سلب آزادى‏‏‏‏ از کارگران اقدامى‏‏‏ غیرقانونى‏‏‏ است! ”فراخوان براى‏‏‏‏ آزادى‏‏‏‏ دستگیر شدگان روز جهانى‏‏‏‏ کارگر“

شماره ١٣٨٨ / ١۴

کمیته “تشکل‏هاى‏‏‏‏ مستقل کارگرى‏‏‏‏” در “فراخوان براى‏‏‏‏ آزادى‏‏‏‏ دستگیر شدگان روز جهانى‏‏‏‏ کارگر” خبر «یورش نیروهاى‏‏‏‏ امنیتى‏‏‏‏- پلیسى‏‏‏‏ و ماموران لباس شخصى‏‏‏‏» را در پارک لاله تهران به کارگران، خانواده‏هاى‏‏‏‏ آن‏ها و دیگر شرکت کنندگان در همایش و بزرگداشت “اول ماه مه”، روز کارگر، اعلام و خواستار «آزادى‏‏‏‏ بى‏‏‏‏قید و شرط» دستگیرشدگان شده است.

یورش غیرقانونى‏‏‏‏ و ضدکارگرى‏‏‏‏ به کارگران در تهران و شهرستان‏ها، ممانعت از فعالیت قانونى‏‏‏‏ سازمان‏هاى‏‏‏‏ صنفى‏‏‏‏ کارگرى‏‏‏‏، مخالفت با برگزارى‏‏‏‏ جشن اول ماه مه تشکل‏هاى‏‏‏‏ مستقل کارگرى‏‏‏‏، همگى‏ نشان ژرفش تضاد میان حاکمیت سرمایه‏دارى‏‏‏‏ در جمهورى‏‏‏‏ اسلامى‏‏‏‏ ایران و طبقه کارگر، زنان و مردانى‏‏‏‏ که با نبرد خود نه تنها از حقوق قانونى‏‏‏‏ و انسان خود، که از منافع کل جامعه دفاع مى‏‏‏‏کنند، مى‏‏‏‏باشد.

تشکل‏هاى‏‏‏‏ دموکراتیک دیگر در ایران، سازمان دموکراتیک زنان، سازمان‏هاى‏‏‏‏ دانشجویان و جوانان، معلمان، سازمان‏هاى‏‏‏‏ مدافع حقوق خلق‏هاى‏‏‏‏ ساکن ایران و در مجموع کلیه دگراندیشان، همانقدر زیر فشار خشونت‏بار حاکمیت سرمایه‏دارى‏‏‏‏ قرار دارند و از حق برخوردارى‏‏‏‏ از حقوق قانونى‏‏‏‏ محروم شده‏اند که احزاب سیاسى‏‏‏‏- طبقاتى‏‏‏‏ نیز با آن دست بگریبان هستند.

سرکوب‏ آزادى‏‏‏‏ها و حقوق قانونى‏‏‏‏ کارگران، زحمتکشان روستا، زنان و مردان و جوانان مردم و میهن‏دوست و در مجموع پایمال ساختن کلیه اصل‏هاى‏‏‏‏ بخش “حقوق ملت” در قانون اساسى‏‏‏‏ (در مرکز آن اصل ٢۶ و ٢٧) توسط حاکمیتِ سرمایه‏دارى‏‏‏‏ در سال‏هاى‏‏‏‏ طولانى‏‏‏‏ گذشته، با هدف ایجاد شرایط چپاول مافیایى‏‏‏‏ و رانت‏خوارانه منافع مردم و ثروت‏هاى‏‏‏‏ ملى‏‏‏‏ به نفع مشتى‏‏‏‏ سرمایه‏دار عملى‏‏‏‏ شده است. شرایطى‏‏‏‏ که زمینه زیرپا گذاشتن اصل‏هاى‏‏‏‏ ۴٣ و ۴۴ قانون اساسى‏‏‏‏ براى‏‏‏‏ برپایى‏‏‏‏ اقتصادى‏‏‏‏ مردمى‏‏‏‏، که دستاورد انقلاب بزرگ بهمن ۵٧ است، را پدید آورد. اصل ۴۴ قانون اساسى‏‏‏‏‏ با حکمى‏‏‏‏‏ غیرقانونى‏‏‏‏‏ برباد داده شد. حاکمیت سرمایه‏دارى‏‏‏‏‏ با این “حکم حکومتى‏‏‏‏‏” آیت‏الله خامنه‏اى‏‏‏‏‏ زیربناى‏‏‏‏ لازم براى‏‏‏‏‏ حفظ استقلال اقتصادى‏‏‏‏‏ کشور را نقض و از این راه زمینه عینى‏‏‏‏‏ ضرورى‏‏‏‏‏ براى‏‏‏‏‏ حفظ استقلال سیاسى‏‏‏‏‏ کشور را نابود ساخت.

بر این پایه است که دفاع کارگران و دیگر لایه‏هاى‏‏‏‏ میهن دوست از آزادى‏‏‏‏ها و حقوق قانونى‏‏‏‏ خود، مبارزه‏اى‏‏‏‏ در دفاع از حقوق و منافع کل جامعه و دفاع و حراست از منافع ملى‏‏‏‏ ایران مى‏‏‏‏باشد.

مبارزات کارگرى‏‏‏‏ نبردى‏‏‏‏ است ملى‏‏‏‏ علیه مذاکرات پشت پرده و پنهان از مردم ایران میان حاکمیت سرمایه‏دارى‏‏‏‏ در ایران و امپریالیسم جهانى‏‏‏‏.

هزینه‏اى‏‏‏‏ که باید مردم ایران و در مرکز آن زحمتکشان شهر و روستا، زنان و مردان میهن‏دوست براى‏‏‏‏ این توافق بپردازند، برباد رفتن ثروت‏هاى‏‏‏‏ ملى‏‏‏‏ در چارچوب اجراى‏‏‏‏ برنامه امپریالیستى‏‏‏‏ “خصوصى‏‏‏‏ و آزادسازى‏‏‏‏ اقتصادى‏‏‏‏” است. ثروت‏هایى‏‏‏‏ که در “بازار بورس” به تاراج سرمایه‏ مالى‏‏‏‏ هرزه و سوداگر داخلى‏‏‏‏ و خارجى‏‏‏‏ گذاشته شده و اجرا مى‏‏‏‏شود.

پیامدهاى‏‏‏‏ اعمال سیاست بالا براى‏‏‏‏ مردم میهن ما، تشدید بیکارى‏‏‏‏ و فقر کارگران و دیگر زحمتکشان شهرى‏‏‏‏ و روستایى‏‏‏‏ و لایه‏هاى‏‏‏‏ میانى‏‏‏‏ جامعه است. سیاست “تجارت آزاد” و درهاى‏‏‏‏ باز براى‏‏‏‏ ورود تولیدات خارجى‏‏‏‏ به کشور، به سقوط سطح تولید داخلى‏‏‏‏ انجامیده. “تجارت آزاد” در خدمت هدف‏هاى‏‏‏‏ اقتصاد سرمایه‏دارى‏‏‏‏ جهانى‏‏‏‏ تحت عنوان “بازار آزاد جهانى‏‏‏‏” قرار دارد. از این رو سرشت ضدملى‏‏‏‏ سیاست “تجارت آزاد” براى‏‏‏‏ کشورهاى‏‏‏‏ پیرامونى‏‏‏‏ براى‏‏‏‏ همه زحمتکشان و میهن‏دوستان آشکار است.

در چنین شرایطى‏‏‏‏‏ است که مبارزه براى‏‏‏‏‏ آزادى‏‏‏‏‏ها و حقوق دمکراتیک و قانونى‏‏‏‏‏ مردم و در مرکز آن آزادى‏‏‏‏هاى‏‏‏‏ مصرح در اصل ٢۶ قانون اساسى‏‏‏‏ ازجمله براى‏‏‏‏ برپا داشتن‏‏‏ آزاد تشکل‏هاى‏‏‏‏ مستقل کارگرى‏‏‏‏، به یکى‏‏‏‏‏ از عمده‏ترین آماج‏هاى‏‏‏‏‏ مبارزاتى‏‏‏‏‏ مردم تبدیل شده و خواست برخوردارى‏‏‏‏‏ از آزادى‏‏‏‏‏هاى‏‏‏‏‏ دمکراتیک و حقوق قانونى‏‏‏‏‏، خواستى‏‏‏‏‏ عمومى‏‏‏‏‏ و همه‏گیر گشته است.

مبارزه علیه سرکوب مردم و چپاول منافع آن‏ها و ثروت‏هاى‏‏‏‏ ملى‏‏‏‏، داراى‏‏‏‏‏ زمینه‏اى‏‏‏‏‏ عینى‏‏‏‏‏ و ذهنى‏‏‏‏‏ و ملموس براى‏‏‏‏ طبقه کارگر و دیگر لایه‏هاى‏‏‏‏ زحمتکش و زیر فشار نظام غارتگر سرمایه‏دارى‏ ‏‏‏مى‏‏‏‏باشد.

مبارزه با کوشش امپریالیسم براى‏‏‏‏ چپاول مردم میهن ما و ثروت‏هاى‏‏‏‏ ملى‏‏‏‏ که انقلاب بهمن ۵٧ آن‏ها را یک بار از حلقوم سرمایه‏دارى‏‏‏‏ وابسته دوران رژیم سطلنتى‏‏‏‏- ساواکى‏‏‏‏ و اربابان امپریالیست آن خارج ساخت، بارى‏‏‏‏ دیگر به مسئله روز مبارزات مردمى‏‏‏‏ و میهن‏دوستانه علیه برنامه نواستعمارى‏‏‏‏ امپریالیسم تبدیل شده است.

شرایط برشمرده شده بالا، بیان کوتاه زمینه و ضرورت مبارزه براى‏‏‏‏‏ برپا داشتن‏ جبهه‏اى‏‏‏‏ علیه دیکتاتورى‏‏‏‏‏ حاکمیت سرمایه‏دارى‏‏‏‏ مى‏‏‏‏باشد. مبارزه‏ آزادیخواهانه‏اى‏ با مضمونى‏‏‏‏‏ ملى‏‏‏‏‏ و ضدامپریالیستى‏‏‏‏. پیوند دو خواست و آماج مبارزاتى‏‏‏‏‏ ضددیکتاتورى‏‏‏‏- آزادیخواهانه‏ و ضدامپریالیستى‏‏‏‏- ملى‏‏‏‏‏ از اهمیت برجسته و حیاتى‏‏‏‏‏ و تاریخى‏‏‏‏‏ برخوردار بوده و ضرورت پیوند میان دفاع از منافع طبقه کارگر با منافع ملى‏‏ را مستدل مى‏سازد.

راستگرایان داخل و خارج از کشور مى‏‏‏‏کوشند با برجسته ساختن یک سویه و مطلق گرانه مواضع آزادیخواهانه و ضددیکتاتورى‏‏‏‏‏ مردم، آن را به پوششى‏‏‏‏‏ براى‏‏‏‏ در پرده نگه‏داشتن ضرورت مبارزه با امپریالیسم‏ قرار دهند و با کمک آن تنها یک جابجایى‏‏‏‏‏ حاکمیت سرمایه‏دارى‏‏‏‏‏ را به سود خود و هارترین محافل امپریالیستى‏‏‏‏‏ بر کرسى‏‏‏‏‏ بنشانند. دفاع «از حقوق بشر» مورد نظر امپریالیسم و حامیان آن در “اپوزیسیون” سطلنت طلب تا جمهوریخواه خارج و داخل ایران داراى‏‏‏‏ چنین مضمون و هدفى‏‏‏‏ است.

موفقیت چنین جبهه‏ راستگرا، نه تنها تداوم و تشدید فشار بر طبقه کارگر و دیگر زحمتکشان، زنان و مردان میهن‏دوست، بلکه همچنین به معناى‏‏‏‏ پدید آمدن خطر مستقیم علیه منافع ملى‏‏‏‏ و استقلال اقتصادى‏‏‏‏ و سیاسى‏‏‏‏ ایران خواهد بود. خطر تحقق یافتن برنامه استراژیک سیاسى‏‏‏‏- نظامى‏‏‏‏ امپریالیسم آمریکا براى‏‏‏‏ تجزیه و تقسیم ایران به واحدهاى‏‏‏‏ قومى‏‏‏‏- مذهبى‏‏‏‏ کوچک و فاقد امکان برخودارى‏‏‏‏ از استقلال، به واقعیتى‏‏‏‏ دردناک تبدیل خواهد شد.

براین پایه است که مبارزات طبقه کارگر، به مثابه نیرو و هسته مرکزى‏‏‏‏‏ یک جبهه علیه دیکتاتورى‏‏‏‏ سرمایه‏دارى‏‏‏‏ حاکم‏ و علیه سیاست تجاوزگرانه امپریالیستى‏‏‏‏، نه تنها وظیفه‏اى‏‏‏‏ کارگرى‏‏‏‏،که وظیفه‏اى‏‏‏‏ میهنى‏‏‏‏ است با هدف‏ به ثمر رساندن اهداف ملى‏‏‏‏‏ و دمکراتیک انقلاب بزرگ بهمن ۵٧.

مبارزه براى‏‏‏‏ آزادى‏‏‏‏ دستگیر شدگان را باید به جنبشى‏ فعال و خلاقى‏‏‏‏ در مبارزات انتخاباتى‏‏‏‏ دوره نهم ریاست جمهورى‏‏‏‏ تبدیل و با تمام توان پیش برد. باید این مبارزه را به مثابه انگیزه‏اى‏‏‏‏ براى‏‏‏‏ نبرد عمومى‏‏‏‏ مردم با هدف برقرارى‏‏‏‏ موازین قانونى‏‏‏‏ و دموکراتیک کشور تبدیل نمود.

باید خواستار ابراز نظر صریح نامزدهاى‏‏‏‏ انتخاباتى‏‏‏‏ درباره آزادى‏‏‏‏ بى‏‏‏‏ قید و شرط کارگران زندانى‏ شده و آزادى‏ فعالیت تشکل‏هاى‏‏‏‏ مستقل کارگرى‏‏‏‏ شد.

مبارزه براى‏‏‏‏ برپا داشتن تشکل‏هاى‏‏‏‏ صنفى‏‏‏‏ و احزاب سیاسى‏‏‏‏- طبقاتى‏‏‏‏ مبتنى‏‏‏‏ بر اصل ٢۶ و براى‏‏‏‏ برخوردارى‏‏‏‏ از حق تشکیل اجتماعات و راه‏پیمایى‏‏‏‏ها مبتنى‏‏‏‏ بر اصل ٢٧ قانون اساسى‏‏‏‏ را باید به حاکمیت سرمایه‏دارى‏‏‏‏ تحمیل نمود!

سلب آزادى‏‏‏‏ از کارگران اقدامى‏ غیرقانونى‏ است! به آن خاتمه دهید!

فیدل کاسترو در اول ماه مه ٢٠٠٩ :

تصور مى‏‏‏‏کنند، مى‏‏‏‏توانند ما را با این ادعا که تنها چیز مهم در جهان قوانین بازار و نظام سرمایه‏دارى‏‏‏‏ است، فریب دهند!

فراخوان  به کمپین برای آزادی دستگیر شدگان روز جهانی کارگر

کارگران، تشکل ها و نهادهای کارگری ایران و جهان!

در روز جهانی کارگر هنگامی که کارگران و خانواده های آنان که بنا بر فراخوان کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه (مشتمل بر تشکل های مستقل کارگری ایران) که برای اعلام مطالبات خود و گرامی داشت این روز درپارک لاله تهران گرد هم آمده بودند، به همراه تعداد دیگری از مردم حاضر درپارک مورد یورش نیروهای امنیتی- پلیسی و ماموران لباس شخصی قرار گرفتند. این نیروها با انواع ابزار و روش های سرکوب، تعداد زیادی را شدیدا مجروح و بیش از صد و پنجاه نفر را در حالی که مورد ضرب و شتم واقع شده بودند، دستگیر و روانه زندان کردند. از این تعداد هنوز حدود یکصد تن درزندان به سر می برند. این افراد هیچ جرمی مرتکب نشده بودند که این چنین غیر انسانی سرکوب و به بند کشیده شده اند. آنها فقط به خاطر این که همزمان با میلیاردها کارگر دیگر در سراسر دنیا و به دلیل طرح مطالبات میلیون ها انسان در ایران که هر روزه تحقیر می شوند، به دلیل برپاکردن تشکل های مستقل سرکوب می شوند و ماه‏های متمادی حقوقی دریافت نمی کنند، تنها به دلیل این که صدای اعتراض برآورده اند، امروز در بدترین شرایط در زندان هستند. هر روز خانواده‏هایشان که برای آزادی آن ها در مقابل دادگاه ها و مراجع دیگر قضایی جمع مى‏‏‏‏شوند، اما با برخوردهای نامناسب و پاسخ های ضد و نقیض مواجه می‏شوند. ما میلیون ها کارگر و زحمتکش و مساوات طلب نسبت به عزیزان دربند و خانواده هایشان مسئول هستیم و نباید آن ها را تنها بگذاریم. باید فورا متحدانه دست به کار مبارزه ای وسیع تا آزادی همه دستگیر شدگان شویم.

ما ضمن اعلام این کمپین از تمامی تشکل‏ها و نهادهای کارگری و حقوق بشر داخلی و بین المللی می خواهیم که با تمامی توان خود و به فراخور امکانات خود و از هر طریق ممکن، ضمن محکوم کردن دستگیری این عزیزان و درخواست برای آزادی بی قید و شرط آنان به حمایت های گوناگون و متناسب با توان خود از این عزیزان و خانواده های آنان و اصرار بر مطالبات اعلام شده در قطعنامه اول ماه مه این کارگران بپردازند.

زنده باد همبستگی طبقاتی کارگران جهان

اعلام حمایت ها، بیانیه ها و گزارش اقدامات انجام شده خود را به این  نشانی بفرستید: campain1may@gmail.com

نوزده اردیبهشت ۸۸

کمیته ی برگزاری مراسم روز جهانی کارگر

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی  تهران و حومه

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

اتحادیه آزاد کارگران ایران

هیئت بازگشایی سندیکای کارگران نقاش و تزئینات ساختمان

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری شامل:

– کمیته پیگیری برای ایجاد تشکل های آزاد کارگری

– کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

– جمعی از فعالین کارگری

– شورای زنان

کانون مدافعان حقوق کارگر

و با حمایت :

انجمن برق و فلز کرمانشاه- انجمن دفاع از کارگران اخراجی سقز – کمیته دفاع از کارگران هفت تپه – کارگران کارخانه پرریس سنندج- کارخانه بافندگی شین بافت سنندج — کارگران کارخانجات شاهو- – نساجی کردستان- غرب بافت-آجر شیل -شیرپاک آرا- گونی بافی سما- آرد فجر- نیرو رخش- کارگران بخش خدماتی بیمارستان توحید سنندج -جمعی از بازنشستگان شهرستان سنندج -کارگران شرکت فرش غرب کرمانشاه- کارخانه لاستیک دنا – جمعی از کارگران سیمان قائن – جمعی از کارگران عسلویه— جمعی از کارگران لوله سازی اهواز – کارگران نساجی خامنه – جمعی از کارگران لاستیک البرز -کارگران کارخانجات چرخ خیاطی ایران (کاچیران) – جمعی از کارگران پالایشگاه تبریز – جمعی از کارگران پتروشیمی تبریز – جمعی از کارگران ماشین سازی تبریز – جمعی از کارگران تراکتور سازی تبریز- جمعی از کارگران شهرک صنعتی شهید سلیمی تبریز – جمعی از کارگران کارخانه سیمان صوفیان – جمعی از کارگران شهرستان فیروز کوه – جمعی از کارگران کارخانه چینی سمنان – جمعی از کارگران شهرستان مریوان – جمعی از کارگران ایران خودرو – جمعی از کارگران کارخانه صنایع فلزی شماره ۲- جمعی از کارگران وفعالین شهر کامیاران – جمعی از کارگران و فعالین شهر مشهد – جمعی از کارگران کارخانه ذوب آهن اردبیل – کارگران شرکت کارگلاس تهران – کارگران یراق آلات قم – جمعی از خبرنگاران بخش اجتماعی نشریه محلی کرج – کانون فرهنگی و پژوهشی بامداد – انجمن حمایت از حقوق شهروندی -دانشجویان سوسیالیست دانشگاه های ایران-کمیته همبستگی با کارگران ایران – هامبورگ -کانون همبستگی با کارگران ایران – گوتنبرگ – اتحادیه کارمندان کانادا – کانون دانشجویان ایرانی در هلند –  سایت خبری لجور – سایت خبری آوای زن – وبلاگ حمایت از کارگران شرکت تامین ترابر سبز صبا – جمعی از فعالین کارگری (جافک) سایت خبری صدای مردم- سایت خبری هشدار- سایت خبری روند نو -کمیته برای آزادی دستگیرشدگان ۱ مه د ر ایران – استکهلم –

اسامی اشخاص حمایت کننده

نصرت تیمورزاده- مجید ارژنگ – بهرام رحمانی – مرجان افتخاری- شهلا بعاردوست – مهدی اللهیاری- ویکتوریا جمشیدی – شاهین شهری -اردشیر زارعی قنواتی – امیر معصومی – رضا راضی – پرویز قلیچ خانی- ژاله وفا – بریژت باگال آسوماس (بلژیک) بزرگمهر – جان پاسنت ( استرالیا) مهران کوشا – نیکی ایرانی- ناصر احمدی (نروژ) مزدک طوسی نژاد – بهناز مهرانی – دورل بنز (عفو بین الملل) آندره پسمن ( استاد تاریخ اجتماعی از بلژیک) مارلین و باب چارت – سیما سحابی (پوینده)سعید دهقانی – گرگ کینگ – بروس آلن – مارگرت ماریوت (از گروه دادلی بیمارستان های انگلستان ) بهروز فراهانی – سامانتا بیمیونگ – آلکس فالکونر – کونور بریان اسکوت – آمادور نویدی – رزماری ا کلارک – جنی گدز – رضا آزموده – گاوین دی (انگلستان) – پیتر مورفی (استرالیا)-

ادامه دارد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *