⚔️
🏛 اختلاف دربارهٔ سرنوشت جنگ در درون حاکمیت عمیق‌تر می‌شود. این شکاف میان بورژوازی بوروکراتیک و مالی از یک سو — که نمایندگان سیاسی‌اش در دستگاه دولتی جای دارند — و بورژوازی نظامی به رهبری سیاسی سعید جلیلی از سوی دیگر است. هر دو گروه به دنبال منافع طبقاتی خود هستند و هر کدام روایت خود را از واقعیت ارائه می‌دهند.
🎥 جلیلی در فیلمی با بیان یک حقیقت می‌گوید: «کسانی سال‌ها می‌گفتند اگر مذاکره کنیم، مسائل حل می‌شود. اما در میانهٔ مذاکره، طرف مقابل حمله نظامی کرد.» او این سخن را دلیل نشان دادن قدرت‌ بیشتر هنگام مذاکره می‌داند و می‌افزاید: «من پس از جنگ ۱۲روزه گفتم این جنگ صرفاً جنگی علیه نطنز و فردو و چند دانشمند هسته‌ای نبود؛ این یک جنگ تمدنی بود.» شکی نیست که رژیم صهیونیستی و آمریکا خواهان نابودی ایران و تجزیه آن هستند.
📉 از سوی دیگر، جناح مقابل که خواهان تسلیم به هر قیمتی است از «موقعیت‌های از دست رفته» سخن می‌گوید. روح‌الله جمعه‌ای، مشاور وزیر کشور در دولت دوازدهم، در واکنش به اظهارات جلیلی نوشت: «این مدیریت بی‌تدبیرانهٔ شما بود که فرصت‌های طلایی را با توهم جنگ تمدنی از دست داد و تبدیل به تهدید کرد که با صدور قطعنامه ۱۹۲۹ بستر جنگ‌های اخیر فراهم شد.» او افزود که جلیلی حتی نتوانست دو کشور دوست، چین و روسیه را متقاعد کند که این یک جنگ تمدنی است.
💥 موضع جلیلی اگر واقعا میهن- و مردم دوستانه بود، او می بایست متوجه می شد که بدون یک اقتصاد قوی تولیدی و صنعتی؛ بدون سندیکاهای پرتوان کارگری؛ بدون آزادی مردم تنها با حرف زدن در مورد «جنگ تمدنی» نمی توان در مقابل امریکا و اسرائیل مقاومت کرد. در حالیکه حاکمیت در کلیت، در مورد اقتصاد نئولیبرالیستی، سیاستهای ضد کارگری و سرکوب آزادی خواهان برای حفظ نظام یکدست عمل می کند.

📉
🔥 بازگشت قدرتمند بولسوناریسم، مستقل از نتیجهٔ دور دوم انتخابات، واقعیتی است که دیگر نمی‌توان آن را نادیده گرفت. موج راست افراطی در انتخابات عمومی برزیل، ضعف و شکست استراتژی نهادی و سازش با بخش‌هایی از بورژوازی برزیل را آشکار کرد؛ همان استراتژی‌ای که حزب کارگران (PT) به رهبری لولا دهه‌ها از آن دفاع کرد.
💰 اما اکنون متا (Meta)، غول فناوری آمریکایی و مالک فیسبوک، اینستاگرام و واتساپ، به یکی از بازیگران کلیدی این معادله تبدیل شده است. کمپین لولا با طرح شکایت در دادگاه عالی انتخاباتی برزیل (TSE) اعلام کرد که الگوریتم‌های متا «جانبداری» می‌کنند و «گزینش‌گری الگوریتمی» به نفع فلاویو بولسونارو انجام می‌دهند. در این شکایت آمده است که ابزار هوش مصنوعی متا از تولید تصاویر مربوط به لولا خودداری می‌کند، در حالی که تولید تصاویر مربوط به فلاویو آزاد است .
⚖️ کمپین لولا همچنین متا را به داشتن روابط نزدیک با دولت ترامپ متهم کرده و خواستار تحقیق سازمان کشورهای آمریکایی (OEA) شده است .
دادگاه عالی انتخاباتی برزیل به متا دستور داد که رفتار یکسانی با هر دو نامزد داشته باشد و در صورت تخلف، جریمهٔ روزانه ۵۰۰ هزار رئال (حدود ۸۷ هزار یورو) اعمال خواهد شد.
⚠️ برای جنبش کارگری و طبقات مردمی برزیل، این وضعیت یک زنگ خطر است. اگر راست افراطی بولسوناریست فلاویو بولسونارو پیروز شود، احتمالاً عفو ریاست‌جمهوری برای پدرش (محکوم به ۲۷ سال حبس) صادر خواهد کرد و برنامهٔ اقتصادی را اجرا خواهد کرد: کاهش ۲۰۰ میلیارد رئالی در هزینه‌های اجتماعی، انعطاف‌پذیری بیشتر کار و حمله به حقوق کارگران. او احتمالا برزیل را که نقش اساسی در بریکس دارد، از این پیمان بیرون می آورد.
🕊 مقاومت در برابر راست افراطی و امپریالیسم نمی‌تواند تنها به انتخابات محدود شود؛ باید بر پایهٔ مبارزهٔ طبقاتی و سازمان‌دهی مستقل کارگران بنا شود.

🧠

🕵️ یوکناویچیِنه، وزیر دفاع پیشین لیتوانی، سال‌هاست نگران ذهن شهروندان اروپایی است. همین نگرانی حالا در قطعنامهٔ پارلمان اروپا دربارهٔ «جنگ ترکیبی» دوباره سر برآورده؛ قطعنامه‌ای که ۴۷۰ نماینده به آن رأی دادند و تنها ۱۲۹ نفر مخالف بودند.
💣 اما پرسش اینجاست: چرا ۴۷۰ نماینده با این اطمینان می‌گویند ریشهٔ ناخشنودی مردم «جنگ شناختی» است، نه افت آشکار سطح زندگی؟ پاسخ را باید در همان رسانه‌هایی جست که از پهپادها در آسمان خبر می‌دهند و بعداً، وقتی معلوم می‌شود هواپیمای باری یا بالگرد پلیس بوده‌اند، هرگز خبر را اصلاح نمی‌کنند.
⚔️ هدف پنهان قطعنامه جای دیگری است: می‌گوید هزینه‌های دفاعی در حوزهٔ «امنیت داخلی» هم «ضروری» است.
یعنی جریان تازه‌ای از پول که بیرون از چارچوب مالی تنگ اتحادیه اروپا راه می‌یابد و — مهم‌تر از همه — سازوکارهای نظارت مدنی را دور می‌زند.
🔒 در تصمیم‌های سیاست خارجی و امنیتی، همهٔ کشورهای عضو باید هم‌صدا شوند. حالا به ما می‌گویند وضعیت اضطراری است و اجماع «تأخیر» می‌سازد؛ باید سریع‌تر تصمیم گرفت. اما هیچ‌کس نمی‌گوید که چرا کمتر از ۵۰۰ فرد باید به جای ۵۰۰ میلیون انسان تصمیم بگیرد.
🕳 در این چارچوب، یک حرف، یک مهاجر، یک اعتراض می‌تواند «جنگ ترکیبی» باشد. و دامنهٔ سرکوب بی‌تحقیق، بی‌دادگاه عادلانه، بی‌حق تجدیدنظر بی‌نهایت باز می‌شود. اتحادیه اروپا مخالفان را به «مرگ مدنی» محکوم می کند. حساب‌هایشان را مسدود، از کارشان اخراج، سفرشان را ممنوع می کند، بی‌آنکه هرگز محاکمه شوند، یا بتوانند اعتراض کنند.
⚠️ ساختارهایی که برای «ضدجنگ ترکیبی» ساخته می‌شوند، به‌سادگی علیه فعالیت مدنی عادی به کار می روند. نقد، اپوزیسیون، سازمان‌دهی اتحادیه‌ای — همه تهدید شمرده می‌شوند. و کسانی که بر ما حکومت می‌کنند، خود را به چارچوبی گسترده برای مجازات مسلح می‌کنند.
🕊 اما اگر امیدی کوچک در این میان باشد، همین است: آن‌ها اگر از ما نمی‌ترسیدند، هرگز دست به همهٔ این کارها نمی‌زدند.

🏛
🗣 ابراهیم فیاض، استاد گروه مردم‌شناسی دانشگاه تهران، در گفت‌وگو با نامه‌نیوز از «جنگ اشرافیت با مردم» سخن گفته است. به باور او، اشرافیت چه در جریان اصولگرا و چه در جریان اصلاح‌طلب، زمانی شکل می‌گیرد که قدرت، ثروت و پیوندهای خانوادگی در هم ادغام شوند؛ و در چنین شرایطی، فاصله میان مسئولان و مردم افزایش می‌یابد و اشرافیت دیگر درکی از مسائل جامعه ندارد.
🍪 فیاض با اشاره به روایت تاریخی لویی شانزدهم — که در واکنش به ناتوانی مردم در تأمین نان، پیشنهاد خوردن بیسکویت را مطرح کرد — می‌گوید: وقتی به مردم گفته می‌شود منابع مالی کافی وجود ندارد، اما خودروهای گران‌قیمت وارد کشور می‌شوند، این پرسش مطرح می‌شود که چرا محدودیت‌های اقتصادی برای همه به یک شکل اعمال نمی‌شود.
🎓 به گفتهٔ این استاد دانشگاه، اشرافیت در تار و پود جامعه نفوذ کرده و نظام آموزشی نیز از این وضعیت مستثنا نیست. با وجود تأکید بر عدالت آموزشی، شاهد شکل‌گیری مدارس اشرافی هستیم؛ به‌گونه‌ای که به گفتهٔ او، وضعیت مدارس اشرافی تهران حتی از مدارس اشرافی لندن نیز بهتر است. ساختار آموزش‌وپرورش به‌جای کاهش فاصله‌های اجتماعی، در مواردی به بازتولید اشرافیت کمک می‌کند.
📚 فیاض «مافیای کنکور» را یکی از موانع اصلی اصلاح نظام پذیرش دانشجو می‌داند و می‌گوید منافع اقتصادی موجود اجازه نمی‌دهد این ساختار به‌سادگی تغییر کند. به باور او، خانواده‌های ثروتمند در سطوح مختلف تصمیم‌گیری نفوذ پیدا کرده‌اند و تداوم حضور برخی خانواده‌ها در موقعیت‌های قدرت، به بازتولید امتیازهای اجتماعی و اقتصادی منجر شده است.
🤖 معلوم نیست که چرا کسی که جامعه شناس و مردم شناس است از کلمه اشرافیت به جای شکاف طبقاتی استفاده می کند. ای آقا که بیماری را خوب تشخیص داد، به جای تجویز نبرد طبقاتی علیه بورژوازی کشور، راه حال را هوش مصنوعی و آموزش دیجیتال که می‌توانند انحصارهای آموزشی را به چالش بکشند!؟

💀
📜 در ۶ ژوئیه ۱۹۶۰، رئیس‌جمهور آمریکا حذف سهمیهٔ شکر کوبا در بازار آمریکا را اعلام کرد. بعد، تحریم نفتی اعمال شد. از آن زمان، قوانین محاصره در طول بیش از شش دهه تشدید شده است .
⚡️ قانون کمک خارجی (۱۹۶۱)، قانون مدیریت صادرات (۱۹۷۹)، قانون دموکراسی کوبا (تورریچلی، ۱۹۹۲) که شرکت‌های تابعهٔ آمریکایی در کشورهای ثالث را از تجارت با کوبا منع کرد و کشتی‌های کشورهای ثالث را از ورود به آمریکا تا ۱۸۰ روز پس از توقف در کوبا بازداشت، و قانون آزادی و همبستگی دموکراتیک کوبا (هلمز-برتون، ۱۹۹۶) که ستون فقرات قانونی محاصره است و بند سوم آن اجازهٔ دعاوی در دادگاه‌های آمریکا را می‌دهد .
🔥 فرمان اجرایی ۱۴۴۰۴ در ۱ مه ۲۰۲۶ تحریم‌های ثانویه را بر کسانی که با کوبا رابطه دارند اعمال می‌کند و مسدود کردن افراد فعال در بخش‌های کلیدی اقتصاد کوبا را مجاز می‌داند .
🎯 در سال ۲۰۲۵، تنها ۴۳ درصد برنامهٔ جاده‌ای ملی اجرا شد؛ ۵۸ درصد برنامهٔ تعمیر فرودگاه‌ها؛ ۶۴ درصد برنامهٔ منابع آب؛ و ۵۳ درصد برنامهٔ مسکن . حمل‌ونقل مسافر در هاوانا با کمی بیش از ۱۰۰ اتوبوس انجام می‌شود، در حالی که حداقل ۳۰۰۰ اتوبوس نیاز است .
🏥 مرگ‌ومیر نوزادان از ۴ در هر هزار تولد زنده در ۲۰۱۸ به ۹.۹ در ۲۰۲۵ رسیده — افزایش ۱۴۸ درصدی. از ۳۹۵ داروی تولید داخل، ۳۰۰ دارو به دلیل دشواری دسترسی به مواد اولیه در کمبود است. داروهای سرطان مانند پمبرولیزوماب و نیوولوماب، و دستگاه‌های حیاتی قلب کودکان مانند Heart Mate 3، در دسترس کودکان کوبایی نیست .
🩺 تحریم دسترسی به سمعک را برای کودکان ناشنوا محدود کرده است.
✈️ به بهانه تروریسم، امریکا مانع از سفر هنرمندان کوبایی به آمریکا می‌شود.
🌾 تولید برنج در ۲۰۲۵ تنها ۱.۹ تن در هکتار بوده، در مقابل ۴.۲۱ تن در ۲۰۱۸ — پیش از تشدید محاصره .

💀
📉 داود سوری دکترای اقتصاد از دانشگاه ویرجینیا که بیش از ۲۵ سال بر فقر، رفاه و توزیع درآمد پژوهش کرده است در گفت‌وگو با هفته‌نامه تجارت فردا (شماره ۶۵۱) این چنین میگوید. اقتصاد ایران با دو بحران هم‌زمان روبه‌روست: کاهش رشد اقتصادی و تولید، در کنار تورم شدید. وقتی تولید کاهش می‌یابد، درآمد کمتری ایجاد می‌شود و سهم کمتری به مردم می‌رسد.
⛓ فقر می‌تواند موروثی شود. خانواده‌ای که در تله فقر می‌افتد، نخست آموزش فرزندان را قربانی می‌کند، سپس بهداشت و تغذیه را. نتیجه؟ نسلی با «سرمایه انسانی» پایین‌تر که در بازار کار رقابتی نیست و خودش فقیر می‌ماند.
🕳 تله فقر خروج از فقر را دشوار می‌کند. ماندگاری در آن بسیار محتمل است و خانوار بدون کمک هدفمند بیرونی نمی‌تواند بیرون بیاید.
🪫 توان خانواده‌ها برای مقابله با بحران‌ها کاهش یافته است. تورم بالا و کاهش درآمد مثل دو لبهٔ قیچی، شریان‌های حیاتی خانوار را می‌برد. بدون پس‌انداز، هیچ ضربه‌گیری باقی نمانده است.
🏭 رشد پایدار فقط از مسیر تقویت تولید رقابت‌پذیر و اشتغال‌زایی می‌گذرد، نه یارانه و کالابرگ. سوری هشدار می‌دهد که تداوم این مسیر نه‌تنها توسعه‌ای به بار نمی‌آورد، بلکه حتی حفظ همین سطح تقلیل‌یافتهٔ معیشت نیز دیگر ممکن نخواهد بود.
🔥 اقتصاد نئولیبرالیستی-رانتی جمهوری اسلامی به دنبال تولید نیست؛ به دنبال توزیع رانت و حفظ قدرت است. تا وقتی این ساختار پابرجاست، فقر ارثی می‌شود و هیچ یارانه‌ای نجات‌بخش نخواهد بود.
سوری خودش هم می‌گوید: «من در چهارچوب نظام فکری موجود و ساختار فعلی تصمیم‌گیری، هیچ راه‌حل جدی و پایداری نمی‌بینم.» این جمله، اعتراف به بن‌بست است. وقتی اقتصاددان نظام‌مند می‌گوید در این ساختار راهی نیست، یعنی مشکل فنی نیست؛ ساختاری است. و ساختاری که نه به تولید، بلکه به رانت و انباشت ثروت در خارج از کشور مشغول است.