صنعت تسلیحاتی Nammo og Kongsberg خود را به لباس بازی کودکان می‌آرایند

steigan.no

🎯

تولیدکنندگان اسلحه نروژی که از ورزش، فرهنگ و فعالیت‌های کودکان حمایت مالی می‌کنند، در حالی که همزمان فناوری جنگی عظیمی به اوکراین می‌فرستند. نَمّو صدها هزار مهمات پهپادی ارسال کرده و کونسبرگ سامانه‌های موشکی می‌سازد. اما به جای صحبت از ویرانی، با لوگو و پول خود در میادین ورزش محلی حاضر می‌شوند.

🛡️ کودکان نباید استخدام شوند – نه مستقیم و نه از طریق حامیان مالی

وقتی صنعت تسلیحات به عنوان نیکوکار در مهدکودک‌ها و باشگاه‌های ورزشی ظاهر می‌شود، عادی‌سازی خاموشی رخ می‌دهد. کودکان لوگو را می‌بینند، نه جنگ را. آنها یاد می‌گیرند که اسلحه «نوآوری» و «امنیت» است، نه مرگ و رنج. این تبلیغاتی است بدون پرچم – اما به همان اندازه خطرناک.

👶 جنگ به زبان کودکان نفوذ کرده است

یک مربی مهدکودک می‌گوید بازی «خرس می‌خوابد» به «روسی می‌خوابد» تبدیل شده است. تصاویر دشمن به تخیلات راه یافته‌اند. کودکان ترس را پیش از درک می‌آموزند، نفرت را پیش از همدلی. هم روسیه و هم اوکراین از کودکان در تربیت میهن‌پرستانه استفاده می‌کنند. هر دو برای یک نسل کامل سمی هستند.

✋ چه باید کرد؟

مرز مشخصی بکشیم: ورزش، مدارس و مهدکودک‌ها نباید محلی برای سفیدشویی صنعت تسلیحات باشند. والدین باید بدانند چه کسی حامی مالی است. شهرداری‌ها باید دستورالعمل‌های اخلاقی تدوین کنند. و مهم‌تر از همه: کودکان باید حل اختلاف، تاریخ و کرامت انسانی را بیاموزند – نه اینکه اسلحه راه حل است.

🌍 کودکان پیش از هر چیز کودک هستند – نه دشمن، نه سرباز، نه مهره

اگر اجازه دهیم جنگ برای نسل در حال رشد به امری عادی تبدیل شود، آینده را باخته‌ایم. نَمّو و کونسبرگ نمی‌توانند هم از جنگ میلیاردها سود ببرند و هم در برابر کودکان ما نقاب مهربانی به صورت بزنند. وقت آن رسیده که از پشت این ظاهر زیبا حقیقت را ببینیم.




ایالات متحده بیش از ۸ میلیارد دلار نفت ونزوئلا را به سرقت برده است

📌

آمریکا در حالی که ونزوئلا پس از زلزله در زانو است، میلیاردها دلار از نفت این کشور را می‌دزدد. رکسانا ویگیل، کارشناس شورای روابط خارجی (CFR)، می‌گوید در چهار ماه اول کنترل آمریکا بر صادرات نفت ونزوئلا، نزدیک به ۱۰۰ میلیون بشکه نفت به ارزش حدود ۸ میلیارد دلار بدون شفافیت فروخته شده است.

💸 تخمین‌ها نشان می‌دهد ارزش صادرات نفت تحت کنترل آمریکا از ۶۰۰ میلیون دلار در ژانویه به ۳.۷ میلیارد دلار در آوریل رسیده است. بزرگ‌ترین خریداران: آمریکا (۴۳٪)، هند (۲۶٪) و اسپانیا (۸٪).

🏛 دولت ترامپ جزئیات را با کنگره در میان گذاشته، اما نه حساب قطر و نه حساب خزانه‌داری آمریکا شفاف نیست. یک شاهد وزارت خارجه گفت حدود ۳ میلیارد دلار به ونزوئلا پرداخت شده، اما موجودی باقی‌مانده را نمی‌دانست.

🔍 رکسانا ویگیل پیش‌تر مشاور ارشد سیاست تحریم‌ها در وزارت خزانه‌داری آمریکا بوده. بعید است او و CFR سرقت آمریکا را بزرگ‌نمایی کنند.

📉 آمریکا فقط ۳۰۰ میلیون دلار کمک وعده داده، درحالی‌که زلزله ۷ میلیارد دلار خسارت زده است.

⚔️ ونزوئلا: آمریکا پس از زلزله حضور نظامی خود را گسترش می‌دهد. ژنرال دونوان از اعزام ۲۰۰۰ سرباز خبر داد. واشنگتن می‌گوید برای بهبود لجستیک است، اما بسیاری آن را اشغال می‌دانند.

📢 تلفات رسمی زلزله: ۲۲۹۵ کشته، ۱۱۰۰۰ زخمی و هزاران مفقود.




سرکوب پیشاسرمایه‌داری

🏛️

پیش از سرمایه‌داری، ظلم بی‌شمار بود؛ اما ایدئولوژی نژاد پدیده‌ای نسبتاً مدرن است. اربابان و برده‌داران کهن، زیردستان خود را «ابزار سخنگو» می‌دیدند، اما این تحقیر بر پایهٔ طبقه و موقعیت اجتماعی بود، نه رنگ پوست یا نژاد. فرق میان «برده» و «آزاد» بود، نه «سفید» و «سیاه».

🌍 آغاز تفکر نژادی مدرن در مستعمرات:

با تولد سرمایه‌داری در قرن ۱۶ و ۱۷ و شکل‌گیری مستعمرات آمریکا، ایده «برتری سفیدپوستان» بر سیاه‌پوستان مثل یک بیماری فراگیر شد. این ایده از جهل یا نفرت ذاتی برنخاست، بلکه از نیازهای مادی جوشید: ارزان‌ترین نیروی کار ممکن برای سودآوری حداکثری.

💰 ریشه مادی برده‌داری در جنوب آمریکا:

زمین‌داران جنوب برای کشت انبوه پنبه و تنباکو به کارگر ارزان نیاز داشتند، اما کارگران اروپایی به محض رهایی از قرض، به سمت زمین‌های رایگان غرب می‌رفتند. اجبار و بردگی راه‌حل شد. رنگ سیاه، نشانه ماندگار این اجبار گردید.

⛓️ تناقض «آزادی، برابری، برادری»:

انقلاب‌های بورژوایی در اروپا و آمریکا شعار آزادی می‌دادند، اما سرمایه‌داری نوپا برای احیای برده‌داری – که قرن‌ها بود در اروپا مرده بود – نیاز به توجیه ایدئولوژیک تازه‌ای داشت. رنگ سیاه به «نشانه طبیعی حقارت» تبدیل شد، نه خود کار اجباری. این جابه‌جایی، شاهکار طبقات حاکم بود.




راه رشد غیرسرمایه‌داری؛ از تجربه چین و ویتنام تا ایران

🌱

هر انقلاب، چینش نیروهای سیاسی را بر هم زده و دگرگون می‌سازد، اما این تنها گام نخست و بخش آسان دگرگونی انقلابی است. برای انجام دگرگونی‌های پایدار، بنیادین و بازگشت‌ناپذیر اجتماعی و اقتصادی، ما به یک دوران گذار آرام نیاز داریم. راه رشد غیرسرمایه‌داری درست همین زمینه را فراهم می‌آورد، تا جامعه نوین بیاموزد چگونه رهبری کند، چگونه کشورداری نماید و چگونه بنیادهای مادی و فرهنگی خود را پی‌ریزی کند.

🌏 برخی، به‌بهانه فروپاشی اتحاد شوروی، راه رشد غیرسرمایه‌داری را در نبود «اردوگاه سوسیالیستی» ناشدنی می‌دانند. این دیدگاه اما با منطق مادی تاریخ در ستیز است. تجربه انقلاب اکتبر و انقلاب چین به روشنی نشان می‌دهد که سرشت و راه انقلاب را شرایط ویژه هر کشور مشخص می‌کند، نه بودن یا نبودن یک اردوگاه سوسیالیستی. امروز نیز فرآیندهای انقلابی در کشورهای گوناگون، بدون یاری از سوی چنین اردوگاهی، راه خویش را می‌پویند.

🤝 گروه بریکس با هم‌کاری‌های اقتصادی، دادوستد سرچشمه‌های انرژی و فناوری‌ها، و کاهش وابستگی به نظام مالی بین‌المللی، می‌تواند به کشورهای جنوب جهانی کمک کند تا از دام سیستم‌های اقتصادی نئولیبرالی بیرون آیند. با این همه، رسیدن به رشد غیرسرمایه‌داری در این کشورها تنها با هم‌کاری‌های میان‌کشوری شدنی نیست. این کشورها برای گام گذاشتن به چنین راهی نیازمند نبرد طبقاتی هستند. دوری از رشد سرمایه‌داری بستگی به دگرگونی هم‌سنگی طبقاتی و بودن دستگاه حاکمیت در دست‌های طبقه کارگر و هم‌پیمانانش دارد.




اعتماد مردم به حزب حاکم چین

👩‍🦳

در یکی از محله های چانگچون، وو یاچین ۶۶ ساله به «سرایدار کوچه» معروف است. او نزدیک ۳۰ سال است که برای سالمندان آرایشگاه خانگی، دارو و غذای گرم میبرد، بیش از ۱۰۰ دانش آموز بی بضاعت را به دانشگاه رسانده و بیش از ۱۰۰۰ اختلاف همسایگی را حل کرده است. اول ژوئیه ۲۰۲۶، وو یکی از دریافتکنندگان مدال «اول ژوئیه» شد.

🎖️ شی جینپینگ، رئیس جمهور چین، در مراسم ۱۰۵ سالگی حزب کمونیست گفت آرمان حزب همیشه «جستجوی خوشبختی برای مردم چین و احیای ملت چین» بوده است. او تأکید کرد: «این کشور مردمش هستند، مردم کشورند.»

👩‍🔧 همه دریافت کنندگان مدال، اعضای عادی حزب هستند که در دل جامعه خدمت میکنند. ما شانشیانگ بیش از ۲۵۰۰ اختلاف محلی را در چونگ چینگ حل کرد. لی لیانچنگ روستای فقیر شیشی نژوانگ را به الگوی احیای روستایی تبدیل کرد. ژونگ جیوئه ۸۹ ساله سالها برای رفع تنگناهای فناوری در صنعت آلومینیوم تلاش کرد.

📊 نظرسنجی خارجی معتقدند دستاوردهای مدرن سازی چین از سیاست گذاری درست حزب جدایین اپذیر است. مطالعه ۱۳ ساله دانشگاه هاروارد هم نشان میدهد بیش از ۹۰٪ مردم چین از دولت مرکزی راضی هستند.

🎯 ژنگ چانگژونگ از دانشگاه فودان میگوید: «حزب کمونیست چین به یک اقلیت ممتاز خدمت نمیکند، بلکه به ۱.۴ میلیارد نفر خدمت میکند.» سیاستهایی مانند کاهش هدفمند فقر، احیای روستایی و درمان پایه همگانی، منافع ملموس را برای همه شهروندان به ارمغان آورده است.

🌍 در سطح بین المللی، چین ابتکارات جهانی درباره توسعه، امنیت، تمدن و حکمرانی را مطرح کرده است. نزدیک به ۱۶۰ کشور از ابتکار حکمرانی جهانی و بیش از ۱۳۰ کشور از ابتکار توسعه جهانی حمایت میکنند.

📈 حزب کمونیست چین از ۵۸ عضو در بدو تأسیس به ۱۰۱.۲۹ میلیون عضو در پایان ۲۰۲۵ رسیده و به بزرگترین حزب حاکم جهان تبدیل شده است.




میلیاردهای ترامپ – ثروتی بی‌سابقه در کاخ سفید

📜

💵 درآمد نجومی ترامپ در سال اول بازگشت به قدرت
دونالد ترامپ در اولین سال بازگشت به کاخ سفید، حداقل ۲.۲ میلیارد دلار درآمد داشته است. این رقم بی‌سابقه، مرزهای اخلاقی و سنت دیرین روسای جمهور آمریکا را در هم شکسته است. مورخان می‌گویند هیچ رئیس‌جمهوری تاکنون چنین منفعتی از قدرت نبرده است.

🪙 رمز ارزها؛ منبع اصلی درآمد ترامپ
تنها از صنعت رمزارز، ترامپ ۱.۴ میلیارد دلار به جیب زد. او از سکه «$TRUMP» حدود ۶۳۵ میلیون دلار و از شرکت «ورلد لیبرتی فایننشال» (متعلق به پسرانش) بیش از ۵۰۰ میلیون دلار کسب کرد. این رقم نزدیک به چهار برابر درآمد ۶۲۲ میلیون دلاری او در ۲۰۲۴ بود.

⚖️ تاریخ می‌گوید: بی‌سابقه است
باربارا پری، مورخ دانشگاه ویرجینیا: «هیچ رئیس‌جمهوری چنین سودی از قدرت نبرده است. شاید غیرقانونی نباشد، اما غیراخلاقی است.» حتی رسوایی‌هایی مانند «تیپات دام» در دوران هاردینگ یا پرونده پسر بایدن در اوکراین، قابل قیاس با این ابعاد نیستند.

🔄 تعارض منافع آشکار
ترامپ کنترل کسب‌وکارش را به پسرانش سپرد، اما برخلاف سنت، در صندوق کور یا واگذاری سرمایه‌گذاری نکرد. در سال ۲۰۲۵، او قانونی برای حمایت از استیبل‌کوین‌ها امضا کرد، درست چهار ماه پس از راه‌اندازی رمزارز شخصی خانواده‌اش. همچنین «چانگ‌پنگ ژائو»، بنیانگذار بایننس را عفو کرد.

💼 تجارت در سایه قدرت
پسران ترامپ در پروژه‌های معدنی قزاقستان سهام گرفتند، همان پروژه‌ای که ترامپ با رئیس‌جمهور قزاقستان توافق کرده بود. ریچارد پینتر، مسئول سابق اخلاق کاخ سفید: «این یک تعارض منافع آشکار است. مردم آمریکا حق دارند نگران باشند.»




چه بر سر اقتصاد ایران آمد؟

💔

حزب توده ایران در سال‌های نخست انقلاب برای کوبیدن پایگاه طبقاتی امپریالیسم در درون مرزها، می‌خواست که انقلاب را به سوی دگرگونی‌های بزرگ اقتصادی غیرسرمایه‌داری و جابجایی طبقاتی به سود رنجبران بکشاند. اما شوربختانه بورژوازی تجاری با کمک آقای خمینی در نبرد طبقاتی پیروز شد. جنگ بهانه‌ای هم برای زیر پا گذاشتن آزادی‌های دموکراتیک به بورژوازی تجاری داد.

⚠️ جمهوری اسلامی از آغاز نخستین دولت رفسنجانی تا کنون چهار نعل به سوی خصوصی‌سازی دوانده است. یورش به خط اقتصادی انقلاب با زیر پرسش بردن بخش دولتی اقتصاد – اصل ۴۴ قانون اساسی – که تراوش اندیشه‌های حزب توده ایران بود آغاز شد. آن‌هایی که به پاک‌شویی گناهان آقای خامنه‌ای می‌پردازند، فراموش می‌کنند که «حکم حکومتی» غیرقانونی او اصل ۴۴ قانون اساسی را از سرشت انقلابی تهی کرد و راه را برای پیاده‌کردن خصوصی‌سازی اقتصادی باز کرد.

🏢 هم اکنون، دستگاه فرماندهی جمهوری اسلامی در دست لایه‌های گوناگون بورژوازی انگلی، دربرگیرنده بورژوازی بوروکراتیک، بورژوازی مالی، بورژوازی تجاری سنتی و بورژوازی نظامی است. سیاست‌های کلان «نظام» بسیار روشن است: سرکوب آزادی‌ها، راه اقتصادی نئولیبرالیستی، تلاش پشت پرده برای سازش با غرب و گنده‌گویی در خاورمیانه. با دیدن سرنوشت غم‌انگیز اقتصاد میهن و درماندگی هم‌میهنان ما می‌توان به نیازمندی برپایی یک اقتصاد غیرسرمایه‌داری پی برد.




افسانه ذات‌گرایی نژادی

🧬

راسیسم ربطی به رنگ پوست ندارد. ذات انسان سفیدپوست سرکوب‌گر نیست، همان‌طور که ذات انسان سیاه‌پوست سرکوب‌شده نیست. این هویت و ظاهر نیست که نژادپرستی را ساخته، بلکه شرایط مادی و تاریخی مشخصی آن را به وجود آورده است. باور به اینکه ظلم ریشه در تفاوت‌های طبیعی دارد، بزرگترین دروغ نظام سرمایه است.

📜 تولد ایدئولوژی نژاد از دل برده‌داری:

طبقه حاکم برای توجیه وحشی‌گرانه‌ترین شکل برده‌داری در طلوع سرمایه‌داری، به چیزی فراتر از زور نیاز داشت. ایدئولوژی نژاد متولد شد تا شکنجه و استثمار را «طبیعی» و «اخلاقی» جلوه دهد. این ایدئولوژی کم‌کم به جای حاشیه، به متن اصلی تبدیل شد.

⚙️ کار امروزی نژادپرستی:

امروز سرمایه‌داری از همین ابزار برای شکاف انداختن میان کارگران استفاده می‌کند. محکومیت اخلاقی و ادب‌گرایی بدون درک ریشه‌های طبقاتی، نه تنها مفید نیست، بلکه گاهی به مرهمی برای زخم کهنه تبدیل می‌شود. برای نابودی نژادپرستی، باید ریشه‌های اجتماعی آن را در نظام استثمار جست، نه فقط سر شاخه‌های رفتاری آن را زد.