مترو سئول یا شرکت حمل و نقل سئول، یک شرکت دولتی تحت دولت متروپولیتن سئول، روزانه بیش از ۷ میلیون مسافر دارد.

مدیریت مترو سئول می گوید که به خاطر زیان چند سال گذشته ناچار به اخراج بیش از ۲۲۰۰  کارگر مترو است. این در حالی است که سندیکای کارگران که جزو محدود سندیکای آزاد در کره جنوبی است می گوید که اخراج ها بر استانداردهای ایمنی تأثیر می گذارد.

در روز پنجشنبه، ۹ نوامبر، بیش از ۱۰۰۰۰ کارگر در متروی سئول اعتصاب دو روزه خود را علیه طرح های اپراتور راه آهن برای اخراج ۲۲۱۲ کارمند تا سال ۲۰۲۶ ، یا ۱۳،۵ درصد از کل نیروی کار، آغاز کردند.

میونگ سون پیل، رئیس اتحادیه کارگران خدمات عمومی و حمل و نقل کره (KPTU) گفت: “ایمنی مردم و متروها با کاهش نیروی کار و برون سپاری کارهای ایمنی به خطر می افتد.”  شرایط کارگران مترو آنقدر ناامن است که به مرگ یک کارگر ۱۹ ساله در ایستگاه گوئی در سال ۲۰۱۶  و قتل وحشتناک یک کارگر زن در ایستگاه سیندانگ در سال ۲۰۲۲  انجامید.

مذاکرات با اتحادیه های کارگری که بیش از ۱۶۰۰۰  کارگر مترو را نمایندگی می کنند به نتیجه نرسیده است. اگر مدیریت متروی سئول و حزب محافظه‌کار که شورای شهر سئول را در دست دارد خواسته‌های کارگران را رد کند، اعتصاب عمومی تا پایان این ماه ادامه خواهند داشت.

دیکتاتوری کره جنوبی برای اولین بار در سال ۱۹۸۷ انتخابات آزاد برگزار کرد. کره جنوبی فعالیت های سندیکایی را به شدت سرکوب می کند و دارای یکی از سخت ترین شرایط کاری کارگران در جهان است. در بعضی از رشته ها کارگران ۷۰ ساعت در هفته کار می کنند.سالانه هزاران کارگر سندیکایی دستگیر و اخراج می شوند.

کینه سازمان مجاهدین خلق به رژیم ولایت فقیه به آن انقدر عمیق شده است که این سازمان بر خلاف سنتهای پرافتخار ضدامپریالیستی  بنیانگذاران خود، با امپریالیسم به سازش پرداخته است و دیگری حرفی هم در باره “جامعه توحیدی” ضد سرمایه داری نمی زند.

سازمان مجاهدین خلق انحصارطلبانه تنها خود را مبارز اصلی علیه جمهوری اسلامی می داند و به ناحق دیگران را حتا متهم به لو دادن اعضای خود می کند.

عضوها و هواداران حزب توده ی ایران خود به خوبی به یاد دارند که درهای خانه خود را برای هواداران در تعقیب مجاهدین خلق گشوده بودند و تا آنجا که ممکن بود به آنها کمک کردند.

همانطور که در بریده های ارگان مرکزی حزب توده ی ایران می بینیم، حزب توده ی ایران حتا در زمانی که خود زیر یورش روزانه حزب الله درگیر بود، از آزادی مجاهدین خلق دفاع می کرد.

شعرهای انقلابی کسرایی زمان نمی شناسند و کهنه نمی شوند. تا ستم هست، تا ایستادگی و مقاومت وجود دارد، شعر او زنده، جان بخش، نیرو دهنده و همچنان زبان انقلاب و امید است.

کسرایی پیوسته از فراز مرگ همراه و هم آواز توده ها است. او به آرامی، از بلندای دفترچه های شعرهای انقلابی خود فرود می آید و به هنگام اوج خشم، بر زبان خلق جاری می شود. سیاوش کسرایی شبان امیدهای بزرگ بود. او همچون چوپانی دلسوز، بره های ظریف امید را با شیر شعر خود به قوچ های شاخ تیز مقاومت دگردیسه می کرد. چون شاعر توده ها بود و توده ای، می دانست که ستم، چون شب تاریکی است که با همه ی درازی یلدایش، سرانجام به سپیده دم سحر می رسد. برای همین در هر کجا که یک نوچه نهال ایستادگی می دید، با آب واژه های زلال خود آنرا پاسداری می کرد تا که به سرو شورش رسد و سر به آسمان زند. سیاوش علف های هرزه نومیدی و شاخه های بی گل و بار دلسردی و سرخوردگی را با داس آرزوها و باورهای پایدار، دسته دسته از باغ جنبش هرس می کرد.

زورگویان و آزمندان روزگار همواره از آتشفشان عصیان مردم غافل گیر می شوند. ستمگران جمهوری اسلامی فکر می کردند که با آیه های آسمانی خود مردم را به این باور رسانده اند که خورشید برای همیشه مرده است، مهتاب دیگر هرگز نمی درخشد و تاریکی بی صدا کیهان، تنها نشان زندگی است. تاریخ نشانگر این است که همه ی این آرزوهای ناپاک خودسران و خودکامگان راه بجایی نمی برد. همواره ستم پیشگان، در پایان به گور، و مردم پیروز هستند.

برای کسرایی، حکم تاریخ والاتر از زور استبدادگران روز بود. او با فانوس تاریخ، روشنایی را در انتهای شب سنگین می دید.

قانون گذاران این سه کشور در مورد رویه ها، دستور کار برنامه ریزی شده و فعالیت های کنفرانس از جمله مراسم افتتاحیه و اختتامیه و دو جلسه عمومی، بحث و تبادل نظر کردند. بر این اساس، کنفرانس به میزبانی لائوس  در وینتیان برگزار می شود.

موضوع های بحث های برنامه ریزی شده  تقویت نقش سه قوه مقننه در ارتقای همکاری پارلمانی برای ایجاد ارتباط اقتصادی بین کامبوج، لائوس و ویتنام به سمت توسعه پایدار، تقویت نقش نظارتی سه شورای ملی در دفاع و امنیت ملی به خاطر صلح خواهد بود.

بر اساس بیانیه مشترک امضا شده توسط سه قانونگذار ارشد در ۲۰  نوامبر ۲۰۲۲  در پنوم پن، کامبوج، این کنفرانس با هدف تحکیم روابط، با تمرکز بر توسعه اجتماعی-اقتصادی، همکاری دفاعی و امنیتی ملی، و ارتباط مردم برای توسعه پایدار سه کشور و منطقه برگزار می شود.

این رویداد به صورت دوسالانه برگزار می شود و قانونگذاران برتر به نوبت ریاست این جلسه مشترک را به عهده می گیرند.

پادشاهی کامبوج و جمهوری سوسیالیستی ویتنام در ۱۰۰۰ سال گذشته مرز زمینی مشترکی داشته اند و هر دو بخشی از امپراتوری استعماری فرانسه بودند که موجب پیوندهای تاریخی جدیدتری شده است. ویتنام به خاطر سرنگونی رژیم خمرسرخ که توسط چین مائویستی و امریکا حمایت می شد از محبوبیت زیادی در کامبوج برخوردار است.

جمهوری دموکراتیک خلق لائوس روابط صمیمی با ویتنام سوسیالیستی دارد. اتحاد جنگی ویتنام و لائوس و مبارزه برای استقلال پایه های دوستی این دو کشور را چید. ویتنام ۵ میلیارد دلار آمریکا در ۴۲۹ پروژه در لائوس سرمایه گذاری کرده است و در حال حاضر بزرگترین سرمایه گذار خارجی در لائوس است.

پانداهای تیان تیان و می شیانگ و جوانشان شیائو چی جی دیروز پس از ۲۳ سال اقامت در خاک آمریکا بلیط یک طرفه به مقصد چین گرفتند و آنها تنها نیستند. باغ‌وحش‌های ممفیس و سن دیگو،  خرس‌های پاندا خود را به چین پس فرستاده‌اند و سال آینده آتلانتا، به عنوان آخرین باغ‌وحش در ایالات متحده، پانداهای خود را به چین پس خواهد فرستاد.

پانداهای چینی نمادی هستند که چینی ها در دهه ۱۹۷۰ برای نشان دادن حسن نیت خود به آمریکا از آن استفاده کردند.

در دیپلماسی چین، پانداها به عنوان هویج نرم و نوازش کننده به کشورهای دوست هدیه می شود. کاری که دیپلماسی پاندا می تواند انجام دهد ارسال نمادهای قوی در مورد چگونگی ارزیابی چین از این رابطه است.

در گذشته ایالات متحده ۱۵ پاندا از چین داشت. برگشت خرس های پشمالو از ایالات متحده به چین همچنین نشان دهنده روابط سرد بین این دو قدرت بزرگ  است. در میان جمعیت چین، قبلاً انتقادات شدیدی از رفتار آمریکایی ها با پانداها وجود داشته است. چین ها آن را نمادی از رفتار ایالات متحده با چینی ها می دانستند.

اگر این اتفاق بیفتد، این برای اولین بار است که از سال ۱۹۷۲ به بعد ایالات متحده در باغ وحش های خود پانداهای چینی ندارد.

این یک تصویر نمادی از رابطه چین با امریکا است. چین آنقدر قوی شده است که دیگر نیازی به متحدان امپریالیستی ندارد و به سوی متحدان جدیدی مانند روسیه، خاورمیانه و بسیاری از کشورهای جنوب جهانی می رود.

دیپلماسی پاندا ممکن است به کشورهای غربی نیز سرایت کند که چین به طور فزاینده ای با آنها رقابت می کند. در عوض، کشورهای دیگری مانند روسیه و قطر هم اکنون از چین هدیه پاندایی می‌گیرند.

گیانگ، نماینده دائم ویتنام در سازمان ملل متحد تمامی حملات علیه غیرنظامیان و زیرساخت های غیرنظامی را محکوم کرده و گفت که ویتنام عمیقاً از وضعیت متشنج کنونی در خاورمیانه نگران است.

سفیر درباره وضعیت خاورمیانه با تمرکز بر درگیری‌های جاری بین اسرائیل و جنبش حماس در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، از همه طرف‌ها خواست فورا آتش بس کنند، حداکثر خویشتن‌داری را اعمال کنند و به قوانین بین‌المللی بشردوستانه احترام بگذارند.

دیپلمات ویتنامی از جامعه بین المللی به ویژه همه طرف های ذیربط خواست تا شرایط مساعدی را برای پایان دادن به درگیری ها، از سرگیری گفت وگوها و مذاکرات، اجازه دسترسی بشردوستانه و استقرار عملیات امداد بشردوستانه به موقع و بدون مانع برای رسیدن به افراد نیازمند به کمک ایجاد کنند و در عین حال از ایمنی کارکنان کمک های بشردوستانه اطمینان حاصل شود.  

گیانگ با ابراز حمایت از تلاش‌های میانجی‌گری سازمان ملل متحد، کشورهای عضو سازمان ملل متحد و همچنین سازمان‌های بین‌المللی و منطقه‌ای، تاکید کرد که شهرک سازی در کرانه باختری، تخریب خانه ها و اخراج فلسطینی ها متوقف باید شود.

نماینده ویتنامی از سرگیری فعالیت‌های گروه چهارجانبه خاورمیانه را پیشنهاد کرد، از طرف‌ها خواست برای حل و فصل ریشه‌ها ، با هدف دستیابی به راه‌حل دو کشوری مطابق با قوانین بین‌المللی و قطعنامه‌های مربوطه سازمان ملل، از جمله تشکیل کشور فلسطین با اورشلیم شرقی به عنوان پایتخت آن، با همزیستی مسالمت آمیز در کنار دولت اسرائیل، با مرزهای شناخته شده بین المللی بر اساس مرزهای قبل از 1967 به مذاکرات بازگردند.

وی همچنین از سازمان ملل و شورای امنیت سازمان ملل خواست تا برای یک پیام واحد و سازنده تلاش کنند و به ارتقای تلاش‌ها برای کاهش تنش‌ها، پایان دادن به جنگ، حفاظت از غیرنظامیان و حمایت از ازسرگیری گفت‌وگوها و مذاکرات کمک کنند.

سال گرد اولین انقلاب سوسیالیستی جهان در کوبی سوسیالیستی جشن گرفته شد. روز ۷ام نوامبر (ACN) کوبا صد و ششمین سالگرد انقلاب سوسیالیستی اکتبر را با برگزاری مراسمی در مقبره سرباز انترناسیونالیست شوروی در هاوانا، پایتخت کوبا، جشن گرفت.

به گزارش کانال خبری کوبا، نمایندگان وزارت نیروهای مسلح انقلاب، موسسه دوستی کوبا و هیئت دیپلماتیک روسیه و بلاروس در این ادای احترام شرکت کردند.

میگوئل دیاز کانل، دبیر اول کمیته مرکزی حزب کمونیست کوبا (PCC) و رئیس جمهور این کشور، در شبکه اجتماعی X در باره ی پیروزی بزرگ در ۷  نوامبر ۱۹۱۷ نوشت (اگرچه کشور بر اساس تقویم جولیان، ۲۵  اکتبر بود).

رئیس دولت عبارتی از رهبر بلشویک ولادیمیر ایلیچ لنین در مورد این رویداد را به یاد آورد: “این مهم نیست که بدانیم پرولتاریا چه زمانی، در چه دوره زمانی و در چه ملتی این کار را به پایان خواهند رساند. نکته اساسی این است که یخ شکسته شده، راه باز شده، جهت مشخص شده است.»

انقلاب ۱۹۱۷  با تظاهرات مردمی، اعتصابات پی در پی و قیام های نظامی که به شورش مردمی تبدیل شد، موفق شد تزار امپراتوری روسیه را سرنگون کند.

این اولین تجربه سوسیالیستی در جهان نتایج بزرگی را برای طبقه کارگر و برای مردم به دست آورد، در حالی که در عین حال تغییر شدیدی در همبستگی جهانی نیروها ایجاد کرد و نشان داد که جایگزین هایی فراتر از سرمایه داری وجود دارد.

احسان طبری

رهبری مانند راننده ای نیست که در مرکبی کاملا تحت فرمان خویش نشسته و بتواند آن را به چپ و راست و جلو و عقب بر حسب دل خواه خود هدایت کند. بلکه او در دستگاه پویایی است که به شکل مستانه ای در اطراف محور مفروض تکاملی پیچ می خورد و او (یعنی رهبری) باید بتواند با انطباق به موقع خود با این چم و خمها، به تدریج دستگاه را بیشتر و بیشتر اداره کند. مانند آن سوار کار چابکی که سوار اسب جوان سرکشی می شود که نمی خواهد رکاب بدهد. سوار کار تا مدتی، در عین تلاش برای مهار کردن سمند، با جنب و جوش آن، پیکر خویش را تطبیق می دهد و در عین حال ساعی است که مرکب را رام سازد و سرانجام موفق می شود والا مرکبش او را پرتاب می کند و گاه با لگدی پیکرش را نیز خرد می سازد.

زمانی است که رهبری قوای نو تا مدت ها از قوای کهنه که زیرک تر و آگاهتر است ضعیفتر می ماند و نمی تواند مسیر آگاهانه غلبه نو را تامین کند. آن گاه سیر خودبه خودی و تدریجی به میان می آید.