حزب توده ی ایران همیشه از سیاست تنش زدایی پشتیبانی کرده است و همواره مخالف سرسخت تنش آفرینی با همسایگان بوده است. اعتقاد حزب توده ی ایران به همزیستی مسالمت آمیز با همسایگان تا به آن حد عمیق است که موجب یورش ناجوانمردانه جمهوری اسلامی به آن شده است. 

حزب توده ی ایران پس از آزادی خرمشهر، شجاعانه  مخالفت خود را با سیاست آقای خمینی در مورد ادامه جنگ و تجاوز به عراق اعلام کرد.

خمینی از همان آغاز رویای رهبری جهان را در سر داشت. مگر خمینی از همان روز نخست انقلاب سخن در باره ی “صدور انقلاب اسلامی” نراند. خمینی در سخنرانی خود در [22 بهمن 1358 شمسی] باره صدور انقلاب گفت “می خواهیم انقلابمان را به همه کشورهای جهان صادر کنیم و وقوع انقلاب اسلامی در کشورهای اسلامی دیگر گامی نخست در جهت وحدت با ایران در قالب یک کشور است.” برخورد سرد خمینی با یاسر عرفات در تهران، یکی از نشانه های نخستین خود بزرگ بینی و درگیر شدن در چالش های درونی دیگر کشورهای و گروه ها بود.      

امروز دیگر بر همگان آشکار است که ژئوپلتیک رژیم همواره بر پایه گسترش شیعه استوار بوده است. این سیاست همواره اگر چه با شیوه های گوناگون از سوی دولت های گوناگون پیاده شده است.

این سیاست در آغاز با شیوه “صدور انقلاب اسلامی” و پس از شکست در جنگ با شیوه “ ام القری”  و پس از پرزور شدن دوباره جمهوری با بازگشت دوباره به سیاست “صدور انقلاب اسلامی” پیاده شده است و همچنان می شود.

رییس دیوان عالی کشور از قضات خواست حکم هایی بدهند که مایه «تنبه» شوند.
حسین شریعتمداریِ گفت که قانون حجاب و عفاف را بگذارید کنار و با همین طرح نور جلو بروید.

رادان، فرمانده نیروی انتظامی گفت که «طرح نور» با پشتیبانی سران نظام مانند رییس قوه قضائیه و رییس دولت پیاده می شود. او سرکوب زنان را «صیانت» از دختران خواند. “مشرق” ویدیویی پخش کرد که در آن رادان در واکنش به شعارهای هواداران حجاب زوری اشک می‌ریزد.

پیام آیت الله العظمی مکارم شیرازی از کنش های رادان و فراجا در باره ی حجاب و طرح نور:
اینها اصول است، سست نشوید و ان شاءالله محکم ادامه بدهید.

معاون امنیتی وزارت کشور: «طرح نور» با قوت به کارش ادامه می‌دهد.
پورثانی، معاون وزیر آموزش و پرورش، گفت که ۱۶ طرح عفاف و حجاب و برنامه‌های ایدئولوژیک جمهوری اسلامی در ۶۰۰ مدرسه دخترانه در روند پیاده شدن است.

میرسلیم در توییت نوشت:«این توصیه اکید مقام معظم رهبری است که همه باید مراعات کنند. هرکسی در مقابل احکام الهی بایستد آدم فاسقی است.».

پس از شکست در انتخابات، بورژوازی تجاری و نظامی برای خوشنودی پای گاه اجتماعی خود دوباره از رفتن زنان به ورزش گاه‌ها جلوگیری می کنند.
واپس گرای پرآوازه شریعتمداری در گزارشی، بودن زنان در ورزشگاه را «مطالبه کاذب جامعه» خواند و نوشت “نظام” نمی بایست در این باره «کرنش» می کرد. «جو ورزشگاه‌های فوتبال کشورمان، شرایط مناسب برای حضور همراه با حفظ کرامت و شأن زنان را ندارد.»
انسیه خزعلی، دستیار زنان رئیس جمهوری ایران نگران بی کاری زنان و گرسنگی فرزندان زنان تن فروش نیست، ولی در نامه‌ای به وزیر ورزش و جوانان نوشت به آغوش کشیدن یک دختر هوادار توسط دروازه بان استقلال «غیرقابل قبول» است و خواهان بررسی وزیر از این رویداد شد.

اینطور به نظر می رسد که ملایان اول محمدرضا را به پیامبری و پس از آن به خدایی رساندند. پس از انقلاب هم خودکامگان جدید همان تفکر را با زبان روحانی های جدیدی بازآفرینی کردند و خدای دیگر در سرزمین ایران ساختند که ولی فقیه اش نامیدند.

رفیق جان داده در راه آزادی و برابری، جوانشیر در این باره می گوید:

 »این فکر که گویا شاه به نوعی نماینده خدا در زمین است ساخته ذهن ملایان است که خود را به طور کامل در خدمت فئودال ها گذاشته اند. منتها تا پیش از حکومت پهلوی خود ملایان درباره نیز جرأت نمی کردند که فرمان شاه را فرمان یزدان بنامند. تا اواخر قاجاریه ملایان درباره توانسته بودند تا اینجا پیش روند که گفته سلطان را همطراز گفته پیغمبر بدانند.

گفته پیغمبر و سلطان یکی است.

و اضافه میکردند که: شک نیست که سلطان عادل را اطاعت فرض است.

 اما برابر دانستن گفته شاه- آن هم شاه عادل- فقط با گفته پیغمبر برای دربار پهلوی بسیار کم بود و لذا به کارمندان ستاد ارتش دستوردادند که فرمان شاه-ولو شاه جابر- را برابر فرمان یزدان اعلام کنند.

ذبیح الله صفا می نویسد:

همه صفات خوب ملی، یعنی شاه پرستی، ایران دوستی، اطاعت، مردانگی, شجاعت … در پهلوانان ایران یافت می شود.

شاه را بی نهایت دوست دارند و سرپیچی از فرمان او را گناه می دانند و چنین می پندارند که برای حفظ تخت سلطنت جان و مال و آرامو قرار و زن و فرزند را ارجی نیست.

شاهان و شاهزادگان ایران نیز با تمام معنا صاحب فضایل و صفات پهلوانان ایرانند و کمتر از طریق انصاف و داد منحرف می شوند. وظیفه هر ایرانی وفاداری نسبت به شخص شاه و اطاعت از اوست.

تمام این ادعاها دروغ است. «

• نوشته آیمریک مونویل، فیلسوف و کمونیست فرانسوی

عبارت “Slava Ukraini ” افتخار برای اوکرایین که در اعتراضات یورو-میدان در سال های 2013-2014 محبوبیت پیدا کرد، به دهه 1930 به زمانی که توسط سازمان ملی گرایان اوکراین (OUN) و ارتش شورشیان اوکراین (UPA) استفاده می شد، برمی گردد.

این ملت گراهای فاشیست، روس هراس، ضد شوروی، یهودی ستیز، طرفدار رایش سوم و ضد کمونیست در جنگ جهانی دوم جنایات بی‌شماری را علیه ده‌ها هزار یهودی و لهستانی مرتکب شدند.

باید به خاطر داشت که اتحاد جماهیر شوروی برای مقاومت در برابر هیتلر و شکست رایش سوم، 27 میلیون نفر را از دست داد . ژنرال دوگل، در سفری به مسکو در سال 1944، آنچه را که مردم فرانسه در آن زمان می‌دانستند بیان کرد: «فرانسوی‌ها می‌دانند که شوروی نقش اصلی را در آزادی آنها ایفا کرد.»

امروز، بدون شرم یا پشیمانی، این شعار که در خون می چکد همچنان به طور گسترده به عنوان یک فریاد جنگی توسط رژیم کی یف، رژیمی که از جنایتکار نسل کش استپان باندرا حمایت می کند، و به گردان های آشکار نازی مانند آزوف و آیدار متکی است، استفاده می شود.  

این رژیمی است که در سکوت رسانه های جنگ افروز غربی، هرگونه مخالفت را ممنوع اعلام کرده و برادران کونووویچ، رهبران جوان جوانان کمونیست اوکراین را به طور غیرقانونی بازداشت کرده است، بدون اینکه اطلاعاتی از سرنوشت آنها بدهد.

اتحادیه اروپا و ناتو به چنین رژیمی متکی هستند، چرا چپ اروپایی اینها را نمی بیند و از خطرات فاشیسم در اروپا و درگیری هسته ای جهانی چشم پوشی می کند؟

همانطور که برتولت برشت گفت: “رحمی که جانور کثیف فاشیسم را به بار آورد، هنوز بارور است.” و هنوز به آن می گویند استثمار سرمایه داری، فاشیسم، امپریالیسم، ضد کمونیسم!

مهندسی فراموشی تاریخی به هیچ وجه این شعار را توجیه نمی کند.