اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
چهارشنبه  ۱ خرداد ۱٣۹٨ –  ۲۲ می ۲۰۱۹

کمیته ی دفاع از رضا شهابی: در آستانه ی سفر رضا شهابی به کنگره سندیکای کارگری س.ژ.ت در فرانسه، یک پروژه حکومتی ِ تخریب سایبری و روانی علیه رضا شهابی و سندیکای واحد کلید خورد. در قدم نخست، خبرگزاری امنیتی فارس-وابسته به سپاه- برای خط دادن به کسانی که قرار است این پروژه سایبری را تقویت کنند، سرمشقی را اعلام و منتشر کرد و سپس برخی فعالین فضای مجازی نیز دانسته یا نادانسته و دقیقا مطابق همین رویه و هم راستا با این خورک امنیتی تهیه شده توسط سپاه به ادامه عملیات روانی و سایبری علیه فعالین کارگری، سندیکای کارگران شرکت واحد و مشخصا رضا شهابی ادامه دادند. در این مورد و جهت تنوریر افکار عمومی موارد زیر به اطلاع میرسد: 

۱-در دروغ ِ شبه ِ خبری ِ ارتش سایبری ِ نظام سرمایه و منتشر شده توسط خبرگزاری وابسته به سپاه ( فارس)، در تلاشی رذیلانه برای تخریب رضا شهابی و سندیکای کارگران واحد، به دروغ و با کمال وقاحت ادعا شده بود که رضا شهابی پس از دستگیری در روز جهانی کارگر به علت همکاری با نیروهای امنیتی از زندان آزاد شده است! 

اولا: تمامی بازداشت شدگان سندیکای واحد پس از چند روز و همگی به قید کفالت سنگین و ظالمانه آزاد شدند. تنها فرد آزاد نشده حسن سعیدی است که بنابر پیگیری خانواده اش به علت اینکه به قرار بازداشت اولیه اعتراض زده است تا زمان بازگشت نتیجه این اعتراض و مطابق با قرار ظالمانه ی بازداشت سی روزه هنوز در زندان است. 

دوما: رضا شهابی –دقیقا همانند ده ها نفر از حدود ۵۴ نفر بازداشت شده- و در زمان بازداشت چند روزه در بازداشتگاه اوین اصلا مورد بازجویی قرار نگرفته است و از ابتدا مشخص بوده است که بخش عمده ی بازداشت شدگان تا روز تامین کفالت، موقتا بازداشت خواهند بود و این خبر را سندیکای واحد نیز منتشر کرد. 

سوما: ماموران انتظامی، پلیس امنیت، کارمندان قضایی، قاضی کشیک، دادیارهای دادسرای مقدس اوین، ماموران امنیتی و …همگی از روز اول تا روز آزادی بازداشت شدگان، به کرات اعلام کردند که آنها صرفا جهت اینکه تجمع مقابل مجلس در روز جهانی کارگر گسترده تر نشود تعدادی را بازداشت کردند تا به قول خودشان بتوانند به تجمع خاتمه دهند و یعنی اصولا قرار بر نگه داشتن بازداشتی ها نداشته اند و بازداشت ها برای پراکندن تجمع کنندگان و ترساندن آنها صورت گرفته است. دادستان کل کشور- منتظری- نیز بلافاصله و سراسیمه و از ترس افزوده شدن اعتراضات در مورد بازداشت ها، ضمن انجام مصاحبه هایی که در روزنامه های رسمی هم منتشر شد از خانواده بازداشت شدگان تجمع اعتراضی مقابل زندان خواست که به تجمع خود خاتمه دهند و اظهار کرده بود که حتا نیازی به پیگیری نیست زیرا به گفته ی وی ظرف چند روز تمامی بازداشت شدگان آزاد خواهند شد؛ قابل ذکر است که تنها گفتگوی انجام شده با رضا شهابی در محل دادسرا و نه در اوین، به این مضمون بوده که بازپرس با عصبانیت و به طرزی عصبی و با ترس و واهمه ، مقادیر زیادی به شهابی حمله لفظی کرده و رضا شهابی را مسبب تجمع کارگران و دانشجویان دانسته است. رضا شهابی در پاسخ به این بازجو اعلام کرده است که تجمع در روز جهانی کارگر حق مسلم کارگران و سایر افراد است و ادعای دستگاه امنیتی و قضایی مبنی بر غیر قانونی بودن این تجمع، برای کارگران و زحمتکشان غیر قابل قبول است . تا جایی که ما مطلعیم بیش از سی نفر دیگر از بازداشت شدگان نیز همین پروسه انتظامی-قضایی را طی کرده اند و اصولا مورد بازجویی قرار نگرفته اند. 

چهارما: کمتر کسی است که نداند رضا شهابی در طی سال ها بازجویی و شکنجه و زندان و اعتصاب غذا یکی از زیباترین صحنه های مقاومت و سر خم نکردن در مقابل زور و سرکوب را در جامعه ما رقم زده است. اکنون و در این شرایط حساس سیاسی اجتماعی و در متن اعتراضات متعدد در جامعه که هر آن میتواند منجر به حوادث سراسری و رادیکال تری شود، بیش از هر چیزی ترس دستگاه امنیتی از رضا شهابی که پشتوانه ی سندیکا، جنبش کارگری و نهادها متعدد کارگری و غیره در جهان را با خود دارد، باعث میشود که سیستم امنیتی و قضایی توانایی این را نداشته باشد که جلوی سفر رضا شهابی را بگیرد. اکنون شهابی و سندیکای واحد، نزد اکثر تشکلات کارگری در سراسر جهان کاملا شناخته شده هستند و هر روز ادامه بازداشت او میتواند هزینه ی بیشتری را برای حاکمیت ایران در بر داشته باشد. چه اینکه در میان گفته های مامورین نیز این حرف به رضا شهابی گفته شده است که ” شهابی! تو دست بردار نیستی؟ سالی چند بار ما باید تو را ببینیم؟ طی همین چند روز، انواع اعتراضات به دولت ایران سرازیر شده است. چرا دنبال زندگی شخصی خودت نمی روی و دست بردار نیستی؟ !” و پاسخ شهابی این بوده است که “ما برای بیان اعتراضمان تجمع داشته ایم و اگر نمیخواهید ما را ببینید پس چرا دستگیر میکنید؟ ” 

پنجما: دقیقا به علت همین ترس و وحشت حاکمیت از اعتراضات کارگری و به ویژه ترسشان از فعالین سرشناس و تشکلات مستقل کارگری است که تمام تلاش خود را به کار بسته اند که اکنون که با روش های شکنجه و حبس علیه رضا شهابی نتوانسته اند وی را از پای درآورند، دست به جنگ روانی و تبلیغی و سایبری علیه او زده اند. گویا هواداران ارتش سایبری در صورتی قانع و شادمان میشوند که باز هم شهابی مانند آن هفت سال ِ کذایی مورد شکنجه و ظلم و حبس قرار بگیرد! 

۲-بخشی مشخصی از نوشته ها و ادعاهایی که در فضای مجازی و در بستر یک عملیات سایبری و جنگ روانی ضد کارگری توسط افراد معینی نوشته و پراکنده شده نیز خواسته یا ناخواسته در ادامه همان عملیات تخریب دستگاه امنیتی و ارتش سایبری بوده است. من باب مثال برخی – با پنهان کردن نکاتی بسیار واضح و ایجاد شبهه در سایه ی اتکایشان به ندانم های کاملا فریبکارانه- سوال کرده اند که چطور ممکن است شهابی چند روز بعد از آزادی بتواند ویزا بگیرد و به فرانسه برود؟ هزینه ی این سفر را چگونه تامین کرده در حالی که برای امرار معاش، به صورت خانوادگی ناچار به تهیه ی خوراکی های خانگی هستند؟ و … 

قابل توضیح است که اولا: دعوت از رضا شهابی برای شرکت در کنگره ی سندیکای کارگری س.ژ.ت که بزرگترین سندیکای کارگری فرانسه و یکی از مشهورترین سندیکاهای کارگری در سراسر جهان است، بیش از چند ماه قبل از نوروز و یعنی ماه ها قبل از دستگیری شهابی انجام شده است. در سندیکای واحد کاندیداهای مختلف برای انجام این سفر مورد بررسی قرار گرفته و نهایتا این سندیکا مصوب کرده که رضا شهابی باید به نمایندگی از سندیکا به کنگره کارگری رفته و درباره شرایط سرکوب کارگران و تشکلات مستقل کارگری توسط حاکمیت در ایران به کارگران شرکت کننده در کنگره توضیح دهد. 

دوما: مراحل اخذ ویزا و تهیه بلیط نیز ماه ها قبل از دستگیری شهابی انجام شده است. 

سوما: تمامی هزینه ی سفر شهابی –اعم از بلیط رفت و برگشت، هزینه های خوراک و اقامت در محل کنگره و ..- را سندیکای کارگری س.ژ.ت تقبل کرده است و این رسم بیش از پانزده سال است که در مورد فعالین کارگری سفر کننده به کنگره های کارگری اعمال شده است و این نخستین بار نیست که این گونه سفرها و به این شیوه تدارک دیده میشود. پیشتر نیز حسن سعیدی دیگر عضو سندیکای واحد، سفری کارگری به فرانسه و سپس ژنو کرده بود؛ محمود صالحی از فعالین کارگری از شهر سقز نیز به دعوت تشکلات کارگری فرانسوی به فرانسه سفر کرده بود. علی نجاتی کارگر هفت تپه نیز به دعوت و هزینه ی سندیکاهای کارگری فرانسوی به سفر کارگری رفته بود و … این موارد بالغ بر ده ها مورد میشود. 

چهارما: رضا شهابی در یک سال اخیر اصلا ممنوع الخروج نبوده است و برای سفر قانونی ار مرز هوایی ممنوعیتی نداشته است . شهابی پس از تحمل هفت سال زندان و اتمام دوره ی محکومیتش و با نشان دادن نامه ای که نشان دهنده ی پایان محکومیتش بود ممنوع الخروجی خود را رفع کرد. اکنون نیز رضا شهابی بابت دستگیری مقابل مجلس هنوز دادگاهی نشده است و چنانچه در ماه های آتی دادگاهی و محکوم شود ممکن است باز هم مانند آن هفت سال محکومیت ممنوع الخروج شود. اما هنوز روز دادگاه فرا نرسیده است. پنجما: رضا شهابی و تعداد دیگری از بازداشت شدگان، بی قید و شرط و آسان و با لطف و مرحمت آزاد نشده اند. آنها با سپردن قرار کفایت سنگین دویصت میلیون تومانی و تا روز دادگاه به صورت موقت آزاد شده اند و در این مورد هم هیچ منتی بر سر آزاد شدگان نیست زیرا که با قرارهای ظالمانه و سنگین و موقتا آزاد شده اند. 

٣-برخی از نوشته های منتشر شده علیه رضا شهابی، با استناد به تنها یک بخش از سخنرانی شهابی- که البته آن بخش هم حاوی یک موضع کاملا کارگری و مترقی است- و به شکلی بهانه گیرانه و مغرضانه و گاه با تحمیل برخی تفسیرهای عجیب به اصل صحبت های شهابی، تحریر و منتشر شده اند. رضا شهابی در بخشی از سخنرانی خود اظهار داشته است که : ” ما کارگران با جنگ افروزی های دولت های سرمایه داری در جهان و مخصوصا در خاورمیانه مخالفیم. تهدید نظامی و تحریم جز خراب تر کردن وضعیت زندگی کارگران و زحتمکشان ایران، عراق، افغانستان، سوریه، لبنان، فلسطین و… ندارد. ما کارگران به پشتیبانی هیچ یک از بلوک های سرمایه داری توهم نداریم بلکه به همبستگی کارگران و حقوق بگیران جهان احتیاج داریم”. برخی حمله کنندگان به رضا شهابی به این موضع ضد جنگ، صحیح، روشن، مترقی و کاملا کارگری حمله کرده اند! اما چرا ؟ الف: جای تعجب است که آیا از کارگران پیشرو میتوان انتظاری جز موضع گرفتن علیه هرگونه جنگ و خونریزی داشت؟ آیا انتظار میرود که جنبش کارگری ایران مدافع جنگ باشد؟ آیا انتظار میرود که شهابی یا سندیکای واحد و یا سایر تشکلات مستقل کارگری اعلام نکنند که ما نمیتوانیم به هیچ یک از دولت ها و بلوک های سرمایه داری تکیه کنیم و برعکس باید فقط و فقط به اتحاد طباتقی و جهانی کارگری تکیه کنیم؟ در واقع حمله کنندگان به این بخش از سخنان رضا شهابی بیش از هر چیزی وابستگی خود را به راه حل های سرمایه دارانه و منجمه جنگ و خونریزی نشان داده اند وگرنه باید بارها و به بانگ بلند این موضع مترقی شهابی و سایر کارگران پیشرو را فریاد و تبلیغ کرد. ب- بهانه جویان و سربازان عملیات سایبری، عامدانه، چشم خود را بر روی این واقعیت بسته اند که بیش از هشتاد درصد سخنرانی شهابی درباره شرایط نابسامان اقتصادی، سیاسی کارگران و تشکلات کارگری در ایران و نیز سرکوب کارگران و فعالین کارگری و تشکلات مستقل کارگری ایران توسط حاکمیت سرمایه داری در ایران است. اساسا موضوع سخنرانی شهابی، شرح سرکوبگری دولت ایران علیه کارگران بوده است. در این سخنرانی نام تنی چند از کارگران محبوس نیز اورده شده است و شهابی از آنها اعلام حمایت کرده و از تشکلات کارگری شرکت کننده نیز خواهان حمایت از آنها شده است.( منجمله حسن سعیدی، اساعیل بخشی، سپیده قلیان و … ). قابل ذکر است که علاوه بر نمایندگان کارگری از سندیکای کارگری س.ژ.ت نمایندگان کارگری دیگری از سراسر جهان نیز حضور داشته اند و مانند شهابی نماینده ی مهمان در این کنگره بوده اند. متن کامل سخنرانی رضا شهابی، در کانال تلگرامی سندیکای واحد منتشر شده و در پایان این اطلاعیه نیز درج میشود.. در نتیجه سخنرانی شهابی درباره شرایط سرکوب در ایران، توسط شرکت کنندگان در این کنگره ی کارگری، متنی حمایتی درباره کارگران ایران و در حمایت از کارگران بازداشت شده تهیه شده و به امضای ده ها تشکل حاضر در کنگره رسیده است. این متن نیز توسط کانال تلگرامی سندیکای واحد منتشر شده و در پایان این متن نیز درج میشود. بعلاوه، شهابی در سخنرانی دیگری که در محل کنگره سندیکای معلمان انجام داده است به صورت اختصاصی سرکوب اعمال شده علیه کانون های صنی معلمان و فعالین این کانون را توضیح داده و نام معلمان زندانی را نیز آورده است. 

۴-جمع بندی: حمله کنندگان در فضای مجازی به رضا شهابی و کمک کنندگان به ارتش سایبری حکومت ایران ضمن دروغ پراکنی، جعل وقایع، پنهان کردن جنبه های اصلی سخنان شهابی، تشکیک و دروغ گویی درباره جزئیات فنی سر شهابی، خواسته یا ناخواسته همان فضای مورد علاقه دستگاه های امنیتی را بازتولید و منتشر کرده اند. شهابی ها، سندیکای کارگران شرکت واحد و سایر تشکلات مستقل در جنبش کارگری ایران به هزینه و زحمات و آزارهای فراوان راهی پر سنگلاخ را تا بدین جا پیموده اند. اکنون که شرایط سیاسی-اقتصادی در جامعه حاد شده است، نیروهای مدافع سرمایه داری با انواع بزک و گاه حتا با ادعا و نقاب حمایت از منافع کارگری دست به کار شده اند تا بلکه خاک در چشم جنبش مستقل کارگری ایران و جهان بپاشند. اما ما تاکید میکنیم که بحران های جامه سرمایه داری عمیق تر و جدی تر از آن هستند که بتوان با چند خبر و شایعه پراکنی برای آنها مرهمی دست و پا کرد. رضا شهابی، فعال صادق، مقاوم و چهره ی دوست داشتنی جنبش کارگری در ایران و جهان است و کارنامه ی درخشان و بدون کوچکترین نکته ی تاریک در مبارزات شهابی، گواه صحت راه اوست. کارگران و فعالان کارگری و تشکلات مستقل کارگری در ایران و جهان، اکنون بیدار و قوی تر شده اند برخلاف میل، آرزو و برنامه ریزی های دستگاه سرمایه و ارتش سایبری آن، حمایت کارگران و زحمتکشان از مبارزان پیشرو طبقه ی کارگر، روز به روز در حال فزونی گرفتن است. 

کمپین دفاع از رضا شهابی 
سه شنبه ٣۱ اردیبهشت ۱٣۹٨ 

—————————- 

ضمائم: 
۱-متن سخنرانی رضا شهابی در پنجاه و دومین کنگره ی سالانه سندیکای کارگری س.ژ.ت فرانسه که در آن به شرح سرکوب های اعمال شده توسط حاکمیت ایران علیه کارگران، فعالین کارگری و تشکلات مستقل کارگری در ایران پرداخته است: 

با درود های فراوان! رفقا و دوستان! 
من رضا شهابی هستم. عضو هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد تهران و از ایران در جمع شما حاضر شده ام. ابتدا باید اعلام کنم که از اینکه امروز در پنجاه دومین کنگره سندیکای شما شرکت می کنم افتخار می کنم و از طرف سندیکای خودمان برگزاری کنگره تان را به شما تبریک میگویم. 

رفقا! در حالی که از حضور در جمع شما خوشحالم اما نمیتوانم در جمع شما که دوستان من هستید از نگرانی ام نگویم. در این لحظه و این روزها من شدیدا نگران دوست و همکار سندیکاییم حسن سعیدی هستم که چند روز پیش با هم دستگیر شدیم اما او کماکان در زندان است. من شدیدا نگران دیگر دوستان و کارگران و دانشجویایی هستم که تنها به دلیل شرکت در تجمع مسالمت آمیز روز جهانی کارگر دستگیر شده اند. 

رفقا، 
سال پیش بنا به آمار رسمی در ایران ۱۷۰۰ اعتراص و اعتصاب کارگری و حقوق بگیران اتفاق افتاده است. یعنی بیش از چهار و نیم اعتراص و اعتصاب در روز ؛ این اعتصابات در هفت تپه و اهواز و اراک و سایر نقاط کشور انعکاس گسترده ای در سراسر ایران داشته و از همبستگی بازنشستگان، معلمان و دیگر بخش های جنبش کارگری برخوردار شده بود. 

امروزه مسئله داشتن تشکل های مستقل کارگری در ایران به امری فوری تبدیل شده است و مورد توجه پیشروان کارگران قرار گرفته است ولی حاکمیت ایران هرگونه اقدام کارگران برای تشکل یابی را مورد حمله و سرکوب قرار میدهد. 

ستدیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران بعنوان قدیمی ترین سندیکای موجود در این راه مبارزه ی جانانه ی را به پیش برده و اعضای ما هزینه های سنگین را برای آن پرداخته اتد. از جمله آقایان ابراهیم مددی و داود رضوی هر کدام به پنج سال زتدان محکوم شده اند. آقایان حسن سعیدی، ناصر محرم زاده، حسین کریمی و خانم فرحناز شیری بیش از ده سال است به خاطر تشکیل ستدیکا و حق خواهی از کار اخراج شده اند. 

من خودم بیش از شش سال از عمرم را در در بدترین شرایط در زتدان گذرانده ام و بیش از ده سال است که به علت فعالیت سندیکایی از کار اخراج شده ام. شاید باور نکردنی به نظر برسد اما در ایران و همین چند روز قبل ما به خاطر برگزاری تجمع بزرگداشت روز اول ماه مه به همراه بیش از ۳۰ نفر از دیگر کارگران و فرزتدان آنها که دانشجو بودند دستگیر شده و مورد ضرب و شتم قرار گرفتیم و من تا پنج روز پیش در زندان بودم. الان نیز با تودیع کفالت ۲۰۰ میلیوتی آزاد و در کنار شما حاضر شده ام. همینطور لازم است اشاره کنم که دو تن از بازشداشت شدگان در اعتراضات کارگران هفت تپه در جنوب ایران به نام های آقای اسماعیل بخشی و خانم سپیده قلیان نیز کماکان در شرایط اسف باری محبوس هستند. 

دوستان و رفقای حاضر در کنگره ! سندیکای شما نامی آشنا در جنبش کارگری و سندیکایی ایران است. ستدیکای شما با دستاوردهای بزرگ کارگران و حقوق بگیران فرانسه عجین شده است . سندیکای شما در عرصه همبستگی بین المللی نیز پیش قدم و موثر بوده است. 

کلکتیو سندیکاهای فرانسه از جمله س ژ ت زحمات زیادی را برای دفاع از فعالان سندیکایی ایران از جمله حمایت از خود من متحمل شده است. این کلکتیو و نحوه همکاری رفیقانه آن با فعالان سندیکایی ایران تبدیل به مدلی برای دیگران شده است. ما به این همبستگی در سایر کشورها احتیاج داریم 

در پایان صحبتم اشاره ای هم به موضوعات جهانی و منطقه ای کنم: ما کارگران با جنگ افروزی های دولت های سرمایه داری در جهان و مخصوصا در خاورمیانه مخالفیم. تهدید نظامی و تحریم جز خراب تر کردن وضعیت زندگی کارگران و زحتمکشان ایران، عراق، افغانستان، سوریه، لبنان، فلسطین و… ندارد. ما کارگران به پشتیبانی هیچ یک از بلوک های سرمایه داری توهم نداریم بلکه به همبستگی کارگران و حقوق بگیران جهان احتیاج داریم. 

و نهایتا آرزوی دارم که این کنگره و نتایجش در مبارزه شما نقشی مفید ایفا کند 

زنده باد همبستگی بین المللی طبقه کارگر 
با تشکر از شما 

۲-متن تهیه شده در حمایت از کارگران بازداشتی در ایران که در کنگره ی س.ژ.ت و به تبع سخنرانی شهابی تهیه شده و به امضای ده ها تشکل و نماینده کارگری از سراسر جهان رسیده است: 

بیانیه مشترک دهها تشکل کارگری بین المللی در همبستگی با جنبش و فعالان کارگری ایران 
در پنجاه و دومین کنگره کنفدراسیون عمومی کار – س ژ ت، دیژون فرانسه 

نمایندگان تشکلات کارگری از دهها کشور جهان، با پشتیبانی از مبارزات کارگران ایران، خواهان آزادی فوری بازداشت شدگان تجمع روز جهانی کارگر از جمله حسن سعیدی، مرضیه امیری، عاطفه رنگریز، نسرین جوادی، ندا ناجی، کیوان صمیمی و فرهاد شیخی و نیز سپیده قلیان و اسماعیل بخشی شدند. ترجمه فارسی این بیانیه مشترک که بدنبال نشستهای متعدد نماینده سندیکای کارگران شرکت واحد، آقای رضا شهابی، با نمایندگان تشکلات کارگری از بخشهای مختلف جهان، و به ابتکار ث ژ ت صورت گرفت، به شرح زیر می باشد. سندیکای کارگران شرکت واحد، به سهم خود از کلیه نمایندگان تشکلات کارگری بین المللی نهایت قدردانی و تشکر دارد و امیدوار است که همکاری و تبادل تجربه و حمایتهای متقابل میان ما بیش از پیش گسترش یابد. 

بیانیه پشتیبانی 
چهارشنبه اول ماه مه ۲۰۱۹، در یک گردهم آئی مسالمت آمیز در برابر مجلس، حدود چهل نفر از تظاهرکنندگان (کارگر، دانشجو، معلم، روزنامه نگار) مورد خشونت نیروهای انتظامی قرار گرفته و دستگیر شدند. آنان به زندان های مختلف از جمله اوین منتقل شدند. تاکنون، بخش بزرگی از بازداشت شدگان و عمدتا با قرارهای کفالت سنگین آزاد شده اند. 

اما آقای حسن سعیدی، عضو سندکای کارگران شرکت واحد، خانم مرضیه امیری، دانشجو و خبرنگار روزنامه شرق، خانم عاطفه رنگریز، دانشجو؛ خانم نسرین جوادی، بازنشسته؛ خانم ناهید خداجو، بازنشسته، خانم ندا ناجی، فعال حقوق زنان و آقایان کیوان صمیمی سردبیر ماهنامه ایران فردا و فرهاد شیخی، کارگر، همچنان در زندان به سر می برند. همچنین خانم سپیده قلیان و آقای اسماعیل بخشی از هفت تپه، که قبلا دستگیر شده بودند، هنوز زندانی هستند. 

ما این اعمال خودکامه علیه کارگران در راه اعاده حقوق اولیه و مطالبات عادلانه شان را محکوم می کنیم. ما خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط زندانیان یادشده در بالا و احترام به حقوق مردم بوده و از فعالیت سندیکائی آزاد در ایران حمایت می کنیم. 

علاوه بر این، مشاهده می کنیم که ایران زیر تهدید و تحریم های اقتصادی قرار گرفته است. ما اطمینان داریم که هر دخالت خارجی، به هر توجیهی که صورت گیرد، در درجه نخست مردم کشور و به ویژه اقشار فقیر و زحمتکش جامعه ایران را هدف قرار می دهد. هم اکنون، این تهدیدها و تصمیمات شرایط زندگی حقوق بگیران را سخت تر کرده است. تجربه نشان می دهد که نتیجه ی چنین مداخله هائی برای مردم عادی کشور بسیار مصیبت بار خواهد بود. ما علیه هر اقدام جنگی در این منطقه هشدار می دهیم. 

دیژون، ۱۳-۱۴ مه ۲۰۱۹ 

امضاکنندگان 
ادوآردو پرِرا، دبیر بین المللی سندیکای سی تی اِ- تی ، آرژانتین 
مارتا اِسکارپاتو، مسئول بخش اروپا، سندیکای سی تی اِ-تی، آرژانتین 
هوراسیو کاتِنا، سندیکای سی تی اِ-آِ، آرژانتین 
نولبِرتو دیاز سانچِز، دبیر کل سی یو تی، شیلی 
بازی باسولما، دبیر کل س ژ ت ب، بورکینافاسو 
ژان مارک بیکوکو، رئیس سندیکای سی اس پی، کامرون 
آن ماری نزیلا، رئیس سندیکای یو اس سی، کنگو 
احمِدو عبداللهی، دبیر کل سندیکای سی جی تی ام، موریتانی 
ایدریسا جیبریلا، دبیرکل سندیکایسی دی تی ان، نیجریه 
حوا سوِو، معاون دبیرکل سندیکای سی اِس تی ام، مالی 
دیوف اِلیمان، سندیکای سی اس اِ، سنگال 
سوزانا کاموسو، دبیر بین المللی، سندیکای سی جی آی اِل، ایتالیا 
سالواتوره مارا، مشاور سندیکای سی جی آی ال، ایتالیا 
خِزوس گالِگو، دبیر بخش سیاست بین المللی سندیکای یو جی تی، اسپانیا 
کریستینا فاسیابِن لاکورته، مسئول بین المللی سندیکای سی سی او او، اسپانیا 
اونای سوردو کالوُ، دبیرکل سندیکای سی سی او او، اسپانیا 
دیمیتروهوهان، مشاور رئیس سندیکای سی ان اس ال آر-فراتیا، رومانی 
فوسه کِیسوک ، معاون دبیرکل و مسئول بین المللی سندیکای زِنرورن، ژاپن 
جونگ هی-کیِئونگ، معاون دبیرکل سندیکای ک سی تی یو، کره جنوبی 
میکیونگ رییو، مسئول بین المللی ک سی تی یو، کره جنوبی 
بلِیک هاروِل، هماهنگ کننده بین المللی، سندیکای “یونایت هییر”، آمریکا 
امیرول حق امین، رئیس سندیکای کارگران بنگلادش، سی اس ان 
رشید معلاوی، رئیس سندیکای سی جس اِ تی اِ ، الجزایر 
عدنان عبدالعلیم رشید الصفار، نماینده سندیکای جی اف آی تی یو، عراق 
کاسترو عبدالله، رئیس سندیکای فِناسول، لبنان 
اشرف عوار آسی، دبیرکل سندیکای پی جی اف تی یو، فلسطین 
صلاح قندیل، دفتر مرکزی سندیکایسی دی تی ، مراکش 
یوسف شنول، دبیر بین المللی سندیکای کارمندان، کِشک، ترکیه 
عبدالقادر کمال احمد عباس، هماهنگ کننده عمومی سندیکای سی تی یو و اِس ، مصر 
محمد الوَفی، دبیر کل سندیکای یو ام تی، مراکش 
آندره فورست، اتحادیه سندیکائی کارگران و استثمارشده گان کاناک، کالدونی جدید 

مسئولان و نمایندگان بخش های مختلف س ژ ت، همگی از نمایندگان منتخب شعبه های مختلف برای شرکت در پنجاه ومین کنگره از ایالت های مختلف فرانسه: 
امانوئل ویر، اس دیلیو جِی، س ژ ت 
پی یر لوران، 
آلیس فلیپی 
والری لوفِور فدراسیون بانک و بیمه، س ژ ت 
آن ژیرو‌دو، س ژ ت استان ۹۲ (سن علیا) فرانسه 
میلن کازیمیر اف.اس.پ.ب.آ- س ژ ت 
ژیل رولوبون، او.د. – س ژ ت 
ژان ظی یر سولوه، , اس.پ.ب.آ- س ژ ت 
لنیا پورو 
فابین مونیو 
آنائیس تریکوآ 
والری میسیلِئا 
کریستف بیسفیتی 
اولیویه ببین 
کاترین برنار 
پی یر پیوکین 
شیخ بوسو 
فرانسوآز دوم 
شروتین نورون 
سخنگوی بخش راه آهن س ژ ت 
سسیل مارشان 
ژیل بناتو 
میشل کوفر 
ملن سباشی 
ونسان کوتِرون 
آلن دولوما، مشاور آفریقا در س ژ ت مشاور فدرال بخش بین المللی 
ژان-میشل تیرون 
فلورانس بروسار 
شانتال ریزون 
اولیویه مَن فروآ 
سیمون ن.تی یِل 
نجات فروز،مسئول خاورمیانه س ژ ت 

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه 
۱۸ ماه مه ۲۰۱۹

سودابه رخش

• در هفته‌های منتهی به سقوط دیکتاتوری سودان، دولت دریافت با مشکل بی‌سابقه‌ای روبه‌روست: تعداد زنانی که در خیابان‌ها خواستار تغییرند، بسیار بیشتر از مردان است، از‌همین‌رو امرای عالی‌رتبه رژیم پیام هولناکی به مأموران حاضر در میدان فرستادند: «دختران را از پا درآورید». اما در عمل این زنان بودند که نظامیان را از پا در آوردند و خیابان را تسخیر کردند …

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
يکشنبه  ۲۹ ارديبهشت ۱٣۹٨ –  ۱۹ می ۲۰۱۹

 در هفته‌های منتهی به سقوط دیکتاتوری سودان، دولت دریافت با مشکل بی‌سابقه‌ای روبه‌روست: تعداد زنانی که در خیابان‌ها خواستار تغییرند، بسیار بیشتر از مردان است، از‌همین‌رو امرای عالی‌رتبه رژیم پیام هولناکی به مأموران حاضر در میدان فرستادند: «دختران را از پا درآورید، چراکه اگر دختران را از پا درآورید، مردان هم از پا درمی‌آیند».
بنا بر نوشته ی شرق، خبرگزاری سی‌ان‌ان در گزارشی مفصل به قلم چندین فعال سودانی به ماجراهایی پرداخته که پس از این دستور بر بسیاری از معترضان زن سودانی رفته است. آن‌طورکه چندین مقام سودانی به سی‌ان‌ان گفته‌اند، پس از این دستور تلاش‌هایی نظام‌مند برای هدف‌قراردادن زنانی شروع شد که در کانون بزرگ‌ترین تظاهرات‌های ضد دولتی دهه‌های گذشته حضور داشتند. به گفته فعالان سودانی، در ماه‌های اولیه قیام، سربازان دولت زنان حاضر در خط مقدم اعتراضات خارطوم، پایتخت سودان را بازداشت و آنها را به بازداشتگاه‌های مخفی منتقل می‌کردند. در این بازداشتگاه‌ها از زنان به‌صورت برهنه عکس می‌گرفتند و آنها را به خشونت جنسی تهدید می‌کردند.
هم‌زمان با سست‌شدن پایه‌های قدرت 30ساله عمر البشیر سربازان شروع کردند به عملی‌کردن تهدیدهایشان. در خیابان‌ها نیروهای امنیتی زنان را به قصد کشت می‌زدند. فعالان می‌گویند برخی زنان را هم به خودروهای امنیتی منتقل و همان‌جا به آنها تجاوز می‌کردند. به گفته یک مأمور اطلاعاتی، دستورهای رژیم واضح بود: «همه ما می‌دانستیم ازپادرآوردن زنان یعنی چه‌».
این تهاجم‌ها سرآغاز موجی از خشونت‌ها شد؛ شوهران بی‌شرمانه شروع کردند به طلاق‌دادن زنانشان و پدران در تلاش برای نگه‌داشتن دخترانشان در خانه به خشونت متوسل شدند؛ ولی زنان دوباره به خیابان‌ها برگشتند، گاز اشک‌آور به ارتشی‌ها پرتاب کردند، بالای سقف خودروها رفتند تا معترضان را ترغیب کنند و دکه‌های نوشیدنی و غذا علم کردند تا هرطورکه می‌توانند کمک‌حال هم باشند. براساس برخی برآوردها زنان 70 درصد معترضان سودانی را تشکیل می‌دادند و با اینکه به‌خاطر تعداد زیاد و تهورشان یکی از اهداف اصلی نیروهای امنیتی بودند، در هم نشکستند.
آخر ماه گذشته عمر البشیر با زور کنار رفت، ولی شورای انتقالی که به رهبری ارتش جایگزین او شد، از انتقال قدرت به غیرنظامیان سر باز می‌زند. معترضان هنوز از پا ننشسته‌اند و راه درازی مانده تا پایان مبارزه در راه دموکراسی، ولی زنانی که نقشی کلیدی در سرنگونی دیکتاتور ایفا کرده‌اند، هنوز هیچ نشده بهای سنگینی برای شجاعتشان پرداخته‌اند. آن‌طور‌که سی‌ان‌ان گزارش داده، دولت سودان به درخواست‌های چندباره این خبرگزاری برای واکنش به این موضوع پاسخی نداده است.
موج اخیر تظاهرات‌های ضد دولتی در سودان اواخر سال گذشته میلادی و در اعتراض به افزایش هزینه‌های زندگی آغاز شد؛ ولی خیلی زود به درخواستی سراسری برای برکناری عمر البشیر تبدیل شد. در روزهای نخست تظاهرات در خارطوم، نیروهای امنیتی تلاش کردند با این تهدید فعالان زن را بترسانند که آبروی آنها را خواهند برد.
وفاق قریشی، یکی از معترضان سودانی، می‌گوید مأموران پلیس به آنها هشدار دادند که آبرویشان را می‌برند و در کل محل جار می‌زنند کسانی که شب را در ماشین‌های پلیس گذرانده‌اند و آنجا خوابشان برده «هرزه» شده‌اند. قریشی می‌گوید او در حضور سه‌ماهه‌اش در قیام چندین‌بار بازداشت شد که هرکدام از آنها متفاوت از دیگری بودند. به گفته این فعال، بازداشت‌ها می‌تواند شامل «حق‌السکوت‌گرفتن»، «برهنه‌کردن زنان و عکس‌برداری از آنان»‌ و «تهدید به تجاوز» باشد. به گفته قریشی، در بازرسی‌های بدنی او را مجبور کردند برهنه روبه‌روی دوربین بایستد. این فعال 27ساله می‌افزاید: «وقتی لباس‌های من را درمی‌آوردند، از من عکس می‌گرفتند و می‌گفتند در این بازرسی هیچ اختیاری ندارم». قریشی اصلا نمی‌دانست این عکس‌ها از کجا سر درخواهند آورد، ولی او شنیده برخی را تهدید کرده‌اند که با این عکس‌ها آبرویشان را می‌برند. به باور او، این عکس‌ها حتی شاید اصلا در واقعیت وجود نداشته باشند، ولی نوعی حق‌السکوت هستند.
هرچه اعتراضات بالاتر می‌گرفت خشونت هم بیشتر می‌شد. قریشی می‌گوید یک روز در دانشگاه خارطوم که زمانی در آن درس خوانده بود و آن را مکانی امن می‌پنداشت، یک مأمور امنیتی به او حمله کرد و چنان با ته تفنگش به او ضربه زد که فک قریشی جابه‌جا شد و چشمانش پر از خون. ریفقا عبدالرحمن، یکی دیگر از معترضان، می‌گوید دوستانش مورد ضرب و شتم قرار گرفتند، موهایشان را تراشیدند، به آنها توهین کردند و جوری رفتار کردند که شایسته هیچ دختر سودانی نیست.
این هفته، با بازگشت خشونت‌ها در پایتخت سودان، نضال احمد، یکی از فعالان سودانی مشغول فیلم‌برداری از شلیک نیروهای امنیتی به معترضان بود که گروهی از سربازان به او حمله کردند. آنها با باتوم و چوب به جان او افتاده بودند تا دوربینش را بگیرند، همان دوربینی که حادثه را ثبت کرده بود: «همین که جان دوباره‌ای می‌گرفتم و بلند می‌شدم، به پهلویم می‌زدند و می‌گفتند بدو! این اتفاق برای همه زنان افتاد… زنان را می‌زدند و به آنها می‌گفتند بدوید. خیلی دردناک بود». صحنه آخر فیلمی که نضال احمد گرفته، این‌طور است که او روی زمین افتاده و سربازی می‌زندش و با کف دستش جلوی لنز دوربین را گرفته است.
در برخی موارد خشونت‌ها از این فراتر رفت. به گفته ناهد جبرالله، یکی از معترضان و بنیان‌گذار موسسه خیریه رفع خشونت علیه زنان و ازدواج کودکان، دست‌کم 15 زن گزارش داده‌اند که در اعتراضات به آنها تجاوز شده است. به گفته این فعال زنان، برخی از تجاوزها در حضور بیش از یک نفر انجام شده است. با توجه به سابقه بد آزار و اذیت جنسی در سودان، تعداد این تجاوزها احتمالا بسیار بیشتر است.
قریشی از ترس اینکه خانواده‌اش هم بدتر از پلیس او را بزنند، تا یک ماه نه خانواده‌اش را دید و نه با آنها درباره اتفاقی که در دانشگاه برایش افتاده بود، حرفی زد. خانواده‌اش تلاش می‌کردند از رفتن او به تظاهرات جلوگیری کنند، ولی چند روز بعد او دوباره به خیابان بازگشت. قریشی می‌گوید: «ما ضرب‌المثلی داریم که می‌گوید ستم تو را برمی‌انگیزد، یعنی انگیزه مبارزه می‌دهد. در خانه با ستم مواجهیم، در خیابان، در دانشگاه، در محل کار، در وسایل نقلیه عمومی. همه اینها باعث شده زنان به خیابان بریزند و اعتراض کنند». عبدالرحمن که پنج ‌بار بازداشت شده و هربار موفق شده فرار کند و به خیابان بازگردد، می‌گوید: «گرچه بشیر استعفا داد، ریشه‌های رژیم او هنوز پابرجاست. ما نظامی از آنِ خودمان می‌خواهیم».
منبع: سی‌ان‌ان