–

فقرا در رنج و محرومیت شدید زندگی می‌کنند، ثروتمندان روزبه‌روز ثروتمندتر می‌شوند و قوانین سخت‌گیرانه اسلامی نیز بر زنان تحمیل می‌شود و محدودیت‌های بیشتری بر زندگی آن‌ها اعمال می‌گردد.

اخیراً فیلمی از مراسم عروسی دختر علی شمخانی، دبیر سابق شورای عالی امنیت ملی ایران، در فضای مجازی منتشر شده است که نشان‌دهنده حضور مهمانان زن و مرد به‌صورت مختلط و بدون رعایت حجاب در بخشی از مراسم است.

مراسم عروسی در اواخر فروردین ۱۴۰۳ در هتل پنج‌ستاره «اسپیناس پالاس» تهران برگزار شده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که هزینه برگزاری چنین مراسمی در این هتل حدود یک میلیارد و چهارصد میلیون تومان بوده است. برخی منابع حتی ادعا کرده‌اند که مبلغ این مراسم تا ۱۰ میلیون دلار آمریکا یا بیشتر بوده است.

رسانه‌های اصلاح‌طلب به‌ویژه بر احساسات عمومی و نارضایتی مردم از تجمل‌گرایی مسئولان تأکید کرده‌اند. به‌عنوان مثال، اقتصادنیوز نوشت که مردم در شرایط اقتصادی سخت، از دیدن چنین مراسم‌هایی در هتل‌های مجلل به‌فغان می‌آیند و این تضاد با شعارهای اقتصادی مسئولان را مورد انتقاد قرار داد. از سوی دیگر، برخی رسانه‌ها بر این باورند که برگزاری چنین مراسمی در شرایط اقتصادی دشوار برای بسیاری از مردم، می‌تواند موجب افزایش نارضایتی عمومی شود.

چندین سایت خبری و  تلگرامی معروف به حمایت از دولت گزارش دادند که این ویدئو تازه نیست و مربوط به مراسم عروسی‌ای است که تقریباً دو سال پیش برگزار شده است. مقامات دولتی آن را بخشی از یک «جنگ رسانه‌ای» برای ایجاد بی‌اعتمادی در جامعه دانسته‌اند.

رسانه‌ اصولگرا، خبرگزاری دانشجو، انتشار این فیلم را نقض حریم خصوصی مسئولان دانسته و آن را اقدامی هولناک خواندند.

یعنی اینکه اگر ولخرجی ها و مکاری های دینی مال دو سال پیش است، اشکالی ندارد و اگر ویدویی عروسی سران افشا شود نقض حریم خصوصی است، ولی کشتن دختران ما برای نداشتن روسری دفاع از اسلام است.

–

بر اساس گزارش‌های رسمی، ایتالیا به عنوان یکی از کشورهای گروه هفت، با بحران فقر گسترده دست و پنجه نرم می‌کند. آمارهای ملی نشان می‌دهد که در سال ۲۰۲۴، حدود ۵.۷ میلیون نفر (۸.۷٪ جمعیت) در فقر مطلق زندگی می‌کنند و ۲.۲ میلیون خانواده در آستانه بقا قرار دارند.

فقر مطلق به شرایطی گفته می‌شود که افراد توانایی تأمین نیازهای اولیه از جمله غذا، آب آشامیدنی، مسکن، پوشاک، آموزش پایه و خدمات درمانی ضروری را ندارند. این بحران به‌طور ویژه خانواده‌های پرجمعیت و کودکان را تحت تأثیر قرار داده است؛ به‌گونه‌ای که از هر پنج خانواده دارای سه فرزند یا بیشتر، یک خانواده با فقر مطلق روبروست و ۱۳.۸٪ کودکان زیر ۱۸ سال درگیر این مسئله هستند.

سازمان خیریه کاریتاس ایتالیا نیز در بررسی‌های خود به نتایج هشداردهنده‌ای دست یافته است: ۲۳.۵٪ شاغلان و ۴۸٪ بیکاران به کمک‌های مردمی وابسته هستند. افزون بر این، فقر در میان شاغلان تمام‌وقت روندی صعودی دارد و پیش‌بینی می‌شود تعداد این افراد در سال جاری ۱۲ تا ۱۳ درصد افزایش یابد.

در مقابل این شرایط دشوار داخلی، دولت جورجیا ملونی تاکنون بیش از ۳ میلیارد یورو کمک نظامی به اوکراین اختصاص داده است که شامل سیستم‌های پدافند هوایی، خودروهای زرهپوش و تجهیزات پیشرفته دیگر می‌شود. این در حالی است که نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد تنها ۱۳ تا ۱۵ درصد از شهروندان ایتالیایی از ارسال تسلیحات به اوکراین حمایت می‌کنند.

نتیجه این سیاست‌ها کاهش شدید قدرت خرید مردم طی سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۴ (۸.۷٪) و گسترش نارضایتی‌های اجتماعی بوده است. اعتراضات و اعتصابات سراسری با شعار “افزایش دستمزدها و توقف ارسال سلاح” بازتاب این ناخرسندی عمومی است. به نظر می‌رسد اولویت‌های دولت ملونی در عرصه بین‌المللی، هزینه‌های سنگینی برای معیشت مردم ایتالیا به همراه آورده است.

granma.cu

همبستگی کوبا با مردم ونزوئلا در مقابل خطر حمله امپریالیسم امریکا

ونزوئلا، میهن بولیوار و چاوز، ملت خواهر آمریکای جنوبی که امروز هدف حدود ۱۲۰۰ موشک آمریکایی و استقرار گسترده نظامی قرار گرفته است، نه می‌تواند و نه باید احساس تنهایی کند، زیرا کوبا در میانه این تشدید خطرناک نظامی؛ توطئه‌ای که هدفش به زانو درآوردن این کشور مستقل است، او را در آغوش گرفته و پشتیبانی می‌کند.

در زمانی که امپراتوری و رهبر گمراه آن، عملیات مخفی سازمان سیا را علیه ونزوئلا تصویب کرده‌اند، ما همبستگی خود را با آن ملت برادر و به‌ویژه با رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو— همان‌گونه که میگل دیاز کانل برمودس، دبیر اول کمیته مرکزی حزب و رئیس‌جمهور جمهوری کوبا، در شبکه اجتماعی ایکس تأکید کرد، اعلام می‌کنیم.

او افزود: «امروز، کوبا بیش از هر زمان دیگری به سخنان خوزه مارتی ایمان دارد: “ونزوئلا را به من بدهید تا در خدمتش باشم، او در من پسری دارد.” و نیز به سخنان فیدل: “برای ونزوئلا، باید همه چیز خود را بدهیم.”»

مردم جزیره‌ی بزرگ آنتیل نیز همین احساس را دارند؛ آنان امروز صبح در برابر تندیس سوار بر اسب سیمون بولیوار در همبستگی با آن کشور بیدار خواهند شد، با آگاهی از این‌که همان‌گونه که «ال لیبرتادور» گفته بود: «ایالات متحده به نظر می‌رسد که به حکم تقدیر برای آلوده کردن قاره آمریکا به بدبختی زیر نام آزادی برگزیده شده است.»

در شرایطی که آمارهای رسمی از افزایش ۸ درصدی تولید گوشت طیور در کشور سخن می‌گویند، بازار گوشت قرمز شاهد جهشی بی‌سابقه در قیمت‌هاست. در تهران و بسیاری از استان‌ها، بهای هر کیلو گوسفند و گوساله زنده به بیش از ۳۵۰ هزار تومان رسیده است. این در حالی است که قدرت خرید مردم روزبه‌روز کاهش می‌یابد و سفره‌ زحمتکشان و کارگران از ابتدایی‌ترین نیازهای غذایی تهی‌تر می‌شود. تورم افسارگسیخته و گرانی گوشت، نمادی از بحران ساختاری در اقتصادی است که سال‌هاست زیر چکمه‌های سیاست‌های رانتی و نئولیبرالیستی این حاکمیت فرسوده و فاسد خرد شده است.

رژیمی که با خصوصی‌سازی‌های بی‌ضابطه، واگذاری صنایع به وابستگان و حذف حمایت از تولید داخلی، بنیان اقتصاد ملی را نابود کرده، امروز می‌کوشد آمارهایی همچون “افزایش تولید طیور” را به عنوان نشانه‌ی رشد معرفی کند. اما واقعیت این است که حتی با رشد تولید، توزیع ناعادلانه و انحصار در دست مافیاهای وابسته به قدرت، امکان دسترسی مردم به کالاهای اساسی از بین رفته است.

در حالی که فرزندان و خانواده‌های سران بزرگ و کوچک حکومت در دوبی، ترکیه و کشورهای اروپایی در رفاه و آسایش زندگی می‌کنند، اکثریت مردم با گرسنگی، بیکاری، افسردگی، سرطان و بیماری‌های قلبی دست‌و‌پنجه نرم می‌زنند. فاصله‌ی طبقاتی به شکافی عمیق بدل شده که هر روز جان تازه‌ای از جامعه می‌گیرد و امید به آینده را می‌بلعد.

راه نجات مردم ایران، نه در ادامه‌ی این اقتصاد وابسته و رانت‌محور، بلکه در گذر از این نظام پوسیده و ایجاد اقتصادی تولیدی، مستقل و شفاف است؛ اقتصادی که محور آن انسان، کار، عدالت اجتماعی و توزیع برابر ثروت باشد، نه رانت و فساد. تنها با یک دستگاه اداری پاسخگو، پاکدست و مردمی می‌توان به داد فرودستان رسید و امید را به جامعه بازگرداند.

جامعه‌شناس اوکراینی ولودیمیر ایشچنکو (Volodymyr Ishchenko) تصویری از وضعیت این کشور ارائه می‌دهد؛ تصویری که با روایت‌های یک‌سویه و ساده‌انگارانه‌ی رسانه‌ها و سیاست‌مداران غربی تفاوت زیادی دارد.

ایشچنکو در کتاب خود با عنوان Towards the Abyss («به‌سوی پرتگاه») نشان می‌دهد که چگونه ملی‌گرایان اوکراینی پس از حوادث میدان، قدرت را در کی‌یف به‌دست گرفتند؛ امری که نهایتاً به جنگ داخلی میان ارتش اوکراین و جمهوری‌های خودخوانده‌ی شرق منجر شد.

به گفته‌ی ایشچنکو، در شرق، قدرت در دست  کسانی که از طریق روابط حکومتی، مالک صنایع دولتی سابق شدند است. در غرب اما طبقه‌ای شکل گرفته که او آن را «بورژوازی کمپرادور» می‌خواند؛ وابسته به سرمایه‌ی بین‌المللی و متکی به طبقه‌ی متوسط بالادست و مهاجران اوکراینی در اروپا.

ایشچنکو انقلاب میدان را «طولانی‌ترین و خشونت‌بارترین انقلاب در منطقه‌ی پساشوروی» توصیف می‌کند. او می‌نویسد که مردم جنوب و شرق کشور با آن مخالف بودند. در واکنش، اعتراض‌های ضد میدان در کریمه شکل گرفت و سرانجام روسیه آن را در سال ۲۰۱۴ پس گرفت. به‌دنبال آن، شورش‌های مسلحانه در شرق اوکراین آغاز شد که نه‌فقط نیروهای طرفدار روسیه، بلکه بخشی از چپ‌گرایان اوکراینی را نیز جذب کرد.

در فوریه‌ی ۲۰۲۲، حزب بزرگ شرقی «برای زندگی» – که دومین حزب پرنفوذ کشور بود و با جنگ مخالفت داشت – توسط دولت اوکراین ممنوع اعلام شد. به گفته‌ی ایشچنکو، اوکراین کشوری بسیار فقیر است که تولید ناخالص ملی آن در سطح نامیبیا است. طبقه‌ی کارگر احساس می‌کند دولت روزبه‌روز خدمات کمتری – از بازنشستگی و بهداشت گرفته تا زیرساخت‌های عمومی ارائه می‌دهد.

در حالی‌که «اقلیتی مرفه» در شهرهایی چون کی‌یف و لویو زندگی‌ای نسبتاً امن و راحت دارند، جوانان فقیر روستایی به اجبار به جبهه فرستاده می‌شوند. ایشچنکو از این طبقه‌ی «نخبگان جنگجو» یاد می‌کند؛ مجموعه‌ای از فعالان، روزنامه‌نگاران، روشنفکران و کارکنان سازمان‌های غیردولتی که روایت رسمی «مبارزه تا پیروزی» را زنده نگه می‌دارند.

«رابرت فیتسو» نخست‌وزیر اسلواکی در پارلمان کشورش فاش کرد که «بوریس جانسون» نخست‌وزیر پیشین بریتانیا، منافع مالی مستقیمی در تداوم جنگ اوکراین داشته است. او با اشاره به گزارش‌هایی در مطبوعات بریتانیا گفت جانسون پس از کناره‌گیری از قدرت در سال ۲۰۲۲، مبلغی حدود یک میلیون پوند از «کریستوفر هاربورن» سرمایه‌دار و سهامدار یک شرکت بزرگ تولید سلاح دریافت کرده و حتی در سفرهایی رسمی و غیررسمی به کی‌یف نیز با او همراه بوده است. به گفته فیتسو، این همکاری مالی و سیاسی نشان می‌دهد که بخشی از نخبگان غربی نه برای حمایت از دموکراسی، بلکه برای منافع شخصی و تجاری خود از جنگ‌ها پشتیبانی می‌کنند.

فیتسو در سخنان خود تصریح کرد که چنین روابطی بین سیاستمداران و شرکت‌های اسلحه‌سازی، چهره واقعی آن چیزی را که غرب «دفاع از آزادی» می‌نامد، آشکار می‌سازد. او افزود که تصمیمات لندن و واشنگتن در قبال جنگ اوکراین نه‌تنها بر پایه اصول انسانی نبوده، بلکه بر اساس محاسبات اقتصادی و منافع لابی‌های تسلیحاتی اتخاذ شده است. به گفته وی، جانسون در نخستین هفته‌های درگیری، زمانی که گفت‌وگوهای صلح در ترکیه در جریان بود، شخصاً مانع امضای توافق‌نامه‌ای شد که می‌توانست از مرگ ده‌ها هزار انسان جلوگیری کند.

او افزود: «جانسون برای ادامه جنگ تلاش کرد و سپس از تولیدکننده سلاح پول گرفت. بسیاری از سیاستمداران غربی از خون مردم اوکراین سود بردند، در حالی‌که قربانیان واقعی این جنگ همان مردم بی‌دفاع هستند.» فیتسو در ادامه با اشاره به پرونده «نیکولا سارکوزی» رئیس‌جمهور پیشین فرانسه، تأکید کرد که فساد و سوءاستفاده از قدرت در میان رهبران غربی پدیده‌ای ریشه‌دار است. او یادآور شد که سارکوزی به‌دلیل دریافت کمک مالی غیرقانونی از رژیم معمر قذافی، به پنج سال زندان محکوم شد و این نمونه دیگری از پیوند خطرناک میان سیاست و منافع مالی است.

در برنامه «Sanchez Effect» نیز «الکساندر مک‌کی» از اسکاتلند، بریتانیا را در قبال کشتار در غزه مسئول دانست و گفت اگر نظام سیاسی این کشور واقعاً دموکراتیک بود، بوریس جانسون باید به‌دلیل سیاست‌های جنگ‌طلبانه، دروغ‌گویی‌های رسانه‌ای و فساد مالی مورد تحقیق و محاکمه قرار می‌گرفت. او هشدار داد که دوران تاریکی برای مردم بریتانیا در راه است؛ زمانی که سیاستمدارانش باید بهای سنگین اعمال خود را بپردازند و پاسخگوی جنایات و سیاست‌های غیرانسانی‌شان باشند.

براساس گزارشی که در دومین سالگرد عملیات «سیل الاقصا» منتشر شد،

آمریکا از آغاز نسل‌کشی علیه فلسطینی‌ها در غزه، بیش از ۲۱.۷ میلیارد دلار کمک نظامی مستقیم به اسرائیل ارائه کرده است. این گزارش توسط ویلیام هارتانگ، پژوهشگر ارشد موسسه کوینسی، تهیه شده است.

این رقم شامل ده‌ها میلیارد دلار قراردادهای فروش سلاح و خدمات نظامی نیست که در سال‌های آینده تحویل داده خواهند شد. علاوه بر این، واشنگتن از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون بین ۹.۶۵ تا ۱۲.۰۷ میلیارد دلار برای عملیات در یمن و منطقه وسیع‌تر که به نوعی مرتبط با اقدامات نظامی اسرائیل است، هزینه کرده است. مجموع این هزینه‌ها در دو سال پس از ۷ اکتبر، بین ۳۱.۳۵ تا ۳۳.۷۷ میلیارد دلار برآورد شده است.

رئیس‌جمهور آمریکا، دونالد ترامپ، اکنون به دنبال تصویب کنگره برای فروش ۶.۴ میلیارد دلار تجهیزات و سلاح به اسرائیل، شامل هلیکوپترهای هجومی و خودروهای حامل نیرو، است.

طبق گزارش نتا کراوفورد از دانشگاه آکسفورد، بیش از ۱۰ درصد جمعیت غزه در دو سال جنگ مستقیم یا غیرمستقیم کشته یا زخمی شده‌اند. شمار رسمی قربانیان شامل ۶۷,۰۷۵ کشته و ۱۶۹,۴۳۰ زخمی است که در مجموع ۲۳۶,۵۰۵ نفر می‌شود. با این حال، مطالعه‌ای در مجله پزشکی لانست نشان می‌دهد که اگر مرگ‌های غیرمستقیم ناشی از بیماری و کمبود منابع نیز محاسبه شود، تعداد قربانیان می‌تواند تا ۵۹۸,۰۰۰ نفر افزایش یابد.

با وجود مذاکرات آتش‌بس، اسرائیل به حملات خود در سراسر غزه ادامه می‌دهد و عملیات زمینی و شلیک به فلسطینیان آواره که به خانه‌هایشان بازمی‌گردند، ادامه دارد. تل‌آویو اعلام کرده قصد دارد در داخل نوار غزه باقی بماند، و طرح ۲۰ بندی ترامپ تنها به برقراری «منطقه حائل» و امنیتی در حاشیه نوار غزه اشاره می‌کند.

براساس گزارشی از رویترز در ۷ اکتبر ۲۰۲۵، شرکت دولتی نفت هند (Indian Oil Corporation) پرداخت‌های خود برای خرید نفت روسیه را به واحد پول چین، یوان انجام داده است. منابع مطلع به رویترز گفتند که این شرکت اخیراً برای دو تا سه محموله نفت روسیه پرداخت‌هایی به یوان انجام داده است.

یکی از منابع تجاری توضیح داد که پیش از این معامله‌گران باید پرداخت‌ها را ابتدا از درهم یا دلار به یوان تبدیل می‌کردند تا بتوانند به روبل لازم برای پرداخت تولیدکنندگان دست یابند. اکنون آن‌ها به دنبال حذف این مرحله پرهزینه هستند. منابع همچنین اشاره کردند که معامله‌گران، نفت روسیه را به دلار قیمت‌گذاری می‌کنند تا با سقف قیمتی اتحادیه اروپا هماهنگ باشند و پرداخت معادل آن را به یوان دریافت کنند. پرداخت به یوان به شرکت‌های پالایش دولتی هند این امکان را می‌دهد که دسترسی بیشتری به نفت روسیه داشته باشند، زیرا برخی معامله‌گران دیگر ارزها را قبول نمی‌کنند.

در واکنش به روابط انرژی هند و روسیه، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا اوایل سال جاری با اعمال تعرفه‌های جدید، فشار شدیدی بر دهلی نو وارد کرد. در اواخر آگوست، ترامپ دستور اجرایی وضع ۲۵ درصد تعرفه اضافی بر واردات هند صادر کرد که همراه با تعرفه‌های قبلی به ۵۰ درصد کل تعرفه‌ها رسید؛ یکی از بالاترین میزان‌ها در تاریخ اعمال شده توسط آمریکا.

روابط هند با چین نیز اخیراً بهبود یافته است. نخست‌وزیر هند، نارندرا مودی، پس از هفت سال به چین سفر کرد که می‌تواند تحولی در روابط آسیایی ایجاد کند و نفوذ واشنگتن بر دهلی نو را کاهش دهد.

این اقدام هند در پرداخت نفت روسیه با یوان، گام دیگری در مسیر کاهش وابستگی به دلار محسوب می‌شود؛ حرکتی که کشورهای عضو گروه BRICS+ دنبال می‌کنند تا تحریم‌های غرب را دور بزنند. پیش‌تر، ترامپ هشدار داده بود که هر کشوری که با سیاست‌های ضدآمریکایی BRICS همراهی کند، مشمول ۱۰ درصد تعرفه اضافی خواهد شد.