🌍
👶 ویتنام در سال‌های اخیر پیشرفت چشمگیری در زمینه حمایت از کودکان داشته و بار دیگر تعهد قوی خود را به اجرای کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل متحد تأیید کرده است. این کشور با اتخاذ سیاست‌ها و برنامه‌های جامع، گام‌های بلندی در جهت تضمین حقوق اساسی کودکان برداشته است.
📜 کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل متحد، که ویتنام یکی از نخستین کشورهای آسیایی پیوسته به آن است، چارچوبی جهانی برای حمایت از حقوق کودکان—از حق آموزش و بهداشت تا حمایت در برابر خشونت و استثمار—فراهم می‌کند. ویتنام با اجرای این کنوانسیون، نشان داده است که به تعهدات بین‌المللی خود پایبند است.
🏫 یکی از حوزه‌های کلیدی پیشرفت، آموزش است. ویتنام توانسته است نرخ ثبت‌نام در مدارس ابتدایی را به نزدیک صد درصد برساند و دسترسی کودکان به آموزش با کیفیت را در مناطق روستایی و کوهستانی گسترش دهد. برنامه‌های تغذیه مدارس و حمایت از کودکان محروم نیز از جمله اقدامات مؤثر این کشور بوده است.
🏥 در حوزه بهداشت، ویتنام موفق شده است نرخ مرگ‌ومیر کودکان زیر پنج سال را به طور قابل توجهی کاهش دهد. برنامه‌های واکسیناسیون گسترده، دسترسی به خدمات بهداشتی اولیه و آموزش سلامت مادران و کودکان، از جمله عوامل این موفقیت بوده‌اند.
🛡️ حمایت از کودکان در برابر خشونت، سوءاستفاده و استثمار نیز در کانون توجه سیاست‌های ویتنام قرار گرفته است. قوانین حمایتی تقویت شده‌اند، سیستم‌های گزارش‌دهی و پاسخ‌گویی بهبود یافته‌اند و آگاهی عمومی درباره حقوق کودکان افزایش یافته است.
📊 پیشرفت ویتنام در حمایت از کودکان نشان می‌دهد که با اراده سیاسی، سرمایه‌گذاری هدفمند و همکاری بین‌المللی، می‌توان حقوق کودکان را به طور واقعی ارتقا داد. چالش‌ها همچنان پابرجاست. کودکان در مناطق دورافتاده و اقلیت‌های قومی همچنان نیازمند توجه ویژه هستند. تداوم سرمایه‌گذاری در آموزش، بهداشت و رفاه اجتماعی برای تضمین آینده‌ای روشن برای همه کودکان ویتنام ضروری است.

💰
🛣️ هزینه سفر به شمال سرسام‌آور شد. عوارض رفت و برگشت یک خودرو سواری در آزادراه تهران-شمال در روز تعطیل به ۷۲۰ هزار تومان رسیده است. عبور از قطعه یک ۱۲۰ هزار تومان، تونل البرز شرقی ۱۱۵ هزار تومان، قطعه ۲ نود هزار تومان و قطعه ۴ سی و پنج هزار تومان—جمعاً ۷۲۰ هزار تومان برای یک رفت و برگشت. برای اتوبوس این رقم ۸۷۰ هزار تومان و برای وانت ۸۵۴ هزار تومان است.
🏗️ این آزادراه قرار بود زیرساختی برای مردم باشد، اما به بنیاد مستضعفان واگذار شد و اکنون به بنگاهی برای کسب درآمد تبدیل شده است. قطعه سوم که سخت‌ترین بخش است، پنج سال دیگر ساخته می‌شود و هزینه هر کیلومتر آن چند برابر سایر قطعات است. برآورد اولیه هزینه این قطعه حدود ۲ میلیارد دلار اعلام شده بود.
🥚 قیمت تخم‌مرغ از کنترل خارج شده است. دبیر فدراسیون طیور می‌گوید تولید متناسب نیاز کشور است و مشکلی در قیمت وجود ندارد. اما واقعیت بازار چیز دیگری می‌گوید: هر شانه تخم‌مرغ در بازار امروز به رقم‌هایی رسیده که سفره خانوارهای عادی را کوچک‌تر کرده است.
📉 این تصویری روشن از اقتصاد ورشکسته جمهوری اسلامی ارائه می‌دهد: از یک سو، زیرساخت‌های عمومی به بنگاه‌های خاص واگذار می‌شوند و هزینه‌های آن بر دوش مردم می‌افتد. از سوی دیگر، مسئولان از تولید کافی و ثبات قیمت سخن می‌گویند، در حالی که بازار چیز دیگری نشان می‌دهد. فاصله میان آمار رسمی و واقعیت سفره مردم، هر روز بیشتر می‌شود.
⚖️ اقتصاد ایران امروز نه اقتصاد تولید و رفاه، بلکه اقتصاد خصوصی سازی، رانت، انحصار و فساد است. زیرساخت‌ها به جای خدمت به مردم، به ابزاری برای درآمدزایی گروه‌های خاص تبدیل شده‌اند. قیمت‌ها هر روز بالا می‌رود. تا زمانی که این چرخه فاسد ادامه دارد، سفره مردم کوچک‌تر و شکاف میان حاکمیت و جامعه عمیق‌تر خواهد شد.

⚖️

🏥 اروپا تخت‌های بیمارستانی را برای جنگ آماده می‌کند. توجه گسترده به آمادگی جنگی، در تضاد آشکار با انرژی سیاسی صرف‌شده برای جلوگیری از جنگ قرار دارد.ارتش آلمان با فرض برنامه‌ریزی برای تا ۱۰۰۰ زخمی در روز در یک درگیری بزرگ عمل می‌کند. سیستم‌های بهداشتی نظامی و غیرنظامی باید برای مقابله با پیامدها آماده شوند.
📜 بپیش از حمله ۱۹۴۰آلمان ، ستاد برنامه‌ریزی در اوایل فوریه ۱۹۴۰ تأسیس شد و نیروها، سازمان، تدارکات و حمل‌ونقل پیش از حمله برنامه‌ریزی شد. این به معنای مقایسه نیست، اما تاریخ درس می‌دهد: وقتی دولت‌ها منابع جامعه را حول احتمال جنگ بزرگ سازمان می‌دهند، مردم باید با دقت دنبال کنند سیاست به کدام سو می‌رود.
دولت از بیمارستان‌ها و شهرداری‌ها خواسته برنامه‌های جنگ و شرایط شبه‌جنگی را تقویت کنند. خدمات بهداشتی باید حدود ۷۰۰۰ تخت برای مجروحان غیرنظامی و نظامی فراهم کند. این نشان می‌دهد مقامات چه سناریوهای جدی‌ای را در نظر می‌گیرند. اتحادیه اروپا نیز استراتژی «اتحادیه آمادگی» را پیش می‌برد: آمادگی غیرنظامی و نظامی قوی‌تر، ذخایر اضطراری، آمادگی بهداشتی، زیرساخت‌های حیاتی، رزمایش و همکاری نزدیک‌تر غیرنظامی-نظامی.
❓ آمادگی صلح اروپا با همان گستردگی کجاست؟ برنامه‌های با همان جزئیات برای دیپلماسی، کنترل تسلیحات و پیشگیری از درگیری کجاست؟ بسیج سیاسی برای بازگرداندن کانال‌های ارتباطی با روسیه کجاست؟
🕊️ دموکراسی ابزارهایی جز سلاح می‌دهد: دیپلماسی، مذاکره، سازمان‌های بین‌المللی، کنترل تسلیحات. دیپلماسی وقتی مهم‌ترین است که تضادها بزرگ‌ترین‌اند. وظیفه سیاسی نخست باید تضمین این باشد که جنگ هرگز رخ ندهد. وقتی آلمان می‌تواند محاسبه کند بیمارستان‌ها هر روز چند زخمی بپذیرند، ما باید حداقل به همان اندازه پاسخ مشخص برای یک پرسش مهم‌تر مطالبه کنیم: رهبران سیاسی ما چه می‌کنند تا این انسان‌ها هرگز روی برانکارد قرار نگیرند؟

💣
💰 دکتر حسین سلاح‌ورزی، رئیس سازمان ملی کارآفرینی ایران در روزنامه دنیای اقتصاد نوشت؛ خبر قاچاق ۳۵ میلیارد دلاری را نباید فقط به حساب ضعف مرزبانی گذاشت. این رقم، صورت‌حساب سیاست‌هایی است که طی سال‌ها فعالیت رسمی را دشوار و دورزدن قانون را سودآور کرده‌اند. قاچاق در ایران به یک زنجیره اقتصادی تبدیل شده—با قواعد، بازیگران و شبکه توزیع خاص خودش.
🏭 بزرگ‌ترین قربانی این وضعیت، بنگاه رسمی و شفاف است. تولیدکننده‌ای که مالیات و حق بیمه می‌پردازد، استاندارد رعایت می‌کند، تسهیلات گران می‌گیرد و مواد اولیه را با هزار زحمت تأمین می‌کند، باید با کالایی رقابت کند که بسیاری از این هزینه‌ها را نپرداخته است.
📉 واردکننده قانونی نیز تعرفه، مالیات و هزینه توقف کالا را می‌دهد؛ در حالی که رقیب غیررسمی او همین کالا را سریع‌تر و گاهی ارزان‌تر به بازار می‌رساند. پیامی که به فعال اقتصادی منتقل می‌شود، ویرانگر است: شفاف‌بودن هزینه دارد و پنهان‌ماندن سود.
⚖️ دولت نیز از این چرخه زیان می‌بیند؛ اما واکنش آن معمولاً مسأله را بدتر می‌کند. قاچاق، درآمد مالیاتی و گمرکی را کاهش می‌دهد. دولت برای جبران، فشار بیشتری بر مؤدیانی وارد می‌کند که دفتر، حساب بانکی و نشانی مشخص دارند. در نتیجه همان شرکت‌هایی که شفاف‌ترند، بیشتر مالیات می‌دهند و گردش‌های پنهان همچنان بیرون از دسترس باقی می‌مانند.
🔗 ادامه این وضع به فروپاشی ناگهانی منتهی نمی‌شود؛ آنچه محتمل‌تر است، فرسودگی آرام اقتصاد رسمی است: سرمایه‌گذاری کمتر می‌شود، بنگاه‌های شفاف ضعیف‌تر می‌شوند، اشتغال پایدار جای خود را به کارهای بی‌ثبات می‌دهد و شبکه‌هایی قدرت می‌گیرند که نه مالیات می‌پردازند و نه در برابر کیفیت و سلامت کالا پاسخگو هستند.
🏛️ دولت روی کاغذ مقررات بیشتری دارد؛ اما در عمل بخش کوچک‌تری از اقتصاد را اداره می‌کند. این همان پارادوکس نئولیبرالیسم است: هرچه مقررات بیشتر و خصوصی‌سازی ‌تر شود، اقتصاد پنهان و رانت‌خوار قوی‌تر می‌شود.

🎯
🗣️ اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، سخنرانی سالانه «وضعیت اتحادیه» را در ۷۵ دقیقه و ۱۹ صفحه ایراد کرد—اما در این سخنرانی حتی یک پیشنهاد مشخص برای مقابله با گرانی غذا، انرژی، مسکن و حمل‌ونقل وجود نداشت.
📢 مانون اوبری، عضو گروه چپ‌گرای GUE/NGL از حزب «فرانسه تسلیم‌ناپذیر»، واکنش تندی داشت: «در زمانی که مردم مجبورند بین مسکن، غذا و حمل‌ونقل یکی را انتخاب کنند، فون در لاین حتی یک پیشنهاد برای کمک به اروپایی‌ها در برابر هزینه‌های سرسام‌آور زندگی ارائه نکرد.»
⚖️ اوبری افزود: «او همچنان بر رقابت‌پذیری به عنوان اولویت پافشاری می‌کند و از آن برای توجیه مقررات‌زدایی استفاده می‌کند—مقررات‌زدایی‌ای که همه دستاوردهای زیست‌محیطی را از بین می‌برد. بار دیگر این سخنرانی کاملاً پوچ و جدا از واقعیت است.»
💰 مارتین شیرده‌وان، عضو حزب چپ آلمان (Die Linke) در همین گروه، گفت: «اگر کسی انتظار داشت فون در لاین پاسخ مشکلات اجتماعی اروپا را بدهد، ناامید شد. مردمی که هر ماه با اجاره‌های بالا، قیمت غذا و انرژی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، به کمک مشخص نیاز دارند. اما او همان نسخه‌های قدیمی رقابت‌پذیری و مقررات‌زدایی را تکرار می‌کند.»
🛡️ شیرده‌وان هشدار داد: «فون در لاین می‌خواهد میلیاردها برای تسلیح مجدد هزینه کند، در حالی که از انضباط بودجه‌ای موعظه می‌کند. این یعنی کاهش بودجه سیاست‌های اجتماعی، مسکن، محیط زیست و آموزش.»
📉 فون در لاین در سخنرانی خود تنها یک خط و نیم به اعتراف به بحران اختصاص داد: «پیامدهای بحران‌های متعدد در بسیاری از خانواده‌های اروپایی احساس می‌شود، به‌ویژه در قالب هزینه‌های بالای زندگی و مسکن.» اما هیچ پیشنهاد مشخصی برای مقابله با آن ارائه نکرد.
فون در لاین با عشق به صنعت نظامی، میلیاردها یورو به تسلیح مجدد تزریق می‌کند. روس‌هراسی ابزار اوست: توجیه‌گر بودجه‌های جنگی، مقررات‌زدایی، و چشم‌پوشی از فقر و دامپینگ دستمزد در قلب اروپا.

🏛️
🗳️ انتخابات پارلمانی روسیه از ۱۸ تا ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۶ برگزار می‌شود. حزب کمونیست فدراسیون روسیه (CPRF) با «برنامه پیروزی» وارد میدان شده—برنامه‌ای که هم منابع جنگ اوکراین را تقویت می‌کند و هم خواستار اصلاحات گسترده به سود طبقه کارگر روسیه است.
🏭 محور اصلی برنامه، بازسازی ساختاری اقتصاد روسیه است: ملی‌سازی همه بخش‌های راهبردی، از استخراج مواد خام و انرژی تا صنایع سنگین و بانک‌های اصلی کشور. حزب می‌خواهد منابع کشور را به دست مردم بازگرداند و هرگونه خصوصی‌سازی جدید را فوراً متوقف کند.
⚡ کمونیست‌ها سال‌هاست خصوصی‌سازی شرکت برق دولتی RAO UES را نقد می‌کنند. به گفته آن‌ها، این خصوصی‌سازی که در ۲۰۰۶ آغاز شد، سیستم انرژی شوروی را نابود کرد و به قیمت‌های انفجاری برق، ناامنی تأمین و فرسودگی زیرساخت‌های حیاتی انجامید.
🌾 حزب کمونیست همچنین می‌خواهد عناصری از برنامه‌ریزی دولتی شوروی را بازگرداند و از «تعاونی‌های مردمی» مانند مزرعه دولتی لنین در نزدیکی مسکو —جایی که کارگران سه برابر میانگین روسیه دستمزد می‌گیرند حمایت کند.
💰 برای تأمین مالی برنامه‌های اجتماعی، CPRF سیستم مالیاتی را بازسازی می‌کند: مالیات تصاعدی واقعی بر درآمد ثروتمندان و الیگارش‌ها، مالیات جدید بر کالاهای لوکس، و حذف مالیات بر درآمد گروه‌های کم‌درآمد و خانواده‌های پرجمعیت.
👴 کمونیست‌ها سن بازنشستگی را به سطح شوروی بازمی‌گردانند: زنان ۵۵ سال و مردان ۶۰ سال.
📢 CPRF در «برنامه پیروزی» می‌نویسد: «تبلیغات دولت ادعا می‌کند: ثبات یک ارزش بزرگ است. اما ثبات در فقر، انحطاط است.»
⚔️ در مورد جنگ اوکراین، CPRF از روسیه حمایت می‌کند. گنادی زیوگانوف، رهبر حزب، دولت را نقد می‌کند که از تاریخ پیروزی شوروی بر آلمان نازی درس نگرفته است. به گفته او، کل جامعه روسیه باید به اقتصاد جنگی تبدیل شود تا اوکراین سریع‌تر شکست بخورد. کمونیست‌ها استدلال می‌کنند که پیروزی نظامی بر غرب، بدون پیروزی بر سرمایه‌داری در روسیه ممکن نیست.

⚖️
🌍 باب‌المندب، دروازه دریای سرخ و گلوگاه حیاتی تجارت جهانی، پس از تصرف بندر مخا و جزایر کلیدی توسط انصارالله یمن، به میدان نبردی تازه بدل شده است—میدانی که در آن، نقشه غرب برای کنترل این آبراهه، شکل تازه‌ای به خود گرفته است.
⚓ تصرف جزیره میون (پریم) در وسط تنگه، به انصارالله امکان می‌دهد ترافیک دریایی را زیر نظر بگیرد. جزایر حنیش بزرگ و کوچک نیز که آخرین پایگاه‌های دولت یمن بودند، بدون مقاومت جدی سقوط کردند. اکنون انصارالله تا فاصله ۳۲ کیلومتری پایگاه نظامی آمریکا در جیبوتی رسیده است—تحولی که به گفته تحلیلگران، می‌تواند به ایجاد «منطقه نفوذ» جدید در دو سوی باب‌المندب منجر شود.
🛢️ بر اساس گزارش‌ها، محمد بن سلمان دو بار در یک روز با ترامپ تماس گرفت و خواستار مداخله نظامی مستقیم آمریکا شد. اما ترامپ این درخواست را رد کرد و ترجیح داد بر ایران و تنگه هرمز متمرکز بماند. در عوض، واشنگتن با انتقال اطلاعات و داده‌های هدف‌گیری به عربستان موافقت کرد.
📉 پیامدهای اقتصادی این بحران، شوک‌آور بوده است: قیمت نفت برنت به بالای ۱۰۸ دلار در هر بشکه رسید و میانگین قیمت گازوئیل در آمریکا برای نخستین بار از مرز ۶ دلار عبور کرد. انفجار خط لوله شرق-غرب عربستان نیز عرضه نفت را تا ۳.۶ میلیون بشکه در روز کاهش داده است.
🚢 نقشه غرب در باب‌المندب، بخشی از راهبرد بزرگ‌تر کنترل گلوگاه‌های دریایی جهان است—از هرمز تا باب‌المندب، از سوئز تا مالاکا. آینده این بحران به سه سناریو بستگی دارد: تثبیت وضع موجود و «مدیریت بحران»؛ تشدید تنش و بسته شدن کامل تنگه؛ یا بازپس‌گیری مناطق تصرف‌شده توسط ائتلاف سعودی-آمریکایی. هر یک از این سناریوها، پیامدهای متفاوتی برای آزادی ناوبری بین‌المللی و نظم دریایی جهان خواهد داشت.

❄️ جبهه قطبی «کمربند حصاری» خطرناک‌ترین تهدید علیه روسیه است. توسعه نظامی-فنی در قطب شمال با هدف کاهش توان روسیه برای حمله تلافی‌جویانه هسته‌ای، از طریق «گنبد طلایی» و تهدید نسل پنجم هوایی با جنگنده‌های F-35A دنبال می‌شود.
📊 بر اساس سالنامه نظامی روسیه ۲۰۲۶، فنلاند قصد دارد ۶۴ فروند F-35A بخرد و کانادا ۸۸ فروند دریافت خواهد کرد. نروژ هم‌اکنون ۵۲ فروند دارد—بیش از دو برابر تعداد تخمینی Su-57 روسیه (حدود ۲۰ فروند). سوئد هنوز جنگنده نسل پنجم ندارد، اما سه کشور قطبی دیگر بیش از ۱۰ برابر روسیه F-35A خواهند داشت. اگر بیش از ۵۰۰ فروند F-35A آمریکا را هم اضافه کنیم، نسبت به ۳۵ به ۱ به زیان روسیه می‌رسد.
🎯 این آمار نشان می‌دهد آمریکا فعالانه طرح راهبردی ۲۰۲۱ خود برای «بازگرداندن سلطه قطبی» را اجرا می‌کند. سالنامه به برنامه‌های جدید ناتو در زمینه رادار، پهپاد، کشتی، یخ‌شکن و موشک اشاره کرده است.
⚔️ استراتژی ترامپ ۲.۰ علیه روسیه: ۱) ساخت زیرساخت دفاع موشکی «گنبد طلایی» در قطب شمال برای کاهش توان حمله تلافی‌جویانه هسته‌ای روسیه؛ ۲) مسلح کردن کانادا و «بلوک وایکینگ» (دانمارک، نروژ، سوئد و فنلاند) برای تهدید روسیه؛ ۳) احتمالاً فشار بر مرزهای روسیه در مسیر دریای شمال برای ایجاد بحران و خطرناک کردن این کریدور و کاهش استفاده از آن.
🔗 فشار آمریکا در جبهه قطبی، مکمل فشارهای لهستان در اروپای مرکزی و شرقی و ژاپن در شمال شرق آسیاست. همه این جبهه‌ها از متحدان دفاعی آمریکا تشکیل شده‌اند.
🚧 به بیان ساده، «کمربند حصاری» گرداگرد روسیه ایجاد شده و این محاصره بیش از هر جای دیگر، از راه توسعه نظامی-فنی در جبهه قطبی تنگ‌تر می‌شود. تا همین اواخر، این جبهه ساکت‌ترین جبهه از چهار جبهه بود، اما این فقط نشان می‌دهد اعضا بی‌سروصدا حرکت می‌کردند تا توجه روسیه را جلب نکنند.