اطلاعیه کارگران گروه ملی صنعتی فولاد اهواز; موجیم که آسودگی ما،عدم ماست

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
چهارشنبه  ۲۱ فروردين ۱٣۹٨ –  ۱۰ آوريل ۲۰۱۹

با سلام و دعای خیر خدمت کلیه همکاران محترم 
مسئله و نکته مهمی که در چند سال اخیر و در کوران مشکلات عدیده ای که گریبانگیر شرکت و وضعیت معیشتی پرسنل نمایان گشت،اخوت،انسجام و اتحاد فکری قشر عظیم پرسنل گروه ملی فولاد اهواز بود که خوشبختانه با کسب تجارب مفید از مشورت و درایت عقلی همگانی باعث عبور و برون رفت از مراحل مختلف مشکلاتی بود که مسببان اصلی،بی شک بی تدبیری و نقصان کاری برخی مسئولین شرکت و استان بود که متأسفانه باعث بوجود آمدن خلل و مشکلاتی در حیطه شغلی و معیشتی مان گردید،ولی همانگونه که ذکر گردید،تجربه ناب و آن گوهر درخشان که همان،اتحاد،انسجام و درایت عقلی وصف ناپذیر همگانی قشر عظیم و شریف کارگر بود که نام این شرکت بین المللی و پرسنل شریفش را نماد استان و کشور نمود که الحق و الانصاف شرافت،حق ستانی و برادری در گوش زمانه را جاودانه ساختند. 
امروز و در آماج حملات سیل مخرب و ویرانگر امسال شاهد هستیم که همان برادران و خواهران گرامی،که بدون هیچ گونه چشمداشت دنیوی،همه وجود خود را در طبق اخلاص گذاشته بودند،باز هم با تمام وجود و نهایت تلاش شبانه روزی و بطور جهادگرانی خودجوش در کنار همشهریان و مردم روستاهای محروم،قرار گرفته،کمر همت بسته،آستین بازوان ستبر خویش را بالا زده و گام به گام با مردمان سرزمین خود،مشغول کمک رسانی و امداد میباشند. 
آنهم در زمانیکه خود،رنجور و زجر کشیده مشکلات،ناملایمات و انتخابات نادرست،برخی سرپرستان نالایق که نمونه بارز آنها،سرپرست جدید شرکت،میباشند،که طبق عادت غلط و دیرینه خود،درست در زمانیکه تمامی پرسنل و خانواده های محترمشان با مشکلات عدیده معیشتی،اقتصادی و اللخصوص سیل ویرانگر چند روز گذشته،دست و پنجه نرم میکنند،حقوق اولیه و ضروری شان که همان پرداخت حقوق ماهیانه و تثبیت زمان آن،بطور دائم میباشد،که گویی با ورود این فرد ناکارآمد که بهیچ وجه در حد و اندازه و قواره مدیریتی جزء شرکت نمیباشد ،به فراموشی سپرده شده و قسمت روابط عمومی شرکت که خوراک رسانه ای و میلی آن افراد تزریق شده به شرکت تبدیل گشته،خبری از پرداخت حقوق آنهم در این ایام سخت نمیدهد. 

در اینجا با اعلام تشکر خاص از کلیه جهادگران و هنرمندان واقعی عرصه صنعت فولاد،برادری و اسوه فداکاری و مساعدت به هم استانیهای خود، مجدانه خواستار پرداخت حقوق اسفندماه گذشته خود،نهایتا تا آخر هفته جاری میباشیم. 

و کلامی در پایان: 
درست است که در حال حاضر اغلب فکر و ذهن پرسنل شریف،درگیر مسائل سیل ویرانگر و امداد رسانی به همنوعان خود میباشد،ولی اشخاص نا کار آمدی که زمانی دلیل خداحافظی و انفصال خود از مجموعه شرکت،عدم توانایی در اصلاح زیر ساخت های اساسی شرکت در زمان تصدی پست قائم مقامی شرکت،به زعم گفته خود،عنوان کردند،به این کلام راسخ کلیه پرسنل یقین داشته باشند که نه انتساب شان را مورد قبول دانسته،بلکه مسول و مقصران اصلی عواقب بوجود آمدن مشکلاتی در زمینه معیشتی و شغلی پرسنل در آینده میباشند. 

برحذر باشید که: 
موجیم که آسودگی ما،عدم ماست 

۲۱ فروردین ۱٣۹٨




نامه زندانیان سیاسی رجایی شهر به سیل زدگان؛ از اینکه دیوارهای زندان مانع حضور ما در کنارتان می‌شود شرمساریم

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
چهارشنبه  ۲۱ فروردين ۱٣۹٨ –  ۱۰ آوريل ۲۰۱۹

جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر طی نامه ای مشترک، وضعیت نامناسب امدادرسانی های دولتی به مناطق سیل زده و هدر دادن منابع و ثروت ملی برای صدور تروریسم در منطقه را همچون نشانه هایی از عدم کفایت حکومت عنوان کردند. این زندانیان در نامه خود ضمن ادای تسلیت و همدردی با سیل زدگان از اینکه “دیوارهای قطور زندان مانع حضورشان در کنار مردم شده است” اظهار شرمساری کرده و از مردم درخواست کردند که به یاری ساکنین مناطق سیل زده بشتابند. 

امروز چهارشنبه ۲۱ فروردین ماه ۱۳۹۸، جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر کرج با نوشتن نامه‌ای مشترک وضعیت نامناسب امدادرسانی های دولتی به مناطق سیل زده را محکوم کردند. 

این زندانیان در بخشی از نامه خود می‌گویند: “از همه مردم بخصوص جوانان استدعا داریم با تشکیل شوراهای مردمی برای کمک‌رسانی مستقل به مناطق آسیب‌دیده به یاری مردم سیل‌زده بشتابید و آنان را در میانه‌ی آلام و مصیبت‌ها در برابر غارت و ستم این حکومت تنها نگذارید”. 
متن کامل این نامه در ادامه می‌آید: 

“سیل ویرانگر اخیر در نقاط وسیعی از کشور و نحوه مواجهه و مدیریت حکومت با مردم و آسیب دیدگان بار دیگر عدم کفایت و مشروعیت آن را بر همگان هویدا کرد. حکومتی که حتی کمک رسانی و امداد مردمی به آسیب دیدگان را امنیتی کرد و با گسیل نیروهای امنیتی و نظامی و سانسور شدید فجایع، به سرکوب مطالبات بحق مردم آسیب دیده و ستمدیده در مناطق سیل زده پرداخت. 

چهل سال غارت و از بین بردن محیط زیست، منابع طبیعی، جنگل‌ها و مراتع، رودخانه و کوه فروشی، ساخت و سازهای غیر اصولی و بطور کلی نابودی کلیه زیرساخت‌های کشور و هزینه کردن منابع و ثروت ملی در صدور تروریسم و به آتش کشیدن منطقه و سرکوب داخلی به همراه فسادهای نجومی نوکیسگان حکومتی، تمام هستی این مردم ستمدیده را بر باد داده است. 

لذا ما تنی چند از زندانیان سیاسی ضمن عرض تسلیت، مراتب همدردی و همبستگی خود را با تمام مصیبت‌زدگان سیل اخیر اعلام کرده و از اینکه دیوارهای قطور زندان و حافظان شب مانع حضور ما در کنارتان و خدمت به شما می‌شود شرمساریم. 

از همه مردم به خصوص جوانان استدعا داریم با تشکیل شوراهای مردمی برای کمک‌رسانی مستقل به مناطق آسیب دیده به یاری مردم سیل‌زده بشتابید و آنان را در میانه‌ی آلام و مصیبت‌ها در برابر غارت و ستم این حکومت تنها نگذارید. 

زندان رجایی‌شهر کرج، ۲۱ فروردین ۱۳۹۸؛ 

امضا کنندگان: 
محمد بنازاده امیرخیزی 
محمدعلی (پیروز) منصوری 
سعید ماسوری 
مجید اسدی 
پیام شکیبا 
آرش صادقی 
سعید شیرزاد 
ابراهیم فیروزی 
سعید صفایی 
حسن صادقی“. 




لولا دا سیلوا: ما به مبارزه ادامه می دهیم!

پیام رئیس جمهور سابق برزیل از درون زندان به خوانندگان اومانیته 

• از روز ۷ آوریل ۲۰۱۸، من بدون هیچ مدرک جرمی در زندان هستم. پس از سالها و سالها تحقیق در مورد حساب بانکی ام، یک «پنی» مشکوک هم نیافته اند، هیچ چیز، حتی پس از قرارگرفتن در پست ریاست جمهوری، در همان خانه در منطقه سائوپولو زندگی می کردم. در این لحظه دردناک، دوباره تاکید می کنم که ما تا زمانی که برزیلی ها خوشبختی شان را بازنیافته اند به مبارزه ادامه می دهیم …

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
چهارشنبه  ۲۱ فروردين ۱٣۹٨ –  ۱۰ آوريل ۲۰۱۹

* لولا دا سیلوا، رئیس جمهور سابق برزیل از درون زندان این پیام تشکر از پشتیبانی و درخواست ادامه بسیج برای آزادی او و برای احترام به دمکراسی در برزیل را برای خوانندگان روزنامه فرانسوی اومانیته فرستاده است.

امروز جهان با نگرانی و غم و اندوه، شاهد ناکامی و شکستی است که از زمان کودتای ٢٠١٦ و زیر پا گذاشتن قانون اساسی و رای ٥٦ میلیون برزیلی به کشور ما، با برکناری دیلما روسف، تحمیل شده. دیلما نخستین زن رئیس جمهور در سال ٢٠١٠ به ریاست جمهوری انتخاب و در سال ٢٠١٤ مجددا به این مقام بر گزیده شد و دو سال بعد بدون ارتکاب هیچ اقدام غیرقانونی برکنار می شود.

از آن پس برزیل یکی از بحرانی ترین لحظات تاریخ خود را می گذراند. فرایند توسعه اجتماعی که از سال ٢٠٠٣ آغاز شده و مورد تحسین جهانیان قرار گرفته بود، با خشونت متوقف گردید. کشوری که میلیونها نفر را از فقر مطلق نجات داد و برای اولین بار پس از ٥٠٠ سال، خود را از نقشه جغرافیای گرسنگی خارج کرد ، سیاست های موفقیت آمیز اجتماعی را به قاره آفریقا صادر نمود، رابطه برابر با قدرتهای بزرگ جهان بنا کرد و برای صلح بین مردم جهان مبارزه نمود. و امروز در برزیل درست بر عکس آن عمل می شود.

از روز ٧ آوریل ٢٠١٨، من بدون هیچ مدرک جرمی در زندان هستم. زندگیم و زندگی خانواده ام ویران شده است. خانه ام توسط پلیس مورد حمله قرار گرفته و زیر ورو شده، پس از سالها و سالها تحقیق در مورد حساب بانکی ام، یک «پنی» مشکوک هم نیافته اند، هیچ نوع تغییری در زندگیم، ناهماهنگ با نتیحه کار و فعالیتم نیافته اند. نه کشتی تفریحی، نه کاخ بزرگ سینمائی، نه کیسه پول، نه حساب مخفی: هیچ چیز، حتی پس از قرارگرفتن در پست ریاست جمهوری، در همان خانه در منطقه سائوپولو زندگی می کردم.

من با عنوانی عجیب که در قانون کیفری برزیل و جود ندارد، «اقدامات نامشخص»، محکوم شده ام. اسناد و مدارک فراوان در اثبات بی گناهی ارائه کرده ام. و کسانی که مرا متهم می کنند هیچ مدرکی علیه من نیافته اند. یک سال است که در انزوا بسر می برم، بدون حق مصاحبه. ممنوعیت از نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری، در حالی که همه نظرسنجی ها نشان می دادند که با اکثریت بالائی برنده انتخابات بودم. بدین شکل راه برای پیروزی نامزد راست افراطی گشوده شد که نژاد پرست، زن ستیز و طرفدار سرسخت شکنجه و رژیم های تمامیت خواه (توتالیتر) در برزیل است که در پی کودتای نظامی و غیر نظامی سال ١٩٦٤ بر سر کار آمدند.

قاضی که باکمال بی عدالتی مرا بی دلیل محکوم کرده بود، به سمت وزیر دادگستری ارتقا یافت. او بالاترین مقامی است که مسئولیت زندانی که در آن هستم را بعهده دارد. چیزی که در قانون اساسی و قانون دمکراتیک غیرقابل تصور است. رئیس جمهور کنونی که وسیعا بر پایه اطلاعات نادرست انتخاب شد، بسرعت به از بین بردن حمایت های اجتماعی که حزب کارگران از سال ٢٠٠٣ بر قرار کرده بود پرداخت. تاکتیکی که اخیرا در کشورهای دیگر نیز از آن استفاده میشود.

سیاستهای عمومی توسعه اقتصادی مرتبط با عدالت اجتماعی رها شده است. قوانین کار تاریخی برزیل لغو گردیده. نابرابری های اجتماعی گسترش یافته. میلیونها نفر به فقر شدید کشیده شده اند. تعداد بیکاران از مرز ١٣ میلیون فراتر رفته است. گرسنگی و مرگ اطفال مجددا باز گشته است. گفتمان نفرت، تعصب و تحجر جایگزین جستجوی گفتگو برای صلح شده. برزیل در احتضار است.

در این لحظه دردناک، نه تنها به خاطر بی عدالتی علیه من بلکه بخصوص در مورد تهدید جدی دمکراسی و درد و رنج تحمیل شده به مردم ما، من از ابراز همبستگی سراسر جهان تشکر مینمایم و دوباره تاکید می کنم که ما تا زمانی که برزیلی ها خوشبختی شان را بازنیافته اند به مبارزه ادامه می دهیم.

دوشنبه، ٨ آوریل ٢٠١٩ (١٩ فروردین ١٣٩٨)
لولا دا سیلوا

منبع: لوموند دیپلماتیک
متن نامه در اومانیته: www.humanite.fr 




ما از این دولت هیچی نمی‌خواهیم، مردم دارند به ما کمک می‌کنند

ساسان صدقینیا 

• رابطه حاکم و محکوم رهاتر از بندی ست که ساختار حاکم تنیده است. در حالیکه قدرت حاکم در حال آب تنی کردن برای توریسم و نوآوری های صنعت بصری و فرافکنی ها به سبک فاشیسم به خارج از مرزها هستند. نیروهای داوطلب و شوراهای مردمی و محلات، ولو اندک برنامه ریزی های کمک رسانی را بدون ساختار بوروکراتیک و اولویت های قدرت حاکم تنطیم میکنند …

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
دوشنبه  ۱۹ فروردين ۱٣۹٨ –  ٨ آوريل ۲۰۱۹

سیل‌زدگان خرمشهر، جلوی ماشین هلال‌احمر را گرفتند: «آمدید فیلم و عکس بگیرید؟ پس چادرتون کو؟ پدرسوخته‌های بی‌شرف بعد از ۱۷ روز که زیر آب بودیم آمدید؟ ما از این دولت هیچی نمی‌خواهیم. مردم دارند به ما کمک می‌کنند. برگردید. مردم سیل زده در لرستان می گویند ما را از سوریه ای شدن نترسانید. ما سه میلیون ده میلیون نمی خواهیم اگر همین پلدختر و خرم آباد با هم متحد شوند کل کشور را به آب میدهند!
اینها لحظاتی است که رابطه حاکم و محکوم رهاتر از بندی ست که ساختار حاکم تنیده است. در حالیکه قدرت حاکم در حال آب تنی کردن برای توریسم و نوآوری های صنعت بصری و فرافکنی ها به سبک فاشیسم به خارج از مرزها هستند. نیروهای داوطلب و شوراهای مردمی و محلات، ولو اندک برنامه ریزی های کمک رسانی را بدون ساختار بوروکراتیک و اولویت های قدرت حاکم تنطیم میکنند. 

توانا شدن برای گسست ذهنی و عملی از نیاز به دولت و خیریه در طی روند اجرایی میتواند لحظاتی را برای مردم مصیبت زده بوجود آورد که دیگر برگشت به نقطه قبل از آن ناممکن باشد. ترس حکومت و شلیک گلوله و بازداشت و مسدود کردن حساب های نقدیِ سازماندهی برایِ امدادرسانی مستقل از این روست. تمشیت امور نمی بایست بدون هماهنگی با دم و و دستگاه هیولای سرمایه باشد. قطعا امکانی دیگر جز بیرون آوردن اجساد از زیر آب و گل و لای نیز مهیا می شود: بیرون آمدن قدرت اتکا به خود. آنچه که در تقابل با کارگران و محرومان مناطق فقر زده شاهد هستیم دستگاهی ست که فقرا را به نیستی سوق میدهد. پویایی شوراهای محلات می توان آغازی برای امتناع از پرداخت دیون و بدهی ذهنی و مالی به سیل زدگان باشد. قدرت حاکم بعد از تحمیل مصیب به مردم بدنبال بازسازی قدرت خود در آن مناطق است تا هر پویایی عملی را در منطق خود به استحاله بکشاند. شوراهای مردمی وظایف دولت را اگر انجام دهند همان مردمی شدن دولت نئولیبرال در اقتصاد نئولیبرال را پی گرفته اند و اگر مطابق با معیارهای خود حرکت کنند این موضوع دیگر یک امداد ساده نخواهد بود. چیزی که شوراها را شورا می کند توانایی برای کنترل و نه مطالبه است.

دهها هزار کارگر فقیر و فصلی و کشاورز کار خود را از دست داده اند و حتی مشمول صدقات دولتی اندک نیز نمی شوند. بیگانه سازی از قدرت توده ها تمام تلاش قدرت حاکم برای بازتولید خود است. کارفرمایان و نظامیان سرمایه دار در آن مناطق در حال پیاده کردن برنامه های خود برای بازسازی و بازآرایی قدرت خود هستند. تصاحب ابزار آلات توسط مردم و هجوم مردم عصیان زده به مراکز گمارده شده دولتی اعم از امدادی و درمانی و کنترل آنها و جلوگیری و اخلال در ادامه پروژه های عمرانی رژیم، تمهیدی برای کنترلِ زمان توسط مردم و نیروهای مستقل خواهد بود. ایجاد قدرت موازی اخلالی میشود که قدرت هنوز فرصت قلمرودهی به نیروی خود را پیدا نکرده است. نارضایتی به قدری ست که مردم بدون برنامه مبتنی بر یک علت غایی و نیروی بیرونی از زندگی شان، ضرورت آن را دریابند.

حرف دولت و سرمایه دار و مهره های نظامی/ خصوصی جمهوری اسلامی این است که هر انچه مردم با تلاش و قوای ذهنی و بدنی خود ساحته اند امور مشترک شما نیست انها متعلق به همگان نیست متعلق به ماست. چیزی را که متعلق به همگان است از زمین و ابزار آلات نباید خود را در تعلق هیچ کس جز منافع ما قرار بگیرد. حرف های مردم سیل زده نشان میدهد انها تعلق منافع جداگانه قدرت حتی آن هنگام که در میانشان هستند، را به قیمت زندگی خود حس می کنند. مردمی که عریان هستند حتی نفس کشیدنشان در آب و هوای آلوده و زمین زیر پایشان برای راه رفتن نیز وابسته به نظام بدهکاری و دفترچه های وامِ سرمایه داری خواهد بود. هیچ مجال جبرانی برای هیچ کس نیست. قدرت سرمایه داری حاکم خود را حتی موقتی در تعامل و میانجی گری و امتیاز دهی بلاشرط و موقتی برای هیچکس قرار نمی دهد. تنها زبانی که میداند زبان نمایش و بدهکاری و تخریب اقلیم و کمپ نشینی و اسکان در زیستگاه های حصار کشی شده است. راهی که بندهای شل شده ذهنی و عینی بدن محرومان را بار دیگر به قدرت حاکم گره بزند و آنها را غرق کند، راه اجبار و رضایت سازی و سرکوب و کلنگی کردن زندگی و زیستگاه است.

منبع: تلگرام




سیل ۳۰ هزار میلیارد ریال به زیرساخت های کشور خسارت زد

• وزیر راه و شهرسازی گفته است خسارت سیلاب اخیر حدود ۳۰ هزار میلیارد ریال برآورد می شود. این خسارت ها مربوط به تخریب کامل جاده ها، از بین رفتن پل ها، رانش سطح راه ها و بخش های مختلف زیرساختی است …

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
سه‌شنبه  ۲۰ فروردين ۱٣۹٨ –  ۹ آوريل ۲۰۱۹

وزیر راه و شهرسازی گفته است خسارت سیلاب اخیر به زیر ساخت های کشور حدود ٣۰ هزار میلیارد ریال برآورد می شود. محمد اسلامی روز سه شنبه در گفت و گو با ایرنا در شهرکرد افزود: این خسارت ها مربوط به تخریب کامل جاده ها، از بین رفتن پل ها، رانش سطح راه ها و بخش های مختلف زیرساختی است.

وی در این خصوص که تا چه زمان فرآیند تعمیر، بازسازی و بهسازی زیرساخت های آسیب دیده از سیلاب ادامه دارد، گفت: برخی از این آسیب ها به فوریت برطرف می شود و برخی از طرح ها نیز تا یکسال زمان می برد. 
اسلامی گفت: در سیلاب اخیر؛ ۲۴ استان، ۲٣۱ شهرستان، ۲۶۹ شهر و ۵ هزار روستا درگیر حادثه بود و تاکنون کشور با این شدت و گستردگی درگیر حوادث سیلابی نبوده است.
وزیر راه و شهرسازی همچنین در گفت و گو با ایرنا اعلام کرده بود: سیل به بیش از ۱۲ هزار کیلومتر از راه های کشور خسارت زده که این میزان راه های خسارت دیده حدود ۶ هزار و ٨۰۰ نقطه از کشور به ویژه شهرهای سیل زده را شامل می شود.

ادعای وزیر راه و شهرسازی در مورد برطرف کردن آسیب ها تا مدت یکسال در حالی عنوان می شود که به عنوان مثال وضع زلزله زدگان استان کرمانشاه بعد از یک سال و نیم هنوز بهبود عمده ای نیافته است و بسیاری از آن ها در چادر و کانتیتر زندگی می کنند. فعالین مدنی و اجتماعی که به یار سیل زدگان شتافته اند، از بی مسئولیت دولت و کندی و ناچیز بودن کمک ها و اقدامات دولتی انتقاد می کنند و به دلیل همین بی مسئولیتی ادعای برطرف کردن آسیب ها و خسارات ناشی از سیل توسط حکومت را غیرواقعی می دانند. به نظر بسیاری از کارشناسان و فعالین اجتماعی، بعد از فروکش سیل، ابعاد فاجعه بار تاثیرات اجتماعی و اقتصادی سیلاب های اخیر به تدریج آشکارتر خواهد شد.




گلرخ ابراهیمی با تودیع وثیقه آزاد شد

• گلرخ ابراهیمی با پایان دوران محکومیت از بابت پرونده اول خود و تودیع قرار کفالت ۶۰ میلیون تومانی از بابت پرونده دیگری که در دوران حبس علیه وی مفتوح شده است آزاد شده است …

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
دوشنبه  ۱۹ فروردين ۱٣۹٨ –  ٨ آوريل ۲۰۱۹

گلرخ ابراهیمی ایرایی، کنشگر مدنی محبوس در زندان اوین روز دوشنبه از زندان آزاد شد. علیرغم پایان یافتن دوره محکومیت وی، با توجه به اینکه پرونده دیگری علیه این فعال مدنی در دوره زندان مفتوح شده است این آزادی همراه با تودیع قرار صورت گرفته است.

به گزارش هرانا گلرخ ابراهیمی با پایان دوران محکومیت از بابت پرونده اول خود و تودیع قرار کفالت ۶۰ میلیون تومانی از بابت پرونده دیگری که در دوران حبس علیه وی مفتوح شده است آزاد شده است. خانم ایرانی در تاریخ ۱۵ شهریور سال ۹۳ به همراه همسرش آرش صادقی بازداشت و دو روز در خانه امن سپاه نگهداری و سپس بعد از تحمل ۲۰ روز سلول انفرادی در بند ۲-الف سپاه با تودیع وثیقه ۸۰ میلیون تومانی آزاد شد.
ماموران سپاه ثارالله در تاریخ سوم آبان ماه سال ۹۵ بدون احضاریه کتبی جهت اجرای حکم حبس وی را بازداشت کردند. قاضی صلواتی وی را درحالی که در بیمارستان تحت عمل جراحی بود، به طور غیابی به اتهامات “توهین به مقدسات، اجتماع و تبانی علیه نظام” به ۶ سال حبس محکوم کرد که این حکم با اعمال ماده ۱۳۴ به ۵ سال کاهش یافت و بعد از مدتی شامل عفو شده و به ۲ سال و نیم تقلیل پیدا کرد.
این کنشکر مدنی همزمان با تحمل حبس در بند زنان زندان اوین با گشایش پرونده جدیدی روبرو شده که این پرونده نیز در شعبه ۵ دادسرای اوین در حال بررسی است.

لازم به یادآوری است همسر این زندانی، آرش صادقی نیز هم اکنون در حال تحمل حبس در زندان رجایی شهر کرج است. 
وی از مهرماه سال ۹۶ از زندان اوین به این زندان تبعید شده و از چندی پیش به دلیل ابتلا به نوع بدخیم سرطان استخوان به نام کندروسارکوما با تاخیر بسیار مورد عمل جراحی خارج کردن تومور از ناحیه دست راست قرار گرفت و درمان این زندانی به دلیل تعجیل تعمدی مسئولین زندان برای بازگرداندن او به زندان نیمه تمام ماند. آرش صادقی علاوه بر عفونت شدید ناحیه جراحی شده، تورم و کبودی و از بین رفتن عصب های حسی دست راست، به دلیل عدم رسیدگی مناسب پزشکی دچار مشکلات قلبی و فشار خون بالا نیز شده است. آرش صادقی همچنین به دلیل اثرات اعتصاب غذای طولانی از مدت‌ها قبل دچار مشکلات گوارشی شده و در هضم هر نوع غذا به غیر از سوپ و غذاهای آبکی ناتوان است.




ریشه این همه درد کجاست و برای علاج آن چه باید کرد؟


همدردی نرگس محمدی با سیل‌زدگان از زندان اوین:

نرگس محمدی٫ نایب رییس کانون مدافعان حقوق بشر که اینک دوران محکومیت خود را در زندان می گذراند در پیامی با سیل زدگان ابراز همدردی کرد.
به گزارش سایت کانون مدافعان حقوق بشر٬ متن پیام نرگس محمدی به شرح زیر است:
سال جدید را در حالی شروع کردیم که تعداد زیادی از هموطنان عزیزمان جان خود را بر اثر سیل از دست داده یا دچار خسارت ها و مرارت های طاقت فرسایی شده اند.
ای کاش می توانستم در خطه‌ای از سرزمین رنج کشیده ام، در لرستان، خوزستان یا گلستان در کنار خانواده ای دردمند بودم و در حد وسع و توانم یاریشان می کردم. چگونه می توان در سوگ از دست دادن هموطنان خود فقط تسلیتی گفت و چشم بر فاجعه فرو بست؟
به راستی گناه انسان هایی که به جای بهره مندی از بارش باران رحمت، به کام مرگ و نیستی و فلاکت کشیده شدند چه بود؟ فصل همدلی و یاری رسانی است، اما ریشه این همه درد کجاست و برای علاج آن چه باید کرد؟
ملتی که گاه در میان سیل چپاول ها و اختلاس ها به فقر، فلاکت و اعتیاد و فحشا کشیده می شود، گاه به زلزله ای زیر آوار می رود، گاه به سیلی به باد فنا می رود، قربانی چه سیاست ها و تدبیرها و سوءمدیریت هایی هستند؟




فراخوان سندیکای کارگران هفت تپه جهت حمایت از سیل زده گان

• سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه در بیانیه ای، از کارگران کارخانه های مختلف خوزستان خواست با توجه به قصور دولت و نهادهای حکومتی در انجام وظایف خود، به کمک سیل زدگان خوزستان بیایند. …

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
دوشنبه  ۱۹ فروردين ۱٣۹٨ –  ٨ آوريل ۲۰۱۹

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه در بیانیه ای که در روز یکشنبه ۱٨ فروردین ماه منتشر کرد، از کارگران کارخانه های مختلف خوزستان خواست با توجه به قصور دولت و نهادهای حکومتی در انجام وظایف خود، به کمک سیل زدگان خوزستان بیایند.

کارگران و مردم زحمتکش؛
سیل ویرانگر همراه با عدم امکانات مناسب و لازم، شرایط بسیار دردناکی را برای سیل زده گان رقم زده است. موج جدید سیل، ،همچنان جان و مال میلیون ها کارگر و زحمتکش را تهدید می کند.
با وجود تلفات جانی و مالی فراوان و بسیار نگران کننده، مردم فلک زده، کارگران و زحمتکشان، هیج امیدی به دریافت کمک های واقعی و مورد نیاز، از طرف دولت و نهاد های وابسته را ندارند.
این عدم اعتماد، نه بر اثر حدس و گمان و بدبینی، بلکه بر اساس تمامی شواهد قابل درک می باشد و احدی نمی تواند منکر آن بشود.

با توجه به این شرایط، لازم است که کارگران هفت تپه، کاغذ پارس هفت‌تپه، حریر پارس هفت تپه، کشت و صنعت میان آب هفت تپه، شرکت شیر پگاه خوزستان در شوش و..‌. دیگر مراکز کارگری و همچنین دیگر کارگران و زحمتکشان، همچنان که تاکنون سیل زده گان را مورد حمایت همه جانبه قرار داده اند، همچنان به حمایت های بی دریغ خود ادامه دهند.
هر چند که کارگران و خانواده های کارگری خود با فقر و نداری دست و پنجه نرم می کنند ،اما واقعیت این است که ما کارگران و مردم زحمتکش دادرسی نداریم. پس باید با اتکاه به خانواده بزرگ کارگری در بعد سراسری، کمک حال خود باشیم و با همت و فداکاری بیشتر از گذشته هر آنچه را که در توان داریم در اختیار سیل زده گان بگذاریم.

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه دست تمام کسانی که در این راه پیش قدم بوده و کمک حال سیل زده گان بوده و هستند را به گرمی می فشارد و به سهم خود از شما عزیزان کمال تشکر را داریم.
به امید آنکه سیل خروشان همدردی و همیاری و در کنار هم بودن، سر آغازی باشد برای همبستگی بیشتر و رسیدن به بهار آرزو هایمان!

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه 
۱۸ فروردین ۱۳۹۸