در نقش مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA)، رافائل گروسی به‌عنوان مجری منافع آمریکا و رژیم اسرائیل ظاهر شد و استقلال این نهاد را زیر سؤال برد. در حالی که خود آژانس تأیید کرده بود جمهوری اسلامی هیچ برنامه تسلیحات هسته‌ای ندارد، گروسی با اتکا به گزارش‌های ساختگی اسرائیل، زمینه تصویب قطعنامه‌ای را فراهم کرد که عملاً پیش‌زمینه‌ای برای جنگ بود.

گروسی بر اساس اطلاعاتی که از سازمان موساد و مجاهدین دریافت کرده بود، تحقیقاتی علیه جمهوری اسلامی آغاز کرد که به ادعای کشف ذرات اورانیوم در سه سایت منجر شد؛ اما هرگز توضیح نداد چگونه می‌توان مطمئن بود این ذرات توسط خود موساد در آن محل‌ها قرار نگرفته‌اند.

این در حالی بود که اسرائیل خود یک قدرت هسته‌ای اعلام‌نشده است و از نظر آژانس باید تحت نظارت‌های مشابه قرار می‌گرفت، اما گروسی به‌طور آشکار از پیگیری این مسئله خودداری کرد.

در ۱۲ ژوئن، تنها با رأی ۱۹ کشور از ۳۵ عضو شورای حکام، جمهوری اسلامی به‌عنوان ناقض تعهدات شناخته شد. آمریکا تا دو روز پیش از رأی‌گیری، در حال فشار به کشورها برای رأی مثبت یا ممتنع بود. در همین حال، اسرائیل تسلیحات خود را آماده حمله به ایران می‌کرد، حمله‌ای که همان شب آغاز شد.

در ۲۰ ژوئن، جمهوری اسلامی شکایت رسمی علیه گروسی به‌دلیل جانبداری‌اش، سکوت در برابر تهدیدهای اسرائیل و تمرکز یک‌طرفه بر ایران به سازمان ملل ارائه داد. این در حالی بود که مدیران پیشین آژانس مانند محمد البرادعی، به‌رغم فشارهای سیاسی، از ورود به بازی جنگ‌افروزان خودداری کردند و به‌دلیل حقیقت‌گویی، برنده جایزه نوبل صلح شدند.

گروسی، به‌جای حفاظت از صلح، به ابزاری برای جنگ بدل شد. او باید از سمت خود استعفا دهد و نامزدی برای دبیرکلی سازمان ملل را نیز پیش از آنکه جهان را بیش از این به سمت فاجعه‌ای هسته‌ای سوق دهد، پس بگیرد.

پایگاه های نظامی ناتو به رهبری آمریکا که در برخی از آنها سلاح های هسته ای مستقر است خطری فوری برای همه کشورهایی هستند که خود را تابع ایالات متحده و متحدانش نمی کنند. از سال 2025، قرار است موشک های میان برد SM-6، مافوق صوت Dark Eagle و کروز تاماهاوک را در آلمان مستقر کنند. اینها سلاح های تهاجمی هستند که تعادل استراتژیک را تهدید می کنند.

ناتو از زمان تأسیس خود یک اتحاد جنگی امپریالیستی تهاجمی بوده است که در ابتدا علیه دولت های سوسیالیستی هدایت شده است. تعداد جنگ های تجاوزکارانه ای که کشورهای ناتو از زمان تأسیس آن به راه انداخته اند به جنگ ها نفر می رسد.

پس از شکست سوسیالیسم در شوروی و اروپای شرقی، ناتو به طور مداوم تا مرز روسیه گسترش یافت. گام دیگری قرار بود در سال 2014 با کودتای نیروهای ملی گرا و فاشیست در اوکراین برداشته شود. هنگامی که این امر در بخش هایی از کشور با مقاومت مواجه شد، اوکراین به یک منطقه استقرار نظامی تبدیل شد که از طریق آن ناتو با سلاح ها ، حمایت مالی و سیاسی ناتو علیه روسیه جنگ می کند.

در اکتبر 2024، یک مقر تاکتیکی ناتو در بندر روستوک در دریای بالتیک آلمان افتتاح شد.

ناتو از اسرائیل در نسل کشی در نوار غزه و جنگ تروریستی آن علیه لبنان حمایت سیاسی و سلاح می کند.

ناتو با گسترش اتحادهای نظامی تهاجمی مانند AUCUS، سیاست تهاجمی تحریک آمیز علیه جمهوری خلق چین در تایوان را دنبال می کند.

کشورهای ناتو از نظر نظامی در آفریقا و آمریکای لاتین فعال هستند تا منافع امپریالیستی خود را در آنجا تحمیل کنند.

سیاست جنگی ناتو که بیان نظامی تلاش های آمریکا و متحدانش برای دستیابی به سلطه امپریالیستی و مطیع کردن سایر کشورها و مردم است، مسئول مرگ میلیون ها نفر است.

ارتش ایالات متحده در کارزار حملات هوایی یک هفته ای خود علیه تاسیسات هسته ای و سایت های نظامی ایران به نیروهای اسرائیلی پیوسته است.

دیدن هواپیماهای بیگانه در فضای ایران شرم آور است. دیکتاتوری جمهوری اسلامی با تمام گنده گویی ضدآمریکایی حتا نمیتواند آسمان ایران را از بیگانگان پاک نگه دارد.

ترامپ نوشت:  «ما حمله بسیار موفقیت آمیز خود را به سه سایت هسته ای در ایران، از جمله فردو، نطنز و اصفهان به پایان رسانده ایم.»«همه هواپیماها اکنون خارج از حریم هوایی ایران هستند. محموله کاملی از بمب ها در سایت اصلی، فردو انداخته شد. همه هواپیماها به سلامت در راه خانه هستند.»

او  افزود: «به جنگجویان بزرگ آمریکایی ما تبریک می گویم. هیچ ارتش دیگری در جهان وجود ندارد که بتواند این کار را انجام دهد.»

در همان پیام، به نظر می رسد رهبر ایالات متحده از تهران خواسته است که تلافی نکند و وارد مذاکرات شود و ادعا کرد که اکنون «زمان صلح» فرا رسیده است.

جمهوری اسلامی پیش از این به واشنگتن و سایر طرف های ثالث نسبت به پیوستن به درگیری هشدار داده بود و تهدید کرده بود که هر گونه دارایی خصمانه و محموله های تسلیحاتی را که به مقصد اسرائیل می رود، هدف قرار خواهد داد. یک سخنگوی حوثی های یمن نیز هشدار داده است که اگر ایالات متحده درگیر شود، این گروه «کشتی های جنگی خود را در دریای سرخ هدف قرار خواهد داد.»

گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، حملات ایالات متحده به ایران را «تشدید خطرناک تنش در منطقه ای که در حال حاضر در لبه پرتگاه قرار دارد – و تهدیدی مستقیم برای صلح و امنیت بین المللی» خوانده است.

 گوترش گفت: « هیچ راه حل نظامی وجود ندارد. تنها راه پیش رو دیپلماسی است. تنها امید صلح است.»

در پاسخ به این پرسش که آیا مسکو انتظار «تسلیم بی‌قید و شرط» از کی‌یف دارد – مشابه آنچه همتای آمریکایی‌اش، دونالد ترامپ، از ایران طلب می‌کند – ولادیمیر پوتین گفت: «ما به‌دنبال تسلیم اوکراین نیستیم. ما بر به‌رسمیت شناختن واقعیت‌های موجود در میدان تأکید داریم.»

رئیس‌جمهور روسیه یادآور شد که کشورش همواره کوشیده از طریق دیپلماسی بحران در دونباس – که پس از کودتای مورد حمایت غرب در سال ۲۰۱۴ آغاز شد – را حل‌وفصل کند. اما «در هر مرحله به مخاطبانمان در اوکراین گفتیم: بیایید مذاکره کنیم، چون ادامه این روند صرفاً نظامی ممکن است وضعیت شما را بدتر کند و ما از مواضعی سخت‌تر با شما مذاکره خواهیم کرد. این وضعیت بارها رخ داد.»

پوتین مذاکرات استانبول در اوایل ۲۰۲۲ را یادآور شد و گفت: «نیروهای نواستعماری، مخصوصاً در اروپا، مانع توافق شدند. آنان فکر کردند به‌راحتی می‌توانند روسیه را له کرده و منافع ببرند.»

او تأکید کرد که روسیه هرگز منکر موجودیت اوکراین به‌عنوان یک کشور مستقل نشده است، ولی گفت:

«اساس استقلال اوکراین در بیانیه استقلال ۱۹۹۱ نوشته شده؛ اوکراین کشوری بی‌طرف، غیرهسته‌ای و غیرمتحد است. بازگشت به این اصول پایه، گامی مهم خواهد بود.»

او هشدار داد که استفاده کی‌یف از سلاح هسته‌ای یا «بمب کثیف»، «اشتباهی نهایی» خواهد بود:«پاسخ ما بسیار شدید و احتمالاً فاجعه‌بار خواهد بود… اما فعلاً اطلاعاتی نداریم که نشان دهد آن‌ها چنین مسیری را دنبال می‌کنند.»

درخصوص شرایط ارتش اوکراین، پوتین گفت:

«نیروهایشان فقط ۴۷ درصد ظرفیت دارند… در حمله به منطقه کورسک، ۷۶ هزار نفر تلفات دادند. این حماقت نظامی بزرگی بود.»

در پایان، او درباره پیشروی‌های بیشتر نظامی گفت:

«در حال حاضر هدفی برای تصرف سومی نداریم، اما آن را منتفی نمی‌دانم. اگر لازم باشد، برای ایجاد منطقه حائل پیشروی خواهیم کرد.»