سرکوب رسانه‌ها در اسرائیل؛ راسیست‌ترین رژیم و بدترین دیکتاتوری دینی جهان

🔎

امپریالیسم و نهادهای صهیونیستی جهان بیش از شش دهه، راسیست‌ترین رژیم و بدترین دیکتاتوری دینی جهان، اسرائیل را، مهد دموکراسی خاورمیانه خوانده‌اند.
اما، آنچه مشاهده می‌کنیم چیزی کمتر از یک حمله‌ی سازمان‌یافته و تمام‌عیار علیه آزادی مطبوعات نیست.

📰 فضای تاریک رسانه‌ای
به گفته‌ی روزنامه‌نگار برجسته، انات سراگوستی، فضای حاکم میان خبرنگاران «تاریک و سنگین» است؛ احساسی که کاملاً با اقدامات دولت مطابقت دارد. صهیونیسم با سرعت و بدون پرده‌پوشی در حال پیشبرد سیاست‌هایی است که هدفی جز تضعیف، بی‌اعتبارسازی و کنترل رسانه‌های مستقل ندارند.

📻 بسته‌شدن رادیوی گلی تسا‌هال
بسته‌شدن رادیوی گلی تسا‌هال – ایستگاهی که با وجود نظارت نظامی، به یک نهاد حرفه‌ای و منتقد تبدیل شده بود – تنها یکی از نشانه‌های این مسیر خطرناک است. ادعای وزیر دفاع، اسرائیل کاتص، مبنی بر اینکه این رادیو «روحیه ارتش» را تضعیف می‌کند، چیزی جز سوءاستفاده سیاسی از قدرت نیست؛ سوءاستفاده‌ای که حتی مسئولان خود رادیو آن را «ضربه‌ای مستقیم به جامعه و دموکراسی» توصیف کرده‌اند.

⚖️ سونامی قانون‌گذاری
اما این تنها آغاز کار است. سراگوستی از «سونامی قانون‌گذاری» سخن می‌گوید: قوانینی که به دولت اجازه می‌دهد بدون حکم دادگاه رسانه‌های خارجی را تعطیل کند—قوانینی که عملاً برای سرکوب الجزیره طراحی شده‌اند و ممکن است در آینده علیه رسانه‌های داخلی نیز به کار روند.

🚨 لحن تهاجمی دولت
هم‌زمان، لحن مقامات دولتی در قبال رسانه‌ها به شکلی بی‌سابقه تهاجمی شده است. از گرافیتی‌های تهدیدآمیز علیه خبرنگاران تا مزاحمت علنی برای گزارشگران تلویزیونی، همه این‌ها در فضایی رخ می‌دهد که نخست‌وزیر رسانه‌ها را «ماشین‌های سم‌پراکنی» می‌نامد و عملاً راه را برای ارعاب و خشونت هموار می‌کند.

😨 روزنامه‌نگاران زیر فشار
امروز، روزنامه‌نگاران اسرائیلی با موجی از ترس، خودسانسوری و حملات هماهنگ روبه‌رو هستند. آنچه در حال شکل‌گیری است، به گفته سراگوستی، اجرای مرحله‌به‌مرحله «کتابچه راهنمای حکومت‌های اقتدارگرا» است؛ فرآیندی تعمدی برای خاموش‌کردن صداهای مستقل، محدود کردن انتقاد و بازتعریف مرزهای آزادی بیان در کشوری که خود را «تنها دموکراسی خاورمیانه» می‌خواند.




وقتی توسعه کشور، گروگان بورژوازی مالی

📌
⚠️حزب توده ایران از فردای پس از انقلاب خواهان ملی کردن صنعت کلان، بازرگانی و بانک ها بود. ولی پس از شکست نیروهای مترقی در نبرد طبقاتی، خصوصی‌سازی‌های نئولیبرالی که با دستور ولی‌فقیه و حذف عملی اصل ۴۴ قانون اساسی پیش رفت، امروز به نقطه‌ای رسیده که یک جمله رئیس‌جمهور روز یکشنبه ٩ آذر توانست عمق بحران را آشکار کند. پزشکیان گفت که مجید قاسمی، مدیرعامل بانک پاسارگاد، «قرار بود ۱۰ هزار مگاوات پنل خورشیدی نصب کند، اما دبه کرد.»
🔌 صحبت از یک پروژه‌ای ملی است که در جیب بانک‌ها گیر کرد. وقتی پروژه‌ای در مقیاس ملی—پروژه‌ای که می‌توانست بحران برق، مصرف سنگین گاز و عقب‌ماندگی انرژی پاک را کاهش دهد—با یک تصمیم در هیئت‌مدیره یک بانک خصوصی متوقف می‌شود، یعنی مسیر توسعه نه در دولت، بلکه در جیب صاحبان سرمایه تعیین می‌شود. توسعه کشور گروگان بورژوازی مالی شده است.

💰 این همان هشداری است که سال‌ها درباره واگذاری خلق پول و تأمین مالی کلان داده می‌شد.در ایرانِ امروز، بانک‌ها بزرگ‌تر و اثرگذارتر از وزارتخانه‌ها عمل می‌کنند. خلق پول که باید ابزار سیاست عمومی باشد، اینجا به وسیله‌ای برای انباشت سود تبدیل شده است؛ بی‌آنکه تعهدی به نیازهای ملی داشته باشند.
📉 نتیجه: توسعه به بن‌بست می‌رسد، اگر «صرفه بانکی» نداشته باشد.اینجا دولت از «تصمیم‌گیر» به «متقاضی» سقوط کرده و بورژوازی مالی جای او را گرفته است.
✊ بدون اصلاح ساختار خصوصی‌سازی افسارگسیخته و بازگرداندن خلق پول تحت کنترل منافع عمومی، این آخرین پروژه‌ای نخواهد بود که متوقف می‌شود. بدون بازگشت نظارت عمومی و مهار قدرت مالی، آینده کشور در گرو سودجویی بی‌پاسخ‌گو باقی می‌ماند. مبارزه با بورژوازی انگلی تنها زمانی ممکن است که دولت در دست نیروهای مترقی باشد، نه در اختیار همان بورژوازی انگلی.




در نظام چندقطبی، دیکتاتورها دیگر غلام حلقه به گوش امپریالیسم نیستند

🔥
🛰️ در سال‌های اخیر عربستان سعودی، با وجود روابط نزدیک با آمریکا، به‌طور چشمگیری به سمت استقلال استراتژیک حرکت کرده است. واشینگتن ریاض را «هم‌پیمان عمده غیرناتو» معرفی کرده و توافق‌های دفاعی گسترده ارائه داده، اما سعودی‌ها دیگر حاضر نیستند صرفاً تابع دستورات آمریکا باشند. عربستان می‌خواهد شریک باشد، نه تابع.
🌏 چندجانبه‌گرایی در عمل؛ از واشینگتن تا پکن و مسکو.عربستان با همه بازی می‌کند، اما بازیچه هیچ‌کس نیست.از سال ۲۰۱۶، ریاض روابط ویژه‌ای با چین و روسیه ایجاد کرده است. نمونه روشن آن، توافق ایران–سعودی در ۲۰۲۳ با میانجی‌گری چین و همچنین مذاکرات انرژی در قالب همکاری‌های مسکو–ریاض است.
✈️ سعودی‌ها به‌دنبال دسترسی به جنگنده‌های F-35، فناوری هسته‌ای، و هوش مصنوعی آمریکایی هستند،
اما از پذیرش تعهداتی مثل عادی‌سازی کامل با اسرائیل یا قطع روابط با چین و روسیه خودداری می‌کنند. همکاری با آمریکا تنها زمانی پذیرفتنی است که متقابل باشد، نه تحمیلی.
🛡️ عربستان همزمان با آمریکا، چین و روسیه همکاری می‌کند. ائتلاف‌های منطقه‌ای خود را می‌سازد و گزینه‌های دفاعی جایگزین ایجاد می‌کند. ریاض امروز نه فقط یک شریک برای واشینگتن، بلکه یک بازیگر مستقل و تعیین‌کننده در نظم جهانی جدید است.
🌐 نفوذ آمریکا دیگر مطلق نیست؛ در نظم جهانی جدید، آمریکا فقط یکی از مهره‌هاست. عربستان با سیاست چندجهتی خود توانسته در یک «موزاییک پیچیده قدرت»، شرایط بازی را خودش تعیین کند و با قدرت‌های جهانی از موضع برابر مذاکره کند. ریاض اکنون در حال تبدیل‌شدن به یکی از معماران نظم جهانی آینده است، نه صرفاً یک تابع آن.

🤔❓ با برنامهٔ استراتژیک کنونی عربستان—از عضویت در بریکس تا فاصله‌گیری از آمریکا—«چپ»‌هایی که فقط به دلیل استقلال سیاسی جمهوری اسلامی از آمریکا از آن دفاع می‌کنند، باید پاسخ دهند: آیا بر همین مبنا باید از دیکتاتوری عربستان هم به‌خاطر «نگاه به شرق» دفاع کرد؟




خلق نقدینگی یک نوع دزدی است؛ کمبود مسکن عمدی است؟

💰

مجید گودرزی، کارشناس اقتصادی، در یادداشتی نوشت: تورم بیماری‌ای است که در ایران از آن استقبال می‌شود و حتی سود تلقی می‌گردد. در ایران کارفرمایان با دولت تبانی می‌کنند. پس از بروز تورم، بخش بزرگی از سود تولید باید صرف جبران هزینه‌های اضافی شود، اما دولت بودن توجه به تورم از تولیدکنندگان مالیات می‌گیرد.

📈 افزایش دستمزد و قیمت‌ها
سال گذشته کارفرمایان با افزایش ۳۵ درصدی دستمزدها، به همان میزان قیمت کالاها را بالا بردند؛ در حالی که تأثیر واقعی این افزایش تنها ۳ درصد بود. بسیاری از کارفرمایان فقط سرمایه دارند و سواد اقتصادی ندارند. مردم نیز برای حفظ دارایی‌ها به بازار طلا و ارز؛ بازاری بدون ارزش افزوده هجوم می‌برند.

🏠 کمبود مسکن و هزینه معیشت
سرمایه‌های کشور به جای تولید، در تورم و خرید زمین‌های بایر قفل شده‌اند. کمبود مسکن عمدی است و دولت با ایجاد کمبود زمین، ۳۳ درصد به هزینه معیشت مردم افزوده است. این وضعیت، اقتصاد را از مسیر توسعه دور کرده است.

🛒 رفتار مردم و مشروعیت تورم
رفتار مردم نیز به تورم مشروعیت می‌بخشد؛ هر کالایی که گران می‌شود بیشتر خریداری می‌شود، در حالی که در کشورهای پیشرفته کاهش تقاضا باعث افت قیمت‌هاست. هجوم به کالاهای گران یعنی استقبال از تورم.

⚠️ عامل اصلی تورم: نقدینگی و پروژه‌های نیمه‌تمام
عامل اصلی تورم، خلق نقدینگی است؛ فرصتی برای عده‌ای که تنها با اعتبار، دارایی دیگران را مصادره می‌کنند. بودجه‌بندی و ۶۵ هزار طرح نیمه‌تمام نیز سرمایه ملی را منجمد کرده‌اند. در نتیجه بازدهی فعالیت‌های اقتصادی منفی است.

🔄 چرخه معیوب اقتصاد ایران
کسری بودجه ← خلق نقدینگی ← تورم ← فرار سرمایه به بازارهای غیرمولد ← کاهش تولید ← تورم بیشتر ← کسری بودجه

تا زمانی که بازدهی تولید کمتر از تورم باشد، سرمایه‌گذاری در بخش‌های مولد جذابیتی ندارد و اقتصاد به سمت دلالی و سفته‌بازی می‌رود.




حجاب به‌عنوان جبهه اصلی حاکمیت؛ نادیده‌گرفتن فقر، فساد و بحران‌های واقعی

🧕

🔥  علم‌الهدی: بی‌حجابی ابزار دشمن برای تضعیف مقاومت

«دشمنان ما… ابزار این تضعیف را در به‌کارگیری مزدوران داخلی برای ترویج بی‌بندوباری، بی‌حجابی، لاابالی‌گری و اشکال مختلف فسق و فجور در فضای کشور جست‌وجو کرده‌اند.»

⚠️ تهدید جهانی مقاومت از مسیر «بی‌حجابی»

«اگر فضای کشور به سمت گسترش منکرات، بی‌حجابی و رفتارهای ناهنجار پیش برود، بستر مقاومت از ایران گرفته می‌شود و با خاموش‌شدن مقاومت در ایران، این جریان در همه جای جهان افول می‌کند.»

🎯 بی‌حجابی؛ جبهه عملیاتی دشمن در داخل

«جبهه عملیاتی دشمن در داخل کشور همان جبهه بی‌بندوباری، برهنگی، عیاشی و ترویج منکرات است.»

🏙️ ادعای دفاع از «خون شهدا» در برابر بی‌دینی

«ما شهید نداده‌ایم که نشانه‌های علنی بی‌دینی و منکر در خیابان‌های شهر امام رضا(ع) آشکار شود.»

💰 تمرکز حاکمیت بر کنترل بدن، نه بحران‌های واقعی

روشن است که برای حاکمیت ارتجاعی، مسئله اصلی نه فقر است و نه سقوط آزاد اقتصاد نولیبرالیِ رانتی که سال‌هاست زندگی مردم را به ورطه نابودی کشانده است. آنچه برای این ساختار اهمیت حیاتی دارد، کنترل تن و رفتار شهروندان است؛ گویی حفظ «مقاومت» و «انقلاب» تنها از لابه‌لای تارهای اجباری حجاب ممکن می‌شود.

📢 دشمن دائمی، نسخه تکراری؛ بی‌حجابی به‌جای بحران اقتصادی

در روایت امام جمعه مشهد، نسخه نجات تنها با «گسترش عقبه بسیج» و مقابله با «بی‌حجابی» امکان‌پذیر است. اما عجیب است که هیچ سخنی از سقوط ارزش پول ملی، خصوصی‌سازی‌های فاسد، رانت‌های نجومی یا فروپاشی خدمات عمومی گفته نمی‌شود.

🚫  نادیده‌گرفتن گرسنگی و بیکاری؛ برجسته‌کردن «برهنگی»

در این منطق، بی‌حجابی «جبهه عملیاتی دشمن» معرفی می‌شود، اما گرسنگیِ میلیون‌ها نفر، مهاجرت جوانان، ورشکستگی تولید و بیکاری فراگیر نه دشمن محسوب می‌شود و نه هشدار.

👁️ کنترل اجتماعی به‌جای رفاه

این نوع خطابه‌ها نشان می‌دهد که حکومت برای حفظ خود، بیش از آن‌که به رفاه مردم تکیه کند، به نظارت و کنترل اجتماعی وابسته است.




فساد ساختاری در اوکراین؛ از «اپراسیون میداس» تا بحران مشروعیت

📌

🔥 فساد؛ زخمی کهنه بر پیکره اوکراین 

⚡سال‌هاست فساد همچون زخم چرکینی بر دولت اوکراین سنگینی می‌کند، اما آنچه در ماه‌های اخیر آشکار شده، ابعادی بی‌سابقه دارد. عملیات بزرگ «میداس» نشان داد چگونه شبکه‌ای از مقامات، وزرا و بازرگانان توانسته‌اند حدود ۱۰۰ میلیون دلار را از بخش انرژی منحرف کنند. این رسوایی نه‌تنها دو وزیر کلیدی—دادگستری و انرژی—را ساقط کرد، بلکه نگاه‌ها را به سمت افراد قدرتمند در قلب دفتر ریاست‌جمهوری برد.

🕵️ نقش نهادهای ضد فساد و حلقه نزدیک به زلنسکی 

اداره مبارزه با فساد اوکراین (NABU) و دادستانی ویژه مبارزه با فساد (SAPO) اعلام کردند که گستردگی این شبکه رشوه‌گیری بدون آگاهی نزدیک‌ترین افراد به زلنسکی نمی‌توانست ادامه یابد. دایا کالنیوک، مدیر NABU، آشکارا گفت که فساد «سیستماتیک» بوده و در سطح بالای قدرت پشتیبانی می‌شده است. همین سخنان موجی از فشار داخلی ایجاد کرد؛ مخالفان و حتی افراد داخل حزب زلنسکی خواستار قطع رابطه او با نزدیکان قدیمی‌اش شدند.

🚨 قانون جنجالی و اعتراضات بی‌سابقه 

تصویب قانونی که استقلال نهادهای ضد فساد را تضعیف می‌کرد، بحران را به مرحله انفجار رساند. هزاران نفر در کی‌یف به خیابان آمدند—بزرگ‌ترین تجمعات پس از شروع جنگ با روسیه. اتحادیه اروپا نیز هشدار داد که این اقدام «عقب‌گرد بزرگ» در مسیر شفافیت است. زیر فشار داخلی و خارجی، زلنسکی ناچار شد قانونی تازه امضا کند و استقلال نهادهای مبارزه با فساد را بازگرداند. ✊

🧩 بحران مشروعیت

این ماجرا بخش بزرگی از مردم اوکراین را به این نتیجه رساند که فساد دیگر یک مسئله اداری نیست؛ به ساختار قدرت و مناسبات پشت‌پرده گره خورده است.

⏳ بخش بزرگی از کمک‌های آمریکا و اتحادیه اروپا، به‌جای بازسازی ، در جیب سیاست‌مداران فاسد فرو می‌رود.این چرخه، نه تنها جنگ را طولانی‌تر می‌کند، بلکه فساد را با پول‌های خارجی «تغذیه و تقویت» می‌کند.




هوا ـ آب … و پایان زندگی

توجه…توجه… توجه

جبهۀ مردم برای نجات ایران ـ خط سوم نه ملا نه آمریکا

اعلامیه شمارۀ  142

28 نوامبر 2025= 7 آذر 1404

فرح نوتاش

وقتی کودکی متولد می شود، اولین دغدغۀ یاری دهندگان به مادر و نوزاد، تنفس نوزاد با آغاز گریه اوست.

هوا مهمترین و اولین نیاز انسان است. و بدون هوا، انسان فقط دقایقی می تواند زنده بماند.

هوای آلودۀ ایران ، وقتل عام صامت مردم ایران، زیر این هوای مسموم، از سوزاندان هر مایع غیر استاندارد توسط رژیم برای انواع مصارف، کمتر مورد توجه احزاب سیاسی قرار گرفته است.

ملا سوزاندن مواد غیر استاندارد را متوقف نمی کند . ولی مدارس را تعطیل می کند. آنان حیا نمی کنند . و به وقاحت خود ادامه می دهند. آنان از زندگی ملت برای ماندگاری خود خرج می کنند . آمار وحشتناک انواع قتل عام های رژیم ملا ،  توسط  تحمیل انواع بیماری های ریوی و انواع سرطان ها، به دلیل آلودگی هوا، هزاران بار بالاتر از قتل عام ها در زندان هاست.

به ما بگویید ، کدام یک از این دولت های هم پیمان ، به درخواست رژیم ملا ، برای خاموش کردن آتش در جنگل های شمال ایران کمک کردند؟!

بطور کلی ، چرا ما باید دچار بیماری عقدۀ حقارت ملی بوده و با رأی به قتل عام مردم  ایران ، نگران منطق و جهان باشیم؟!

کسانی که خود از فضای آلوده بدور هستند ، چرا کمی خود را بجای آن مردم مظلومی که باید گاز سیاه را بجای هوا تنفس کنند و خفه شوند، نمی گذارید؟

آب و شبکۀ پوسیدۀ لوله کشی در ایران

فقط باید کودن و بی وجدان بود ، که این اصلی ترین شاهرگ زندگی را، که توسط رژیم به نابوده کشیده شده، ندید، و باز در حمایت از این رژیم فاسد، به بهانۀ چند قطبی شدن جهان، حمایت کرد. و با اغماض بر قتل عام مردم توسط ملا ، با تحمیل انواع بیماری های ریوی و سرطان ها، باز با عنوان دروغِ ضد امپریالیست، به ملای وابسطه به انگلیس، کمک کرد.

البته اکثر مردان، به دلیل اجازه چند همسر گزینی و صیغه های بی پایان، مشکلی با این رژیم سراسر فاسد ندارند!!

فاجعه ملی تخلیه تهران ! راه حل مسعود پزشکیان ، رئیس جمهور رژیم ملا ، برای فائق آمدن بر فساد و آب دزدی و تخریب شبکه آبرسانی ایران توسط رژیم ملا ، دست کشیدن مردم از دارو ندار خود و به صورت فقیر بی چیز و بی شغل ، به ترک شهر و خانه و کار و خود است!

نهایت وقاحت ، بی فکری و خرج کردن از زندگی مردم را بنگرید!

در خشکیدگی تمام سطوح آب در ایران و نباریدن باران، تنها تغییرات جوی را مقصر دانستن، زیر بال ملا را گرفتن است.

این رژیم فاسد و وابسته به انگلیس، هرگز به فکر مردم ایران نبوده است. الان هم بمب اتم  و کلا انرژی هسته ای را، برای نجات رژیم خود می خواهد. و سید علی، از جان و مال مردم ایران برای بقای رژیم انگل پرور منحوس ملا ، دارد مایه می گذارد.

باید این رژیم بجای پا فشاری برای اتم،

برای هوای تنفس مردم فکری بکند. باید پول هایی را که از ایران خارج می کند ، به فکر تجدید شبکه آب مردم ایران کند. ایجاد شبکه نوین آب ، بجای آن شبکه پوسیده.

با خطر نابودی زندگی در ایران، و نیاز به اقدام سریع برای این دو گام  حیاتی، هوا و آب، در ایران،

از تمام احزاب و سازمان های ایران، که دارای وجدانی پاک و انسانی هستند، انتظار می رود ، که همین امروز بر سر میز وحدت بنشینند.  ما نیاز به یک جبهۀ جایگزین رژیم ملا هستیم.

رژیم ملا، بطور کلی در نیم قرن اخیر که مثل انگل به ایران چسبیده است ، شعور، استقلال و توانمندی درک این فاجعه را ندارد. و با گشاده دستی از زندگی مردم مظلوم ایران خرج می کند.

زنان محترم ایران، برای نجات زندگی در ایران ، برای بدست گیری حاکمیت ایران، متشکل به صحنه بیائید .

رژیم ملا باید برود.

رژیم آینده نمی تواند و نباید،  وابسطه به هیچ نیروی خارجی باشد.

استقلال نشانۀ بلوغ و شخصیت است.

   www.farah-notash.com/womens-power

www.farah-notash.com

Women’s Power




شکنجه توده‌ای‌ها و انکار خامنه‌ای؛ چرا تحریف تاریخ برای امروز خطرناک است؟

🩸📚 یکی از تاریک‌ترین فصول تاریخ معاصر ایران، یورش ۱۳۶۲ به حزب توده ایران و شکنجه سیستماتیک صدها کادر، افسر و روشنفکر توده‌ای است؛ فصلی که نه فقط برای حذف یک حزب، بلکه برای خاموش کردن هر نوع سازمان‌یابی کارگری و سوسیالیستی طراحی شد. اعترافات اجباری، سلول‌های انفرادی طولانی، شکستن جسم و روان رفقای ما، و محاکمه‌های فرمایشی، تنها نمونه‌هایی از آن جنایات سازمان‌یافته است که ده‌ها سند و روایت مستقیم آنها را تأیید می‌کند.

⚠️🗑️ اما مسئله امروز فقط یادآوری گذشته نیست. مسئله این است که حاکمیت — به‌ویژه علی خامنه‌ای — این شکنجه‌ها را انکار می‌کند. او بارها در سخنان رسمی خود گفته است که «با توده‌ای‌ها کاری نکردیم» یا «آنها خودشان اعتراف کردند»، گویی شکنجه، پرونده‌سازی، بازجویی‌های شبانه، و اعتراف‌گیری‌های نمایشی هرگز وجود نداشته است. این انکار، یک عملیات سیاسی است.

❓🎭 چرا؟

🧩🏛️ زیرا اگر حاکمیت بپذیرد که در دهه شصت رفقای توده‌ای شکنجه شدند، باید بپذیرد که سرکوب سازمان‌یافته علیه چپ و طبقه کارگر، یک «اشتباه» نبود، بلکه بخشی از مبارزه طبقاتی علیه طبقه کارگر و پیشگامنش است که امروز نیز ادامه دارد: از بازداشت کارگران هفت‌تپه و معلمان گرفته تا سرکوب اعتراضات کارگری و بازجویی‌های امنیتی.

🕳️🧼 جریان‌هایی مانند «ده‌مهر» با گفتن اینکه «اینها سوءتفاهم بود» یا «رهبر از این جنایت‌ها خبر نداشت»، عملاً در بازتولید همین تحریف نقش ایفا می‌کنند. این تلاش برای تطهیر خامنه‌ای، نه فقط توهین به رفقای شکنجه‌شده است، بلکه پاک‌کردن ماهیت طبقاتی حاکمیت نیز هست.

📕⚒️ مارکسیسم به ما می‌گوید که هیچ حکومتی که بر پایه ائتلاف لایه‌های گوناگون بورژوازی بنا شده باشد، بدون سرکوب سازمان‌یافته نیروهای کارگری دوام نمی‌آورد. بنابراین انکار شکنجه توده‌ای‌ها پرده‌پوشی بر منطق سرکوب امروز است.

🚩🔥 حمله رژیم به حزب طبقاتی به هیچ سوءتفاهم نبود، بلکه انتقام دقیق امپریالیسم با همکاری بورژوازی تجاری بود که توسط “سربازان گمنام امام زمان” انجام گرفت.