اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
دوشنبه  ۲۰ خرداد ۱٣۹٨ –  ۱۰ ژوئن ۲۰۱۹

تجمع کارگران و کارکنان پتروشیمی لردگان 
روز گذشته، شماری از کارگران و کارکنان پتروشیمی لردگان در اعتراض به تعدیل نیروی این مجموعه دست به تجمع زدند. به گفته فرماندار شهرستان لردگان “از مجموع ۲ هزار و ۱۶۰ نیرویی که از مراحل اولیه ساخت این واحد فعال بودند تاکنون یک هزار و ۶۰۰ نفر تعدیل شدند”. 

برهان حسین پور آقایی، فرماندار شهرستان لردگان، با اشاره به تجمع روز گذشته مدعی شد: “این افراد خواستار جذب در پتروشیمی و جلوگیری از تعدیل نیرو هستند”. 

فرماندار شهرستان لردگان مدعی شد: “از سال گذشته با توجه به اتمام برخی فعالیت‌های ساخت و ساز این کارخانه تعدادی از نیروها در مراحل مختلف تعدیل شدند و این تعدیل همچنان ادامه دارد”. 

وی گفت: “از مجموع ۲ هزار و ۱۶۰ نیرویی که از مراحل اولیه ساخت این واحد فعال بودند تاکنون یک هزار و ۶۰۰ نفر تعدیل شدند”. 

فرماندار شهرستان لردگان گفت: “تعدادی از تجمع کنندگان نیز خواستار جذب ۱۰۰ درصدی نیروهای بومی فلارد بودند”. 

شرکت پتروشیمی لردگان یکی از ۱۰ شرکت پتروشیمی کشور است که در سال ۱۳۸۷ عملیات ساخت آن در بخش فلارد شهرستان لردگان در زمینی به مساحت ۳۰۰ هکتار و در ۲۱۵ کیلومتری مرکز استان آغاز است. 

لردگان در ۱۶۰ کیلومتری شهرکرد مرکز استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد. 
  
اعتصاب در عسلویه! 
در فاز ١٤ شرکت های زیرمجموعه ی کارفرما ایدرو.آی پیما هنوز عیدی و حقوق اسفند پرداخت نشده و به همین دلیل کارگران اعتصاب کردند. با این اعتصاب شرکت تناوب ۵۰درصد حقوق اسفند را به کارگران پرداخت کرده است. 

به مدیریت این شرکت ها حقوق ماهانه اشن به موقع پرداخت می شود و وقتی به کارگران میرسند می گویند کشور تحریم و بی پول است. 

امروز یکی از کارگران در هنگام اعتصاب به رییس کارگاه گفت: خانواده هایمان در حال از هم پاشیده گی است این چه مسلمانی است که کار کنیم ولی پولمان را ندهید…. 
اعتصاب شرکت های آی جی سی، احداث، تناوب، پایندان و کلن فاز ١٤ را در بر خواهد گرفت. 

معوقات مزدی کارگران کارخانه سیمان کارون در مسجد سلیمان 
کارگران کارخانه سیمان کارون در شهرستان مسجد سلیمان از عدم پرداخت معوقات مزدی ۴ الی ۷ ماهه خود خبر دادند. 

به گزارش ایلنا، منابع کارگری در کارخانه سیمان کارون گفتند: “این واحد صنعتی حدود ۳۸۰ کارگر رسمی قراردادی و روزمزد دارد که در این میان؛ کارگران رسمی و قراردادی معادل ۴ ماه مزد معوقه و کارگران روزمزدی حدود ۷ ماه مطالبات مزدی پرداخت نشده، طلبکارند”. 

رئیس اداره تعاون کار و رفاه اجتماعی شهرستان مسجد سلیمان ضمن تایید ۴ ماه معوقات مزدی کارگران سیمان کارون گفت: “معوقات مزدی کارگران مربوط به سال جاری نیست بلکه این مطالبات در طول سنوات گذشته ایجاد شده است”. 

منابع کارگری در کارخانه سیمان کارون گفتند: “این واحد صنعتی حدود ۳۸۰ کارگر رسمی قراردادی و روزمزد دارد که در این میان؛ کارگران رسمی و قراردادی معادل ۴ ماه مزد معوقه و کارگران روزمزدی حدود ۷ ماه مطالبات مزدی پرداخت نشده، طلبکارند”. 

این کارگران اظهار داشتند: “در میان کارگران روزمزد، کارگرانی هستند که معوقات مزدی آنها به ۱۷ ماه می‌رسد. در عین حال حدود ۴۰ نفر از همکاران‌مان که از دی ماه سال گذشته بازنشسته شده‌اند هنوز نتوانسته‌اند مطالبات سنواتی خود را از کارفرما دریافت کنند”. 

کارگران کارخانه سیمان کارون درباره سایر مشکلات صنفی خود گفتند: “غیر از بحث تاخیری که در پرداخت معوقات مزدی کارگران وجود دارد چندین ماه حق بیمه کارگران که مربوط به سالهای گذشته می‌شود به تامین اجتماعی پرداخت نشده است. به همین دلیل در سوابق بیمه‌ای کارگران این کارخانه مشکلاتی ایجاد شده است”. 

به گفته آنها، علاوه بر تاخیر در پرداخت مطالبه مزدی و بیمه‌ای کارگران، ۴ نفر از کارگران رسمی و قرادادی کارخانه به اتهام رهبری تجمعات دو سال گذشته کارگران کارخانه مرتبا به مراجع قضایی احضار می‌شوند که این موضوع باعث ایجاد تنش در میان کارگران این واحد صنعتی شده است. 

«غلام حسین پوریانفر» رئیس اداره تعاون کار و رفاه اجتماعی شهرستان مسجد سلیمان ضمن تایید ۴ ماه معوقات مزدی کارگران این واحد تولیدی مدعی شد: “معوقات مزدی کارگران مربوط به سال جاری نیست بلکه این مطالبات در طول سنوات گذشته ایجاد شده است”. 

او با بیان اینکه کارگران این کارخانه هر ماه حقوق می‌گیرند، در ادامه افزود: “برای کارگران این کارخانه در سال ۹۶ یک خلاء و فاصله مزدی ایجاد شد که کارفرما می‌توانست آن را با پرداخت دوماه حقوق به کارگران جبران کند که هنوز انجام نداده است”. 

رییس اداره کار شهرستان مسجد سلیمان در خاتمه از پیگیری مطالبات کارگران و وضعیت کارخانه سیمان کارون خبر داد و گفت: “در خصوص پیگیری وضعیت کارگران احضار شده این واحد تولیدی به محض رسیدن به نتیجه قابل توجه آن را اعلام خواهیم کرد”. 

چهار تن از کارگران سیمان کارون به دادگاه احضار شدند 
چهار تن از کارگران شاغل در کارخانه سیمان کارون به شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری مسجد سلیمان احضار شدند. گفته می شود که احضار این کارگران در پی اعتراض مدیران این کارخانه به رای دادگاه مبنی بر برائت آنها در جریان پرونده اعتصابات سال ۹۵ صورت گرفته است. 

به گزارش عصر جنوب، چهار تن از کارگران شاغل در کارخانه سیمان کارون به شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری مسجد سلیمان احضار شدند. 
هویت این کارگران “فرشاد خدادادیان، خرم آقابیگی، پیمان سلیمانی و امین حاتمی” احراز شده است. 

بر اساس این گزارش به نقل از منابع محلی، احضار این کارگران در پی اعتراض مدیران کارخانه سیمان کارون به رای دادگاه مبنی بر برائت آنها در جریان پرونده اعتصابات سال ۹۵ این کارخانه صورت گرفته است. 

لازم به یادآوری است که پیشتر نیز در سال ۹۶، چهار تن دیگر از کارگران معترض کارخانه سیمان کارون با شکایت کارفرما به پاسگاه شهر گلگیر احضار شده بودند. 

گفتنی است که دلیل احضار آنها نیز شرکت در سلسله تجمعات صنفی بود که در زمستان ۹۵ برگزار شده بود. 

رسول طالب مقدم به دادگاه انقلاب احضار شد 
رسول طالب مقدم، از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه طی روز جاری با دریافت ابلاغیه ای به شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران احضار شد. بر اساس این ابلاغیه وی باید تا روز دوشنبه هفته جاری در شعبه تعیین شده حضور پیدا کند. آقای طالب مقدم در جریان تجمع روز جهانی کارگر در مقابل ساختمان مجلس به همراه ده‌ها تن دیگر بازداشت و پس از چند روز با تودیع قرار آزاد شده بود. 

به گزارش سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، امروز شنبه ۱۸ خردادماه ۱۳۹۸، رسول طالب مقدم، از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد با دریافت ابلاغیه‌ای به دادگاه انقلاب تهران احضار شد. 

بر اساس این ابلاغیه رسول طالب مقدم باید تا روز دوشنبه ۲۰ خردادماه در محل شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران حضور یابد. 

لازم به یادآوری است که این عضو سندیکای کارگران شرکت واحد در تاریخ ۱۱ اردیبهشت‌ماه همزمان با روز جهانی کارگر در جریان تجمع اعتراضی کارگران در مقابل مجلس شورای اسلامی بازداشت شده بود. 

وی نهایتا در تاریخ ۲۱ اردیبهشت‌ماه با تودیع قرار وثیقه ۲۵۰ میلیون تومانی و کفالت ۳۰ میلیون تومانی از بند وزارت اطلاعات در زندان اوین موسوم به بند ۲۰۹ آزاد شده بود. 

لازم به یادآوری است که روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۸، همزمان با روز جهانی کارگر، ده‌ها تن از شرکت کنندگان در تجمع اعتراضی در مقابل ساختمان مجلس در پی ورود نیروهای امنیتی و به خشونت کشیده شدن این تجمع بازداشت شدند. 

علیرغم آزادی تعدادی از بازداشت شدگان، تعدادی دیگر از جمله مرضیه امیری، کیوان صمیمی، عاطفه رنگریز ندا ناجی کماکان تحت بازداشت هستند. 

معوقات مزدی کارگران شهرداری محمدیه 
عضو شورای شهر محمدیه در استان قزوین از عدم پرداخت سه ماه حقوق و عیدی پایان سال کارگران شهرداری این شهر خبر داد. 

به گزارش رکنا، روز ۱۸ خرداد ۹۸ عضو شورای اسلامی شهر محمدیه گفت: “بیش از ۱۰۰ نفر از کارگران شهرداری محمدیه در حوزه جمع آوری زباله و رفت و روب و نیز بخشی از کارگران حوزه فضای سبز، به دلیل عدم پرداخت صورت وضعیت پیمانکاران، سه ماه حقوق معوقه دارند و عیدی پایان سال آنها در سال ۹۷ هم پرداخت نشده است”. 

امید منفرد گفت: “بیش از یک ماه از قول شهردار محمدیه مبنی بر پرداخت معوقات پرسنل خدمات شهری و پیمانکار گذشته اما هنوز این قول شهردار، عملی نشده است”. 

منفرد اظهار کرد: “بیش از ۱۰۰ نفر از کارگران زحمتکش شهرداری محمدیه در حوزه جمع آوری زباله و رفت و روب و نیز بخشی از کارگران حوزه فضای سبز، به دلیل عدم پرداخت صورت وضعیت پیمانکاران، سه ماه حقوق معوقه دارند و عیدی پایان سال آنها در سال ۹۷ هم پرداخت نشده است”. 

وی افزود: “در مراسمی که در روز کارگر امسال با حضور اعضای شورای شهر و شهردار این شهر برگزار شد، شهردار به کارگران قول مساعد داد که تا بیستم اردیبهشت ماه تمام معوقات کارگران و پیمانکار پرداخت می‌شود”. 

عضو شورای اسلامی شهر محمدیه ادامه داد: “بیش از یک ماه از قول شهردار محمدیه گذشته، اما هیچ اتفاقی رقم نخورده و این قول شهردار عملی نشده است”. 

منفرد اضافه کرد: “بیشتر پیمانکاران، مبالغ زیادی از شهرداری محمدیه طلب دارند؛ این در حالی است که کارگران منتظر پرداخت حقوق معوقه و عیدی خود هستند چرا که سفره‌های آنها خالی است و درآمد بسیار کمی دارند که باید در اسرع وقت پرداخت شود”. 

وی خاطرنشان کرد: “همانگونه که شهردار محمدیه از نیروهای خدوم شهرداری توقع خدمات‌رسانی مناسب و مطلوب به شهروندان را دارد پرسنل خدمات شهری هم از شهردار انتظار پرداخت معوقات و عیدی خود را دارند”. 

این عضو شورای شهر محمدیه بیان کرد: “اگر شهردار یک ماه حقوق خود را دریافت نکند و مانند کارگران، صدایش به جایی نرسد آیا می‌تواند شرایط موجود اقتصادی را تحمل کند”. 

منفرد افزود: “پرسنل خدمات شهرداری با پیمانکار طرف حساب هستند و کار اصلی شهر را کارگران انجام می‌دهند؛ اگر یک روز کار نکنند شهر با مشکل مواجه می‌شود”. 

عضو شورای اسلامی شهر محمدیه در پایان با ابراز گلایه از عدم پرداخت حقوق کارگران شهرداری از جمله پاکبانان، نیروهای فضای سبز و… تاکید کرد در شرایط سخت معیشتی این روزها،هیچ عذری بابت تاخیر در پرداخت حقوق این نیروهای پرتلاش، پذیرفته نیست و این دغدغه باید سریعا برطرف شود. 

مُحمدیه شهری، در بخش محمدیه شهرستان البرز در استان قزوین است. 

اعتراض کارکنان پیمانکاری حفاری شمال به عدم پرداخت حقوق 
جمعی از کارکنان پیمانکاری حفاری شمال از پرداخت نشدن ۲ ماهه حقوق خود خبر دادند. 
این کارکنان می‌گویند هنوز تکلیف مطالبات ۲ ماه گذشته آن ها مشخص نیست. 

کارکنان پیمانکاری این شرکت همچنین گفته اند ادامه این روند باعث خواهد شد تا برند شرکت حفاری شمال دچار مشکل شود و این شرکت به مرز نابودی برود.

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
يکشنبه  ۱۹ خرداد ۱٣۹٨ –  ۹ ژوئن ۲۰۱۹

 
افزایش قابل‌توجه قیمت اقلام غذایی پرمصرف خانوارهای کم‌بضاعت ایرانی، مهم‌ترین نکته‌ای است که از جدیدترین آمارهای اعلامی مرکز آمار ایران قابل استنباط است. با مقایسه داده‌های منتشرشده توسط مرکز آمار می‌توان دریافت اقلامی مانند پیاز، سیب‌زمینی، گوجه و رب گوجه‌فرنگی که سال‌ها به دلیل ارزان‌قیمت‌بودن در پخت غذاهای ارزان‌قیمت خانوارهای کمتر برخوردار استفاده می‌شدند، در یک سال گذشته افزایش قیمت بیشتری نسبت به دیگر اقلام مصرفی خانوارهای ایرانی پیدا کرده‌اند؛ نکته‌ای که به معنی افزایش فشار بر این اقشار در بخش خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات است. 

آخرین آمارهای منتشرشده توسط مرکز آمار ایران، حکایت از تورم بالا دارد. طبق این آمارها، تورم نقطه‌به‌نقطه خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها در کل کشور در ماه اردیبهشت به 82.6 درصد رسیده و نرخ تورم 12ماهه خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها برای کل کشور نیز در این ماه 51.2 درصد بوده است. در میان استان‌های مختلف کشور نیز برخی استان‌ها مانند بوشهر و چهارمحال‌وبختیاری به‌ترتیب با تورم 103 و 90 درصدی نقطه‌ای اقلام خوراکی و آشامیدنی در ماه اردیبهشت در صدر استان‌های پرتورم کشور قرار دارند. از نظر تورم 12ماهه اقلام خوراکی و آشامیدنی نیز استان بوشهر با 61.5 درصد در صدر استان‌های پرتورم کشور است و استان زنجان نیز با 42.8 درصد کمترین تورم 12ماهه اقلام خوراکی و آشامیدنی در کشور را تجربه کرده است. 

با نگاهی مقایسه‌ای به تورم خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها در خانواده‌های شهری نیز می‌توان دریافت که کمترین فشار در مقایسه با دیگر استان‌ها در یک سال گذشته از نظر تورم خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها به خانواده‌های شهری استان زنجان (با نرخ 43.4 درصد) وارد شده و خانواده‌های شهری استان بوشهر نیز با تورم 64.6 درصدی بیشترین فشار را در یک سال گذشته در این بخش دریافت کرده‌اند. در مقایسه با دیگر استان‌ها نیز می‌توان گفت خانوارهای استان‌های مازندران، کرمان، سمنان و قزوین نسبت به دیگر استان‌ها فشار کمتری را در زمینه افزایش قیمت خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها تحمل کرده‌اند.

افزایش فشار به فقرا

در میان اقلام غذایی مورد بررسی مرکز آمار، افزایش قیمت اقلام غذایی پرمصرف خانوارهای کمتر‌برخوردار ایرانی مورد توجه است. با نگاه به این آمارها می‌توان دریافت بیشترین افزایش قیمت میان اقلام غذایی در ماه اردیبهشت مربوط به قیمت پیاز با افزایش 306 درصدی نسبت به اردیبهشت سال گذشته است. پس از پیاز نیز رب گوجه‌فرنگی و سیب‌زمینی بیشترین افزایش قیمت را در میان اقلام غذایی داشته‌اند و به‌ترتیب 247 و 241 درصد نسبت به اردیبهشت سال گذشته گران شده‌اند.
گوجه‌فرنگی نیز با افزایش 187 درصدی قیمت در رتبه بعدی قرار دارد تا این چند قلم پرمصرف در غذاهای ارزان‌قیمت سفره ایرانی‌ها بیشترین افزایش قیمت را در میان اقلام غذایی تجربه کرده باشند. سیب، شکر، گوشت گاو و گوسفند و خیار نیز دیگر اقلام مورد بررسی هستند که افزایش قیمت بیشتر از صددرصد را نسبت به سال گذشته تجربه کرده‌اند. 

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
يکشنبه  ۱۹ خرداد ۱٣۹٨ –  ۹ ژوئن ۲۰۱۹

محمد مقیسه؛ قاضی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب: «شماها نفس کشیدنتان حرام است. الهی دست‌هاتون بشکنه. باروت باید ریخت در دهانتان و منفجرتان کرد. قلم‌هایتان را باید شکست».
(۱۲خرداد ۹۸،دادگاه یک خبرنگار)

پس از گذشت ۲۲ روز از تجمع شماری ازاعضای کانون نویسندگان ایران روبروی دادگاه انقلاب، در اعتراض به صدور مجموعاً ۱۸ سال حکم حبس برای سه نویسنده و عضو هیئت دبیران سابق و فعلی کانون: رضاخندان (مهابادی)، بکتاش آبتین و کیوان باژن امواج بازداشت، محاکمه و فشار بر نویسندگان و روزنامه‌نگاران ابعاد گسترده تری یافته است.عوامل تهدید و سرکوب، ارعاب و حمله به آزادی بیان، حیات و هستی ِ نویسندگان و فعالان ِ عرصه‌های گوناگون را هدف گرفته اند و از گوشه و کنار مملکت اخبار بازداشت‌های پی‌د‌ر‌پی با اتهام‌های نام‌آشنا و گاه ابداعی می‌رسد.

تشدید فشار در هفته‌ای که گذشت

امیرسالار داودی، وکیل دادگستری در تاریخ ۱۱ خرداد ماه در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به ۳۰ سال زندان، ۱۱۱ ضربه شلاق، شش میلیون تومان جریمه نقدی و دو سال محرومیت از کلیه حقوق اجتماعی محکوم شد. ۱۵ سال از این حکم به دلیل تشکیل کانال تلگرامی با نام «بدون روتوش» است. مصاحبه با رسانه‌های برون مرزی از دیگر مصادیق “جرم”‌های او است. بر اساس ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی حکم ۱۵ سال زندان درباره ی او اجرا خواهد شد. 
این وکیل دادگستری که وکالت شماری از زندانیان سیاسی و عقیدتی از جمله بهاییان را بر عهده داشته، از ۲۹ آبان ۹۷ با مراجعه ضابطین دادگستری به دفتر کارش بازداشت و به زندان اوین منتقل شده است.

حسین جنتی، شاعر روز شنبه۱۱خرداد به اطلاعات سپاه ورامین احضار و پس از مراجعه، تحت نظر به دادسرای اصفهان فرستاده شد. بازپرس شعبه سیزده شهر اصفهان به اتّهام تبلیغ علیه نظام، حکم به بازداشت موقت او داده و وی هم‌اکنون در زندان مرکزی اصفهان دربند است. شاکی این پرونده اطلاعات سپاهِ اصفهان و دلیل بازداشت او به نوشته‌ی برخی رسانه‌ها شعرهای انتقادی‌اش است.

مسعود کاظمی روزنامه‌نگار و سردبیر سابق ماهنامه صدای پارسی نیز روز ۱۲ خرداد در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به اتهام توهین به رهبری دو سال، توهین به مقامات دیگر شش ماه و برای نشر اکاذیب حکم دو سال حبس را دریافت کرده و درمجموع به چهار سال و شش ماه زندان و دو سال محرومیت از فعالیت‌های مطبوعاتی محکوم‌شده است.

به گفته‌ی علی مجتهدزاده وکیل کاظمی: قاضی دادگاه، محمد مقیسه بدون اینکه به وکیل و موکل اجازه ی دفاع دهد، در طول جلسه دادگاه به مسعود کاظمی توهین و نفرین‌هایی از این قبیل کرده است: «شماها نفس کشیدنتان حرام است. الهی دست‌هاتون بشکنه. باروت باید ریخت در دهانتان و منفجرتان کرد. قلم‌هایتان را باید شکست». و پس‌ازآن قرار کفالت ۱۰۰ میلیون تومانی او را به‌قرار وثیقه سنگین یک میلیارد تومانی افزایش داده است. مسعود کاظمی به علت ناتوانی از تهیه وثیقه از همان دادگاه انقلاب به زندان اوین منتقل و تاکنون در آنجا به سر می‌برد.

رحیم غلامی، شاعر، نویسنده و فعال اهل اردبیل روز دوشنبه ۱۳ خرداد جهت ارائه دفاعیات خود در شعبه اول دادگاه عمومی و انقلاب اردبیل حاضر و توسط قاضی خدادادی تفهیم اتهام شد
به گزارش برخی رسانه‌ها ریاست دادگاه اتهامات آقای غلامی را «عضویت در تشکیلات گاماج، توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام از طریق انتشار مطالب غیر واقع در جلسات و فضای مجازی» عنوان کرده که اتهام عضویت در تشکیلات گاماج به تازگی به پرونده وی اضافه شده و غلامی آن را “سناریوی جدید اداره اطلاعات اردبیل” خوانده است.

رحیم غلامی پیش‌تر در نیمه‌ی اسفند ۹۷ توسط نیروهای امنیتی در شهر اردبیل بازداشت و کتاب‌ها و کامپیوتر شخصی او به همراه نوشته‌هایش ازجمله «فرهنگ لغات زبان ترکی» که در حال نگارش آن بوده توقیف شد. وی سپس با وثیقه پنجاه میلیون تومانی موقتا آزاد شد.
غلامی چند کتاب به زبان ترکی در زمینه شعر و ادبیات محلی منطقه آذربایجان نوشته و منتشر کرده و به روزنامه‌نگاری و همکاری با نشریات ترک‌زبان اشتغال داشته است.

روز ۱۴ خرداد قرار بازداشت کیوان صمیمی، سردبیر مجله ایران فردا و از بازداشت‌شدگان تجمع روز جهانی کارگر نیز تمدیدشد. وی در تاریخ ۱۱ اردیبهشت به همراه حدود ۳۰ نفر از صدها تجمع‌کننده‌ی روز جهانی کارگر در مقابل ساختمان مجلس اسلامی، بازداشت و هم‌اکنون دربند ۲۰۹ زندان اوین به سر می‌برد.
تعدادی دیگری از این بازداشت‌شدگان ازجمله مرضیه امیری، کیوان صمیمی، عاطفه رنگریز و ندا ناجی کماکان تحت بازداشت هستند و عاطفه رنگریز، ندا ناجی و مرضیه اکبری با تمدید قرار بازداشت ۱۲ روزه مواجه شده اند.

دفاع از حق دمکراتیک و قانونی

رفیق عزیز، بانو سپیده قلیان

پرسش شما «من چه کرده ام»، پاسخی روشن دارد: شما از حق دمکراتیک و قانونی خود دفاع کرده اید که حق دمکراتیک و قانونی مردم میهن ماست برای مبارزه در راه بهتر زیستن.

هنگامی که می نویسید: «از ۲۷ آبان سال گذشته تا به امروز، همه چیز مانند یک کابوسِ غیر واقعی، اما شوربختانه درد‌آور و واقعی بوده است. مگر من چه کرده بودم که نهادهای قضایی و امنیتی حکومت، کمر همت بر نابودی زندگی من بسته‌اند؟»، واقعیتی را عریان می سازید که مضمون تضاد آشتی ناپذیر توده های زحمت و رنج با رژیم دیکتاتوری است که به ابزار اِعمال سیاست خانه برانداز خصوصی سازی زندگی اجتماعی بدل شده است.

شما و مبارزه شرافتمندانه و غرورآمیز شما، سرمایه توده ها و نیرو و تکانه ادامه نبرد آنان است. درود بر شما! دستتان را می بوسیم و در نبردتان شریکیم!

توده ای ها

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
شنبه  ۱٨ خرداد ۱٣۹٨ –  ٨ ژوئن ۲۰۱۹

صبح روز دوشنبه ۱۳ خرداد، مسئول بند در زندان اوین من را برای رساندن خبری احضار کرد. خانم مسئول بند سراسیمه و نگران به من گفت که حامل خبری ناگوار است. با وجود اینکه در ماه‌های اخیر هر روز شنونده‌ اخبار ناگوار بوده‌ام، اما از اینکه این خبر می‌تواند تصادف اعضای خانواده‌ام در مسیر دزفول- تهران برای ملاقات با من باشد، به خود لرزیدم.

دنیای زندان دنیای بی‌خبری است. زندانی در حالی که «هست» در واقع «نیست»، چرا که از آنچه آن‌سوی دیوارهای زندان می‌گذرد، غالباً اطلاع دقیقی ندارد. در نتیجه گاهی حتی خبر خوب هم برای زندانی بد است. خاصه آن که آن روز تلفن زندان هم قطع بود. اما خبری که به زعم مسئول بند، بد بود، تصمیم بر انتقال من از زندان اوین به زندان قرچک ورامین بود. زندانی که عموم زندانیان سابق در آن از وضعیت غیر انسانی و تحمل‌ناپذیر آن سخن گفته‌اند و حتی از دید مسئول زندان هم شکنجه‌گاه و تبعیدگاه است. اما پس از تحمل زندان‌های متعدد، پس از تحمل روزها رنج و بازجویی در انفرادی‌های وزارت اطلاعات و پس از انتقال به زندان اوین، انتقال به قرچک ورامین یک خبر بد نیست.

زندان زندان است و زندانی زندانی! خانم مسئول زندان گفت با تصمیم دادستان و برای تأدیب من را قرچک ورامین منتقل می‌کنند. یعنی دستگاه قضایی و نهادهای بالادستی هم دقیقاً می‌دانند در اینجا چه خبر است: زندانی فاقد هر گونه امکانات اولیه، مملو از فشار و توهین و تحقیر. اکنون که زندانی این تبعیدگاه ضد انسانی هستم، آنچه که از روزهای انتهایی آبان سال گذشته تا امروز بر سرم آمده است را مرور می‌کنم؛ بازداشت غیر انسانی، شکنجه، بهتان، انفرادی، پخش #اعترافات_اجباری، ضرب و شتم و بازداشت خود و اعضای خانواده، زندان، از زندان به زندان، و از زندانی به زندانی دیگر!

از ۲۷ آبان سال گذشته تا به امروز، همه چیز مانند یک کابوسِ غیر واقعی، اما شوربختانه درد‌آور و واقعی بوده است. مگر من چه کرده بودم که نهادهای قضایی و امنیتی حکومت، کمر همت بر نابودی زندگی من بسته‌اند؟ نهاد امنیتی دنبال چند قربانی است تا اعتراضات گسترده‌ کارگران هفت تپه را به گردن آنها بیندازد و به این طریق به روسای خود بگوید که بحران تحت کنترل است. نهادهای امنیتی گویا در خوش‌خدمتی‌ به سرمایه‌داران از هیچ ظلمی به معترضانِ وضع موجود دست نمی‌کشند. اما بحران تحت کنترل نیست حضرات! تجربه‌ جابه‌جایی در چند زندان مختلف من را به این شناخت رساند که وضعیت بحرانی اقتصاد، زاینده‌ فاجعه در زندگی طبقات فرودست شده است.

پس از این‌که اسماعیل بخشی و من از شکنجه گفتیم، برای در هم شکستن ما اعترافات اجباری‌مان را پخش کردند اما ظاهرا این حرکت هم نهادهای امنیتی را راضی نکرد و ما برای بار دوم بازداشت شدیم. حداقل در مورد خودم مطمئن هستم که پس از بازداشت انواع شکنجه را تحمل کرده‌ام. بلاتکلیفی مطلق در بیش از سه ماه بازداشت موقت‌‌ (!)، انتقال از این زندان به آن زندان و تحقیرها و تهدیدها تنها بخشی از این شکنجه‌ها بوده است. ما را شکنجه می‌کنند که قبول کنیم شکنجه نشده‌ایم! اما واقعیت این است که از انتهای آبان سال گذشته تا امروز، هر روز ما شکنجه بوده است.

واقعیت این است که انتقال به زندان قرچک ورامین، تنها موجب تقویت روحیه‌ من شده است، چرا که حافظان وضعیت موجود حتی از تغییر کردن من در زندان اوین ناامید شده‌اند. عاملان و حافظان وضع موجود نمی‌دانند تا وقتی که شکاف‌های عمیق اقتصادی و اجتماعی در پیکر این جامعه باشد، صدای اعتراض خاموش نخواهد شد و با برخوردهای سبعانه‌ با معترضان، نتیجه‌ای عایدشان نمی‌شود. من با تمام ستمی که در حق‌ام روا داشته‌اید همچنان ایستاده‌ام و روزها که بیشتر سپری می‌شود بیشتر بر حقانیت صدا و اعتراضم باور پیدا می‌کنم. مقاومت من در پیوند با مقاومت همه‌ کسانی‌ست که هجمه‌ تهدید و فشار، خم به قامت استوارشان نینداخته و نخواهد انداخت.

«من ایستاده‌ام» چرا که بحران اقتصادی و اجتماعی عمیقی که من را به اعتراض واداشت، هنوز وجود دارد و نه تنها رفع نشده که تشدید نیز شده است.

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
چهارشنبه  ۱۵ خرداد ۱٣۹٨ –  ۵ ژوئن ۲۰۱۹

ائتلاف مشاغل سودان اعلام کرد که در رود نیل جنازه ۴۰ تن از معترضان که در کشتار دوشنبه گذشته در خارطوم به قتل رسیده‌اند کشف شده است. به این ترتیب تعداد کشته‌شدگان در این کشتار به ۱۰۰ نفر رسید. پس از صدور بیانیه هشت کشور اروپایی، ژنرال عبدالفتاح برهان، رئیس شورای انتقالی نظامی خواهان از سر گیری گفت‌وگوها با معترضان شد. ائتلاف مشاغل سودان اما اعلام کرد اعتراض، اعتصاب و نافرمانی مدنی ادامه خواهد یافت.

به گزارش زمانه، شبه‌نظامیان جنداوی با کشتار روز دوشنبه ۳ ژوئن/ ۱۳ خرداد در خارطوم از شورای انتقالی نظامی سلب مشروعیت کردند.
دوشنبه ۳ ژوئن/ ۱۳ خرداد نیروهای نظامی خیابان‌های پیرامون محل تحصن در اطراف وزارت دفاع خارطوم را مسدود کردند و معترضان را به گلوله بستند و چادرها در محل تحصن را نیز به آتش کشیدند. ژنرال عبدالفتاح برهان، رئیس شورای نظامی سودان که در بیانیه سه‌شنبه ۴ ژوئن/ ۱۴ خرداد خود اعلام کرده بود نظامیان، دولت انتقالی را بدون مشارکت معترضان و جامعه مدنی تشکیل می‌دهند، از تصمیم خود برگشت.
به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس ژنرال عبدالفتاح برهان چهارشنبه ۵ ژوئن/ ۱۵ خرداد اعلام کرد که ژنرال‌ها آماده‌اند گفت‌وگوها با معترضان را بدون هیچگونه «محدودیتی» از سر بگیرند. رئیس شورای انتقالی نظامی سودان گفت:
«ما آغوشمان را به روی همه طرف‌های گفت‌وگو باز می‌کنیم به خاطر منافع ملی.»
ژنرال عبدالفتاح برهان در ادامه اطمینان داد که مسئولان کشتار روز دوشنبه بازداشت و محاکمه خواهند شد.
خبرگزاری آسوشیتدپرس می‌نویسد انگیزه ژنرال عبدالفتاح برهان از بازگشت از تصمیم نظامیان برای تشکیل دولت، حتی اگر صادقانه هم باشد کاملاً روشن نیست. محمد یوسف المصطفی، یک سخنگوی ائتلاف مشاغل سودان در گفت‌وگو با خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت:
«این فراخوان را نباید جدی تلقی کرد. برهان و زیردستانش آمران قتل سودانی‌ها هستند و اگر لازم باشد باز هم به کشتار دیگری دست می‌زنند. خودروهای ارتش در خیابان‌های خارطوم در رفت و آمد هستند و [نظامیان] به هر کس که ظنین شوند شلیک می‌کند.»
سخنگوی ائتلاف مشاغل در ادامه سخنانش خاطرنشان کرد که اعتراضات و مقاومت مدنی و اعتصابات در سودان همچنان ادامه خواهد یافت.
شامگاه گذشته و سحرگاه امروز دو محله بحری و بوری در خارطوم صحنه زدو خوردهای خیابانی بین معترضان و نیروهای امنیتی بود. شبه‌نظامیان جنداوی که در کشتار دارفور در سال ۲۰۰۳ هم دست داشتند، برای مقابله با معترضان نیروی واکنش سریع تشکیل داده‌اند. به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس این شبه‌نظامیان در کشتار دوشنبه گذشته و در درگیری‌های شامگاه سه‌شنبه و سحرگاه چهارشنبه در خارطوم دست داشتند. در محله بوری خارطوم شبه‌نظامیان جنداوی صبح چهارشنبه عده‌ای از معترضان را مجدداً به گلوله بستند. از تعداد دقیق کشته‌شدگان و مجروحان اطلاعی در دست نیست. بیمارستان‌ها در محاصره ارتش است.
به درخواست آلمان و بریتانیا شامگاه گذشته شورای امنیت سازمان ملل در یک نشست فوق‌العاده تشکیل جلسه داد. آلمان و بریتانیا پیش‌نویس قطعنامه‌ای مبنی بر محکومیت کشتار معترضان سودانی را آماده کرده بودند. اما چین با حمایت روسیه مانع از تصویب قطعنامه پیشنهادی شد. هشت کشور اروپایی سپس در بیانیه مشترکی کشتار معترضان در سودان را محکوم کردند. بلژیک، بریتانیا، فرانسه، آلمان، ایتالیا و لهستان، هلند و سوئد در این بیانیه اعلام کردند که ارتش نمی‌تواند به تنهایی به گفت‌وگو با معترضان پایان دهد و به طور یک‌جانبه دولت تشکیل دهد و انتخابات برگزار کند

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
پنج‌شنبه  ۹ خرداد ۱٣۹٨ –  ٣۰ می ۲۰۱۹

از : محمد از ایران عنوان : چرا نقش جمهوری اسلامی در ارتباط با موضوع دیده نشده است؟ بیانیه امضا شده کوشش ارزشمندی است ، اما حق مطلب را ادا نکرده است ، چرا نقش جمهوری اسلامی در ارتباط با تشنج فزایی نادیده گرفته شده است.؟ موضوع بسیار ساده است ، جمهوری اسلامی یک پای ماجرایی است که سالیان دراز در ایجاد تشنج ، جنگ منطقه ای ، حمایت از گروه های تحت الحمایه در این جنگ ها ایفای نقش کرده است. اینکه این بیانیه چشم بر همه این موضوعات می بندد امری عادی نیست و نیازمند توضیح است. این نادیده گرفتن نقش جمهوری اسلامی اگر عمدی باشد ،قطعا معنی حمایت از یک طرف در میدان منازعات و طبعا به سود مردم نیست. ۹۰۰۲۰ – تاریخ انتشار : ۱۴ خرداد ۱٣۹٨

 
گروهی از کنشگران جنبش زنان با امضای بیانیه‌ای، تلاش‌های دولت آمریکا و گروه‌های مختلف جنگ‌طلب را برای شروع جنگی دیگر با ایران محکوم کرده و از سازمان ملل متحد و دولت‌های اروپایی و جامعه مدنی جهانی خواسته‌اند تا تمام امکانات خود را به منظور توقف این رژه جنگ‌طلبانه به کار گیرند. آنها در این بیانیه گفته‌اند در حالی‌که تحریم‌ها زندگی شهروندان عادی ایرانی را هدف گرفته است، مسئولان هم به جای تلاش برای رفع فشارها، آزادی و حقوق مدنی‌شان را محدودتر کرده‌اند و فشار بر فعالان جامعه مدنی و سرکوب جنبش‌های اجتماعی افزایش یافته است. امضا‌کنندگان این بیانیه که جمعی از فعالان حقوق زنان، روزنامه‌نگاران، اساتید دانشگاه، فعالان در عرصه هنر و دانشجویان هستند، با تاکید بر این‌که فمینیست‌های ایرانی و جنبش بومی زنان ایران همواره از صلح حمایت و با تحریم‌ها مخالفت کرده‌اند، از جنبش‌ها و سازمانهای جهانی زنان، گروه‌های صلح و سازمان‌های حقوق بشر خواسته‌اند با آنها متحد شوند و علیه جنگ و تحریم سخن بگویند. آنها در این بیانیه بار دیگر مصرانه بر حق تشکل‌یابی پافشاری کرده‌اند تا بتوانند مطالبات خود را به منظور بهبود شرایط جامعه پیگیری، و ظرفیت‌ها و توانایی‌های شهروندان را پیرامون حل مشکلات و معضلات جامعه، سازماندهی کنند.

متن کامل این بیانیه و اسامی امضاکنندگان را در زیر می‌خوانید:

ما، گروهی از کنشگران و همراهان جنبش زنان ایران، تلاش‌های ایالات متحده آمریکا را به منظور آتش‌افروزی برای جنگی دیگر در خاورمیانه، این بار در ایران، شدیدا محکوم می‌کنیم و باور داریم که اعمال فشار حداکثری توسط دولت دونالد ترامپ و تحریم‌ها و ارعاب‌های فتنه‌جویانه، بیش از همه به مردم ایران، به ویژه به زنان، کودکان، اقلیت‌ها، پناهندگان، مبتلایان به بیماری‌های‌ خاص و افراد توان‌خواه آسیب می‌رساند.

امروزه، شاهد هستیم که هراس از تحریم و تهدید جنگ بر زندگی ایرانی‌های صلح‌طلبی سایه افکنده است که به سختی برای تامین معاش تلاش می‌کنند. در حالی که تحریم‌ها با ادعای حمایت از مردم ایران اعمال می‌شوند، اما سیاست‌های ورای آن، ملتی درمانده، افسرده و ناامید به جای خواهد گذاشت. تحریم‌ها و فشارهای اقتصادی، ساختار جامعه و قلب و روح یک ملت را هدف قرار داده است و نمی‌تواند فقط محدود به بدنه دولت و حکومت بماند. بدیهی است تحریم شریان‌های اصلی اقتصادی که حکومت ایران اداره‌اش می‌کند _ مثل نفت و فلزات و بانک مرکزی _ خسارات جبران ناپذیری را بر بدنه اصلی این صنایع و خدمات وابسته‌اش یعنی تجار، کارگران و کارمندان و زحمت‌کشان وخانواده‌های آنان وارد خواهد کرد. در همین حال گروه‌های مافیامانند که قادربه دور زدن تحریم‌ها هستند، ثروتمندتر و قدرتمند‌تر می‌شوند.

این در حالی است که در سال ۲۰۱۵، مردم صلح‌طلب ایران، همانند جامعه بین‌المللی از دستیابی به توافق هسته‌ای خشنود شدند و امید داشتند که این توافق بتواند به رفع انزوای کشور کمک کند و فشارهای اقتصادی ناشی از تحریم‌ها را کاهش دهد. دولت ترامپ پس از خروج یکجانبه از این معاهده با اعمال فشار حداکثری، تحریم‌های تازه و شدیدتری علیه ایران وضع کرد که برغم ادعاهای آمریکا، صرفاً ایرانیان بی‌گناه را هدف قرار می‌دهد. این تنش آفرینی ها هم اکنون نیز از طریق لفاظی ها در شبکه های اجتماعی از سوی ترامپ و همراهان‌اش افزایش یافته و خبر از جنگ و «نابودی» ایران میدهند.

در واقع تجربیات مختلف در منطقه نشان می‌دهد که جنگ‌های ایالات متحده منجر به افزایش بی‌ثباتی، خشونت، ظهور گروه‌های تروریستی و افراطی، و تقویت نیروهای واپس‌گرا و اقتدارطلب شده است. ما به تمامی کسانی که از جنگ حمایت می‌کنند و به تنش‌های در حال افزایش موجود دامن می‌زنند، می گوییم که جنگ دیگری در خاورمیانه جنگ‌خیز ما، کل منطقه را دچار بی‌ثباتی و مملو از ویرانی و رنج روزافزون خواهد کرد.

یادآوری می‌کنیم فعالان مدنی ایران بیشتر از یک قرن است که برای دستیابی به جامعه‌ای تلاش می‌کنند که در آن شفافیت، پاسخگویی، دموکراسی، صلح و برابری وجود داشته باشد. اما تهدید دائمی جنگ علیه ایران، جنگ اقتصادی در حال وقوع و همچنین لفاظی‌ها در راستای براندازی جمهوری اسلامی، باعث بسته شدن بیشتر فضای داخلی شده است. در نتیجه اعمال فشار و منکوب کردن فعالان جامعه مدنی و جنبش‌های اجتماعی افزایش یافته است. به همین دلیل، فعالان جنبش زنان، جنبش کارگری، معلمان، روزنامه‌نگاران و کنشگران حقوق بشر، همواره خواستار برداشتن فشار از روی جامعه مدنی و به رسیمت شناخته شدن حق تشکل‌یابی بوده‌اند تا بتوانند ظرفیت‌ها و توانایی‌های شهروندان را پیرامون حل مشکلات و معضلات جامعه، سازماندهی کنند. امروزه تحریم و جنگ زندگی ما شهروندان ایرانی را هدف گرفته است و مسئولان هم در این شرایط دشوار به جای تلاش برای رفع فشارها، آزادی و حقوق مدنی مان را محدودتر کرده‌اند. مسلما در نبود صدای جامعه مدنی واقعی و مستقل در داخل ایران است که عرصه سخن گفتن برای گروه‌های فرصت‌طلبی که خواهان منزوی‌سازی، تحریم و جنگ علیه ایران هستند، فراهم می‌شود.

این گروه‌ها به نام مخالفت با جمهوری اسلامی در خارج از مرزهای ایران، در حال دفاع و مشروعیت‌بخشی نابجا به سیاست‌های فشار حداکثری ترامپ علیه ایران در آمده‌اند. آنها به نام دفاع از حقوق بشر و مردم ایران خواستار اعمال فشار بر دولت و مقامات هستند، از تحریمها دفاع می‌کنند، و امیدوارند فشارها بر جامعه ایران، منجر به انقلاب یا شورش همگانی شود، اما متوجه این واقعیت نیستند که تضعیف حکومت، لزوماً منجر به تقویت شهروندان یا جامعه مدنی نخواهد شد و در واقع جامعه مدنی یکی از قربانیان اصلی این سیاست‌هاست. در شرایطی که مردم در تلاش برای بقا و تامین معاش خانواده‌هایشان هستند، حقوق بشر و دفاع از جامعه مدنی به خواسته‌هایی لوکس تبدیل خواهد شد.

از نظر ما فعالان فمینیست ایرانی، این فرصت‌طلبان کسانی هستند که به خاطر سخن گفتن درباره حقوق زنان یا حقوق بشر از طریق کمپین‌های آنلاین و غیره در غرب به شهرت دست یافته‌اند. این افراد، به نام زنان ایرانی و جنبش زنان ایران، در جایگاه حمایت از تحریم‌ها و همراهی با جنگ‌طلبان در آمده‌اند. بی هیچ تردیدی، فمینیست‌های ایرانی و جنبش بومی زنان ایران مانند جنبش‌های خواهرانمان در سراسر جهان، همواره از صلح حمایت و با تحریم‌ها مخالفت کرده‌اند. ما بر این باوریم که تغییرات مثبت به نفع زنان فقط در داخل کشور و در فضایی آرام و به دور از جنگ امکان‌پذیر است.

از همین رو ما مصرانه بر حق تشکل‌یابی پافشاری می‌کنیم تا فعالان زنان و به طور کلی فعالان جامعه مدنی بتوانند مطالبات خود را به منظور بهبود جامعه پیگیری کرده و همچنین در رابطه با اتفاقات بین‌المللی که جان و زندگی مردم را هدف قرار داده است، ابراز نظر و فعالیت کنند.

ما، مدافعان حقوق زنان ایران، که هم‌اکنون یا سابقاً به فعالیت در زمینه حمایت عملی از زنان و گروه‌های آسیب‌پذیر در داخل ایران مشغول بوده یا هستیم، از سازمان ملل متحد و دولت‌های اروپایی و جامعه مدنی جهانی می‌خواهیم تا تمام امکانات خود را به منظور توقف این رژه جنگ‌طلبانه غیر ضروری و قابل پیشگیری به کار گیرند. ما همچنین از ایالات متحده می‌خواهیم تا به برنامه «فشار حداکثری» خود علیه ایرانیان پایان داده و به تعهدات خود در زمینه توافقات هسته‌ای با ایران عمل کند.

ما از جنبش‌ها و سازمانهای جهانی زنان، گروه‌های صلح و سازمان‌های حقوق بشر می‌خواهیم تا در فضاهایی که به خاطر فشارهای داخلی یا تحریم از آنها حذف شده‌ایم خواسته‌های مندرج در این بیانیه را طرح کنند. ما مصرانه از آنها می‌خواهیم که با ما متحد شوند و علیه جنگ و تحریم سخن بگویند و بر حق ما برای تشکل‌یابی و فعالیت در فضایی امن و به دور از تهدید پافشاری کنند. در همین حال از آنها می‌خواهیم که نسبت به کسانی که به نام زنان ایرانی از خواسته‌های مشروع ما سوءاستفاده می‌کنند و بر کوس جنگ و تحریم‌طلبی می‌کوبند، هشیار باشند.

اسامی امضاکنندگان

آذر پژوهنده: هنرمند، فعال حقوق زنان و پناهجویان

آذین رضائیان: فعال حقوق زنان

آذین مهاجرین: فعال اجتماعی و پژوهشگر

آزاده کیان: استاد دانشگاه

آمنه شیرافکن: روزنامه‌نگار

آیت نجفی: فیلمساز

آیدا نصرت: خواننده و موسیقی‌دان

آیدا سعادت: فعال حقوق زنان

آینا قطبی یعقوبی: فعال حقوق زنان و هنرمند

ابوالفضل حاجی‌زادگان: پژوهشگر اجتماعی

آسیه سلیمیان: فعال حوزه هنر و زنان

آرام رشیدی: ___

آرش شهسواری: ___

افسانه چهره‌گشا: عکاس و کارگردان

افسانه سالاری: کارگردان و مستندساز

افسانه مستوفی: طراح

اکرم احقاقی: روزنامه‌نگار

اکرم خاتم: فعال حقوق زنان

اکرم صادقی: دانشجو

الناز انصاری: فعال جنبش زنان

الهام آفاق: فعال حقوق زنان

الهام نژاد حسین: طراح لباس

الهه موسوی: روزنامه‌نگار

امیرعلی علامه‌زاده: روزنامه‌نگار و مدرس روزنامه‌نگاری

انسیه (سارا) لقمانی: فعال حقوق زنان

اوختای حسینی: فعال اجتماعی

اولدوز احمدزاده: فعال حقوق زنان

بنفشه جمالی: فعال حقوق زنان

پرستو سرمدی: فعال حقوق زنان و فعال سیاسی

پرشنگ وزیری: استاد دانشگاه و فیلم‌ساز

پروانه آل بویه: فعال صلح‌طلب

پروانه فاطمه حاجیلو: کارمند در مدرسه زنان سوئد

پرویا حقیقت: معلم

پروین فهیمی: فعال صلح 

پری باذوق: فعال حقوق زنان

تارا احمدی: دانشجو

پرنیان رحیمی: ___

تارا تیبا: خواننده و موسیقی‌دان

تورج صابری‌وند: فعال اجتماعی

ثمین قائدی: حقوقدان

جلوه جواهری: فعال حقوق زنان

حمید قیصری: پژوهشگر اجتماعی

حسن احمدپور: کارگر

دلارام علی: کنشگر حوزه زنان و کودکان

رها عسکری‌زاده: فعال حقوق زنان و کارشناس ارتباطات

روجا فضائلی: استاد دانشگاه ترینیتی کالج دوبلین، ایرلند

زهرا امیر‌ابراهیمی: سینماگر

زارا امجدیان: فعال حقوق زنان

زهرا صابری: فعال حقوق زنان

زهرا مداح: نقاش

زهرا مینویی: فعال حقوق زنان و وکیل دادگستری

زهره تنکابنی:    فعال مدنی

زهره شیرافکن: فعال حقوق زنان

زیبا حاجیلو: عکاس

زیبا میرحسینی: پژوهشگر

زینب پیغمبرزاده: فعال برابری جنسیتی

ژیلا داورپناه: همراه جنبش زنان

سارا کریمی: پژوهشگر و روزنامه‌نگار آزاد

سارا معصومی: روزنامه‌نگار

ساناز حمزه‌علی: فعال حقوق زنان

سپیده جدیری: فعال حقوق زنان و شاعر

ستاره سماوی: فیلم‌ساز 

سحر مرانلو: استاد دانشگاه

سحر موسوی: پژوهشگر و فعال حقوق زنان و کودکان

سعیده اسدی‌پور: دانشجو

سعیده رجا: فعال حقوق زنان 

سمانه خادمی: فعال حوزه برابری جنسیتی و پژوهشگر اجتماعی

سمانه معظم: فعال حقوق زنان

سمانه واعظی: عضو هیئت مدیره انجمن فرهنگی استراس ایران

سمیه رشیدی: فعال حقوق زنان

سمیه قدوسی: پژوهشگر حوزه زنان و اجتماعی

سهیلا وحدتی: پژوهشگر مستقل حوزه زنان

سوسن طهماسبی: فعال حقوق زنان

سولماز ایکدر: روزنامه‌نگار

سیما شاخساری: استاد دانشگاه

سیمین فروهر: کنشگر حوزه زنان 

سیمین مینو: فیلم‌ساز و آموزشگر

شادی طبیب‌زاده: محقق

شادی مختاری: استاد دانشگاه

شادی مکی: روزنامه‌نگار

شهرزاد همتی: روزنامه‌نگار

شهره احدیت: نویسنده

شیرین ملکی: حقوقدان و عضو سابق کمیسیون حقوق بشر کانون وکلا و دبیر کمیته حق دفاع

شیما قوشه: وکیل دادگستری و فعال حقوق زنان

شیوا نظرآهاری: فعال حقوق زنان

صبا زواره‌ای: هنرمند و پژوهشگر

صحرا اکرامی: فعال اجتماعی

صدیقه صباغ شهری:    فعال اجتماعی

صنم غیائی: مترجم

طاهره میثمی: کارمند

عشرت‌السادات رضوی روحانی: ___

علی دروازه‌غاری: استاد دانشگاه و فعال سیاسی

غزال. ب: مترجم

غنچه قوامی:    فعال حقوق زنان

فائزه طباطبایی: وکیل دادگستری

فاطمه خورسندمقدم: دانشجو

فاطمه فرهنگ‌خواه:    فعال مدنی و زنان

فاطمه گوارایی: فعال سیاسی و فعال حقوق زنان

فتانه عبدالحسینی: فعال حقوق زنان

فرخنده جعفری: فعال حقوق زنان

فرزانه ابراهیم‌زاده: روزنامه‌نگار و پژوهشگر آزاد

فرشته بهرامی: نویسنده و پژوهشگر

فرشته ذاکر: پژوهشگر

فرناز جمشیدی مقدم: فیلمساز

فرناز عبدلی: فعال حقوق زنان، طراحِ آزاد

فرنگیس بیات: فعال حقوق زنان و پژوهشگر

فری ملک ‌مدنی: فعال حقوق زنان

فریبا پژوه: روزنامه‌نگار

فریبا چلبی یانی: نویسنده، منتقد و فیلمنامه‌نویس

فریده غائب: فعال حقوق زنان

فریده قلندری: فعال فرهنگ و هنر

کوردستان شاهمرادی: روزنامه‌نگار

گلاله بهرامی:    فعال حقوق زنان

گلنار شهریار:    موسیقی‌دان

لیلا اسدی: فعال حقوق زنان و دانشجو

لیدا آزاد‌منش: فعال حقوق زنان

لیلا روستایی: فعال حقوق زنان

مریم اشرافی: عکاس مستند اجتماعی

م. روشن: مهندس

م. مرتضوی: روزنامه‌نگار

مائده سلطانی: طراح صنعت

محبوبه حسین‌زاده: فعال حقوق زنان

محبوبه عباسقلی‌زاده: فعال حقوق زنان

مرجان لقایی:    روزنامه‌نگار

مریم رحمانی: فعال حقوق زنان

مریم بهرمن: فعال حقوق زنان

مریم رضایی: روزنامه‌نگار

مریم روستایی: فعال حقوق زنان

مژگان ایلانلو: مستندساز و فعال حوزه زنان

مژگان رافت: دانشجو

معصومه دهقان: فرهنگی

ملوک عزیززاده: فعال مدنی و زنان

منا محمدی: گوینده، نقاش

منصوره موسوی: نویسنده و پژوهشگر مستقل

منیژه موذن: روزنامه‌نگار

مهتاب محمودی: فعال حقوق زنان

مهدیس صادقی پویا: فعال زنان و پژوهشگر حوزه زنان و جنسیت

مهسا جزینی:    روزنامه‌نگار

مهشید زندی اصل:

مهشید شمس‌الدین:    مدیر فرهنگی

مهناز افضلی:    مستندساز

مهناز محمدی: فیلمساز و فعال حوزه زنان

میرا قربانی‌فر: روزنامه‌نگار و فعال حوزه زنان

مینا اورنگ: روانشناس

مینا رحیمی: دانشجو

مینا عزیزی: دانشجو

مینو مومنی: روزنامه‌نگار

ناهید جعفری: فعال حقوق زنان

ناهید توسلی:    فعال حقوق زنان و مدیر مسئول نافه

ناهید حسن‌زاده: فیلمساز

ناهید مطیع: پژوهشگر مسایل زنان

نجمه واحدی: فعال حقوق زنان

نرگس اکبری: ____

نرگس باجغلی: پژوهشگر

نسرین معروف: حقوقدان، روزنامه‌نگار

نسیم عبدی: هنرمند موسیقی

نسیم خسروی مقدم: فعال جنبش زنان٬ نویسنده و کارگردان تیاتر

نسیم رمضانی: فعال اجتماعی حوزه هنر

نفیسه محمدپور: فعال حقوق زنان و کودکان

نگار دشتی مقدم: مدیر مسئول نشریه دانشجویی ندا

نگین باقری: فعال حقوق زنان

نوشین کشاورزنیا: فعال حقوق زنان

نیوشا بنی‌اسدی: پزشک

نیره توکلی: استاد دانشگاه و پژوهشگر مسائل زنان

نیکی اخوان: استاد دانشگاه

نیلوفر فولادی: ___

نیلوفر وحدت: تسهیلگر ارتباط بدون خشونت

نیما رمضانی: ___   

هاله میرمیری: پژوهشگر علوم اجتماعی و مطالعات فرهنگی

هدا سیاه‌تیری: هنرمند و پژوهشگر فعال در حوزه حقوق زنان

هستی وحدت: دانشجو