rt.com
🔴
😱در حالی که آمریکا همیشه از «خطر کمونیسم» از بیرون می‌هراسید، این روزها با یک تهدید سرخ جدید روبرو است – اما این بار از درون حزب دموکرات! 🇺🇸
🗣️ حسن پیکر؛ چهره‌ی رادیکال جدید دموکرات‌ها
حسن پیکر، مفسر ۳۵ ساله‌ی ترکی-آمریکایی و سخنگوی غیررسمی سوسیالیست‌های دموکرات آمریکا (DSA)، با اظهارات تند خود جنجال به پا کرده است. او آشکارا می‌گوید: «سرمایه‌داران را بکشید! خیابان‌ها را به خون سرخ سرمایه‌داران آغشته کنید!» و حتی فراتر رفته و خواستار «نابودی نژاد سفید» و باز کردن کامل مرزها شده است. 😨🔫
🤝 ائتلاف سرخ-سبز؛ خطری برای دموکرات‌ها
برخی از چهره‌های سرشناس حزب دموکرات مانند برنی سندرز، الکساندریا اوکاسیو-کورتز (AOC) و عبدالرحمن محمد السید (نامزد سنای میشیگان) با این جریان همسو شده‌اند. حتی هیلاری کلینتون هشدار داده که این همراهی، حزب را در برابر حملات ویرانگر جمهوری‌خواهان آسیب‌پذیر می‌کند. جمهوری‌خواهان فقط باید اظهارات پیکر را پخش کنند تا رأی‌دهندگان متوسط آمریکایی از دموکرات‌ها فاصله بگیرند. 📢⚠️
🧩 پنج طیف درون حزب دموکرات
برای روشن شدن موضوع، باید گفت دموکرات‌ها به پنج گروه تقسیم می‌شوند:
۱. دموکرات‌های سنتی (نئولیبرال، طرفدار سرمایه‌داری)
۲. لیبرال‌ها (اصلاح‌طلب از طریق سیاست‌گذاری)
۳. ترقی‌خواهان (می‌خواهند ساختار را تغییر دهند اما نه سرنگونی سرمایه‌داری)
۴. سوسیالیست‌های اصلاح‌طلب (می‌خواهند از طریق انتخابات سرمایه‌داری را کنار بزنند)
۵. سوسیالیست‌های انقلابی (خواهان سرنگونی کامل نظام و انقلاب هستند) – که پیکر در این دسته قرار می‌گیرد.
📉 آینده‌ی دموکرات‌ها در هاله‌ی ابهام
در حالی که AOC نسخه‌ای ملایم از سوسیالیسم را ارائه می‌دهد (Medicare for All، تعلیم رایگان، Green New Deal)، پیکر و همفکرانش چهره‌ی خشن‌تری دارند که می‌تواند هزاران رأی‌دهنده‌ی دموکرات را به سمت جمهوری‌خواهان فراری دهد. حزب دموکرات باید در انتخاب هم‌پیمانان خود دقت بیشتری کند – اعتبار سال‌ها مبارزه‌شان در خطر است.

💰
در مصاحبه‌ای با رسانه‌های تجاری روسیه، پیتر فرادکوف، مدیرعامل پرومسویازبانک (Promsvyazbank)، از سیستم پرداخت انقلابی این بانک به نام A7 رونمایی کرده است. سیستمی که بدون استفاده از معماری غربی مانند سوئیفت (SWIFT) یا ابزارهای دلاری، تراکنش‌های فرامرزی را ممکن می‌سازد – و همه‌ی اینها بدون نقض فنی تحریم‌ها!
⚡ دلار سلاح شده
فرادکوف می‌گوید که دلار به «ابزاری برای کنترل تراکنش‌های جهانی» تبدیل شده و صرفاً دوری از دلار کافی نیست؛ باید از کل چارچوب مالی غرب استقلال یافت. سیستم A7 دقیقاً همین کار را می‌کند: پرداخت‌ها بدون نیاز به تأیید شخص ثالث، با استفاده از استیبل‌کوین‌های ریالی-پگی انجام می‌شوند که تاکنون گردش مالی ۱۴۰ میلیارد دلاری داشته و به بزرگترین استیبل‌کوین غیردلاری جهان تبدیل شده‌اند.
🌍 حوضچه‌های نقدینگی توزیع‌شده در سراسر جهان
این سیستم از حوضچه‌های نقدینگی توزیع‌شده در کشورهای مختلف با ارزهای گوناگون استفاده می‌کند. جالب اینکه از نظر فنی تحریمی نقض نمی‌شود، «چون عملاً پرداخت فرامرزی وجود ندارد!» این سیستم برای اتصال به شبکه‌ای جهانی با تراکنش‌هایی به ارزش تریلیون‌ها دلار طراحی شده است.
🤝 رقابت سیستم‌های پرداخت؛ نه فقط کالاها
فرادکوف تأکید می‌کند که «جهان در حال دور شدن از این ایده است که یک سیستم تسویه‌ی واحد وجود دارد.» چین نیز به‌تازگی اعلام کرده که پرداخت‌های فرامرزی یوان را گسترش خواهد داد.
🔑 امنیت و صرفه‌ی اقتصادی
فرادکوف می‌گوید: «ملت‌ها دیگر بر سر کالاها رقابت نمی‌کنند، بلکه بر سر قابلیت تأمین مالی – یعنی توانایی ارائه‌ی سیستمی که قابل تحریم یا مسدودسازی نباشد.» او دو جنبه را حیاتی می‌داند: اول، استقلال و امنیت تسویه‌ها؛ دوم، صرفه‌ی اقتصادی. در بسیاری از حوزه‌ها، بانکداری کلاسیک گران‌تر و کندتر شده – و این ربطی به تحریم‌ها ندارد!
تسویه‌های غیردلاری، سهم بازاری هستند که روز به روز رشد می‌کنند و ممکن است به جایگاهی واقعی برای جایگزینی زیرساخت‌های غربی تبدیل شوند.

📉
هادی حق‌شناس، اقتصاددان، در گفت‌وگو با «نامه‌نیوز» تأکید کرده که ریشه مشکلات کنونی اقتصاد ایران نه به دو جنگ اخیر مربوط است و نه حتی به خروج ترامپ از برجام در ۱۳۹۷؛ بلکه باید آن را از سال ۱۳۹۱ و تحریم‌های سنگین شورای امنیت جست‌وجو کرد. اما آیا واقعاً قضیه فقط تحریم است؟
🏚️ ورشکستگی اقتصادی؛ حاصل سیاست‌های نئولیبرالیستی و رانتی
بگذریم از تحریم‌ها؛ جمهوری اسلامی با اقتصادِ اشرافی‌گری، غیرتولیدی، رانتی و نئولیبرالیستی خود، پایه‌های تولید را ویران کرده است. مزارع برنج شمال به ویلا و باغ کیوی تبدیل شد، صنعت وابسته به نفت ماند، و به جای حمایت از تولید داخلی، درهای اقتصاد به روی واردات کالاهای بی‌کیفیت گشوده شد. این خودزنی درونی، هیچ ربطی به جنگ خارجی ندارد.
چین؛ به مسیر دیگری رفت.
جالب است که چین در همان سال‌ها، با وجود فشارهای خارجی، با سرمایه‌گذاری عظیم در تولید، زیرساخت و فناوری، به یک ابرقدرت اقتصادی تبدیل شد؛ نه با اقتصاد رانتی و مصرف‌گرا، بلکه با برنامه‌ریزی بلندمدت و حمایت از تولیدکننده. در ایران اما، دقیقاً برعکس چین عمل شد: منابع عظیم نفت و گاز به جای تبدیل به سرمایه‌ی مولد، صرف واردات، یارانه‌های بی‌هدف و پروژه‌های نمایشی شد.
💸 ۱۵ سال فشار؛ اما تقصیر فقط خارجی‌ها نیست؟
حق‌شناس می‌گوید جز دو سال برجام، اقتصاد ایران ۱۵ سال زیر فشار تحریم بوده. اما او نیز اذعان دارد که مسکن، درمان، درآمدهای نامتناسب – همه نشان از یک مدیریت ناکارآمد دارند که در آن، اصلاح ساختاری فدای منافع گروه‌های رانتی شد.
🤝 همدلی حاکمیت؛ اما کافی نیست؟
او می‌گوید که هیچ‌گاه ارکان حاکمیت (دولت، مجلس، قوه قضاییه، نهادهای زیر نظر رهبری) این‌قدر همراستا نبوده‌اند. اما این همدلی، وقتی با یک اقتصاد ورشکسته و وابسته به نفت همراه است، جز تداوم وضع موجود نتیجه‌ای ندارد. مردم گرانی و قطعی برق را تحمل می‌کنند، اما تاب‌آوری آنان حدی دارد.

🌾
در حالی که ژاپن با وجود وسعت محدود، کوهستان‌های صعب‌العبور و جمعیت زیاد، نه تنها در برنج خودکفا است، بلکه بخشی از تولیدش را هم صادر می‌کند، در ایران عزیز ما اوضاع به گونه‌ای دیگر رقم خورده است. ژاپنی‌ها با مدیریت علمی، حمایت همه‌جانبه از کشاورز و استفاده از تکنولوژی، هر وجب زمین را به گنجینه تبدیل کرده‌اند؛ اما در شمال ایران، مزارع برنج یا به ویلاهای تجملاتی بدل شده‌اند یا به باغ‌های کیوی که سودآوری سریع‌تری دارند. این نتیجه‌ی مستقیم سیاست‌های نئولیبرالیستی و رانتی است که کشاورز را از معیشت مطمئن محروم کرده و زمین را به کالایی برای سوداگری مبدل ساخته است.
❗ ورود برنج آمریکایی؛ شایعه یا واقعیت؟
این روزها بحث داغ بازار، قیمت نجومی برنج ایرانی و ورود برنج آمریکایی است. از یک سو، قیمت برنج ایرانی در بنکداری‌ها بین ۳۰۰ تا ۴۷۰ هزار تومان در نوسان است و از سوی دیگر، آگهی‌های فروش برنج آمریکایی با قیمت ۱۲۰ تا ۲۴۰ هزار تومان در فضای مجازی دیده می‌شود..»
قاچاق یا غفلت؛ مقصر کیست؟
حتی اگر این برنج‌ها فعلاً در تهران نباشند، وجود آگهی‌های فروش و زمزمه‌های ورود، نشان از یک زنگ خطر بزرگ دارد. واضح است که بدون چشم‌پوشی حاکمیت، ورود کالای آمریکایی غیرممکن است. به جای حمایت از تولیدکننده‌ی ایرانی و فروختن برنج داخلی با قیمت ارزان به مردم، همان کاری که چین می‌کند ، آقایان با سکوت و انفعال، تیشه به ریشه‌ی این محصول راهبردی زده اند. تولیدکننده‌ای که با این قیمت‌های طاقت‌فرسا و رقابت با کالای قاچاق ارزان، آخرین رمق خود را از دست می‌دهد. این یعنی وابستگی و نابودی تدریجی امنیت غذایی.
📌 راهکار چیست؟
اگر ژاپن و چین توانستند، ما هم می‌توانیم؛ اما به شرط کنار گذاشتن سیاست‌های وارداتیِ بی‌رویه و حمایت واقعی از کشاورز و مصرف‌کننده. بیایید حاکمیتی بسازیم که از کیوی و ویلا به برنج بازگردد!

📱
چند سال پیش، برنامه‌ی ملی سم‌شناسی آمریکا (NTP) با آزمایش روی هزاران موش، رابطه‌ی واضحی بین امواج موبایل و افزایش سرطان پیدا کرد. اما صنعت موبایل خواب راحت نداشت.
🔬 تقلبی به نام علم از ژاپن و کره!
اوایل امسال، دو مطالعه از ژاپن و کره جنوبی منتشر شد که ظاهراً نتایج NTP را «نقض» می‌کردند. اما مشکل کجاست؟ این مطالعات با طراحیِ سنجیده‌ای طوری تنظیم شدند که نتیجه‌ی صفر از آب دربیاید: تعداد موش‌ها کمتر، دوز امواج ضعیف‌تر، و فقط یک گروه آزمایشی – در حالی که استاندارد جهانی حداقل سه دوز متفاوت را الزامی می‌داند. به عبارت ساده: مطالعه‌ای که برای رد یک تحقیق قوی طراحی شده، نباید از آن تحقیق ضعیف‌تر باشد! این یعنی دستکاری علمی آشکار.
📄 برخوردی کوبنده از سوی سه محقق مستقل
رونالد ملنیک، جوئل موسکویتز و پل هروکس در مقاله‌ای تازه در مجله‌ی Environmental Health نشان داده‌اند که مطالعات ژاپن-کره نه تنها از لحاظ آماری ناتوانند، بلکه نتیجه‌گیری‌هایشان فراتر از داده‌ها است و شباهت عجیبی به «سفارش‌کاری» برای تأیید خط‌مشی انحصارات موبایل سازی دارد . جالب اینکه سرپرست تیم ژاپن-کره خودش با انها در ارتباط است!
🧠 تومورهای مشابه در انسان
نکته مهم این است که تومورهای شوانوما و گلیوما که در آزمایش‌های حیوانی دیده شده، دقیقاً همان نوع تومورهایی هستند که در کاربران سنگین موبایل در مطالعات انسانی بیشتر یافت شده‌اند. پس انکار خطر، علم نیست؛ منافع است.
📢 رسانه‌ها کدام روایت را پوشش می‌دهند؟
چرا رسانه‌های جهان به مطالعات ضعیف ژاپن-کره بیشتر می‌پردازند تا نقد محکم و مستدل بر آنها؟
⚖️ علم یا منافع؟
تا وقتی که نهادهای تحقیقی و علمی با انحصارات در ارتباط مالی باشند، سلامت عمومی قربانی سود خواهد شد. وقت آن است که مردم بدانند پشت هر «مطالعه‌ی بی‌خطر»، ممکن است یک کارخانه‌ی توجیه‌گری پنهان باشد.!

🌍
💰این روزها نه فقط موج گرما که نفس‌ها را بند می‌آورد، بلکه تصمیم‌های جنون‌آمیز قدرت‌های امپریالیستی برای تسلیح‌افزایی هم ضربان قلب را تند کرده است. ناتوی ۳.۰ دیگر یک اتحاد نظامی-سیاسی نیست؛ تبدیل شده به یک صندوق سرمایه‌گذاری نظامی-صنعتی که سودش از خون می‌جوشد.
📌 آتش‌بازار در آنکارا و پاریس
در اجلاس آنکارا (۷-۸ ژوئیه)، غول‌های تسلیحاتی مثل بوئینگ، لاکهید مارتین، ری‌تون، راینمتال و دیه‌ل قراردادهایی به ارزش ده‌ها هزار میلیارد بستند. مارک روته، دبیرکل ناتو، باید لقب «مدیرعامل صنعت جنگ» بگیرد، نه دبیرکل! حتی اردوغان به شرکت‌کنندگان هدیه‌ی تپانچه داد – تمثیلی تلخ از میهمانی مرگ.
چند روز بعد، در پاریس و همزمان با روز باستیل، ائتلاف اروپاییِ «مشتاقان جنگ» رژه رفتند؛ بی‌آنکه وابستگیشان به صنایع آمریکایی را پنهان کنند. تازه‌ترین آمار می‌گوید سرمایه‌گذاری خارجی در تسلیحات اروپا یک‌ساله بیش از سه برابر شده و دوسوم آن از خود اروپاست. اروپا دارد مستقل‌تر جنگ‌افروزی می‌کند.
☢️ بمب‌های اتمی در آستانه‌ی روسیه
شایعات موثقی می‌گویند آمریکا با کشورهایی مثل لهستان و استونی درباره‌ی استقرار سلاح‌های اتمی مذاکره می‌کند؛ کشورهایی که هممرز با روسیه هستند. جنگ دائمی علیه روسیه در جریان است و اوکراین تبدیل به سکوی پرتاب موشک شده، در حالی که حملات پهپادی بی‌وقفه ادامه دارد.
✈️ انتخابات روسیه و فروپاشی اوکراین
در روسیه، خستگی از جنگ و نارضایتی روزافزون در آستانه‌ی انتخابات سپتامبر، تصمیم‌گیری‌های نظامی را تحت‌تأثیر قرار داده. اما اوکراین در بحران سیاسی فرو رفته: وزیران برکنار می‌شوند، در ۱۵ شهر تظاهرات علیه اعزام اجباری به جبهه رخ داده، و در لویو درگیری خشونت‌بار با پلیس ثبت شده است. سربازان اوکراینی در شرایط وحشتناکی می‌جنگند و روحیه‌شان فرو ریخته.
📊 آمار هولناک و چشم‌بستن اروپا
ناتو و اروپا دارند بشریت را به سوی پرتگاه می‌برند، در حالی که مردم عادی در اوکراین و روسیه بهای سنگین می‌پردازند. بیدار شوید قبل از اینکه دیر شود!

 اکوایران: در مقاله ای صحبت از اصلاحات اقتصادی کرده است.

چارچوب سیاستی مقاله عمدتاً به اقتصاد بازارمحور و ادبیات اصلاحات ساختاری نزدیک است و در بخش‌هایی مؤلفه‌های نئولیبرالیستی دارد؛ به‌ویژه در دفاع از آزادسازی، اصلاح قیمت‌های نسبی، کاهش قیمت‌گذاری دستوری و انضباط مالی و پولی.
مهم‌ترین اصلاحاتی که از متن مقاله می‌توان برداشت کرد این‌ها هستند:

1. اصلاح سیاست پولی و کنترل تورم
   کنترل رشد نقدینگی ؛جلوگیری از پولی‌سازی کسری بودجه؛ کاهش وابستگی سیاست پولی به نیازهای مالی دولت ؛ایجاد ثبات در سیاست پولی
2. اصلاح بودجه و منابع درآمدی دولت
   کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی ؛کنترل کسری بودجه ؛اصلاح شیوه تأمین مالی دولت؛ هدایت درآمدهای نفتی به سمت سرمایه‌گذاری مولد
3. اصلاح نظام بانکی
   کاهش وابستگی بانک‌ها به تأمین مالی دولت ؛جلوگیری از خلق نقدینگی و پایه پولی بدون پشتوانه؛ایجاد انضباط بیشتر در نظام بانکی
4. اصلاح قیمت‌گذاری و یارانه‌ها
   اصلاح قیمت حامل‌های انرژی ؛ کاهش رانت ناشی از قیمت‌گذاری دستوری؛اصلاح نظام یارانه‌ای، همراه با جبران آثار رفاهی برای گروه‌های آسیب‌پذیر
5. آزادسازی و اصلاحات نهادی
   کاهش مداخلات ناکارآمد دولت در اقتصاد ؛حرکت به سمت آزادسازی اقتصادی، اما با پشتوانه نهادی مناسب؛توجه به ترتیب و نحوه اجرای اصلاحات، نه صرفاً اصل اصلاح
6. اصلاحات مربوط به رشد و اشتغال
   ایجاد زمینه برای رشد اقتصادی پایدار؛افزایش فرصت‌های شغلی مناسب؛تنوع‌بخشی به تولیدات صنعتی؛ افزایش سرمایه‌گذاری مولد
7. اصلاحات رفاهی و اجتماعی
   افزایش رفاه عمومی ؛کاهش فقر ؛ جلوگیری از اینکه اصلاحات اقتصادی فشار نامتناسبی بر گروه‌های کم‌درآمد وارد کند.

روشن نیست که منظور دقیق از «اصلاحات ساختاری» چیست و بسته اصلاحی پیشنهادی دقیقاً شامل چه سیاست‌هایی است؟
این کلی‌گویی‌ها درباره «اصلاحات ساختاری» و «کارآمدی اقتصادی» بیش از آنکه یک چارچوب تحلیلی روشن ارائه دهند، برای پنهان‌کردن و مشروعیت‌بخشی به سیاست‌های نئولیبرالیستی به کار گرفته شده‌اند.

📊
اقتصاد دریایی چین؛ رشدی چشمگیر
بر اساس داده‌های منتشرشده توسط وزارت منابع طبیعی چین، تولید ناخالص محصولات دریایی این کشور در نیمهٔ نخست سال ۲۰۲۶ به ۵.۵ تریلیون یوان (حدود ۸۱۰ میلیارد دلار) رسیده که نسبت به مدت مشابه سال قبل، ۵.۱ درصد رشد داشته است. این رقم، معادل ۷.۹ درصد از تولید ناخالص داخلی چین است.
⚓ صنعت کشتی‌سازی؛ سهم‌آورِ مسلط در بازار جهانی
صنعت کشتی‌سازی چین در نیمهٔ اول سال جاری، رشد خیره‌کننده‌ای را به ثبت رسانده است. حجم سفارشات جدید، تعداد کشتی‌های تحویل‌داده‌شده و میزان سفارشات در دست ساخت، به‌ترتیب ۱۰۵.۲ درصد، ۳۴.۸ درصد و ۳۷.۱ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته است. این ارقام، سهم چین از بازار جهانی را به‌ترتیب به ۷۳.۹ درصد، ۵۵.۴ درصد و ۶۳.۳ درصد رسانده است.
🛳️ تحویل کشتی‌های عظیم‌الجثه
در نیمهٔ نخست سال ۲۰۲۶، کشتی‌سازان چینی بیش از ۴۰ فروند کشتی بزرگ را تحویل داده‌اند که شامل کشتی‌های کانتینری با ظرفیت بیش از ۱۰ هزار TEU، تانکرهای فوق‌عظیم نفت‌کش و تانکرهای بزرگ حمل گاز طبیعی مایع (LNG) می‌شود. این نشان از توانایی فنی و صنعتیِ بی‌نظیر چین دارد.
📈 بهینه‌سازیِ ساختار و کیفیت
وزارت منابع طبیعی چین اعلام کرده که صنعت کشتی‌سازی این کشور، نه تنها از نظر کمیت، بلکه از نظر کیفیت و ساختار محصولات نیز بهبود چشمگیری داشته است. این صنعت با تمرکز بر فناوری‌های پیشرفته و کشتی‌های با ارزش‌افزوده‌ی بالا، جایگاه خود را به‌عنوان رهبر بلامنازع جهان تثبیت کرده است.
🌊 تأمین پایدار منابع دریایی
منگ چینگ‌لِی، سخنگوی وزارت منابع طبیعی، تأکید کرده که تأمین منابع دریایی در سراسر کشور در نیمهٔ اول سال جاری، پایدار و باثبات بوده و این موضوع، زمینه‌ی محکمی برای توسعهٔ اقتصاد دریایی فراهم آورده است.

🏆 پیشتازی مطلق
چین با کسب سهم ۷۳.۹ درصدی از سفارشات جدید کشتی‌سازی، بیش از دو سوم بازار جهانی را در اختیار دارد. .