ابوالفضل غسالی، کارگر ایران خودرو، زندانی سیاسی، در اعتراض بە عدم رسیدگی به مطالبات اولیه در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده است.

ابوالفضل غسالی از ١٧ دی ماە اعتصاب غذا کردە است.

ابوالفضل غسالی در سال ۹۶ به دلیل فعالیت در فضای مجازی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در سال ۹۷ توسط دادگاه انقلاب تهران به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شد.

حکم ابوالفضل غسالی در مرحله تجدیدنظر به ۴ سال و ۹ ماه حبس کاهش یافت.

روز ۱۶دیماه  پس از گذشت ۳ روز از دستگیری  جوانمیر مرادی فعال کارگری توسط نیروهای لباس شخصی اطلاعات سپاه، هیچ خبری از وی در دست نیست.

همسر جوانمیر مرادی در یادداشتی خاطر نشان کرده است: اینکه در کجا و یا توسط  کدام نهاد اطلاعات بازداشت شده است نیز بی خبریم. 

امروز هم مثل روزهای قبل پیگیر شدیم تا اینکه  متوجه شدیم ظاهرا توسط اطلاعات سپاه    ۱۱۳و ۱۱۴ کرمانشاه بازداشت‌ شده و در آنجا زندانی ست . 

 من  همسر جوانمیر این حق را دارم که پیگیر مسئله بازداشت ایشان که بیگناه دستگیرش کردند،  باشم و این حق قانونی من است.   

  امروز صبح دم درب اطلاعات، آقای بازجو پیغام فرستاده و من را تهدید به بازداشت میکنه و به گفته خودش “به خدا قسم حکم بازداشت فوزیه خالصی حاضره  و اگر هر گونه خبری یا مطلبی و یا مصاحبه ای با هر رسانه ایی در این مورد داشته باشه بلافاصله او را نیز  بازداشت میکنیم و میاریمش تو.” 

جوانمیر مرادی عضو هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران است.و وی را روز چهاردهم دیماه به بهانه انجام یک پروژه کاری برق به حومه کرمانشاه کشانده و در آن جا او را دستگیر کردند.

دهم دی‌ماه، تنها دو روز پس از محاکمه‌ی آرش گنجی، مترجم و منشی کانون نویسندگان ایران، رأی شعبه‌ی ۲۸ دادگاه انقلاب به وکلای او، ناصر زرافشان و راضیه زیدی، ابلاغ شد. بر اساس این ابلاغیه آرش گنجی بابت «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی» به ۵ سال، بابت «تبلیغ علیه نظام» به یک سال، بابت «عضویت در گروهک معاند» به ۵ سال و جمعا به ۱۱ سال زندان محکوم شده است. شگفت آنکه مصداق همه‌ی این اتهام‌ها ترجمه‌ی کتابی درباره‌ی تحولات کردستان سوریه است.

برای کانون نویسندگان ایران که هم‌اکنون چهار تن از اعضایش، رضا خندان (مهابادی)، بکتاش آبتین، کیوان باژن و گیتی پورفاضل، به خاطر دفاع از آزادی بیان یا استفاده از حق آزادی بیان خود در زندان به سر می‌برند، پرونده‌سازی‌هایی از این دست داستانی تازه نیست. حکومت که سابقه‌ای طولانی در سرکوب آزادی بیان دارد، همچنان هر صدایی را که به اعتراض بلند می‌شود و هر اندیشه‌ای را که از چارچوب مطلوب‌اش فراتر می‌رود بی‌درنگ خفه می‌کند. ناگفته پیداست دستگاه قضایی که به بهانه‌ی ترجمه‌ی کتابی پیرامون تحولات کشوری دیگر، برای مترجم آن حکم ۱۱ سال حبس صادر می‌کند بویی از عدالت نبرده است. با این همه صدور چنین حکمی در ادامه‌ی افزایش فشار بر نویسندگان مستقل، کانون را در پیگیری راه مبارزه با سانسور و دفاع از «آزادی اندیشه و بیان بی هیچ حصر و استثنا» استوارتر می‌کند.

کانون نویسندگان ایران پرونده‌سازی و صدورحکم ‎ ۱۱ سال زندان برای آرش گنجی را محکوم می‌کند و خواهان لغو بی‌قید و شرط حکم صادره و مختومه شدن پرونده است و از نویسندگان و مدافعان آزادی بیان می‌خواهد تا از هر راه ممکن به صدور این حکم اعتراض کنند.

کانون نویسندگان ایران

بازنشستگان تامین اجتماعی با تجمع دوباره در شهرهای دست‌کم ۱۱ استان ایران نسبت به وضعیت معیشتی خود اعتراض کردند. از جمله سایر مطالبات بازنشستگان ارائه خدمات درمانی-رفاهی رایگان و کافی و اعمال حق مشارکت در تعیین سرنوشت و تشکل‌یابی آزاد و مستقل عنوان شده است.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، بازنشسته‌های کارگری در تهران و مراکز استان‌های فارس، کردستان، البرز، قزوین، خراسان رضوی، آذربایجان شرقی، همدان،‌ لرستان، اصفهان و خوزستان در مقابل ساختمان اداره‌کل تامین اجتماعی برای چندمین بار تجمع و نسبت به سطح پایین مستمری‌ خود اعتراض کردند.

در بیانیه‌ پایانی بازنشستگان اشاره شده که خواسته آن‌ها متناسب‌سازی عادلانه حقوق، پرداخت بدهی دولت به سازمان تامین اجتماعی و افزایش مستمری به میزان هزینه‌های زندگی است. آن‌ها همچنین به دریافت حقوق پایین‌تر از «خط فقر» انتقاد کرده‌اند.

در بخشی از این بیانیه ضمن اشاره به نامه‌ نگاری و پیگیری‌های قبلی نوشته شده است:‌ «با تمامی این‌ها، باز هم راهی به جز تجمع، آن‌هم در این شرایط کرونایی نداریم.» آن‌ها بر استفاده از حق برگزاری تجمع در صورت عدم رسیدگی به مطالباتشان تاکید کرده‌اند.

ویدیوهایی از تجمع‌ها در خرم‌آباد، تبریز،‌ کرج،‌ شوش دانیال، اهواز،‌ مشهد، سنندج، قزوین، تهران و شیراز منتشر شده است. در برخی از این تجمع‌ها بازنشستگان ضمن حمل پلاکاردهایی شعار می‌دهند «فقط کف خیابون،‌ بدست میاد حقمون»، «کشتی بازنشسته،‌ دیگر به گل نشسته»،‌ «روحانی حیا کن،‌ تحریمارو رها کن».

از جمله سایر مطالبات بازنشستگان ارائه خدمات درمانی-رفاهی رایگان و کافی و اعمال حق مشارکت در تعیین سرنوشت و تشکل‌یابی آزاد و مستقل عنوان شده است.

جمعی از افراد حاضر در تجمع‌ها بازنشستگان مشاغل سخت و زیان‌آور هستند که نسبت به عدم اجرای صحیح طرح همسان‌سازی و پاداش و عیدی خود معترضند.

پیش از این نیز در آذرماه با کاهش برخی محدودیت‌های مربوط به شیوع کرونا، صدها نفر از بازنشستگان در دست‌کم هشت استان کشور دست به تجمع مشابه زده بودند.

در تیرماه هم دور دیگری از تجمع‌های مشابه برگزار شده بود که همزمان با آن اتحاد سراسری بازنشستگان در بیانیه‌ای اعلام کرد: «درخواست بازنشستگان برای تجمع خیابانی علاوه بر نشان شجاعت و دلیلی بازنشستگان شریف مملکت، نشان جان به لب رسیدن آن‌ها تحت فشار هزینه‌های سرسام‌آور تورمی است.»

با شیوع بحران کرونا و تشدید فشار تحریم‌ها بر اساس آمار منتشرشده خط فقر یک خانوار چهار نفره به ۱۰ میلیون تومان رسیده، دست‌کم دو میلیون نفر بیکار شده‌اند و میزان مصرف گوشت، برنج و میوه در ۷۰ درصد خانوارهای بیکارشدگان به صورت چشمگیر کاهش یافته است.

نمایندگی دائم ایران در سازمان ملل متحد در نامه‌ای به شورای امنیت، نسبت به هرگونه ماجراجوئی نظامی آمریکا در خلیج فارس هشدار داد.

به گزارش ایرنا، نمایندگی دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل روز پنج‌شنبه طی نامه‌ای به رئیس شورای امنیت و دبیرکل سازمان ملل اعلام کرد ماجراجویی نظامی آمریکا در خلیج فارس و دریای عمان، به ویژه در هفته‌های اخیر افزایش یافته است.

در این نامه آمده است آمریکا علاوه بر اعزام سلاح‌های پیشرفته و بسیار پیچیده به این منطقه در چند هفته گذشته، به انجام برخی اعمال تحریک‌آمیز نظامی نیز مبادرت کرده است که به پرواز در آوردن تعدادی از بمب‌افکن‌های راهبردی دوربرد خود در روزهای اخیر بر فراز خلیج فارس از جمله آنها است.

نمایندگی جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد یادآور شده است: به موازات این تحرکات، مقامات آمریکا نیز همچنان به ارائه اطلاعات جعلی، ایراد اتهامات بی اساس و بیانات تهدیدکننده و تحریک‌آمیز علیه جمهوری اسلامی ایران ادامه داده‌اند و مجموع اینگونه اقدامات ستیزه‌جویانه این کشور، محیط امنیتی پرتنش این منطقه بسیار حساس را وخیم‌تر ساخته است.

در این نامه اضافه شده است: این اقدامات جنگ‌طلبانه اگر کنترل نشود، می‌تواند تنش را به سطح هشدار دهنده‌ای افزایش دهد و بدیهی است که مسئولیت کامل تمام عواقب آن نیز بر عهده آمریکا خواهد بود.

نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد با تاکید بر اینکه جمهوری اسلامی ایران به دنبال درگیری نیست، تاکید کرده است:  توانایی و عزم قاطع ایران برای حفاظت از مردم خویش، دفاع از امنیت، حاکمیت، تمامیت ارضی و منافع حیاتی خود و همچنین پاسخ قاطع به هر گونه تهدید یا استفاده از زور علیه ایران نباید دست کم گرفته شود.

در این نامه تصریح شده است: از آنجاکه چنین ماجراجویی نظامی در تضاد آشکار با اهداف و اصول سازمان ملل و دارای آثار جدی بر صلح و امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی است، از شورای امنیت انتظار می‌رود آمریکا را وادار سازد به اصول و قواعد حقوق بین الملل پایبند باشد و این اقدامات غیرقانونی خود را متوقف کند.

گفتنی است آمریکا تحرکات نظامی و تحریک آمیز خود را به بهانه تهدیدات روزمره ی جمهوری اسلامی به «انتقام جویی» در سالروز کشته شدن قاسم سلیمانی صورت می دهد.

احکام اعدام حمید راست بالا، کبیر سعادت جهانی و محمدعلی آرایش زندانیان سنی مذهب روز پنج‌شنبه ۱۱ دیماه در زندان وکیل آباد مشهد اجرا شد. اجرای ناگهانی حکم اعدام این افراد در شرایطی صورت گرفته است که خانواده آنان از ملاقات آخر محروم بوده‌اند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، این سه نفر روز چهارشنبه ۱۰ دیماه به مکان نامعلومی منتقل شده بودند.

حمید راست بالا، کبیر سعادت جهانی و محمدعلی آرایش به همراه فرهاد شاکری، عیسی عیدمحمدی، حکیم عظیم گرگیج، تاج محمد خرمالی، عبدالرحمن گرگیج و حسین وارسته سلیمانی در سال ۱۳۹۴ توسط ماموران اداره اطلاعات بازداشت و به مدت ۱۰ الی ۱۲ ماه در سلول‌های انفرادی بازداشتگاه اداره اطلاعات مشهد نگهداری شدند. آنان از حدود ۴ سال پیش در زندان وکیل آباد مشهد در بازداشت بسر می‌برند. بازپرس اول پرونده‌ها قاضی حسن حیدری و بازپرس دوم این پرونده‌ها قاضی بازرگانی منش بوده است.

آقای راست بالا، سعادت جهانی و آرایش سال گذشته توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب مشهد به ریاست قاضی محمود داوود آبادی از بابت اتهامات “بغی از طریق عضویت در گروه سلفی حزب ‌الفرقان و عضویت در جبهه همبستگی ملی اهل‌ سنت ایران” به اعدام محکوم شدند.

گفتنی است این شهروندان در روند دادرسی به وکیل منتخب دسترسی نداشته و از فرصت دفاع عادلانه در دادگاه محروم بوده‌اند.

نسبت دادن اتهام عضویت در گروه “حزب الفرقان” به این افراد در حالی بود که به گفته آن ها گروه مذکور از سال ۷۱ الی ۷۶ در ایران فعالیت داشت و عمده آنان طی این سال‌ها بصورت میانگین ۱۰ تا ۱۲ ساله بودند.

یک منبع مطلع از شرایط این شهروندان پیشتر در این خصوص به هرانا گفته بود: “حسن حیدری، بازپرس اول پرونده خود شخصا آنان را با شلاق شکنجه و تهدید می‌کرد. همچنین فرهاد شاکری در اعتراض به بلاتکلیفی خود به مدت ۴ ماه و ۱۷ روز دست به اعتصاب غذا زده بود اما مسئولان نسبت به خواسته های وی بی توجه بودند و تنها به او سرم تزریق می‌کردند و به همین روش زنده نگه داشته می‍‌شد تا حکم اعدام برای او صادر کنند!”

حمید راست‌ بالا، فرزند جلال، متاهل، ۳۶ ساله و اهل استان گلستان بود.

کبیر سعادت جهانی فرزند علی و محمدعلی آرایش فرزند بعیدالله نیز از اهالی استان گلستان بودند.

حمید راست بالا در زمان بازداشت به مدت چند ماه از حق تماس با خانواده خود محروم بوده است. از سوی دیگر گفته می‌شود ماموران اداره اطلاعات در جریان مراحل بازجویی وی و سایر هم پرونده‌های او اقدام به ضرب و شتم آنان با شوکر، پاشیدن اسپری فلفل بر روی اندام‌های جنسی و تهدید به بازداشت و تجاوز به خانواده‌‌شان کرده بودند

با گذشت ۲۰ روز از انتقال همراه با ضرب و شتم گلرخ ابراهیمی ایرایی، زندانی سیاسی از زندان قرچک ورامین به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین کماکان اطلاعی از وضعیت او به دست نیامده است. خانواده ایرایی نسبت به احتمال پرونده‌سازی مجدد برای این زندانی سیاسی و وضعیت سلامت او در نگرانی بسر می‌برند، مادر خانم ایرایی در پی حمله عصبی ناشی از بی‌خبری از وضعیت دخترش روانه بیمارستان شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، خانم ایرایی از زمان انتقال به بازداشتگاه این نهاد امنیتی هیچ‌گونه تماس و ملاقاتی با خانواده خود نداشته است.

پس از مراجعات مکرر خانواده خانم ایرایی به دادسرای اوین در سه هفته اخیر، مسئولان به آنها گفته‌اند او کماکان تحت بازجویی است، حق ملاقات و تماس نیز ندارد. از این رو خانواده وی نسبت به پرونده‌سازی جدید و وضعیت سلامت او در نگرانی بسر می‌برند.

دلیل انتقال این زندانی سیاسی مشخص نیست؛ با این حال دستگاه‌ امنیتی ایران سابقه‌ی طولانی در پرونده‌سازی برای زندانیان در شرف آزادی دارند.

گلرخ ابراهیمی ایرایی روز دوشنبه ۱۷ آذرماه امسال طی احضاریه‌ای که در زندان به وی ابلاغ شد، به بازداشتگاه اطلاعات سپاه احضار شده بود. در این احضاریه آمده بود که وی باید به مدت یک هفته جهت انجام تحقیقات به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شود. پس از احضار خانم ایرایی وی با بیان اینکه اکنون دوران محکومیت خود را در زندان سپری می‌کند و دلایل این احضار عینا مشخص نیست، از اعزام به بازداشتگاه این نهاد امنیتی خودداری کرد و احضار خود را غیرقانونی خواند.

روز یکشنبه ۲۳ آذرماه مسئولان زندان قرچک ورامین به همراه ماموران گارد زندان متشکل از ۲۰ مرد و زن پس از ورود به بند ۸ با باتوم و شوکر برقی اقدام به ضرب و شتم زندانیان سیاسی زن محبوس در این بند کردند. پس از ضرب و شتم زندانیان چند تن از ماموران گارد موهای گلرخ ایرایی را گرفته و او را روی زمین کشیدند و با بیان اینکه او باید به بازداشتگاه سپاه منتقل شود، وی را با خود بردند.

خانم ایرایی که پیشتر از تاریخ ۳ آبان ۹۵ در حال تحمل محکومیت حبس خود به دلیل فعالیت های مدنی در زندان اوین بود، با پرونده جدیدی در دوران حبس مواجه شد. او در تاریخ ۱۹ فروردین ۹۸ با پایان دوران محکومیت از بابت پرونده پیشین و با تودیع قرار از بابت پرونده جدید از زندان آزاد شد اما مدت کوتاهی پس از آزادی در تاریخ ۱۸ آبان ماه ۹۸ بازداشت و جهت تحمل حبس از بابت پرونده جدید به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

خانم ایرایی نهایتا در این پرونده جدید توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۳ سال و ۷ ماه حبس تعزیری محکوم شد. دادگاه همچنین علاوه بر این او را به ۲ سال محرومیت از عضویت در گروه‌ها و احزاب محکوم کرد. این حکم مدتی بعد در مرحله تجدید نظر بدون تشکیل جلسه دادگاه عینا تائید و به وی ابلاغ شد. بر اساس حکم صادره با اعمال ماده ۱۳۴ مدت ۲ سال و ۱ ماه از این حبس برای هر یک از آنها قابل اجرا خواهد بود.

گلرخ ابراهیمی ایرایی و همسرش آرش صادقی فعال مدنی محبوس در زندان رجایی شهر کرج از زمان بازداشت خانم ایرایی از حق ملاقات و تماس تلفنی با یکدیگر محروم هستند. محرومیت این زوج زندانی از ملاقات و تماس تلفنی از زمان بازداشت خانم ایرایی وجود دارد. این در حالی است که در قانون پیش‌بینی‌هایی برای ملاقات بین اعضای زندانی خانواده‌ها شده است؛ حتی اگر آنها در زندان‌های جداگانه تحمل حبس بکنند.

زینب جلالیان، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان یزد، در سیزدهمین سال حبس همچنان محروم از مرخصی و بدون چشم‌اندازی از آزادی، حکم حبس ابد خود را تحمل می‌کند. خانم جلالیان با وجود مشکلات پزشکی همچون ناخونک چشم، ناراحتی کلیه و بیماری زمینه‌ای آسم از رسیدگی پزشکی محروم است. این زندانی سیاسی طی ۸ ماه گذشته به ۴ زندان مختلف کشور تبعید شده است. یکی از وکلای خانم جلالیان، وکالت خود را مدت‌ها پیش لغو و امیرسالار داودی، دیگر وکیل وی نیز به حبس محکوم شده و در حال سپری کردن مدت محکومیت خود است. در حال حاضر هیچ وکیلی برای پیگیری پرونده، وضعیت پزشکی و یا اعزام این زندانی سیاسی به مرخصی وکالت او را بر عهده ندارد.

به گزارش هرانا، این زندانی سیاسی در تاریخ ۸ اردیبهشت امسال به دلایل نامشخصی از زندان خوی خارج و نهایتا در تاریخ ۱۳ اردیبهشت به بند قرنطینه زندان قرچک ورامین منتقل و مجددا در تاریخ ۵ تیر از زندان قرچک ورامین به زندان کرمان تبعید شد. زینب جلالیان پس از ۳ ماه نگهداری در اتاق کوچکی در قرنطینه زندان کرمان به زندان دیزل آباد کرمانشاه منتقل شد. او نهایتا آبان‌ماه امسال در چهارمین انتقال خود طی ۸ ماه گذشته به زندان یزد تبعید شد.

زینب جلالیان در سال ۱۳۸۶ بازداشت و در سال ۱۳۸۸ به اتهام خروج غیرقانونی از کشور به یک سال حبس تعزیری و به اتهام محاربه از طریق عضویت در یکی از گروه‌های مخالف نظام به اعدام محکوم شد. حکم اعدام او در دادگاه تجدیدنظر و دیوان عالی کشور تایید اما با یک درجه تخفیف مورد عفو قرار گرفته و محکوم به حبس ابد تقلیل یافت.

بنا به گفته خانم جلالیان، وی در زمان بازداشت از طریق شلاق بر کف پا، مشت به شکم، کوباندن سر به دیوار و تهدید به تجاوز مورد آزار و شکنجه قرار گرفته بود.