نمونه هایی که در زیر ذکر می شود، “مشتی است نمونه خروار”.
لابی کاران شراب قرمز با خریدن دکترها و متخصصان قلب سالیان درازی مردم را متقاعد کرده بودند که نوشیدن شراب قرمز برای جلوگیری از بیماری قلب، مرض قند و آلزایمر خوب است.

تا اینکه در سال ۲۰۱۲ مقامات دانشگاه کانکتیکات(UConn)  در یک بررسی داخلی که بروی کارهای تحقیقاتی دکتر دیپاس داس (Dipak K. Das)، مدیر مرکز تحقیقات قلب و عروق در دانشگاه انجام داده اند، به این نتیجه رسیده اند که تحقیقات ایشان در مورد مزایای رسوراترول (Resveratrol) در شراب قرمز قابل اعتماد نیست. این مقامات ۱۴۵ مورد از ارقام ساختگی و یا داده های نادرست در تحقیقات ایشان یافتند. بعد از این رسوایی دکتر ریچارد میلر (Richard A. Miller)، استاد آسیب شناسی در دانشگاه میشیگان تاکید کرد که اگر شراب قرمز برای شما خوب باشد مطمئن باشید که به خاطر رسوراترول نیست. مردم در ۱۰ سال گذشته فریب این داستان دروغ و ساختگی را خورده اند.

اگر فکر می کنید که با این افشاگری و رسوایی بزرگ لابی کاران شراب قرمز بیکار شده اند، بسیار در اشتباه هستید. این لابی کاران پس از خارج شدن از شوک اولیه دست به ضد حمله زده اند و با تکیه به دوستان دیگر متخصص شان حال این طور تبلیغ می کنند که هر چند که دکتر داس در تحقیقات خود از ارقام تقلبی استفاده کرد، ولی این کار دلیل به عدم وجود مزایای رسوراترول در شراب قرمز برای بدن انسان نیست.

این در حالی است که دکتر ماری پاسینسکی (Pasinski)، متخصص مغز و اعصاب در بیمارستان عمومی ماساچوست می گوید که الکل حتی در مقادیر کم برای بدن ما خوب نیست، اخیرا این نظر توسط یک گروه تحقیقاتی نیوزلاندی که به بررسی تمام تحقیقات بزرگ و قابل اعتماد موجود در جهان پرداخت، دوباره تایید شد.

رژیم فاشیستی اسرائیل با کمک امپریالیسم امریکا به کشتار فلسطینی ها ادامه می دهد. سیاستمداران آمریکایی در حزب دموکرات و جمهوری خواه خیلی ضدفلسطینی و هوادار اسراییل هستند.
اسرائیل همچنان مانع ارسال کمک های بشردوستانه به غزه می شود. 13 سازمان امدادرسان هشدار دادند که این عمل اسرائیل فاجعه انسانی را روز به روز بدتر می کند.

آنها پس از حمله اسرائیل به مدارس سازمان ملل و کشته شدن صدها امدادگر، از جامعه بین المللی می خواهند که فشار را برای دسترسی بدون مانع به کمک های بشردوستانه و آتش بس فوری افزایش دهد.

با نقض کردن قوانین بین المللی، اسرائیل از کمک های بشردوستانه به نوار محاصره شده غزه جلوگیری می کند. 2.2 میلیون نفر در جنگ اسرائیل علیه فلسطین در غزه گرفتار شده اند.

طبق گزارش سازمان ملل، 1.9 میلیون نفر از 2.2 میلیون نفر ساکن غزه در داخل آواره هستند و بنابراین نیاز فوری به سرپناه، غذا، بهداشت و سلامت دارند.

به گفته سازمان‌های امدادی، «ممانعت سیستماتیک اسرائیل برای کمک‌ها و حملات آن به عملیات‌های امدادی، از جمله تأسیسات، پرسنل و نقاط توزیع، مانع از رسیدن کمک‌به افراد نیازمند شده است».

منطقه موسوم به “منطقه بشردوستانه” – که اکثریت قریب به اتفاق غیرنظامیان غزه در آن ساکن هستند – به دلیل حملات اسرائیل در واقع یک منطقه جنگی فعال است.

در عین حال، اسرائیل همچنان از ورود کامیون های حامل کمک های اضطراری، مواد غذایی، سوخت، دارو و سایر تجهیزات حیاتی به غزه جلوگیری می کند.

اسرائیل، از جمله، مدارس سازمان ملل را که به عنوان پناهگاه غیرنظامیان عمل می کند و همچنین اردوگاه آوارگان المواسی در منطقه پرجمعیت به اصطلاح «منطقه امنیتی» را بمباران کرده است که منجر به کشتار بسیاری از غیرنظامیان شده است.

مارکسیست‌ها هنگام تحلیل “اسلام سیاسی”،  نباید روند تاریخی پیدایش آن را فراموش کنند. امپریالیسم در دوران جنگ سرد،  ناسیونالیسم رادیکال و کمونیسم را دشمن بنیادی و بر علیه منافع خود می‌دانست.

نیروهای امپریالیستی (به ویژه در ایالات متحده) نقش پرکاری در پشتی‌بانی و گسترش گروه‌های اسلام‌گرا داشتند که توانست هم چون سدی در برابر ناسیونالیسم سکولار و “چپ” بایستد. پس ازآن که واشنگتن و لندن از خریدن ناصر و مصدق نا امید شدند، نخست به برنامه‌ریزی و پیاده کردن کودتا پرداختند و سپس با کمک‌های بسیار دیکتاتوری را پابرجا کردند، و پس از آن به گروه‌های اسلامی پر و بال دادند. در مصر اخوان المسلمین و در ایران کسانی مانند کاشانی، کوفی، فلسفی و حتا مکارم شیرازی‌ها با پشتی‌بانی و یا چشم‌پوشی فرمان‌روایان ستم‌گر میدان گرفتند. راستش این است که امپریالیسم امریکا و روبای فریب‌کار امپریالیسم بریتانیا نقش پرکاری در توان‌بخشی “اسلام سیاسی“ برای جای‌گزینی ناسیونالیسم سکولار و عدالت‌اجتماعی‌خواهی “چپ” بازی کرده‌اند و هم‌چنان می‌كنند. دست‌درازی و دست‌اندازی همیشگی و فرمان‌روایی امپریالیستی در کشورهای اسلامی بدون کم توان کردن نیروهای سکولار ملی و “چپ” شدنی نبوده‌است. امپریالیسم با سرکوب نیروهای سکولار ملی و “چپ” در این کشورها، راه پروبال‌گیری “اسلام سیاسی“ با گرایش‌های گوناگون را در باز کرد. فشارهای سیاسی بر روی نیروهای “چپ” و ملی تا مرز نابودی، هم‌راه با بحران‌های اقتصادی و شکاف طبقاتی، اسلام‌گرایان را که توانایی سازمان‌دهی در مسجدها را داشته‌اند را نیروی برتر برای رهبری شورش‌ها و خیزش‌های توده‌ها کرد.

کمسیون با مسولیت بزرگ اجرایی قدرت زیادی دارد. با تنظیم پیشنهاد قانون جدید، آن را برای تصویب به شورا و مجلس تسلیم می کند. ساختار تشکیلاتی اتحادیه اروپا با قدرت دادن به کمیسیون غیر منتخب در برابر نمایندگان منتخب محرک لابی گری می شود. چرا که تمرکز قدرت در دست عده ای محدود بوروکرات که به پنهان کاری و عدم پاسخگویی عادت دارند، کار لابی کاران را برای اقناع کردن و یا خریدن تصمیم گیران راحت تر می کند.

به طور رسمی به راه انداختن اتحادیه اروپا فکر بوروکرات های روشنفکر بود و برای جلوگیری از جنگی دیگر و حفاظت از شهروندان اروپا تاسیس شد. مألف این ایده یک بوروکرات فرانسوی به نام ژان مونه (Jean Monnet)  بود. اما رفته رفته با تمرکز قدرت در دست بوروکرات ها و همکاری و پیوند آن ها با طبقات دیگر بورژوازی، دستگاه اداری اتحادیه اروپا بهشتی شد برای لابی کاران حرفه یی برای تامین منافع شرکت های خصوصی.
کار کمیسیون اروپایی که نقش دولت را بازی می کند، به سه بخش تقسیم می شود. تنظیم قانون جدید، اجرای قانون و نظارت و حفظ قانون. برای آماده کردن پیش نویس لایحه ها به خاطر عدم داشتن کارمندان متخصص، کمیسیون برای دریافت کمک به لابی کاران مراجعه می کند. و آن ها با جان و دل برای این کمک آمده اند. بسیاری از شرکت هایی که زیر چتر حمایتی اقتصادی کمیسیون قرار می گیرند به کمک انکار ناپزیر لابی کاران به این پول می رسند. شرکت هایی که به هنگام اجرا قانون در کشورهای مختلف احساس ضرر می کنند، با کمک لابی کاران از کمیسیون غرامت می گیرند. امری که با قراردادهای اخیر تجاری میان اتحادیه اروپا و کانادا و اتحادیه اروپا و آمریکا، قرار است به سطح قانون ارتقا یابد.

برای شناخت دلیل عينی- مادی پرخاش‌گری ”مذهبی“ در گذشته و هم اکنون و هم‌چنين پرخاش‌گری ”سكولار“ در دوران كنونی، بايد به بررسی شناخت منافعی پرداخت كه پاسبانی از آن، دلیل بنیانی این پرخاش‌گری است. ”مذهب“، در همه‌ی ریخت‌های خود از چند‌خدايی هندویی، تک‌خدایی یهودی، مسیحیت و اسلام، تا بودایی فلسفه مانند، از دوران نظام برده‌داری، دوران برده‌داری- فئودالی، دوران فئودالی- سرمایه‌داری نمای ايدولوژی دست‌گاه فرمان‌روایی برای پاسبانی از منافع طبقاتی خود در جامعه طبقاتی بوده‌است. این پیوند میان دست‌گاه روبنای ايدولوژيک با جامعه طبقاتی، با این که بسیار پیچیده شده‌است، ولی هم اکنون در کشورهای پیش‌رفته سرمایه‌داری ”سكولار“ امروزی نیز هست.

چه ریخت پررنگ مذهب در جامعه غربی گذشته و چه ریخت رنگارنگ سكولاریسم هم اکنون در این جامعه‌ها، ايدولوژی فرمان‌روایان طبقاتی در جامعه است که وظيفه پاسبانی از منافع طبقه‌های فرمان‌روا را دارد. برای پاسبانی از اين منافع، روبنا هم می‌تواند سركوب‌گرانه و هم می‌تواند نرم – مسالمت آميز- باشد، ولی هدف یک‌سان است، پابرجایی سرکردگی ايدولوژيک طبقه‌های فرمان‌روا. اين دو شیوه برخورد، مانند دو روی يک  سكه هستند. ماركس و انگلس هم در مانيفست كمونيستی می‌گویند که ”تاريخ، تاريخ نبرد طبقاتی است“!

هنگامی كه امپرياليسم “سکولار” امریکا به بمباران زنان و کودکان افغانستانی برای گسترش “دموکراسی” می‌پردازد؛ هنگامی که شازده عربستان به نام “حنفی” کودکان یمنی را می‌کُشد؛ هنگامی که سردم‌داران میهن ما به نام “شیعه” جوانان بلوچ را می‌کُشند، همه‌ی آن‌ها با بهانه‌های ایدولوژیک گوناگون برای پاسبانی از منافع طبقاتی خود این کُشتارها را انجام می‌دهند. 

”سكولاریسم“ کنونی افزار سرکردگی طبقاتی فرمان‌روایان بر جامعه پیش‌رفته سرمایه‌داری است، درست به همان اندازه‌ای که بورژوازی در گذشته ”دین“ را برای پاسبانی از سرکردگی طبقاتی خود به کار برده‌است، و هم‌چنان می‌برد.

پس از پیروزی ضدانقلاب در اردوگاه سوسیالیسم، امپریالیسم به بهانه‌های گوناگون در يوگسلاوی، عراق، افغانستان، سوريه، ليبی، یمن، سومالی، اوكرایين و فلسطین به راه انداخته‌است.

در سال ۱۹۹۹ یک کمیته مستقل تحقیق به این نتیجه رسید که کمیسیون کنترل اداری اوضاع را از دست داد. از جمله انتقادات نادرستی در بودجه بخش کمک های بشردوستانه (humanitarian aid) و اشتباه در بودجه پروژه توسعه دانش لئوناردو (leonardo ) و پارتی بازی های آشکار بود. کل کمیسیون اروپا پس از انتشار این گزارش انتقادی مجبور به استعفا شد.

در سال ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ قراردادهای قلابی بین اتحادیه اروپا و شرکت اوروگرام (eurogramme) افشا شد. ولی افشا کننده این تقلب خانم دورته شمیدت (dorte shmidt ) به جرم عدم وفاداری به کارفرمای خود (کمیسیون اروپا) اخراج شد.
در سال ۲۰۰۲ خانم مارتا اندرسن (marta andreasen ) مدیر اقتصاد که نخواست بودجه سال ۲۰۰۱ را امضا کند نیز اخراج شد.

از نمونه های دیگر رشوه دهی لابی کاران به مقامات اروپایی می توان از رشوه گرفتن آقای جان دالی (john dalli ) کمیسر بهداشت اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۲ از یک شرکت مالتی نام برد. ارنست ستراسر (ernst strasser) وزیر قبلی داخلی اتریش و کمیسر اتحادیه اروپا به خاطر فروختن رأی خود به نفع قوانین بانکی به ۴ سال زندان محکوم شد.

خادگا پراساد اولی، رهبر بزرگترین حزب کمونیست نپال، روز یکشنبه پس از فروپاشی دولت ائتلافی قبلی، به عنوان نخست وزیر معرفی شد.

اولی، 72 ساله، رهبری یک دولت ائتلافی متشکل از حزب کمونیست نپال (لنینیست مارکسیست متحد) و حزب کنگره نپالی، دو حزب بزرگ نپال را بر عهده خواهد داشت. این چهارمین باری است که او به عنوان نخست وزیر کشور هیمالیا انتخاب می شود.

اولی در روستایی در شرق نپال به دنیا آمد و از دوران جوانی به صفوف حزب کمونیست پیوست و به دلیل مخالفت با حکومت استبدادی پادشاهان نپال در مجموع به ۱۴ سال زندان محکوم شد. خاندان سلطنتی تا سال 1990 احزاب سیاسی را ممنوع کردند. اعتراضات خیابانی، پادشاه وقت بیرندرا را مجبور به برگزاری انتخابات آزاد کرد که پس از آن نپال یک سلطنت مشروطه شد که به طور رسمی در سال 2008 لغو شد.
دو حزب ائتلافی جدید بیش از نیمی از اعضای پارلمان را در اختیار خود دارند که به آنها رای کافی برای تصویب رای اعتماد می دهد.

بزرگترین چالش اولی به عنوان نخست وزیر ایجاد توازن در روابط نپال با همسایگان غول پیکرش هند و چین خواهد بود، زیرا هر دو به دنبال اعمال نفوذ بر این کشور کوچک هستند. نپال محصور در خشکی از سه طرف توسط هند احاطه شده است و تمام نفت و بیشتر منابع خود را از هند وارد می کند. همچنین با چین مرز مشترک دارد.

اولی با بازکردن درها با چین و تقویت تجارت و پروژه های زیرساختی مشترک از جمله بزرگراه از میان کوه ها پرداخت. روابط اولی با چین دهلی نو را آزار داده است.
روابط بین نپال و هند در اولین دوره نخست وزیری اولی در سال 2015، زمانی که هند از قانون اساسی جدید تصویب شده توسط نپال ابراز نارضایتی کرد، به پایین ترین سطح خود رسید.

هند یک محاصره اقتصادی غیررسمی بر نپال اعمال کرد و مانع از عرضه نفت، دارو و سایر کالاها شد که کمبود شدیدی را در این کشور ایجاد کرد. اما روابط پس از بازدید اولی از دهلی نو در فوریه 2016 آرام شد.
دولت جدید وظیفه دارد اعتبار دیپلماتیک نپال و تعادل بین قدرت‌های شمال (چین) و جنوب (هند) را دوباره برقرار کند.

حزب توده‌ی ایران در برابر ددمنشانه ترین قانون‌ها و رفتارهای واپس‌گرایانه جمهوری اسلامی پس از انقلاب، مانند قانون قصاص ایستادگی کرد.

بدین‌گونه، اگر حزب توده‌ی ایران در برابر همه‌ی سویه‌های ریز و درشت واپس‌گراهای ایدئولوژیک جمهوری اسلامی موضع‌گیری محکم‌‌تری نکرد، این بدلیل درک نکردن رهبران حزب از خطرناک بودن این دیدگاه های واپسگرا نبوده است. بلکه سیاست حزب چکیده و جمع بندی بررسی دیالکتیکی هم‌سنگی نیروهای سیاسی و پایه‌ای بودن سمت‌گیری پیش‌رو اقتصادی و ملی انقلاب در آن زمان بوده است.

آقای خمینی با سودجویی از شرایط جنگی و “چپ”روی برخی از گروه‌های سیاسی، کم‌کم با هم‌راهی دوستان بازاری نسخه فقهی خود را از اسلام شیعه نیرومند کرد و همه برداشت‌های دیگر از اسلام را کنار زد.

اکنون که هم‌سنگی نیروها به سود بورژوازی انگلی است و جمهوری اسلامی ددمنشانه‌ترین شیوه اقتصاد سرمایه‌داری، یعنی نئولیبرالیسم را پیاده می‌کند، تئوریزه کردن پشتیبانی از یک جناح رژیم در به‌ترین روی کژاندیشی و درک نادرست از سیاست انقلابی پس از انقلاب حزب توده ایران است.