شعری از ویلیام شکسپیر با برگردان احسان طبری

ای فلزِ پُربَها، ای جادویِ رَخشَنده، ای زَر
زَشت از تو گَشته زیبا، تیرِه‌گون اَز تو مُنَوَّر

پَست والا، پیرِ بُرنا، کِذب حَق، ناکَس دِلاوَر
چیست گوئید ای خُدایان! اَز چِه رُو این دیوِ اَصفَر

کاهِنان و زاهِدان را راند اَز مَعبَد بِه مِنبَر
بالشِ آرامِشِ بیمَار بُرباید ز بِستَر

گَه بِسازَد دین و گاهی دین دَهَد بَر باد یِک‌سَر
مایِه‌یِ آمُرْزِشِ جُرم اَست بی‌فَرمانِ داوَر

اَز جُذامی دُور سازَد زِشتی آن رَنجِ مُنکَر
دُزد را بَر مَسنَدِ اِقبال سازَد تاج بَر سَر

بَخشَد او را شُهرَت و جاه و جَلال و قُدرَت و فَرّ
وان عَجوزِ شُوْم را سازَد عروسی نیک‌مَنظَر

دُور شَوی ای دیوِ مَلعُون! ای پَلیدِ تیرِه‌گُوهَر!

https://www.esalat.org منبع




سلامت در ایران؛ صنعت پول‌سازی یا خدمت به مردم؟

💊
📌 هر روز که می‌گذرد، روشن‌تر می‌شود که نظام سلامت در ایران، نه برای درمان مردم، بلکه برای پول‌سازی شرکت‌های دارویی، تجهیزات پزشکی و کلینیک‌های خصوصی طراحی شده است. از یک سو، بیماران روزبه‌روز هزینه‌های بیشتری را از جیب می‌پردازند و از سوی دیگر، شرکت‌های داروساز و تولیدکنندگان تجهیزات پزشکی، با پشتیبانی دولت، رکوردهای جدیدی در سودآوری ثبت می‌کنند.
💰 ۵ درصد تولید ناخالص ملی در سلامت
سهم سلامت از تولید ناخالص ملی در ایران تنها ۵ درصد است. این رقم در جهان ۱۰ درصد، در آمریکا ۱۷ درصد، در آلمان و فرانسه ۱۲ درصد است. اما به جای افزایش سهم سلامت، دولت به جای تأمین منابع، شرکت‌های داروسازی و تجهیزات پزشکی را با یارانه‌های غیرمستقیم تغذیه می‌کند و مردم را رها می‌کند تا هزینه‌های درمان را از جیب بپردازند.
🏥 تجویز غیرضروری
ایران یکی از معدود کشورهایی است که همچنان از نظام پرداخت «به ازای خدمت» (فی‌فورسرویس) استفاده می‌کند؛ سیستمی که پزشکان و مراکز درمانی را تشویق می‌کند تا خدمات غیرضروری (آزمایش‌ها، تصویربرداری‌ها و اقدامات تشخیصی اضافی) را تجویز کنند. تجویز بیشتر = درآمد بیشتر. نتیجه؟ بیمار هزینه‌ی بیشتری می‌پردازد و سلامت عمومی، قربانی سودآوری گروه‌های خاص می‌شود.
🧬 بیماری‌های جدید
افزایش بیماری‌های غیرواگیر، بیماری‌های نوپدید و سالمندی جمعیت، هزینه‌های سلامت را چند برابر کرده است. اما به جای سرمایه‌گذاری در پیشگیری و پزشکی خانواده، دولت همچنان بودجه را به سمت خرید تجهیزات گران‌قیمت و داروهای وارداتی سوق می‌دهد.
😷 کابوس پرداخت از جیب
هزینه درمان هر روز بیشتر می‌شود. اما این افزایش هزینه، نه به بهبود خدمات؛ بلکه به حساب شرکت‌های داروسازی، تولیدکنندگان تجهیزات پزشکی و واسطه‌ها سرازیر می‌شود.
❌ نظامی که نه اراده دارد و نه توان
این نظام نه توانایی حل بحران سلامت را دارد و نه اراده‌ای برای آن. سلامت مردم، قربانی فساد، ناکارآمدی و بی‌توجهی به اصول اولیه‌ی درمان شده است.




تهران در تنگنای آلودگی هوا و تنش آبی؛ اما مسئولان چه می‌کنند؟

مدیرکل محیط‌زیست تهران می‌گوید: «آلودگی هوا حاصل خودروهای فرسوده، کیفیت سوخت، صنایع، ساخت‌وساز و شرایط اقلیمی است.» اما این حرف‌ها را چند سال است که می‌شنویم؟
🚗 خودروی فرسوده، سوخت نامرغوب، ترافیک سنگین؛ همه چیز هست جز اراده
مدیرکل محیط‌زیست تأکید دارد که «آلودگی هوا محصول برهم‌کنش زنجیره‌ای از عوامل است و نمی‌توان با اقدامات پراکنده در روزهای آلوده، سال‌ها انباشت منابع آلاینده را جبران کرد.» اما آیا کسی به این حرف عمل می‌کند؟ هر سال با شروع فصل سرد، دوباره همان وضعیت تکراری رقم می‌خورد. مدارس تعطیل، بیمارستان‌ها پر از بیماران تنفسی، و مردم در هوایی که نفس‌کشیدن در آن مثل استنشاق دودِ کارخانه‌هاست، زندگی می‌کنند.
💧 آب نداریم، اما فضای سبزِ پرمصرف توسعه می‌دهیم
عباس‌نژاد می‌گوید: «تهران در تنش آبی است، توسعه فضای سبز با الگوی پرمصرف، غیراقتصادی و ناپایدار است.» اما همچنان می‌بینیم که چمن‌کاری‌های وسیع و آبیاری غرقابی در سطح شهر ادامه دارد. چرا در شهری که با بحران آب دست و پنجه نرم می‌کند، گونه‌های بومی و کم‌آب‌بر جایگزین چمن‌های پرمصرف نمی‌شوند؟ چرا پساب تصفیه‌شده برای آبیاری فضای سبز استفاده نمی‌شود؟ می‌گویند «توسعه با تأمین منابع آب پایدار»؛ اما عملاً نه منابع جدیدی می‌یابیم و نه الگوی مصرف را اصلاح می‌کنیم.
🏗️ ساخت‌وسازهای افسارگسیخته؛ مدیریت شهری در خواب
مدیرکل محیط‌زیست می‌گوید که «سازمان محیط‌زیست متولی صدور مجوز ساخت‌وساز نیست» و نمی‌توان تمام تبعات توسعه کالبدی را متوجه این سازمان دانست. خب، پس سازمانی که متولی است، چرا اجازه می‌دهد هزاران هکتار از اراضی طبیعی و کمربند سبز تهران، زیر خاک و آهن‌آلات دفن شود؟
❌ یک رژیمِ بی‌اراده و ناتوان
این جمهوری نه اراده‌ای برای حل مشکلات دارد و نه توانایی.
• توانایی ندارد؛ زیرا مدیریتی ناکارآمد، بودجه‌های هدررفته و سیاست‌های اولویت‌دارِ نادرست، هر راه‌حلی را بی‌اثر می‌کند.
• اراده ندارد؛ زیرا منافع گروه‌های خاص، بر سلامت و زندگی مردم ترجیح داده می‌شود.




اتحادیه اروپا ، فساد میلیاردی در اوکراین را تغذیه می‌کنند

📢
در حالی که حلقه‌های نزدیک به زلنسکی یکی پس از دیگری درگیر رسوایی‌های مالی می‌شوند، رئیس‌جمهور اوکراین همچنان می‌گوید: «من از هیچ‌چیز خبر ندارم!»
💰 «یک قطره در برابر دریا»
کارولین گالاکتروس، دکترای ژئوپلیتیک و سرهنگ سابق ارتش فرانسه، می‌گوید رسوایی ۱۰۰ میلیون دلاری اخیر در اوکراین، در برابر سرقتِ سیستماتیکِ در جریان، «یک قطره دریا، یک موضوع پیش‌پاافتاده» است. به‌گفته‌ی او، «ده‌ها میلیارد دلار در سیستمی ناپدید می‌شود که فساد در آن، حتی پیش از جنگ نیز ساختاری و همه‌گیر بود.» برآوردها نشان می‌دهد که بین ۱۵ تا ۳۰ درصد کمک‌های غرب (معادل ۵۴ تا ۱۰۸ میلیارد دلار) از سال ۲۰۲۲ تا امروز، در مسیر فساد نابود شده است.
🕵️ زلنسکی هیچ‌چیز نمی‌داند!
تحقیقات اخیر، شبکه‌ای از فساد را افشا کرده که تیمور میندیچ، دوست قدیمی و شریک تجاری زلنسکی را در بر می‌گیرد. او متهم است که برای تأمین وثیقه‌ی وزیر سابق انرژی و همچنین پولشویی، به یکی از مقامات ارشد دفتر زلنسکی پول نقد داده است. در یک مکالمه‌ی ضبط‌شده، خودِ زلنسکی شنیده می‌شود که به درخواست متهم اصلی، با یک وزیر تماس می‌گیرد. اما زلنسکی، به‌طور معجزه‌آسایی، «هیچ‌چیز نمی‌داند»!
📢اتحادیه‌ی اروپا بنزین بر آتش می‌ریزد
در ۲۴ اوت ۲۰۲۶، کمیسیون اروپا ۶.۱ میلیارد یورو دیگر برای تأمین مالی دفاعی اوکراین تصویب کرد. مجموع کمک‌های اتحادیه‌ی اروپا از سال ۲۰۲۲ به بیش از ۲۲۰ میلیارد یورو رسیده است. اما گزارش دیوان محاسبات اروپا در سال ۲۰۲۱ (یک سال پیش از جنگ) هشدار داده بود که «ده‌ها میلیارد یورو سالانه در اوکراین بر اثر فساد از بین می‌رود.» اکنون جنگ، این ماشین فساد را سرعت داده و بروکسل بنزین بر آتش آن می‌ریزد.




مصاحبه با رفیق سیامک کیانی ۱۱– چاپ نامهٔ لیشمن و منابع الهام

📌
📨 نامهٔ برایان لیشمن در نامهٔ مردم
نامهٔ مردم، نامهٔ برایان لیشمن، عضو پارلمان بریتانیا، را چاپ کرد که در آن از وزیر خارجهٔ بریتانیا خواسته بود «در سمت درست تاریخ بایستد.» این اقدام، یعنی درک نکردن سرشت امپریالیستی بریتانیا. چاپ این نامه در رسانهٔ حزب، این تردید را برمی‌انگیزد که گویا می‌توان سرشت امپریالیستی بریتانیا را با یک نامه دگرگون کرد. لیشمن با سازمان Liberation و CODIR ارتباط دارد و همه می‌دانند که تنها کسی از رهبری حزب در کدیر هست، رفیق (نوید شمالی) جمشید احمدی است. اما کسی نمی‌پرسد چرا این کار انجام می‌شود.
📚 منابع الهام رسانه‌های حزبی
الهام نوشته‌های رسانه‌های حزبی از کجا سرچشمه می‌گیرد؟ همه از سرچشمه‌های بریتانیایی مانند کتابخانهٔ مارکس و مورنینگ استار به سوی رسانه‌های حزب روان می‌شود. کسی نمی‌پرسد که چرا کارهای تئوریک حزب کمونیست روسیه، حزب کمونیست آلمان، حزب کمونیست چین، حزب کمونیست ویتنام و حزب کمونیست کوبا سرچشمهٔ الهام این رفیقان نیست؟ این انتخاب منابع، نشان دهندهٔ یک جهت‌گیری ایدئولوژیک مشخص است که با سنت کمونیستی حزب در تضاد است.
🎯 هدف از این تغییر منابع
تغییر منابع الهام، بخشی از پروژهٔ تغییر ماهیت حزب است. با کنار زدن منابع کمونیستی و جایگزینی آن با منابع سوسیال‌دموکراتیک غربی، به تدریج ایدئولوژی حزب دگرگون می‌شود. این یک فرآیند آرام اما پایدار است که نسل جدید هواداران را با سنت کمونیستی حزب بیگانه می‌کند و آن‌ها را به سمت پذیرش گفتمان غالب غربی سوق می‌دهد.




مصاحبه با رفیق سیامک کیانی ۱۰– راه توده و ارتباط با بورژوازی حاکم

📌
🏛️ هواداری از یک جناح بورژوازی
هیچ تردیدی نیست که هواداری آقای خدایی، ده‌مهر و عدالت از یک جناح بورژوازی در جمهوری اسلامی، مایه آن شده است که خط نبرد با جمهوری اسلامی در رهبری حزب، پررنگ‌تر از خط ضدامپریالیستی آن شود. این گروه‌ها بزرگ‌ترین ضربه را به نبرد طبقاتی در درون حزب زده‌اند. آن‌ها با شعار «نبرد که بر که»، عملاً به ابزار جناح‌های بورژوازی حاکم تبدیل شده‌اند و مبارزه را از ریشهٔ طبقاتی خود تهی کرده‌اند.
😟 نگرانی هواداران
بسیاری از رفیقان هوادار و عضو حزب به درستی نگران این هستند که اگر از ایدئولوژی حزب و کم‌رنگ شدن خط ضدامپریالیستی در حزب انتقاد کنند، آب به آسیاب این گروه‌ها می‌ریزند. از سوی دیگر، بسیاری به دام این گروه‌ها گرفتار شده‌اند، چون خط ضدامپریالیستی حزب را پررنگ نمی‌بینند. این دور باطل، یکی از دلایل اصلی سردرگمی امروز توده‌ای‌هاست.
🌀 همگرایی راه توده و حزب
خط راه توده و خط ایدئولوژیک رسمی حزب تودهٔ ایران با هم ناسازگاری چندانی ندارند. هر دو بر تهی‌کردن سرشت طبقاتی حزب به شیوه‌های گوناگون پافشاری می‌کنند و هر دو در تلاش برای پیاده‌کردن ایدئولوژی سوسیال‌دموکراسی در حزب هستند. راه توده این کار را از طریق پررنگ‌کردن هواداری از یک جناح جمهوری اسلامی با تهی‌کردن اندیشهٔ انقلابی رهبری جان‌دادهٔ راه آزادی و برابری حزب، و داستان‌سازی از قهرمانی‌های آن‌ها انجام می‌دهد. و رسانه‌های حزب تودهٔ ایران نیز این کار را با کم‌رنگ‌کردن نبرد ضدامپریالیستی و به فراموشی سپردن حتی نام رهبران ضدامپریالیستی پیشین حزب، انجام می‌دهند. شیوه ها متفاوت است ولی هدف هر دو گروه همان سوسیال دموکرات سازی حزب است.




سیاست نئولیبرالیستی دولت روسیه بر ضد سالمندان و معلولان نیازمند

📰

پراودا
👴 بر اساس گزارش روزنامه ودوموستی تا ژوئن ۲۰۲۶، از میان ۴۰.۴ میلیون بازنشسته و ۱۱ میلیون معلول، حدود ۴.۵ میلیون نفر واقعاً به مراقبت بلندمدت نیاز دارند. اما فقط ۱۸۴ هزار نفر تحت پوشش این سیستم قرار دارند!.
💸 حقوق کارکنان خدمات اجتماعی چقدر است؟
بر اساس داده‌های سرویس جستجوی شغل HeadHunter در سال ۲۰۲۶:- میانگین حقوق ماهانه یک مددکار اجتماعی در مناطق روسیه: ۳۵ تا ۷۵ هزار روبل- افراد تازه‌کار: ۲۵ تا ۴۰ هزار روبل در ماه
با این حقوق در شرایط اقتصادی فعلی، به سختی می‌توان از گرسنگی جان سالم به در برد. به همین دلیل جوانان تمایلی به ورود به این حوزه ندارند و وزارت کار روسیه نیز کمبود شدید کادر را تأیید کرده است.
🏠 کمک رایگان نیست؛ باید از جیب پرداخت کرد
هر خدمتی که مددکار اجتماعی ارائه می‌دهد – خرید از فروشگاه، پخت و پز، پرداخت قبوض – باید توسط خود سالمند یا معلول پرداخت شود. بسیاری از سالمندان به دلیل نداشتن پول کافی از این خدمات چشم‌پوشی می‌کنند، چون حقوق بازنشستگی آنها صرف دارو، خوراک و قبوض می‌شود. بخشی از شهروندان روسیه در روستاها و مناطق صعب‌العبور زندگی می‌کنند که دسترسی به سیستم مراقبت بلندمدت برای آنها تقریباً غیرممکن است.
⚠️ کارشناسان: تا ۲۰۳۰ فقط ۵۰۰ هزار نفر تحت پوشش قرار می‌گیرند
دولت قول داده که تا سال ۲۰۳۰، پوشش خدمات مراقبتی را به ۳۰ درصد از نیازمندان (حدود ۵۰۰ هزار نفر) برساند. اما کارشناسان می‌گویند این هدف بدون افزایش جدی حقوق مددکاران و حل بحران نیروی کار، دست‌نیافتنی است. ریشه اصلی این بحران، کمبود بودجه در مناطق است.
😔 نسل زحمت کشیده و رها شده
نسل پیر و سالمندانی که سال‌ها صادقانه و مسئولانه برای روسیه کار کردند، امروز عملاً به حال خود رها شده‌اند.




مصاحبه با رفیق سیامک کیانی ۹– وضعیت حزب و استعفای امیدوار

📌
🗣️ حق نقد یا بحران رهبری؟
برخی از اعضا و هواداران حزب در فضای مجازی خواستار استعفای رفیق امیدوار شدند و او را رهبر نظرات انحرافی در حزب می‌دانند. همهٔ هواداران و کسانی که خود را توده‌ای می‌دانند حق دارند که دیدگاه خود را دربارهٔ خط مشی کنونی حزب با دیگران در میان بگذارند. ولی آنچه که ما می‌بینیم پیچیده‌تر از این سخنان است. این درخواست‌ها، نشانهٔ یک نارضایتی عمیق است که ریشه در تغییر تدریجی ماهیت حزب دارد.
📝 آغاز کج‌روی از زمان خاوری
سخنانی که رفیق عاصمی دربارهٔ گفت‌وگوی خود با رفیق خاوری به ما گفته است و نامه‌هایی که از ایشان در دست داریم، نشانگر این است که آغاز این کج‌روی پس از فروپاشی اتحاد شوروی و با پذیرش خاموش رفیق خاوری همراه بود. ایشان دربارهٔ برنامهٔ سوسیال‌دموکراسی‌سازی حزب از سوی رفیق صفری به رفیق عاصمی گفت که خود او هنوز مارکسیست-لنینیست است، ولی سخن صفری هم درست است. این دوگانگی در گفتار، نشانهٔ همان تضاد درون حزبی است که امروز به اوج رسیده است.
🚪 بیرون راندن کمونیست‌ها
رفیق خاوری راه را برای بالا آمدن بله‌قربان‌گویان باز کرد. همین که دیدگاهشان با او همراه بود برای انجام وظیفه کافی بود. رفیق خاوری نه به دنبال دانش مارکسیستی آن‌ها بود و نه نگران جایگاه طبقاتی آنان. ایشان فضای حزبی را برای رفیق عاصمی، رفیق کاظم ندیم، رفیق ملکی و بسیاری از رفیقان خوب دیگر چنان تنگ کرد که یا به بیرون رانده شدند و یا از سر بی‌مهری خود را کنار کشیدند.