقلابیون ، اعمال شکنجه های وحشیانه بر آنها در زندان ها و…. همراه بود،عملیات انقلابی انقلابیون از جان گذشته در کشورهای تحت سلطه برای از پای درآوردن شکنجه گران، ماموران و گزمگان رژیم های سرمایه داری و وابسته به امپریالیسم در کشورهای تحت سلطه‌ی امپریالیستی را “ترور” می نامند و بیشرمانه آنها را به نوعی در ردیف اقدامات تروریستی سازمان ها و گروه های تروریستیِ ساخته و پرداخته به دست امپریالیسم قرار می دهند!

براستی که چه گوارا نماد شرافت انسانی در برابر شرارت و پلیدی سیستم جهانی سرمایه داری و امپریالیسم و نظام های دیکتاتوری وابسته به آن بود. چه از جمله شخصیت های انقلابی بود که به راحتی می توان با صفت کبیر آنها را توصیف نمود.

۱۹ مهر ۹۷

برگرفته از فیس بوک

نمایه زندگی ارنستو چه گوارا

 

چه گوارا ۱۹۲۸ – ۱۹۶۷

 پدر – ارنستو گوارا لینچ

مادر – سلیا د سرنا وای لیوسا

همسران – هیلدا گادا، الئیدا مارچ

فرزندان – هیلدا ، آلئیدا

 ۱۴ ژوئن ۱۹۲۸

ارنستو چه گوارا در روساریوی آرژانتین به دنیا امد. والدین او ، ارنستو گوارا لینچ و سلیا د لا سرنا زوج متوسط نسبتا ثروتمندی بودند.

طی سال ۱۹۴۸

وارد دانشگاه بوینوس آیرس شد و پزشکی خواند

تابستان ۱۹۵۰

تور ۴٫۵۰۰ کیلومتری مناطق روستایی آرژانتین

ژانویه – جولای ۱۹۵۱

یک سال ترک تحصیل کرد و همراه با البرتو گرانادو تور ۸٫۰۰۰ کیلومتری جنوب امریکا را آغاز کرد . او از فقر و وضعیت زحمتکشان فقیری که دید تکان خورده بود.

مارس ۱۹۵۳

تحصیلات دانشگاهی را به پایان برد و دوره دکترا را گذراند.

جولای ۱۹۵۳

تور مسافرتی دیگری رابه امریکای جنوبی و مرکزی ترتیب داد و از بولیوی ، پرو، اکوادور، پاناما، کاستاریکا، نیکارگوا ، هندوراس و السالوادور دیدار کرد .

دسامبر ۱۹۵۳

با بازماندگان حمله مونکادا در کستاریکا دیدار کرد

۲۴ دسامبر ۱۹۵۳

زمانی که جاکوب آربنز گوزمان رئیس جمهورگواتمالا بود ، که به صورت دموکراتیک انتخاب شده بود ، و برای کاهش فقر با تقسیم اراضی تلاش می کرد وارد گواتمالا شد .

طی سال ۱۹۵۴

تصمیم داشت در گواتمالا ساکن شود اما بعنوان پزشک کاری پیدا نکرد بنا براین مجبور شد مشاغل زیاد متفاوتی را برای کسب در آمد انجام دهد. او به صورت فزاینده ای متقاعد می شد که سرمایه داری مسئول فقر شدید امریکای جنوبی و مرکزی است و به نظریات کارل مارکس علاقمند شد .

اواخر بهار ۱۹۵۴

به شدت در گیر فعالیت های انقلابی در گواتمالا شد

ژوئن ۱۹۵۴

نیروهای امریکایی به گواتمالا تجاوز کردند و زئیس جمهور آربنز ناچار به استعفا شد .

سپتامبر ۱۹۵۴

سرنگونی آربنز توسط دولت امریکا گوارا را متقاعد کرد که امریکا هرگز برای دولت های چپ گرا مطلوب نخواهد بود از این رو متعهد شد برای تحقق انقلاب جهانی که بتواند سرمایه داری را سرنگون کند تلاش نماید.

سپتامبر ۱۹۵۴

گواتمالا را ترک و به مکزیک رفت

سپتامبر ۱۹۵۴

با هیلدا گادا که حامله فرزندشان بود ازدواج کرد

جولای ۱۹۵۵

با رائول و فیدل کاسترو دیدار کرد . به جنبش انقلابی آن ها برای سرنگونی دولت باتیستا در کوبا  پیوست

فوریه ۱۹۵۶

تولد یک دختر. هیادا بئاتریز گوارا گادا معروف به هیلدیتا

۲۵ نوامبر ۱۹۵۶

گوارا یکی از هشتاد و دو نفری بود که در قایق گرانما عازم کوبا شد

۲ دسامبر ۱۹۵۶

به کوبا رسیدند اما گروه مورد حمله نیروهای باتیستا قرار گرفت . گوارا و برادران کاسترو جز معدود باز مانده ها بودند که به تیه های کوبا گریختند.

تابستان ۱۹۵۸

باتیستا برای پاکسازی تپه های کوبا از شورشی ها نیرو اعزام کرد. اما ارتش کوبا حریف شورشیان که تپه ها را می شناختند و از تاکتیک های چریکی علیه کوبایی استفاده می کردند نشدند. سربازان کوبایی بسیاری ارتش را ترک و به ارتش انقلابی پیوستند.

اواخر دسامبر ۱۹۵۸

گوارا جنگی را در داخل سنتا کلارا هدایت کرد که با موفقیت شهر را اشغال وسرنگون کرد. باتیستا گریخت.

ژانویه ۱۹۵۹

شورشیان وارد هاوانا پایتخت کوبا شدند و تشکیل دولت جدید را اغاز کردند

ژانویه تا ژوئن ۱۹۵۹

وظیفه پالایش ارتش و پلیس و کسانی که وفادار به باتیستا مانده بودند به گوارا و رائول محول شد . بسیاری از آن ها مورد محاکمه  قرار گرفتند و گناهکار شناخته شدند و اعدام گشتند. دادگاه ها و اعدام ها به صورت جهانی محکوم شد .

فوریه ۱۹۵۹

شهروند کوبا شد

می ۱۹۵۹

هیلدا گادا را طلاق داد

۲ ژوئن ۱۹۵۹

با آلئیدا مارچ ازدواج کرد

۷ اکتبر ۱۹۵۹

در دولت جدید کاسترو به ریاست دپارتمان اصلاح صنعت و سازمان ملی کشاورزی منصوب شد

۲۶ نوامبر ۱۹۵۹

به ریاست بانک ملی کوبا منصوب شد

طی سال ۱۹۶۰

اولین کتاب خود “جنگ چریکی” را به پایان رساند

۲۶ جولای ۱۹۶۰

در اولین کنگره جوانان امریکای لاتین سخنرانی و اعلام کرد که انقلاب کوبا انقلابی مارکسیستی است

اکتبر ۱۹۶۰

تاریخ انقلاب کوبا را با عنوان “یادداشت هایی برای مطالعه در باره انقلاب کوبا” نوشت

۲۱ اکتبر ۱۹۶۰

کوبا را برای دیدار از کشورهای سوسیالیستی از جمله چین ، شوروی و چکسلواکی ترک کرد

۲۴ نوامبر ۱۹۶۰

تولد یک دختر. الئیدا گوارا

فوریه ۱۹۶۱

جایگاه ریاست بانک کوبا را رها کرد و وزیر صنعت شد

آوریل ۱۹۶۱

کتاب ” کوبا مورد استثنایی یا پیشتاز در مبارزه علیه امپریالیسم” را نوشت

طی سال ۱۹۶۲

گوارا هم سو کردن کوبا با شوروی را اغاز کرد حرکتی که به بحران موشکی کوبا در اکتبر منجر شد

ژوئن ۱۹۶۳

گروهی انقلابی به آرژانتین اعزام کرد

تابستان ۱۹۶۳

نوشتن کتاب راه های جنگ انقلابی

دسامبر ۱۹۶۳

سخنران مجمع عمومی سازمان ملل بود که در باره ارتباط بین انقلاب مسلحانه و سوسیالیسم حقیقی سخنرانی کرد.

طی سال ۱۹۶۴

او بیشتر اوقاتش را در سفر و سخنرانی درباره سوسیالیسم و انقلاب مسلحانه گذراند

بهار ۱۹۶۵

به کوبا بازگشت و با اعلام ان که اعتقاد دارد که آرزوی حقیقی من بعنوان یک انقلابی و مصمم کمک به تحقق انقلاب در دیگر کشورهاست از دولت استعفا کرد.

تابستان ۱۹۶۵

کوبا را به سوی افریقا ترک کرد وازتعدادی ازکشورها از جمله کنگو و زئیر بازدید کرد که امیدواربود انقلاب کمونیستی را تحقق بخشد .

اواخر ۱۹۶۵

گوارا را انقلابی خطر ناکی می دیدند و مایک هوار وظیفه پیگیری و دستگیری او را گرفته بود .

مارس ۱۹۶۶

برای اجتناب از دستگیری به کوبا بازگشت

اواخر مارس ۱۹۶۶

کوبا را ترک و به امریکای جنوبی سفر کرد و از طریق آرژانتین به اروگوئه، پاراگوئه، برزیل و سرانجام به بولیوی رفت

نوامبر ۱۹۶۶

به یک گروه انقلابی بولیویایی پیوست

مارس ۱۹۶۷

حمله موفقی را علیه ارتش بولیوی رهبری کرد

اوت ۱۹۶۷

دولت بولیوی برای نابود کردن تعدادی از گروه های انقلابی تلاش کرد . گوارا زنده ماند

۸ اکتبر ۱۹۶۷

نیروهای بولیویایی به بقایای شورشی ها حمله کرد و گوارا زخمی و زندانی شد

۹ اکتبر ۱۹۶۷

چه گوارا اعدام شد . قبل از مرگ ۹ تیر به او شلیک شده بود

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *