اعتصاب کارگران هفت تپه که از روز دوشنبه آغاز شده است، امروز وارد چهارمین روز خود شد. کارگران با تجمع در برابر مدیریت شرکت خواهان بازگشت به کار همکاران خود هستند که اخیرا اخراج شده اند.
روز یکشنبه گذشته ریاست شرکت با ارسال نامه هایی به بیست نفر از کارگران
حکم اخراج آن ها را اعلام کرد. اخراج کارگران علیرغم وعده هایی که از سوی
مسئولان در مورد رسیدگی به امور کارگران داده می شد، صورت گرفت. سندیکای
کارگران نیشکر هفت تپه این اخراج ها را گام تازه ای در جهت اعمال فشار و
سرکوب کارگران دانسته است.
در میان کارگران اخراج شده، محمد خنیفر که به خاطر شرکت در اعتصابات
قبلی به ۶ سال زندان محکوم شده است دیده می شد. رضا پورچنانی، صاحب ظهیری،
محمود سعدی، عادل عبدلخانی، محمد عبدلخانی، سمیر احمدی، حمزه الکثیر ،
اشکان گودرزی، مسعود لویمی، فاضل چعبی زاده، ایمان اخضری، کریم میاحی از
جمله کارگران اخراج شده هستند.
یک روز بعد از اعلام اخراج این کارگران، کارگران شرکت بار دیگر دست به
اعتصاب زدند. این اعتصاب که در محوطه ی کارخانه صورت می گیرد امروز
(پنجشنبه) وارد چهارمین روز خود شده است. به گفته ی کارگران اعتصابی علاوه
بر مطالبه ی بازگشت به کار همکاران اخراجی، تعیین تکلیف وضعیت شرکت، لغو
خصوصی سازی، پایان دادن به اخراج و توبیخ و آزادی اسماعیل بخشی و دیگر هم
پرونده ای های او از دیگر خواست های دور تازه ی اعتصاب کارگران هفت تپه
است.
سخنرانی ابراهیم عباسی در جمع کارگران اعتصابی – ۴ مهر ۱۳۹۸
حکم ۷ سال حبس تعزیری پریسا رفیعی عینا تایید شد
دادگاه تجدید نظر استان تهران، حکم صادره در دادگاه بدوی علیه پریسا
رفیعی، فعال صنفی دانشگاه تهران را عینا تائید کرد. وی پیشتر توسط دادگاه
انقلاب تهران به ۷ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق و ۲ سال ممنوع الخروجی و
محرومیت از عضویت در گروه ها و احزاب محکوم شده بود. گفته میشود به استناد
ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، اشد مجازات، یعنی ۵ سال از مدت زمان
محکومیت وی قابل اجرا خواهد بود.
شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر استان تهران، محکومیت پریسا رفیعی، فعال صنفی دانشگاه تهران را عینا تائید کرد.
این در حالی است که جلسه دادگاه تجدید نظر وی که قرار بود در تاریخ ۱۱
تیرماه برگزار شود پس از حضور وی در شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر استان
تهران،به خانم رفیعی گفته شده است که طبق دستور رئیس قوه قضاییه، جلسه
دادگاه تجدیدنظر وی برگزار نخواهد شد و حکم به صورت غیابی صادر میشود.
یک منبع نزدیک به خانم رفیعی به گزارشگر هرانا گفت: “پریسا در تمام مدت
بازداشت تحت آزارهایی چون اعزام برای آزمایش بکارت و تهدید به اعدام و ضرب و
شتم و ناخن کشیدن قرار گرفت. ضابط پرونده نیز در دوران بازداشت و در پاسخ
به پیگیریهای خانواده گفته بود پریسا چون همکاری نمیکند از حقوق
قانونیاش محروم میشود. همچنین در کیفرخواست او به دلایلی چون “عدم همکاری
متهم” و “انکار همه موضوعات مطروحه به راحتی” استناد شده و بارها به
گزارشات اداره اطلاعات و حراست دانشگاه تهران استناد شده است. این در حالی
است که مسئولین دانشگاه، نمایندگان مجلس و مسئولین دولتی بارها از
پیگیریهای خود برای ممانعت از صدور حکم برای دانشجویان گفته بودند”.
گرتا تونبرگ خطاب به سیاستمداران: ما شما را زیر نظر میگیریم
گرتا تونبرگ، فعال زیستمحیطی سوئدی که اکنون یکی از مشهورترین مبارزین
محیط زیست در جهان تلقی می شود، در یک سخنرانی پراحساس در نشست سازمان ملل
در نیویورک نمایندگان کشورهای حاضر را به کوتاهی در حفاظت از اقلیم متهم
کرد.
به گزارش دویچه وله، او – که جمعه ی گذشته ده ها هزار نفر به دعوتش در
سراسر جهان به خیابان ها آمدند – نشسته سخن میگفت. گرتا تونبرگ، فعال زیست
محیطی اهل سوئد، حاضران در نشست اقلیمی نیویورک را به شکستی آشکار در
زمینه حفاظت از اقلیم متهم کرد. فعال سوئدی در حالی که احساسات در
چهرهاش آشکار بود، گفت: «انسانها رنج میکشند. انسانها میمیرند. ما در
آغاز یک انقراض بزرگیم و همه آنچه که شما در مورد آن میتوانید حرف بزنید،
پول است و افسانهی رشد اقتصادی ابدی. چطور جرأت میکنید؟»
او با خشم خطاب به حاضران گفت: «چگونه به خود جرأت میدهید، رویاها و
کودکی مرا با وعدههای توخالیتان بدزدید؟» گرتا تونبرگ ادامه داد: «پیام
من این است که ما شماها را زیر نظر میگیریم. اگر ما را قال بگذارید،
هیچگاه شما را نخواهیم بخشید.»
اولین اجلاس اقلیمی سازمان ملل متحد برای جوانان روز شنبه ۳۰ شهریور (
۲۱ سپتامبر) با سخنرانی جمعی از فعالان محیط زیست از جمله گرتا تونبرگ،
فعال ۱۶ ساله محیط زیست از سوئد، آغاز به کار کرد. در این نشست ۷۰۰ فعال
جوان محیط زیست از سراسر دنیا دعوت شدهاند.
یک روز پس از اینکه جوانان و نوجوانان سراسر دنیا روز جمعه ۲۹ شهریور
برای حمایت از راهکارهای مقابله با تغییرات اقلیمی به خیابانها ریختند،
گرتا تونبرگ، فعال محیط زیست نوجوان سوئدی، به همراه دیگر فعالان جوان و
نوجوان در “اجلاس اقلیمی سازمان ملل برای جوانان” سخنرانی کردند.
در تظاهرات خیابانی روز جمعه که در پاسخ به فراخوان جنبش “جمعهها برای
آینده” برگزار شد، تظاهرکنندگان خواستار اقدام عملی سیاستگذاران برای
مقابله با تغییرات اقلیمی شدند که کره زمین را تهدید میکند.
به گزارش سی بی سی، تونبرگ در بیانیهای که در نشست روز شنبه قرائت کرد،
گفت : «دیروز میلیونها نفر، به ویژه جوانترها در سراسر دنیا به
خیابانها آمدند و خواستار اقدام واقعی برای مقابله با تغییرات اقلیمی
شدند. ما نشان دادیم که جوانها متحد هستند و کسی نمیتواند جلوی ما را
بگیرد.»
پس از شنیدن سخنرانی تونبرگ، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، در
ستایش از اراده جوانترها گفت که آنها او را از فردی ناامید به فردی
امیدوار در مبارزه با تغییرات اقلیمی تبدیل کردهاند.
گرتا تونبرگ در مصاحبهای با اسوشیتدپرس در روز شنبه گفت شرایط سیاسی
پیرامون مسایل محیط زیستی در ایالات متحده آمریکا را “کمی بدتر” از دیگر
کشورها میداند.
این کنشگر نوجوان افزود :«بهانهها برای ادامه بیعملی [ درمورد
تغییرات اقلیمی] و حرفهای پوچ و وعدههای توخالی و دروغ همه جا یکسان
است. فقط برخی کشورها نسبت به بقیه بدتر هستند، اما کشورها نسبت به هم
چندان تفاوتی ندارند.»
شش هفته است که نرگس محمدی با فرزندانش صحبت نکرده است
چکیده : به گفته تقی رحمانی، شش
هفته است که نرگس محمدی همسر وی که در زندان اوین محبوس است نتوانسته با
فرزندانش صحبت کند و دلیل این مسئله، نبودن دادستان جدید عنوان شده است….
کلمه – گروه خبر: به گفته تقی رحمانی، شش هفته است
که نرگس محمدی همسر وی که در زندان اوین محبوس است نتوانسته با فرزندانش
صحبت کند و دلیل این مسئله، نبودن دادستان جدید عنوان شده است.
به گزارش کلمه، مشخص نیست برای تماس مادر زندانی با فرزندانش که امری
دائمی و منظم در مسائل مربوط به زندانیان است به چه دلیل حضور دادستان
الزامی است. به نظر میرسد این مانع در جهت آزار و نقض حقوق نرگس محمدی
انجام میپذیرد و زندان باید در این زمینه پاسخگو باشد که چرا مادری را از
سخن گفتن با فرزندانش آنهم به مدت بیش از یک ماه منع کرده است.
این ظلمی آشکار است که مسئولان زندان اوین باید در قبال آن پاسخگو
باشند. فرضیه نقض حقوق نرگس محمدی و آزاررسانی به وی از جانب مدیریت جدید
زندان و مقامات قضایی از آنجا قوت میگیرد که کتابهای درخواستی وی را نیز
به گفته تقی رحمانی به او نمیدهند و علت این تخلف، عدم موافقت رئیس زندان
عنوان شده است حال آنکه رئیس زندان اساسا حق ندارد درباره کتاب های مورد
نظر زندانیان اعمال نظر کند.
قوه قضاییه با اصلاحات اعمالی جدید در دوران ریاست جدید بیش از هر زمان
دیگری محتاج اصلاح مدیریت زندان اوین و دیگر زندان های کشور بویژه برخورد
با زندانیان سیاسی و عقیدتی از جانب مسئولان زندانهاست.
تحصيل رايگان حق من است
سال تحصيلی جديد از امروز اول مهر ماه آغاز می شود، برخی گروه های
اجتماعی و حاميان حقوق کودک، با انتشار بيانيه هايی به استقبال اين روز
رفته اند. در اين بيانيه ها بر حق تحصيل رايگان کودکان به عنوان يکی از مهم
ترين حق کودکان تاکيد شده است:
گروه اتحاد بازشستگان : سال تحصیلی جدید و ما همچنان دوره میکنیم شب را و روز را هنوز را !!
سال تحصیلی 99-98 آغاز می شود ولی: کدام سال تحصیلی؟ با
مدارس ویران شده از زلزله وسیل و دانش آموزان رها شده به امان خدا؟ یا کلاس
های کپری و طویله ای و کانکسی؟ با هزاران محصل بازمانده از تحصیل و
درعین حال کودکان نان آوری که به صفوف کارگران پرتاب شده و از دنیای کودکی
محروم شده اند؟ با گرانی های فزاینده و کمرشکن که 95درصد خانواده ها را با فقر و فلاکت همراه کرده است و کودکانی که به ناچار در این گرداب تباهی دست و پا میزنند؟
سال تحصیلی جدید در حالی آغاز میشود، که نابرابری و تبعیض بیداد می کند،
مناطقی محروم از ذره ای امکانات زیستی – آموزشی تا مراکزی ویژه و غیر قابل
تصور که برای فرزندان طبقات دارا تجهیز گردیده اند! نظام آموزشی
ناکارآمد و کالایی شده که از قبلِ تحصیل فرزندان ما، اهداف سودورزانه خود
را دنبال می کنند و حرمت و امنیت محصل و دانشجو که به پشیزی بها نمی دهند و
مراکز آموزشی ای که با وحشت، خشونت و تفتیش عقاید قرون وسطایی، دانش
آموزان را به خمود و بی تفاوتی نسبت به تحصیل سوق داده است: دانش آموز مورد
آزار قرار دارد، دانشجو ستاره دار است و ظالمانه حکم طولانی زندان می
گیرد. معلمان دلسوز و زحمتکش به جای کلاس درس در زندان ها به سر میبرند و
تنها به دلیل اعتراض به شرایط اسفبار نظام آموزشی خصوصی سازی شده و
مطالبات برحق هر روزه مورد تهدید، بازداشت، زندانی شدن و یا تبعید قرار
دارند. فرزندان ما حق دارند که با نشاط، سربلندی و بالندگی زندگی
کنند: از تحصیل رایگان، مراکز ایمن و استاندارد، امکانات علمی، ورزشی-
هنری، تکنولوژی، و فارغ از هر گونه تبعیض طبقاتی،جنسیتی، قومیتی و عقیدتی
بهره مند گردند. معلمان و اساتید مراکز آموزشی باید از امنیت شغلی،
رفاه و استقلال در نحوه انجام وظایف خود برخوردار باشند و با فراغ خاطر به
تربیت و آموزش کودکان، نوجوانان و جوانان بپردازند. ما برای اصلاح نظام آموزشی موجود و کارآمد نمودن آن راهی جز تغییر بنیادی آن نداریم. گروه اتحاد بازشستگان ۳۱ شهریور ۹۸
پیام “جامعه دفاع از کودکان کار و خیابان “ به مناسبت اول مهر و سال جدید تحصیلی:
کودکان عزیز ، دانش آموزان ، معلمان و خانواده های کودکان ، اول مهر و آغاز سال تحصیلی دیگر را به همه شما عزیزان تبریک می گوییم.
اول مهر میلیون ها دانش آموز کودک و نوجوان به امید باز کردن چشمان خود
به دنیای علم و آگاهی و شعور و انسانیت راهی مدارس می شوند. می روند تا
دریچه دنیای بهتری را به روی زندگی خود باز کنند. امسال نیز مثل سال های
گذشته در آنسوی دیوار مدارس هزاران کودک آرزومند تحصیل با حسرت همچنان در
چهارراهها و کارگاهها ، برای لقمه نانی به اجبار از دنیای کودکی جدا شده و
بسیار زود و نابهنگام وارد بازار کار شده و مورد استثمار قرار می گیرند.
کودکان کار و کودکان خیابانی بی پناهترین و آسیب پذیرترین گروه اجتماعی را
تشکیل می دهند. ده ها هزار کودک هستند که خانواده های آن ها قادر نیستند
هزینه آموزش و کتاب و نوشت افزار آن ها را تامین کنند .
آموزش عمومی و رایگان تبدیل به کالا شده است و با خصوصی شدن آموزش شکاف
طبقاتی و اجتماعی عمیق تر می شود. تاریک اندیشی و خرافات بر علم و آگاهی
سایه می افکند.
کودکان با مهر قومی افغان و غیره از تحصیل محروم می شوند.
همچنین امسال جای تعدادی از معلمان دلسوز در مدارس خالی است.
جامعه دفاع از کودکان ، از دولت می خواهد که تحصیل رایگان را برای همه
دانش آموزان کودک و نوجوان فراهم کند. کودکان کار و کودکان خیابان از امکان
آموزش برخوردار گردند. معلمین زندانی آزاد شوند و به سر کلاس های مدارس
برگردند. موانع تحصیل کودکان مهاجر افغان در مدارس ایران برطرف شود.
امکانات آموزشی مناسب و رایگان در اختیار دانش آموزان قرار گیرد.
امیدواریم که سال آینده شاهد حضور همه کودکان در مدارس باشیم و بی
عدالتی و ستم از سیستم آموزشی رخت بربندد. امیدواریم معلمان دلسوز با
همکاری خانواده ها با رفتار انسانی و برابر با کودکان حسن اعتماد به نفس آن
ها را تقویت کرده و محیط آموزشی مناسب و شاد و آگاهی بخشی را برای کودکان
فراهم کنند.
جامعه دفاع از کودکان کار و خیابان استان کردستان ۳۱ شهریورماه ۱۳۹۸
بیانیه شورای بازنشستگان ایران به مناسبت بازگشایی مدارس :
اول مهر ماه برای دانش آموزان ، معلمان و خانواده ها به یکسان آغاز نمیشود.
برای بخشهایی از جامعه امکان ادامه تحصیل اساسا منتفی شده و برای لایه
مرفه یک در صدی ،مدارس لاکچری ده ها میلیون تومانی آغوش باز میکنند!
تبعیضات گسترده و پر دامنه در لایه لایه سیستم آموزشی ناکار آمد،بارها و
بارها فریاد زده شده ولی نیست گوش شنوایی مگر برای احضار و بازجویی
معترضان!
هرگوشه از این ساختار را که بنگریم با سترونی تبعیض های طبقاتی ،جنسیتی
،قومیتی و دینی مواجه میشویم. دیگر اثری از آموزش رایگان نمی بینی.مدارس
دولتی با کاهش بودجه شدید مواجه گشته و مدیران به انحا ء مختلف دانش آموزان
و والدین را تحت فشار قرار میدهند.
تفاوتهای فاحش میان کیفیت مدارس دولتی و خصوصی سر به آسمان زده و مدارس لاکچری بر فراز مدارس کپری قد برمی افرازند.
آمار و ارقام نگران کننده کودکان محروم از همین تحصیلات نیم بند هم به جایی
رسیده که بخشی از نمایندگان و مدیران بالادستی نگران از انتخابات آینده
!! انگشت اشاره ای به آن دراز میکنند.
محتوای کتابهای درسی همچنان سرشار از آموزه ها و کلیشه های جنسیتی است و با واقعیت موجود زنان ایران و جهان فاصله ای نجومی دارد.
حق آموزش به زبان قومیتها همچنان نادیده گرفته میشود و گرایشات دینی در چنبره ای از تبعیض مداوم است.
خصوصی سازی ها و تبعات ناگزیر آن میرود که دانش آموزان را بیش از پیش درگیر
تفاوت و تبعیض نماید .آمار افسردگیها و گریز از محیط اموزشی یکی از
دستاوردهای این تبعیضات است.
جای معلم زندان نیست!
مشاهده این شرایط و اوضاع و احوال، هر معلمی را به واکنش وا میدارد
مضافا بر اینکه سطح معیشت و درمان این مزدبگیران تا 3 برابر زیر خط فقر
است . مشاهده درد خود و دانش آموزان محروم از یکسو و گسترش فساد هار و
لجام گسیخته از سویی دیگر زمینه اعتراض و مطالبه خواهی معلمان را فراهم
آورده و دریغا که پاسخی جز زندان و اخراج و محرومیت نشنیده اند.
اما معلمان ،اگاه و متحد در صحنه مبارزاتی جامعه حضور داشته و مطالبه
خواهی خودرا پیگیری خواهند کرد .رفع تمامی تبعیضات در ساختار آ پ ،پایان
دادن به خصوصی سازیها،آزادی بی قید و شرط همه معلمان و دیگرفعالین زندانی و
تامین معیشت ودرمان در حد بالاترین استاندارد جهانی و حق تحصیل رایگان و
با کیفیت برای همه ،از جمله مطالبات معلمان است.
باشد که سال پر باری داشته باشیم و تلاش معلمان و خانواده ها به این شرایط نا بسامان پایان دهد.
ما شقایق های باران خوردهایم
سیلی ناحق فراوان خوردهایم
ساقه احساسمان خشکیدهاست
زخم ها از تیغ و طوفان خوردهایم
تا چه بوده تا کنون تقصیرمان
تا چه باشد بعد از این تقدیرمان!
درحالی به استقبال مهر میرویم که بی مهری برگسترهی آموزش و پرورش چنبره زده است!
بر همگان آشکار است که تنها راه برون رفت از چالشهای موجود کشور و نیل به
توسعهی پایدار، قرار گرفتن آموزش و پرورش در صدر توجه مسوولین و افق
حاکمیت کشور است.
یکی از شاخصههای مهم و تاثیرگذار در شناخت وقضاوت نسبت به کارآمدی یک
سیستم حاکمیتی برقراری عدالت اجتماعی و به تبع آن نهادینه شدن عدالت در
سیستم آموزشی یک کشور است که متاسفانه افق آن روز به روز از دسترس خارج،
یاس و ناامیدی را برپیکرهی اجتماع متجلیتر نموده است!
سیاستهای لجام گسیختهی آزاد سازی اقتصاد در تار و پود جامعه به ویژه
در آموزش و پرورش بیش از پیش رخنه کرده به گونهای که به تدریج امکان
برخورداری از اولین و اساسیترین حق کودکان و دانشآموزان به راحتی میسر
نیست.
نظام بودجهریزی غلط، مصرفی انگاشتن آموزش و پرورش، بی توجهی به مدارس
دولتی و سعی در برچیدن آن، تراکم زیاد دانش آموز در کلاس، فضای بی روح و
نامناسب مدارس، کالایی کردن و پولی سازی آموزش، عدم اجرای اصول ۱۵ و ۳۰
قانون اساسی، بکارگیری معلمان خرید خدمت و بی انگیزه، طرح های ویرانگر
استمرار خدمت و معلم تمام وقت، وضعیت نابسامان و غیر عادلانهی معیشت
معلمان و بازنشستگان با توجه به تورم افسارگسیخته و… و از همه بدتر و
مهلکتر اصرار و ابرام بر تایید و عدم بازبینی احکام زندان ناعادلانه برای
فعالین صنفی و معلمان متعهد، شیرینی مهر و بازگشایی مدارس را به کام همگان
به ویژه معلمان و دانش آموزان تلخ نمودهاست آنچنانکه دل و زبان را یارای
تبریک گفتن این رویداد مهم و تاثیرگذار در مسیر زندگی دانشآموزان، آیندگان
و امانتهایی که نهاد آموزش و پرورش متولی آنان بوده و وظیفهی سنگین
پرورش آنان را بر عهده دارد، نیست!
مسبب تمامی کم و کاستیها و برنامههای غیرکارشناسی و آسیب رساندن به
آموزش و پرورش خود دولت بوده لذا انجمن صنفی معلمان کردستان (سقز و زیویه)
بار دیگر ضمن اصرار و پافشاری بر رفع موانع، خواستار برچیدن چالشها و
تنگناهای موجود که گلوی آموزش و پرورش به ویژه دانشآموزان معصوم را
میفشارد، بوده و از دولت به ویژه وزیر جدید آموزش و پرورش انتظار دارد
برای رفع آنها نهایت سعی و تلاش خود را بکار گیرد.
در نهایت از همهی معلمان متعهد و آگاه به رسالت خطیر معلمی میخواهیم که
علیرغم تمام کاستیهای موجود، از ظرفیت ارزشمند کلاسهای درس، کمال
استفاده را نموده و ضمن دلسوزاندن برای نسل آینده، عزت نفس و مهرورزی را که
سرمنشأ تمام زیباییهای جامعهی بشریست، به آنان آموزش و القا نمایند و
دانش آموزان، این سرمایه های ارزشمند انسانی را در مسیر حق طلبی و
عدالتخواهی هدایت نمایند.
انجمن صنفی معلمان کردستان (سقز و زیویه) ۲۸ شهریورماه ۱۳۹۸
پیام تبریک کانون صنفی فرهنگیان الیگودرز به مناسبت آغاز سال تحصیلی:
بار دیگر از دل خزان طبیعت ققنوس دانش سر بر می آورد، تا فصل بالندگی
نوگلان این مرز و بوم با شکوهتر از گذشته تداوم یابد، روح طراوت در شهرها و
روستاها جاری گردد، بذر توانایی در شخصیت جوانان کاشته شود و عالم پیر
دگرباره جوان شود ، چنانکه فخر سخن، سعدی بزرگ می فرماید:
توانا بود هر که دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود
دانش آموزان عزیز، همکاران گرامی،اولیا محترم اکنون که در آستانه بازگشایی مدارس و دانشگاهها قرار داریم جا دارد یادی کنیم
از معلمان دربند، که بدنبال احقاق حقوق آموزشی، و اقتصادی فرهنگیان و
دانش آموزانشان مبنی بر پاسداشت حرمت دانش آموز و معلم، تحصیل رایگان ‘
برخورداری از عدالت آموزشی در همه نقاط و از جمله کاهش سهمیه های رنگارنگ
در رقابت کنکور، تجهیز مدارس، تغذیه دانش آموزان، توجه به معیشت معلمان و
اساتید و حذف فضای امنیتی مدارس و دانشگاه ها بوده و صرفا در چارچوب
باورهای صنفی دست به انتقاد زده اند، با این باور که جای معلم در زندان
نیست و معتقدیم آزادی تجمعات و صدور مجوز انتخابات کانون های صنفی حق مسلم
معلمان است.
عزیزان، سال تحصیلی را هنگامی آغاز می کنیم که بخشهایی از کشور و استان
عزیزمان تحت تاثیر سیل ویرانگر فضا و امکانات کافی برای تحصیل کودکان و
نوجوانان ندارند.
مشکلات اقتصادی و رشد بی سابقه تورم و گرانی بسیاری از هموطنان را از امکانات مناسب تحصیلی محروم کرده است. تغییر پیاپی مدیریت ها در سطوح خرد و کلان امکان برنامه ریزی دقیق، پویا، کارامد و ماندگار را سلب کرده است.
سرانجام، سیاسی شدن و عدم ضابطه مندی گزینش مدیران آموزشی و پرورشی، راه
های رشد و توسعه همه جانبه آموزش و پرورش را با مشکل مواجه کرده است.
کانون صنفی فرهنگیان الیگودرز، با امید به بهبود هرچه بهتر فضای یادگیری و
یاد دهی ‘برقرای عدالت همه جانبه،رفع تبعیض جنسیتی، ایجاد فضای امن و
توام با آرامش برای فعالان صنفی و پرهیز از برخوردهای قضایی ،امنیتی و
مدیریتی با معلمان. سال جدید تحصیلی را شادباش گفته، برای عموم همکاران و
دانش آموزان گرامی سلامت و موفقیت را خواستار است. کانون صنفی فرهنگیان الیگودرز ۹۸/۶/۳۱
کارگران و بازگشایی مدارس :
تجمعی دیگر از سریال تجمعات اعتراضی کارگران سدچمشیر نسبت به عدم پرداخت ماه ها حقوق مقابل فرمانداری گچساران:
روز شنبه 30شهریور در آستانه بازگشایی مدارس برای چندین وچندمین بار،
کارگران سدچمشیر برای بنمایش گذاشتن اعتراضشان نسبت به عدم پرداخت 11ماه
حقوق دست به تجمع مقابل فرمانداری گچساران زدند.
بنا به گزارش رسانه ای شده،روز(30شهریور) پدرانی در جلوی درب فرمانداری
مشاهده شدندکه برای گرفتن حق پایمال شده خود سرگردان بودهاند، پدرانی که
تاکنون نتوانستند حتی دفتری برای فرزندان خود تهیه کنند و با شرمندگی روزها
را سپری میکنند.
گفتنی است، کارگران سد چمشیر گچساران برای چندمین بار اعتراض خود را
نشان دادند این کارگران قریب به 11ماه است که حقوق دریافت نکردهاند و
خواستار احقاق حق پایمال شده خود هستند.
یکی از کارگران گفت: 11 ماه است که حقوق دریافت نکردهام، بچه شیرخواره و
محصل در خانه دارم و حالا سال تحصیلی شروع شده تاکنون نتوانستهام هیچ
خریدبکنم .
وی ادامه داد: دیگر صبر ما کارگران به پایان رسیده و جلوی
خانوادههایمان شرمنده شدهایم نه پای رفتن به خانه داریم و نه دیگر
میتوانیم کاری به پیش ببریم.
گروه نویسندگان سرخط: اول ماهمهر ویران، بیخانه و بیمدرسه :
نزدیک شدن به اول ماهمهر سال جاری، واجد تبعیضی چندگانه در حق حیات
کودکی و حق تحصیلِ جمعیت کثیری از کودکان و دانشآموزان است. طی سالیان
گذشته با باز شدن مدارس، حضور کودکان کار محروم مانده از تحصیل، سیاستهای
ریسیستی حاکمیت و عدم حضور کودکان مهاجر در مدارس، حق آموزش زبان مادری و
نابرابری آموزشی که ماحصل سیاستهای کالاییسازی آموزش است، مورد بحث
جدیتر قرار میگرفت.
سال تحصیلی جاری اما کودکان مناطق سیلزدهی خوزستان، گلستان و لرستان را با محرومیت صد در صدی از حق بهرهمندی از تحصیل مواجه کرد.
مدارس شهرها و روستاهای خوزستان شامل: شوش، اهواز، باوی، کارون، حمیدیه،
دشت آزادگان، هویزه، شعبیه، شوشتر، زاویه دزفول، شهرک بهروزی دزفول،
دارخوین و غرب کارونْ بهار ویرانگری را از سر گذراندند. بهاری با سیل
خانمان برانداز که در کنار نابودی خانهها، زمینهای کشاورزی و سیلبندها،
اثری از مدارس فرسودهی پیشین نیز به جای نگذاشت.
در لرستانْ شهرهای سرابدیده، معلومان، چگنی و پل دختر با آمار تخریب
فزایندهی مدارس روستاهای چم داوود، چم چره، بازید، چمپلک، چمدانه، در
مدره، انارستان، ژرپژبان، زورانتل، آفرینه و اسدآباد همراه شد. روستاهایی
که مدارس قدیمی هر دو مقطع دبستان و دبیرستان آنان با گل و لای یکی شد.
وضعیت مدارس روستاهای گلستان در آققلا و گمیشان تپه پس از گذشت پنج ماه از سیل ویرانگر به روال پیش باقی است.
رئیس سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور از اختصاص ۱۵ میلیارد
تومان اعتبار جهت مدارس سیلزده از مهرماه ۹۸ تا شهریور ۹۹ خبر داده بود.
او در ادامه گفته بود که: «بدون کمک خیرین، کار پیش نمیرود».
رضا زینیوند رئیس آموزش و پرورش لرستان در ارتباط با بودجهی تخصیص یافته
گفت: «خرین ۲۱۴ میلیارد تومان برای ساخت و ساز مدارس کل کشور هزینه کردند
که ۹۰ میلیارد تومان آن مختص لرستان است».
در گذار از پنج ماه ویرانی و زندگی در بیابان، سالنهای رستوران،
قرارگاهها و خانههای بی سقف مناطق سیلزده، صحبت از محل تزریق این بودجه و
مبالغ کلان واریزی ذیل خیریهگری در قیاس با تثبیت موقعیت بحران طی
ماههای متوالی به میان خواهد آمد.
در جریان زلزلهی سرپلذهاب و کرمانشاه، مردم بیچیز شده با دو گزارهی
خرید کانکس و یا ثبتنام در طرح ساخت خانههای خود با مافیای اقتصادی سپاه
پاسداران مواجه شدند. در صورت تحویل کانکس، آنها از برخورداری از همان
خانهها هم بیبهره ماندند.
روحانی، سیل را نعمت دانست. نعمتی سودآور که با مقروض کردن جمعیت فاقد
سرمایه به دولت، داشتههای پیشین و زیست محقر گذشته را نیز به او خواهد
فروخت.
با آغاز سال تحصیلی ۹۸_۹۹، سهم کودکان و دانشآموزان مناطق سیلزده،
محرومیت مطلق از تحصیل و برهم خوردن تمامی امکانهای رشد خود در جامعهی
نابرابر موجود است. ۹۰ میلیارد تومان بودجهی بازسازی مدارس در لرستانْ بدل
به حضور دو الی سه کانکس در هر شهر و روستا شده است. کانکسهایی بی تخته،
بینیمکت و با فقدان هر نوع وسیلهی گرمایشی.
چپاولهای جناحی و سیاست دیرینهی فقیرسازی سیستماتیک طی سالیان گذشته،
کودکان این مناطق را با نبود سرپناه و یک کلاس درس مسقف نیز روبهرو کرده
است. جایی که مرگ و زوالشان نیز برای دولت وقتْ برکت خواهد بود.
با دشمنانفراخوان گردهمایی حزبهای کمونیست و کارگری برای بسیج گستردهٔ جنبش صلح
به ابتکارحزب توده ایران، شماری از حزبهای کمونیست و کارگری و چپ حاضر در جشنوارهٔ سالانهٔ اومانیته در پاریس، در گردهمایی موفقی که روز یکشنبه ۲۴ شهریور در غرفهٔ «نامه مردم»، ارگان مرکزی حزب، برگزار شد، در مورد خطر شعلهور شدن “جنگی جدید” در خاورميانه هشدار جدّی دادند.
دبیرکل حزب کمونیست بریتانیا، مسئول روابط بینالمللی حزب کمونیست فرانسه، مسئول روابط بینالمللی آکل (حزب ترقیخواه زحمتکشان قبرس)، مسئول روابط بینالمللی حزب کمونیست عراق، دبیر روابط بینالمللی حزب تودهٔ ایران، نمایندهٔ شعبهٔ روابط بینالمللی حزب کمونیست هند، و نمایندگان رهبری حزبهای کمونیست هند و لبنان در این گردهمایی رسمی شرکت کردند و ضمن اعلام مواضع خود، در بیانیهٔ مشترکی که تصویب و منتشر کردند، از جنبشهای طرفدار صلح در جهان خواستند که تلاشهای خود را برای اعتراض به “تهدید مجدد حملهٔ نظامی آمریکا به ایران” شدت دهند.
این گردهمایی مهم در شرایطی برگزار که بر اثر پافشاری ایالات متحد آمریکا در مورد اینکه ایران مسبب و عامل حملهٔ موشکی اخیر به یک پالایشگاه نفت در عربستان سعودی بوده است، و نیز تهدید کردن ایران به پاسخی تلافیجویانه، تنشهای بینالمللی روز به روز تشدید میشود.
شرکتکنندگان در این گردهمایی و گفتوگوی گروهی ضمن توجه به ادامهٔ پرسه زدن ناوهای جنگی آمریکا در تنگهٔ هرمز و تهدیدهای نظامی آمریکا، به موضوع “جنگ اقتصادی” واشنگتن با ایران از طریق اعمال تحریمهای اقتصادی و تشدید پیدرپی آنها پس از خروج آمریکا از توافق هستهیی با ایران (برجام) اشاره، و آن را قاطعانه محکوم کردند.
گردهمایی نمایندگان حزبهای برادر، همبستگی خود را با مبارزانی که برای تحقق حقوق دموکراتیک و حقوق بشر در ایران تلاش میکنند اعلام و از آنها حمایت کرد. این در حالی است که حکومت اسلامگرای ولایی ایران، سرکوب مخالفان و سندیکاهای کارگری را اخیراً افزایش داده است.
نوید شمالی، مسؤول روابط بینالمللی حزب تودهٔ ایران، ضمن تشکر از نمایندگان حزبهایی که در گردهمایی شرکت کردند، به شرایط بسیار خطرناک پیرامون ایران و در منطقهٔ خلیج فارس اشاره کرد و گفت: “تحریمهای اقتصادی و در پی آنها، ایجاد تورّم، تعطیل شدن کارخانهها، بیکاری گسترده، و کمبود تجهیزات پزشکی، اقتصاد ایران را فلج و ویران کرده و منجر به نابودی زندگی و معیشت کارگران و زحمتکشان شده است.”
وِرا پولیکارپو، از حزب ترقیخواه زحمتکشان قبرس (آکل)، آرایش جدیدی از نیروهای نظامی غرب در منطقه مدیترانهٔ شرقی را افشا کرد و از جمله به هواپیماهای جنگندهٔ انگلیسی F-35 اشاره کرد که از پایگاه نظامی بریتانیا در آکریتاری قبرس، سوریه و عراق را بمباران میکنند. رفیق قبرسی استقرار قبل از موعد این هواپیماهای جنگنده را با احتمال شروع جنگ در خلیج فارس علیه ایران مرتبط دانست.
رابرت گریفیتز، دبیرکل حزب کمونیست بریتانیا، از اخراج اخیر جان بولتون، مشاور امنیت ملّی رئیسجمهور آمریکا، که در زمینهٔ مذاکرات صلح آمریکا با طالبان با دونالد ترامپ مخالف بود، استقبال کرد. وی هشدار داد كه ولی حملهٔ نظامی نیروهای آمریکایی یا اسرائیلی به ایران همچنان در “هر لحظه” ممکن است رخ دهد. وی گفت: “بولتون فردی جنگطلب است، ولی اخراج او به این معنا نیست كه استراتژی تسلط آمریکا و متحدان اسرائیلی و سعودیاش بر خاورمیانهٔ بزرگ تغییر کرده است.”
لیدیا ثمربخش، دبیر بینالمللی حزب کمونیست فرانسه، ضمن اظهار نگرانی در مورد تهدیدهایی که از سوی نیروهای جنگطلب در آمریکا، اسرائیل، و عربستان سعودی متوجه صلح در منطقهٔ خلیج فارس است، پیششرطهای لازم برای برقراری و حفظ صلح عادلانه در منطقه را تشریح کرد. این پیششرطها شامل بازگشت آمریکا به توافق هستهیی با ایران (برجام)، به رسمیت شناختن کشور فلسطین با پایتخت آن در اورشلیم شرقی، توقف انهدام یمن توسط عربستان سعودی، پایان دادن به اشغال شمال قبرس توسط ترکیه، و توقف سرکوب کردهای ترکیه توسط رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور آن کشور است.
رفیق سلام علی، مسئول روابط بینالمللی حزب کمونیست عراق، ضمن تایید ارزیابی حزب ما از اوضاع خطرناک منطقه اشاره کرد که هرگونه برخورد نظامی جدیدی در منطقه عواقب وخیمی نه تنها برای ایران بلکه برای کل منطقه بدنبال خواهد داشت. رفیق علی با اشاره به تجربه دردناک مردم عراق در جریان مداخله و اشغال عراق به این موضوع اشاره کرد که هرگونه مداخله و درگیری نظامی به مبارزه مردم ایران برای دستیابی به حقوقشان لطمه خواهد زد. رفیق علی همچنین تاکید کرد که در مبارزه بر ضد خطر جنگ نباید به مبارزه مهم مردم ایران برای حقوق و آزادی های دموکراتیک بی توجه بود
رفیق حسن حمدون، نمایندهٔ حزب کمونیست لبنان، در سخنان خود به توطئههای آمریکا و نیروهای متحد آن علیه صلح در منطقه و از جمله خطر حملهٔ نظامی به ایران اشاره کرد و ضرورت بسیج جنبش صلح در همهٔ کشورهای جهان برای مقابله با شروع جنگی جدید در خلیج فارس را امری فوری و مبرم دانست. او تأکید کرد که حملهٔ نظامی آمریکا و متحدان آن به ایران تحت هر شرایطی که صورت بگیرد، به بحرانی خطرناک و همهجانبه در منطقهٔ خاورمیانه دامن خواهد زد و صلح جهانی را به طور جدّی به مخاطره خواهد انداخت.
در بخش پایانی این بحث و تبادل نظر گروهی، حزبهای کمونیست و کارگری شرکتکننده فراخوان زیر را در مورد ضرورت بسیج جنبش جهانی صلح به تصویب رساندند.
نه به تحریمهای اقتصادی و تهدید به جنگ
نمایندگان شماری از حزبهای کمونیست و کارگری از آسیا، اروپا، و خاورمیانه که در جشنوارهٔ اومانیته، در روز ۱۵ ستامبر ۲۰۱۹، در گفتوگویی گروهی دربارهٔ تشدید تنشها و خطر برخورد [نظامی] در خلیج فارس شرکت داشتند، اعلام میکنند:
میزان خطرناک نظامیگری در خلیج فارس و شدّت یافتن تنشهای دیپلماتیک بین ایالات متحد آمریکا و جمهوری اسلامی ایران مایهٔ نگرانی جدّی مردم در کشورهای ما و به طور کلی در افکار عمومی جهان شده است. به باور ما، این احتمال و امکان وجود دارد که جنگ اقتصادی و تحریمهای گستردهٔ اعمال شده توسط دولت ترامپ بر ایران به برخورد نظامی بینجامد و جنگ منطقهیی ویرانگری را شعلهور کند.
حزبهای ما تصمیم دولت ترامپ به خروج یکجانبه و توجیهناپذیر از توافق ۲۰۱۵ برجام را تقبیح و محکوم میکنند. هدف آمریکا از این اقدام، تعضیف این توافق مهم بینالمللی بود که پس از گفتوگوهایی دشوار و پیچیده به نتیجه رسید، و شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز آن را تأیید کرد و پذیرفت. علاوه بر این، دولت آمریکا فکر “تغییر رژیم” در ایران را نیز به میان کشیده و مطرح کرده است. ما هرگونه مداخله در امور داخلی ایران و در مبارزهٔ ملّت ایران در راه دموکراسی و حقوق بشر را بهشدّت محکوم میکنیم.
حزبهایی که نمایندگان آنها در این گفتوگوی گروهی شرکت داشتند، تحریمهای اقتصادی ویرانگر آمریکا را محکوم میکنند؛ این تحریمها به مردم عادی ایران آسیب میرسانند که در عین حال از سرکوب آزادیها و حقوق دموکراتیک رنج میبرند. پیامدهای اقدامهای تجاوزکارانهٔ دولت آمریکا که به منظور تأمین و تضمین سلطهٔ بیرقیب امپریالیسم آمریکا بر ایران، خلیج فارس، و خاورمیانه طراحی شده است، سبب تضعیف پیکار مردم ایران برای دستیابی به حقوق دموکراتیک، آزادی، و عدالت اجتماعی، و مبارزه با سیاستهای رژیم ولایی حاکم بر ایران شده است.
ما معتقدیم که همهٔ طرفهای درگیر در مناقشهٔ کنونی در خلیج فارس باید همهٔ تلاش خود را برای باز نگه داشتن مجراهای دیپلماتیک به منظور آغاز هرچه زودترِ گفتوگوهای مؤثر به کار بندند، تا صلح حفظ شود و امکان رودررویی نظامی از بین برده شود.
ما به تحریمهای اقتصادی “نه” میگوییم؛ ما به جنگ با ایران “نه” میگوییم. ما از پیکار مردم ایران در راه صلح، حاکمیت ملّی، آزادیهای دموکراتیک، و عدالت اجتماعی حمایت میکنیم.
حزب کمونیست بریتانیا
حزب ترقیخواه زحمتکشان قبرس (آکل)
حزب کمونیست فرانسه
حزب کمونیست هند
حزب کمونیست عراق
حزب کمونیست لبنان
حزب تودهٔ ایران
حمایت مهمترین اتحادیه کارگری فرانسه «سژت» (CGT) از اعتراضات کارگران در ایران
«سژت»
(CGT) یا «کنفدراسیون عمومی کارگران»، مهمترین و قدیمیترین اتحادیه
کارگران فرانسه، در بیانیهای حمایت خود را از مبارزه کارگران ایرانی اعلام
کرد.
متن این بیانیه به این شرح است:
«از سال ۲۰۱۱ تا کنون، مجموعهای از اتحادیههای کارگران فرانسوی از
مبارزات کارگران و اصناف و اتحادیههای کارگری در ایران پشتیبانی کردهاند.
این مجموعه، از اصناف کارگری فرانسوی شامل “سژت”( CGTیا کنفدراسیون
عمومی کارگران)، ” سافدت” (CFDT یا کنفدراسیون دموکراتیک کارگران
فرانسه)، «اف اس او»(FSU یا سندیکای معلمان فرانسه)، «اس او د»( SUDیا
اتحادیههای متحد دموکراتیک) و«او ان اس آ»( UNSAیا اتحادیه سراسری
سندیکاهای مستقل) تشکیل میشود.
این مجموعه، شرایط کارگران ایرانی را از طریق فعالان کارگری مقیم ایران و
فعالان ایرانیالاصل مقیم فرانسه از نزدیک زیر نظر دارد. مجموعه ما در
تلاش است که با همکاری با رهبران ایران و سازمانهای بینالمللی، از آزادی
اتحادیهها، حقوق کارگران و حقوق انسانی آنها پاسداری کند. در همین
راستا، نامههایی به رهبر جمهوری اسلامی ایران و همچنین رییسجمهوری ایران
فرستاده شده است. تظاهرات ما معمولا در مقابل سفارت ایران در پاریس برگزار
میشود و جلسههایی عمومی نیز در شورای کارگران پاریس با حضور فعالان
کارگری ایرانی داشتهایم. مجموعه ما پشتیبان و حامی جنبش کارگری در ایران
است؛ جنبشی که مستقل از دولت حاکم و سرمایهداران حاکم آن کشور است. فعالان
کارگری ایران در شرایطی سخت و اغلب ظالمانه و سرکوبگر زجر میکشند اما
کماکان در جهت احقاق خواستهای اقتصادی و اجتماعی کارگران تلاش میکنند؛
کارگرانی که بعضی از آنها ماهها است دستمزد خود را دریافت نکردهاند.
مجموعه ما به فعالان کارگری ایرانی کمک میکند تا بتوانند در کنفرانس«آی ال
او»(ILO یا سازمان بینالمللی کار) شرکت و خواستههای خود را در آن مجمع
بیان کنند. اجرای معاهدات بینالمللی در زمینه حقوق کار در ایران، بهویژه
آزادی اتحادیهها و تشکلهای کارگری، حق مذاکره گروهی با کارفرمایان و حق
برگزاری اعتصاب از مهمترین خواستههای آنها است. ما همچنین کارزارهای
همبستگی با کارگران ایرانی با همکاری و مشارکت دیگر اتحادیههای کارگری در
اروپا را نیز تشکیل دادهایم و تشکیل خواهیم داد.»
نامه ۴ نفر از زندانیان سیاسی زن از زندان اوین
مرضیه امیری، ندا ناجی، ساناز اللهیاری و عسل محمدی در نامهای از
زندان اوین خطاب به فعالان و جامعه مدنی نوشتند: هرچند تاکنون جز
بیعدالتی نصیبمان نشده، هرچند در بازداشتهای «موقت» طولانی به سر
میبریم، هرچند احتمال اجرای احکام ناعادلانه و سنگین از جان و روانمان
میکاهد، اما شوق به زندگی، میل به آزادی، و شعف دوباره زیستن در کنار
عزیزانمان امیدبخش لحظههای ماست.
متن کامل نامه: تأمین نان، امروز به بزرگترین دغدغهی مزدبگیران
بدل شده است. تعمیق انبان مفسدان اقتصادی، اختلاسگران و طراران اقتصادی
از یک سو و تحریمهای ضدانسانی زورمندانِ اقتصاد جهانی از سوی دیگر سفرهی
زحمتکشان را بیش از پیش کوچک کرده است. فرودستان جامعه در جدالی نابرابر
برای کسب و حفظ کار و همچنین برای دریافت دستمزد معوق، سعی میکنند از
اندکداشتههایشان در برابر صاحبان قدرت و ثروت، محافظت کنند. اعتراضات
کارگران هفتتپه نمونهای از این جدال بود که بر پایهی مطالبات بهحق
کارگران شکل گرفت؛ اعتراضاتی که پژواک خواستههای صنفی جامعه و گریز از درد
بود. آنها نسبت به وضعیتی معترض بودند که با شدت و ضعف متفاوت، زندگی
تمامی مزدبگیران ازجمله ما را به بنبست اقتصادی کشانده. ما نیز بهعنوان
بخشی از جامعه که متأثر از این شرایط اقتصادی بودیم خواستههای به حق
کارگران را خواستههای خود میدانستیم و از آنها حمایت کردیم.
اما برخوردی که نیروهای امنیتی با بهانهی ضد «امنیت ملی» بودن
اعتراضات کارگران، با کارگران و با حامیان کارگران کرد، شدیدتر از حد سابق
بود. برخوردی که منجر شد به بازداشتهای طولانیمدت (به عنوان مثال از
بازداشت موقت ساناز اللهیاری و امیرحسین محمدیفر بیش از هشت ماه میگذرد)،
تحمل سلولهای انفرادی حتی بعد از انجام مراحل بازجویی، انتقال
خواهرانمان، عاطفه رنگریز و سپیده قلیان، به زندان قرچک (بهعنوان تنبیه
بیشتر یا تبعید)، تعیین وثیقههای سنگین دو میلیاردی و اجرایی نکردن آن و
دست آخر صدور احکام سنگین.
شعبهی ۲۸ دادگاه انقلاب در یک روند کاملاً ناعادلانه بدون کوچکترین
توجهی به دفاعیات ما و وکلایمان، صرفاً با تکیه بر توصیههای ضابطین
پرونده، احکام سنگین و کمسابقه از ده سال و نیم تا هجده سال صادر کرد و در
این میان، ندا ناجی، دیگر بازداشتی روز کارگر، منتظر برگزاری دادگاه است و
در بلاتکلیفی به سر میبرد. زندانیشدنمان و این احکام، در یک لحظه هر
آن چیزی را در آستانهی فروپاشی قرار داد که برای به دست آوردنش به درازای
عمرمان تلاش کرده بودیم؛ عشقهایی که به فراق انجامید، تحصیلاتی که ناتمام
ماند و سرپناهها و شغلهایی که از دست رفت، جسمهایی که تحلیل رفت… و بعد
رد اشک مادران منتظر عدالت، همراه لحظههایمان شد. اما آنچه این رنج را
دوچندان میکند دیدن تبعیض عریانی است که در مواجهه با برخی مفسدان اقتصادی
و رانتخواران در نسبت با پروندهی فعالان اجتماعی، کارگری و
روزنامهنگاران در پیش گرفته شده است؛ تبعیضی که فرد را چنان ناامید از
برقراری عدالت میسازد که در مقابل عدالتخانه ناگزیر به قمار با جان خود
میشود.
هرچند تاکنون جز بیعدالتی نصیبمان نشده، هرچند در بازداشتهای «موقت»
طولانی به سر میبریم، هرچند احتمال اجرای احکام ناعادلانه و سنگین از جان و
روانمان میکاهد، اما شوق به زندگی، میل به آزادی، و شعف دوباره زیستن در
کنار عزیزانمان امیدبخش لحظههای ماست؛ چونان خواهران و برادران
برابریطلبمان که سالها، روزهای تاریک حبس را با همین امید سپری کرده و
میکنند.
صدای دادخواهی شما از قوه قضاییه، واکنشهای بسیاری را برانگیخت، ازجمله
واکنش رئیس این قوه مبنی بر رسیدگی منصفانه به احکام صادره از شعبهی ۲۸.
صدای حقخواهیتان روزنهای از امید را نه فقط در دل ما بلکه برای تمام
کسانی گشود که به ناحق دربندند. تسکین ما، تداوم صدایی است که به دادخواهی
از بطن جامعه برخاسته و امیدواریم که شنیدن این صدا از سوی متولیان قضایی
منجر به اجرای عدالت انسانی شود. دلگرمیم به صداقت تلاشهای شما برای آزادی
بیقید و شرطمان.