📅

✋رژیم صهیونیستی بار دیگر نقش مخرب خود در فرآیندهای صلح را آشکار کرد. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، چهارشنبه آینده در واشنگتن با دونالد ترامپ دیدار خواهد کرد تا درباره مذاکرات آمریکا با ایران دخالت کند.

🚫دفتر نتانیاهو با اصرار بر گنجاندن «محدودیت موشک‌های بالیستیک» و «توقف حمایت از محور مقاومت» در همه گفتگوها، خواستار انحراف مذاکرات از مسیر اصلی شده است. این در حالی است که جمهوری اسلامی بارها تأکید کرده موضوع موشکی و دفاعی – که مستقیما بورژوازی سپاه را نشانه می گیرد- هرگز قابل مذاکره نیست.

🕊️ جمهوری اسلامی پافشاری کرده که خواستار مذاکره در فضایی آرام، بدون تهدید و تنش است. اما اسرائیل با سوءاستفاده از رابطه ویژه با آمریکا، به‌طور مستمر با تحریک نظامی و لابی‌گری، امنیت منطقه را تهدید می‌کند.

🔥وزیر امور خارجه ایران، عباس عراقچی، در واکنش به این تحرکات، به وضوح اعلام کرد: «اگر آمریکا به ایران حمله کند، ما پایگاه‌های آمریکا در منطقه را هدف قرار خواهیم داد.»
🌍 این در حالی است که دیپلمات‌های کشورهایی مانند مصر، ترکیه و قطر پیشنهادهایی برای کاهش تنش ارائه داده‌اند، اما اصرار اسرائیل بر گسترش دامنه مذاکرات، مسیر گفتگوها را با بن‌بست مواجه کرده است. صلح واقعی تنها با توقف دخالت‌های تحریک‌آمیز و رعایت حاکمیت ملت‌ها ممکن خواهد بود.

☢️ اما مسئله عمیق‌تر، استراتژی آمریکاست. واشنگتن نه به دنبال توافق، که در پی تسلیم کامل و یک‌طرفه جمهوری اسلامی است. با هر دور مذاکره، دایره خواسته‌ها گسترش می‌یابد؛ از برنامه هسته‌ای به موشکی و سپس به حضور منطقه‌ای.

🤔 سوال اساسی: آیا رژیم این خواست فزاینده را خواهد پذیرفت؟ تحلیلگران معتقدند حکومت تهران، در تنگنای مشروعیت‌زدایی داخلی و نیاز مبرم به جلب حمایت عمومی، ممکن است در نهایت در برابر فشار فزاینده تسلیم شود. این پذیرش نه از موضع قدرت، که از سر ناچاری و برای بقای انگلی خود خواهد بود.

💰
پراودا

📉گزارش‌های مالی بزرگ‌ترین شرکت‌های روسیه تضاد مدل اقتصادی پساشوروی را آشکار می‌کند. صنایع استراتژیک صد‌ها میلیارد روبل زیان نشان می‌دهند. صنعت زغال‌سنگ در ۱۰ ماهه ۲۰۲۵، ۳۲۷.۹ میلیارد روبل زیان داشته است.
دولت به جای تحلیل ریشه‌ای، با یارانه و معافیت مالیاتی، هزینه‌های بخش خصوصی را به دوش بودجه عمومی می‌گذارد. قاعده سیستم روشن است: سودها خصوصی می‌ماند، زیان‌ها ملی می‌شود. این جوهره سرمایه‌داری رانتی است.
ریشه مشکل در ماهیت انگلی سرمایه بزرگ است. اقتصاد روسیه در نقش تأمین‌کننده مواد خام در بازار جهانی باقی مانده و آسیب‌پذیر است. سرمایه‌داران بزرگ به سود کوتاه‌مدت فکر می‌کنند، نه توسعه زیرساخت و فناوری. سرمایه میلیاردرهای روس (حدود ۶۰۰ میلیارد دلار) عمدتاً در آف‌شورها یا مصرف تجملی سرمایه‌گذاری می‌شود.

📜 درس شوروی: منطق اقتصاد ملی
در اقتصاد برنامه‌ریزی‌شده، معیار اصلی مصلحت ملی بود، نه سود حسابداری. یک بنگاه اگر به توسعه صنایع دیگر یا امنیت ملی کمک می‌کرد می‌توانست دارای زیان برنامه‌ریزی‌شده باشد. مثلاً صنعت زغال‌سنگ شوروی عمداً یارانه می‌خورد تا اشتغال، توسعه منطقه‌ای و استقلال انرژی تضمین شود. زیان این بخش با رشد صنایع جبران می‌شد.
تفاوت کلیدی:
منطق بازار: « سود ندارد ← تعطیل کن»
منطق شوروی: « بازدهی ملی ندارد ← بازسازی کن»

🛠 راه‌حل‌های عملی
۱. حسابرسی اقتصاد ملی برای بخش‌های استراتژیک (با شاخص‌هایی فراتر از سود مالی).
۲. کنترل دولتی بر شرکت‌های کلیدی منابع و زیرساخت.
۳. ایجاد شرکت‌های دولتی نوین با مدل ادغام تحقیق و تولید.
۴. برنامه‌ریزی بودجه بلندمدت (۱۰-۱۵ ساله) برای بخش‌های کلیدی.

🎯 مسئله، بازگرداندن عقلانیت به مدیریت اقتصاد است. زیان‌دهی زمانی مشکل است که سرمایه خصوصی در رفاه سود ببرد و در بحران، زیان را به مردم تحمیل کند.
روسیه در انتخاب است: یا تداوم اقتصاد رانتی و نابرابری، یا حرکت به سوی اقتصاد برنامه‌ریزی‌شده با مسئولیت اجتماعی.
برنامه، دگم نیست؛ برنامه مسئولیت در قبال آینده است.

🥇
پراودا

🏆بلاروس رکورد تاریخی جدیدی بر جای گذاشت: صادرات مواد غذایی این کشور در سال ۲۰۲۵ به ۱۰ میلیارد دلار رسید.

نخستین دستاورد در تاریخ کشور مستقل
این نخستین بار است که جمهوری بلاروس در دوران استقلال خود به چنین رقم بالایی دست می‌یابد که موقعیت آن به عنوان یک بازیگر مطمئن در بازار جهانی مواد غذایی را تأیید می‌کند.

• این حجم صادرات، یک چهارم کل صادرات کالایی کشور را تشکیل می‌دهد.
• این امر مجموعه کشاورزی-صنعتی را به یکی از موتورهای اصلی اقتصاد ملی تبدیل کرده است.

🥛 محصولات لبنی، ستون اصلی صادرات

• محصولات لبنی با سهم ۴۰٪ از کل صادرات، پایه اصلی سبد صادراتی را تشکیل می‌دهند.
• محصولات گوشتی با سهم ۱۹٪ در رده دوم قرار دارند که نشان‌دهنده رقابت‌پذیری روزافزون شرکت‌های بلاروسی در عرصه بین‌المللی است.

🗺 گسترش جغرافیای صادرات
محصولات تولیدکنندگان ملی اکنون به ۱۱۶ کشور جهان صادر می‌شود.

• بیشترین رشد در مسیرهای کشورهای مستقل مشترک‌المنافع (CIS)، آسیا و کشورهای دوردست ثبت شده است.
• کالاهای بلاروسی به دلیل کیفیت بالا، ایمنی و مطابقت با استانداردهای بین‌المللی در این بازارها ارزشمند شناخته می‌شوند.

🏭 پایداری مدل توسعه ملی
این دستاورد گواهی بر پایداری مدل توسعه ملی مجموعه کشاورزی-صنعتی است که بر پایه:

• فرآوری عمیق
• پشتیبانی علمی
• جهت‌گیری راهبردی به سوی بازارهای خارجی
  شکل گرفته است.
• همچنین نشان‌دهنده کار مؤثر وزارت کشاورزی و مواد غذایی در توسعه روابط دیپلماتیک و تجاری با سایر کشورها است.

🧯 🔥

💰 ۴۱ انسان در آتش یک شب‌کلاب لوکس در کرانس-مونتانا جان باختند؛ اما آنچه سوخت فقط جان جوانان نبود، بلکه نقاب «امنیت، نظم و قانون» در قلب یکی از مقدس‌ترین سنگرهای سرمایه‌داری جهان بود. سوئیس، کشوری که با ساعت‌های دقیق و بانک‌های امنش شناخته می‌شود، ناگهان چهره‌ای دیگر نشان داد: چهره‌ی فساد، رفاقت‌بازیهای پشت‌پرده و پول‌های بی‌رد.

💎 شبِ پول، نمایش و تحقیر جان انسان
باشگاهی برای ثروتمندان، ورودی ۱۰۰ یورو، بطری‌های شامپاین با آتش‌بازی، و کارگرانی بی‌قرارداد. سود مهم‌تر از جان. آتش شب‌کلاب کرانس-مونتانا نماد بی‌مسئولیتی، فساد، طمع سرمایه‌داری و قربانی‌شدن جان انسان‌ها در سوئیس شد.

🏛️ دولت، قانون یا باشگاه رفقا؟
پس از فاجعه، همه‌چیز باید روشن می‌شد؛ اما نه در سوئیسِ سرمایه. مالکان باشگاه با سابقه کیفری، ارتباطات مشکوک، پول‌های نامعلوم و زندگی لوکس، سال‌ها بدون مانع فعالیت کردند. بازرسی‌ها یا انجام نشد یا نادیده گرفته شد. گزارش‌ها گم شدند، تصاویر دوربین‌ها «اتفاقی» پاک شد و مسئولان آزاد ماندند. این همان «فرهنگ رفاقتی» است؛ جایی که سرمایه، قانون را می‌خرد.

🌍 رسوایی فراملی و خشم ایتالیا.
آزادی متهم اصلی با وثیقه‌ای که از حسابی در دبی آمد، نمک بر زخم بازماندگان بود.
این فاجعه «حادثه» نبود؛ محصول مستقیم سرمایه‌داری افسارگسیخته، فساد نهادی و ارزانی جان انسان در برابر سود بود. سوئیس فقط یک استثنا نیست؛
آنچه این جنایت را هولناک‌تر می‌کند، تلاش سیستماتیک برای شستن دست‌های قدرت از خون است؛ از انداختن تقصیر بر دوش کارگران جوان تا سکوت نهادهای نظارتی. اینجا سرمایه نه‌تنها جان می‌گیرد، بلکه حقیقت را دفن می‌کند. وقتی فساد ساختاری عادی می‌شود، مرگ فقرا هزینه‌ای قابل قبول برای ادامه جشن ثروتمندان است. این همان منطق بی‌رحم نظم مسلط است.
یاد قربانیان زنده است، اما پرسش باقی‌ست: عدالت کجاست؟ وقتی پول حاکم می‌شود،چه بر سر حقیقت و عدالت می‌آید.

📰
Venezuelanalysis

🗽 واژگان مشروع‌سازی
رسانه‌های امپریالیستی هنگام پوشش تجاوز مرگبار آمریکا به ونزوئلا و ربایش رئیس‌جمهور مادورو و همسرش، از واژگانی مشروع‌ساز استفاده کرده‌اند که عمل آمریکا را اجرای قانون علیه فراریان یا مجرمان و ترامپ و نیروهایش را قهرمانانی قانونمند نشان می‌دهد و این فرض نادرست را القا می‌کند که آمریکا از ابتدا حق یا حتی وظیفه انجام این عملیات را داشته است.

📊 آمار واژگانی گویاست
بررسی نیویورک تایمز، وال‌استریت ژورنال و واشنگتن پست از ۳ تا ۵ ژانویه نشان می‌دهد:

• ۷۴٪ از ۲۲۳ مقاله از «اسارت» یا مشتقات آن استفاده کرده‌اند.
• ۲۷٪ شامل «دستگیری» یا مشتقات آن بوده‌اند.
• تنها ۱٪ از مقالات شامل شکلی از کلمه «ربایش» بوده‌اند – و آن هم درون گیومه.
• ⚖️ نقض آشکار حقوق بین‌الملل
  پروفسور مگی گاردنر از دانشکده حقوق کرنل (۵ ژانویه) تأکید کرد: طبق حقوق بین‌الملل عرفی، یک حاکم تنها در صورت رضایت حاکم دیگر می‌تواند صلاحیت اجرایی را در قلمرو او اعمال کند. ونزوئلا واضحاً به بمباران و ربوده شدن مادورو و فلوراس رضایت نداده است. بنابراین آنچه در کاراکاس رخ داد، نه اجرای قانون، که نقض حقوق بین‌الملل توسط آمریکاست.
  🤔 دوگانگی آشکار در بیان
  سناتور دموکرات، مارک وارنر، درباره عمل آمریکا می‌گوید: «اگر آمریکا حق استفاده از نیروی نظامی برای حمله و اسارت رهبران خارجی را داشته باشد، چه چیزی چین را از تکرار اینکار در تایوان بازمی‌دارد؟» جالب آنکه او برای عمل آمریکا از «اسارت» ، اما برای سناریوی فرضی چین، از «ربایش» استفاده می‌کند.
• 🛂 در مورد عملیات سازمان مهاجرت و گمرک (ICE) در داخل آمریکا نیز که با ربایش مهاجران از خیابان‌ها، محل کار و دادگاه‌ها همراه است، رسانه‌های جریان اصلی عموماً از واژه‌های «دستگیری» و «اسارت» استفاده می‌کنند. در حالی که قربانیان، خانواده‌هایشان، وکلای مهاجرت صراحتاً از واژه‌هایی مانند «ربایش» و «آدم‌ربایی» استفاده می‌کنند.

📰
🔥 بازگشت سایه جنگ
استقرار گسترده نیروهای نظامی آمریکا در خلیج فارس بار دیگر گمانه‌زنی‌ها درباره اقدام نظامی علیه ایران را تشدید کرده است. واشنگتن هرگز مردم ایران را برای واژگونی ژاندارم منطقه ای خود نبخشیده است.
☢️ منطق فشار نظامی
در نگاه غرب، برنامه هسته‌ای و موشکی ایران تهدیدی مستقیم تلقی می‌شود. تجربه کره شمالی نشان داده که عبور از آستانه هسته‌ای می‌تواند موازنه قدرت را تغییر دهد. در مقابل، کشورهایی که فاقد بازدارندگی هسته‌ای بودند، هدف حمله قرار گرفتند.
🧨 اعتراضات و محاسبات واشنگتن

عدم مشروعیت رژیم در میان مردم، در واشنگتن به‌عنوان نشانه ضعف نظام تفسیر می شود. برخی تصور می‌کنند فشار نظامی می‌تواند اعتراضات را به فروپاشی سیاسی تبدیل کند. اما تاریخ (جنگ جهانی اول در آلمان؛ جنگ فالکلند میان بریتانیا و آرژانتین) نشان داده که مداخله خارجی اغلب باعث انسجام داخلی و مشروعیت‌بخشی به اقدامات اضطراری می‌شود. اگر مردم ایران می دانستند که امپریالیسم و صهیونیسم به ایران حمله نمی کنند، چه بسا خود راسخ تر رژیم را سرنگون می کردند.

🤝 انتخاب‌های دشوار
جمهوری اسلامی که از حمایت مردمی برخوردار نیست، میان مقاومت یا مذاکره تحت فشار قرار دارد. مقاومت هزینه دارد، اما مذاکره در سایه تهدید نظامی می‌تواند امتیازدهی بدون تضمین امنیت آینده باشد. اگر امتیازدهی شامل موشک های بالستیکی باشد، بورژوازی نظامی به مرز نابودی کشانده خواهد شد. برای همین، بورژوازی نظامی با امتیازات گسترده مخالف است و دیگر لایه های بورژوازی (بوروکراتیک، مالی و حتا تا حدی تجاری) خواهان سازش هستند.

⚠️ ریسک‌های بزرگ و سناریوی «بزن و ببین»
امریکا قبل از حمله، در حال بررسی توان پاسخ موشکی و مقاومت طولانی سپاه و ارتش، تهدید انرژی و کشتیرانی در خلیج فارس است. محتمل‌ترین گزینه، حمله‌ای کوتاه و محدود برای آزمودن واکنش جمهوری اسلامی است. اگر تهران دوام بیاورد، آمریکا می‌تواند عقب‌نشینی کرده و به تحریم‌ها بازگردد.

🚀
🛰️ ایده چیست؟
گنبد طلایی طرحی است که هدفش دفاع کامل از آمریکا در برابر هر نوع موشک؛ از موشک‌های بالستیک گرفته تا هایپرسونیک و حتی حملات احتمالی از فضا است. این سیستم بر پایه هزاران ماهواره در مدارهای مختلف زمین طراحی شده که به‌صورت شبکه‌ای با هم ارتباط دارند. هر ماهواره نه‌تنها نقش شناسایی دارد، بلکه می‌تواند مسلح هم باشد.

💣 مشکل کجاست؟
مسئله اینجاست که این ماهواره‌ها فقط «چشم» نیستند، بلکه «اسلحه» هم دارند. یعنی در هر نقطه‌ای از زمین، بالای سر هر کشوری، سامانه‌ای مسلح در حال گردش است. چنین چیزی باعث می‌شود تشخیص بین یک پرتاب صلح‌آمیز (مثلاً برای ماهواره یا تحقیقات علمی) و یک حمله نظامی بسیار دشوار شود. یک اشتباه کوچک یا تفسیر نادرست می‌تواند به واکنشی نظامی منجر شود.

⚖️ تعادل امنیتی جهان به هم می‌ریزد
تا امروز، امنیت جهانی بر پایه بازدارندگی بوده است؛ یعنی هیچ کشوری مطمئن نیست که می‌تواند بدون پاسخ، حمله کند. اما اگر یک کشور به سپری تقریباً کامل دست پیدا کند، این تعادل به هم می‌خورد. سایر کشورها احساس ناامنی می‌کنند و برای عبور از این سپر، به سمت ساخت سلاح‌های پیشرفته‌تر و خطرناک‌تر می‌روند. نتیجه؟ مسابقه تسلیحاتی شدیدتر.

🌍 چرا تهدید جهانی است؟
این سیستم فقط از یک کشور دفاع نمی‌کند؛ بلکه فضا را به میدان نبرد تبدیل می‌کند. فضایی که متعلق به همه بشر است، به محیطی نظامی و پرخطر بدل می‌شود. به همین دلیل است که گفته می‌شود گنبد طلایی شاید از آمریکا دفاع کند، اما امنیت کل زمین را به خطر می‌اندازد. رویای امنیت مطلق که ترامپ از آن صحبت می‌کند، در عمل می‌تواند جهان را ناامن‌تر کند. وقتی دفاع بیش‌ازحد، دیگران را به حمله سوق دهد، نتیجه‌اش چیزی جز افزایش تنش و خطر برای همه نیست.

😡
CODEPINK
🤬 فلسطینیان دهه‌ها مانند عروسک‌‌ها هدایت شده‌اند. به ما گفته‌اند چه بر سر سرزمینمان می‌آید، نه اینکه اجازه تصمیم‌گیری داشته باشیم. ما توسط خارجیانی که فکر می‌کنند حق تصرف چیزی را که مال آنها نیست دارند مورد تجاوز، نقص عضو، قحطی، آوارگی، زندان، شکنجه و قتل قرار گرفته‌ایم.

📢 هیچ بخشش، فرصت یا حسن نیتی برای هیولایی که قتل صدها هزار زن، مرد و کودک را ناظر جهان امکان‌پذیر کرد، وجود نخواهد داشت. رسانه‌های ما نباید اشتباهات گذشته را که «رضایت» برای نسل‌کشی در غزه را ساختند، تکرار کنند.

👥 مشمئزکننده اما تعجب‌آور نیست که هیئتی از مردان سفیدپوست سال‌خورده و چاپلوسانشان برای استعمار سرزمینی بومی دیگر متحد شده‌اند. ترامپ کسی است که قدرت خود را برای شتاب‌دادن به نسل‌کشی آمریکایی-اسرائیلی به کار برد. خون ده‌ها هزار فلسطینی بر دستان اوست. اگر چنین «رهبرانی» پیشقراول «صلح» شوند، چه پیشینه‌ای ایجاد می‌شود؟ اگر این کلاهبرداری آشکار را بپذیریم، صلحی در کار نخواهد بود، فقط کنترل فاشیستی بر همه و هرچیز حاکم خواهد شد.

🏗️ دونالد ترامپ فاسد و «هیئت صلح» او این ایده را تبلیغ می‌کنند که غزه برای تصرف آنهاست. به نام «ثبات منطقه‌ای»، قصد دارند زمین را اشغال، با مراکز داده و املاک ساحلی برای طبقه ثروتمند سفیدپوست پر، و فلسطینیان را به اردوگاه‌های کار اجباری برانند.«هیئت صلح» چیزی جز استمرار استعمار دهه‌های فلسطین نیست. آیا فلسطینیان خانه و زمین خود را رها کرده‌اند؟

🕊️ امید به آزادی
با اعلام آخرین آتش‌بس، به پایان واقعی نسل‌کشی فکر کردم: بازگشت غزه به صاحبان واقعی‌اش، منابع برای بازسازی و رهایی از دست آمریکا و اسرائیل. در ژرفای وجودم می‌دانم فلسطین آزاد خواهد شد. همه آوارگان از سواحل غزه تا عکا بازخواهند گشت. آن خانه‌های ساحلی به ما تعلق خواهد داشت تا به کودکانمان منتقل کنیم. آنچه زمانی بیابانی آخرالزمانی بود، دوباره زادگاه ما خواهد شد.