پرویز قلیچ‌خانی، فوتبالیست، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی سرشناس ایرانی، در ۲۳ مه ۲۰۲۶ در حومه پاریس درگذشت. او بیش از هفت دهه از زندگی‌اش را در مسیر دفاع از برابری و ستمدیدگان سپری کرد.

زادروز او آذر ۱۳۲۴، در محلهٔ کارگرنشین صابون‌پزخانه، نزدیک میدان شوش تهران، بود. پدرش در کوره‌پزخانه رنج می‌برد و خانواده از ریشه‌های آذربایجانی خود به پایتخت کوچ کرده بودند. همان محرومیتِ کودکی، قلیچ‌خانی را از همان سال‌های نخست با زخم فقر آشنا ساخت. نوجوانی که به کشتی روی آورد، نه برای جام و عنوان، که به خاطر شیفتگی به منش غلامرضا تختی؛ پهلوانی که در برابرشاه سر خم نکرد و قربانی بی‌عدالتی شد.

دههٔ چهل، دوران شکل‌گیری اندیشهٔ سیاسی قلیچ‌خانی بود. زندان‌های ساواک و شکنجه‌های پیاپی نتوانست او را از راه به در کند. پس از سقوط نظام پادشاهی، بازداشت‌های مکرر، او را به این نتیجه رساند که دیگر جایی برای ماندن نیست. تبعید را پذیرفت. اما دل در ایران داشت و کارش، بی‌وقفه، ادامه داشت.

«آرش» مهم‌ترین میراث ماندگارش است. نشریه‌ای که در تبعید منتشر می‌کرد و آن را پل ارتباطی میان تمام جریان‌های سوسیالیستی و آزادی‌خواه ساخته بود. همین نشریه بود که پیام برابری را از بیرون مرزها به درون دیوارهای خفقان می‌رساند.

در سال‌های پایانی، بیماری و انزوا به سراغش آمد.

امروز نام پرویز قلیچ‌خانی در کنار تختی و آرش کمانگیر می‌درخشد. مردی که هیچ‌گاه خواهان عنوان نبود و لقب «کاپیتان» را بی‌ادعا پذیرفت. شوت‌هایش از پشت هجده‌قدم، دروازه‌های ظلم را به لرزه درمی‌آورد. رفاقت، آزادگی و شأن انسان، تنها سرمایه‌های او بودند.

در حومهٔ پاریس از دنیا رفت، اما یادش، تا همیشه، رزقِ روحِ آزادگان جهان خواهد ماند. بیرق سوسیالیسم و انسانیتش همچنان برافراشته باد.

📅

👤 آماریلیس فاکس کندی (Amaryllis Fox Kennedy)، از دو جایگاه اطلاعاتی خود کناره‌گیری کرد. کندی، مأمور پیشینِ زیرپوششی (مخفی) سازمان سیا (CIA) در شرق آسیا و عروس رابرت اف. کندی جونیور (RFK jr.)، وزیر بهداشت، هم پیمان نزدیک تالسی گابارد (Tulsi Gabbard)، مدیر اطلاعات ملی (DNI) است. او پیش از این نیز مخالف دخالت آمریکا در جنگ اوکراین و هر گونه جنگ علیه ایران بود.

⚠️ به گزارش واشنگتن پست، او به دلیل مخالفت با جنگ ترامپ علیه ایران استعفا داده است. کندی، مأمور پیشین سیا در شرق آسیا، از سمت جانشینی گابارد در دفتر مدیر اطلاعات ملی (ODNI) و دستیاری در دفتر مدیریت و بودجه کناره‌گیری کرده است. کناره‌گیری او پس از جو کنت (Joe Kent) رخ می‌دهد که در مارس به دلیل مخالفت با جنگ ایران استعفا داد. کنت گفته جنگ به نفع اسرائیل است و ایران تهدیدی برای آمریکا نیست

❌ پس از پیروزی ترامپ در انتخابات، کندی تلاش کرد تا به عنوان مدیرعامل (معاون) سیا (CIA) برگزیده شود. با این حال، نامزدی او توسط سناتورهای جمهوری‌خواهی که نگران بودند او «دگرگونی‌های برهم‌زننده را در آژانس اطلاعاتی وارد کند»، رد شد.

📜 منابعی که با واشنگتن پست گفت‌وگو کرده‌اند، گفتند که کندی بر رازبرداری (افشای طبقه‌بندی) از اسناد تاریخی دربارهٔ ترورهای عمو و پدر همسرش – جان اف. کندی (رئیس‌جمهور) و سناتور رابرت اف. کندی – و همچنین مارتین لوتر کینگ جونیور، فشار می‌آورد.

☮️ پیش از اینکه کندی زیر دست گابارد کار کند، او مخالفت خود را با دخالت آمریکا در بیرون از مرزها (خارج از کشور) ابراز داشته بود، از جمله مخالفت با درگیری آمریکا در جنگ اوکراین و روسیه و هر گونه جنگ علیه ایران.

📌

روشنفکران غرب‌گرا چنان شادی می‌کنند که گویی با امضای یک تاجر، همه تحریم‌ها یک‌باره ناپدید می‌شوند. این صحنه بی‌اختیار یادآور روزهای پایانی اتحاد شوروی است: گورباچف با غرب دست می‌دهد و آخرین جشن را بر لبهٔ پرتگاه برگزار می‌کند. دسامبر ۱۹۸۹، او در مالت تقریباً به همه خواسته‌های آمریکا تن می‌دهد. بوش پدر آن شب در دفترچه‌اش می‌نویسد: «ما پیروز شدیم. آنها همه چیز را به ما تقدیم می‌کنند – حتی نیازی به بلند کردن یک انگشت نداریم.»

🎭 آغازی بر یک فراموشی عمدی

گورباچف به جای تکیه بر طبقه کارگر، به این نتیجه رسید: «اگر ایدئولوژی را کنار بگذاریم، آمریکا ما را می‌پذیرد.» تاوان این لبخندها چه بود؟ نابودی موشک‌های میان‌برد، واگذاری بلوک شرق و حذف رهبری حزب کمونیست.

نتیجه چه شد؟ تسلیم کامل. در قاموس امپریالیسم، «رحم» وجود ندارد.

🐅 ترامپ: دیو سرمایه انحصاری

ترامپ هیولایی است که بورژوازی آمریکا برای مدیریت بحران خود به میدان فرستاده است. «آمریکا اول» چیزی جز عریان‌ترین و بی‌پرواترین شکل امپریالیسم نیست. چشمانش پشت میز مذاکره نه به دنبال تفاهم، که به دنبال ورود سرمایهٔ وال‌استریت به چین است. آیا خرید چند فروند بوئینگ می‌تواند سد این طعم باشد؟

🐎 اسب‌های تروا چینی

باز هم می‌بینیم که اسب‌های تروای چینی از هر سو سر برمی‌آورند و فریاد می‌زنند: «ببینید، رئیس‌جمهور آمریکا خودش آمده! پس چاره‌ای جز ادغام در غرب نداریم.» اما «ادغام» در زبان آن‌ها چیزی جز تسلیم بی‌قیدوشرط نیست. بهانهٔ «بهبود روابط» را دستاویز می‌کنند تا زهر نئولیبرالیسم را در رگ‌های جامعه بپاشند: خصوصی‌سازی، تاراج سرمایه‌های ملی، تضعیف حقوق کارگران و آزادی وحشیانهٔ سرمایه.

🛡️ مذاکره، اما بدون زمین گذاشتن اسلحه

«آیا نباید با آمریکا مذاکره کرد؟» این همان ترفند همیشگی «چپ‌نماها»ست: یا مذاکره‌ی سرسپرده، یا ستیزِ بی‌امان. راه سوم. مذاکره ‌کن، اما هرگز اسلحه بر زمین ن‌گذار.

📢

ناتو خود را یک پیمان دفاعی می‌خواند، اما دهه‌هاست که به سمت تجاوزگری پیش رفته است. این پیمان بدون مجوز سازمان ملل، به کشورهای مستقل حمله کرده و در گوشه‌وکنار جهان مرگ، ویرانی و بی‌ثباتی به بار آورده است.

⚠️ بزرگ‌ترین تسلیح‌سازی پس از جنگ سرد

ناتو اکنون در حال بزرگ‌ترین تسلیح‌سازی از دوران جنگ سرد است. شمار رزمایش‌های نظامی، از جمله مانور با جنگنده‌های هسته‌ای، افزایش یافته است. این روند، جهان را در مارپیچ تسلیحاتی فرو برده که تهدید جنگ و فاجعهٔ اقلیمی را دوچندان کرده است.

☢️ بحران هسته‌ای و پایان پیمان‌ها

کشورهای تازه‌ای به دنبال توسعه یا ذخیره‌سازی جنگ‌افزارهای هسته‌ای هستند. گسترش تسلیحات خطرناک، جهان را در وضعیتی بسیار پرخطر قرار داده و ناتو مسئولیتی بزرگ در این بحران دارد. سیاست دفاعی باید بر پایهٔ منشور سازمان ملل، دیپلماسی و گفتگو باشد – نه تسلیح‌سازی و راهبرد ارعاب ناتو.

📺 سانسور رسانه‌ها: بازوی ایدئولوژیک امنیتی‌گرایی

🗣️رسانه‌های جریان‌ اصلی اروپا، به جای نقد، به بازوی ایدئولوژیک سیاست‌های امنیتی بدل شده‌اند. دیدگاه‌های مخالف، از جمله نقد نظامی‌گری، حذف می‌شوند. یک ماه تظاهرات و برنامه‌های اعتراضی در هلسینگبورگ، از جمله تظاهرات بزرگ ۱۶ مه، در رسانه‌ها نادیده گرفته شد. اگر رسانه‌های خدمت عمومی چنین صداهایی را حذف می‌کنند، آیا هنوز پلتفرمی دموکراتیک‌اند یا فیلتری برای «نظرات مجاز»؟

💣 عادی‌سازی مداخلهٔ نظامی

بحث از عملیات جنگی از طریق حریم هوایی فنلاند و کشورهای بالتیک، بدون هرگونه پرسش از حاکمیت ملی یا خطر تشدید تنش، نشان می‌دهد که منطق نظامی‌گری چقدر گفتمان عمومی را جابه‌جا کرده است. مقاومت در برابر این توسعه، «حاشیه‌ای» جلوه داده می‌شود. رسانه‌ها، نهادهای دولتی، ارتش، لابی‌ها و ائتلاف‌های فراملی، در روایتی واحد از «بحران امنیتی دائمی و ضرورت تسلیح‌سازی» ادغام شده‌اند. وقتی همهٔ صداها تنوعی از یک خط واحد هستند، پلورالیسم دموکراتیک عملاً از میان می‌رود.

 پراودا

📰

💰 بس است غارت، خواری و زندگی در فلاکت

تبلیغات رسمی می‌گوید: «ثبات، ارزشی بزرگ است، تحمل کنید.» حزب کمونیست می‌گوید: ثبات فقر، گندیدن است. تورم، نابودی است. فساد، خیانت به آینده است.

🔧 ده گام برای دگرگونی

ده گام: از کنترل قیمت‌ها و پایان طمع‌بازی، تا بازگشت ثروت‌های ملی به دست مردم. کلید همهٔ این گام‌ها، مبارزه‌ای بی‌امان با فساد و لیبرالیسم است.

🏭 پایان ولگردی الیگارشی

برنامه می‌گوید: منابع طبیعی – نفت، گاز، جنگل، فلزات – دارایی همگانی است، نه کیسهٔ شخصی الیگارش‌ها. سود این ثروت‌ها باید به مردم برسد، نه به حساب‌های فراساحلی. دولت کلید صنایع راهبردی را بازپس گیرد.

⚖️ مالیات بر ثروت، نه بر فقر

ثروتمندان روزبه‌روز داراتر می‌شوند، حزب کمونیست خواهان مالیات پلکانی است. کسانی که زیر دو برابر کمترین دستمزد ملی درآمد دارند، از مالیات بر درآمد آسوده می‌شوند. اما کاخ‌ها، جت‌های شخصی و یخت‌ها مشمول مالیات بر تجمل خواهند شد.

🗳️ انتخابی پاک

نظام انتخاباتی باید شفاف شود. انتخابات باید به دست مردم برگزار شود، نه با دستکاری و رأی‌گیری الکترونیکیِ قلابی.

🔒 جنگ بی‌امان با فساد

اصلی روشن: «مأمور دولت، نوکر مردم است، نه ارباب.» زمان نبرد بی‌امان با اختلاس‌گران و دزدان بیت‌المال، فرا رسیده است.

🌐 اینترنت بدون سانسور

دسترسی به اینترنت امن و آزاد، حقی بنیادین است. حزب کمونیست با برچیدن موانع فراقضایی و محدودیت‌های دیجیتال، اما با مبارزهٔ جدی با کلاهبرداری اینترنتی و پاسداری از زیرساخت‌های دیجیتال موافق است.

🛡️ ارتش نیرومند، کشور سرفراز

بودجهٔ توسعه و امنیت، به معنای حقوق بالاتر، مسکن نو، کارخانه‌های پیشرو، پزشکی رایگان و ورزش همگانی است. قدرت ارتش، پشتوانهٔ استقلال روسیه خواهد بود.

📢 انتخاب با شماست

برنامهٔ پیروزی، آینده‌ای بزرگ را نوید می‌دهد: آینده‌ای بدون بدهی، بدون روستاهای خالی از سکنه، بدون ممنوعیت‌های بی‌پایان. حزب کمونیست می‌گوید: «با ما، کار شایسته، بازنشستگی دادگرانه و پزشکی رایگان را برگزین.»

 

🧭

🗓️ امروز، ۲۱مه، نخستین نشست سران ناتو در شهر هلسینگبورگ برگزار می‌شود. با وجود چندین تظاهرات برنامه‌ریزی‌شده، اوضاع سیاسی سوئد دلسردکننده است.

🤝 نشست غیررسمی، مقاومت غیررسمی

هلسینگبورگ به میزبانی این نشست می‌بالد، ولی این گردهمایی بیش‌تر غیررسمی است. وزیران خارجه می‌آیند، اما تصمیمی گرفته نمی‌شود. بزرگ‌ترین تظاهرات، به رهبری « توقف ناتو»، از حمایت هیچ حزب پارلمانی برخوردار نیست.

✂️ قطع بودجه جنبش‌های صلح

دولت راست‌گرای کنونی – که خیلی ها آنرا «فاشیست‌ترین دولت اروپای غربی» می نامند – بودجه سازمان‌های صلح مانند KFF و Svenska Freds را قطع کرده است.

🔄 شما یک نظر دارید، بعد نظری دیگر

پتر هولتکویست، وزیر دفاع پیشین سوسیال دموکرات، نوامبر ۲۰۲۱ گفت: «تا وقتی دولت سوسیال دموکرات است، درخواستی برای ناتو نخواهد بود». شش ماه بعد، مسیر را یکسره دگرگون کرد. توجیهش؟ «شما یک نظر دارید، بعد نظری دیگر».

🍅 طرفدار ناتو

راست ها همراه با سوسیال  دموکراتان هر روز به ترس از چین و روسیه دامن می زنند. پیش از ۲۰۲۲، تنها ۲۰٪ طرفدار ناتو بودند. پس از جنگ اوکراین، پشتیبانی به ۶۴٪ رسید و اکنون نزدیک به ۶۹٪ است.

⚒️ حزب چپ و جنبش صلح

در کنگرهٔ اخیر حزب چپ سوئد، نمایندگان با اختلافی اندک (۱۰۹ رأی در برابر ۱۰۱) درخواست تعطیلی پایگاه‌های نظامی DCA را رد کردند و به جای آن، تمرکز را بر مسائل اقتصادی و رفاهی نهادند.

هورنکویست، دبیر سیاسی حزب چپ سوئد می‌گوید: در جهانی که درگیر جنگ و بحران است، نمی‌توان فقط روی مسائل اقتصادی و رفاهی تمرکز کرد و چشم خود را به روی سیاست‌های نظامی و امپریالیستی بست.

🌍 راه آینده

تظاهرات هلسینگبورگ مهم است، اما مقاومت ضد امپریالیستی باید گسترش یابد. باید زمینه را برای دگرگونی آینده آماده کرد و سازمان‌هایی را که در برابر ناتو و امپریالیسم آمریکا می‌ایستند، نیرومندتر ساخت. وگرنه دوباره سس گوجه روی دامن‌ها خواهد پاشید.