نتیجه ی ۴۲ سال حکومت اسلامی در ایران اکنون به آن جا انجامیده است که مطابق آمار رسمی، ۳۵ درصد مردم یعنی ۲۸ میلیون ایرانی در زیر خط فقر قرار گرفته اند. این آمار از سوی مخالفان حکومت اعلام نشده، بلکه گفته ی مدیرکل دفتر مطالعات اقتصادی مرکز پژوهش‌های مجلس است. در واقعیـت برای بسیاری از مردم ایران حتی «خط فقر» نیز یک آرزو است و آن ها در «خط مرگ» زندگی می کنند و مثل این معترضی که در دست نوشته ی خود نشان می دهد، می خواهند از «خط مرگ» به «خط فقر» برسند.او حتی همه ی واقعیت را نگفته و درصد بسیار بیشتری از مردم بر اثر سیاست های ویران گر اقتصاد و سیاسی و اجتماعی اکنون به زیر خط فقر رانده شده اند.

بر اساس گفته های مدیرکل دفتر مطالعات اقتصادی مرکز پژوهش های مجلس، «در دهک‌های یک تا سه که کم‌درآمدترین دهک‌های درآمدی هستند، مصرف غذاهای مفید و میزان کالری مورد نیاز برای بدن به ‌شدت کاهش پیدا کرده به گونه‌ای که مصرف گوشت تبدیل به مصرف مرغ و تخم‌مرغ شده است.»

هر چند با استناد به گزارش‌های تورم در آذر سال جاری به نظر می‌رسد با افزایش قیمت مرغ و تخم‌مرغ، این دو ماده غذایی که جایگزین بودند نیز از سبد مصرفی خانوارها حذف شود یا به ‌شدت کاهش یابد.

موسی شهبازی، مدیرکل دفتر مطالعات اقتصادی مرکز پژوهش‌های مجلس در نشستی در این مرکز اظهار کرد: «نرخ فقر در کشور ما به حدود ۳۵ درصد رسیده است یعنی ۳۵ درصد مردم زیر خط فقر قرار دارند. به‌طوری‌ که اکنون شاهد مصرف سرانه ۲۵ گرم گوشت قرمز در ماه توسط این سه دهک هستیم.»

بر اساس گفته‌های او «از آبان ۹۸ تا آبان ۹۹، قیمت مرغ ۸۴ درصد و تخم‌مرغ ۸۸ درصد افزایش یافته که همین امر نیز تهدیدی برای مصرف این دو محصول است.»

مدیرکل دفتر مطالعات اقتصادی مرکز پژوهش‌های مجلس معتقد است، سیاستگذاری‌های تخصیص ارز دولتی به کالاهای اساسی جواب نداده که دلیل آن همین افزایش قیمت‌هاست؛ سیاست‌های تامین امنیت غذایی در کشور کاملا ناموفق بوده است.

او در بخش دیگری از سخنان خود ضمن اشاره به اینکه با افزایش ارز دولتی اتفاقی برای قیمت‌های کالاهای اساسی رخ نمی‌دهد، گفت: « افزایش ۳ برابری قیمت‌ها با حذف شدن ارز ۴۲۰۰ تومانی شدنی نیست و اینکه بگوییم قیمت مرغ ۶۰ هزار تومان می‌شود، درست نیست.» او از لزوم اتخاذ تصمیمی فوری برای حذف ارز دولتی خبر داد و خاطرنشان کرد: «تورم دلایل مختلفی دارد و اقتصاد خود مسیرش را طی می‌کند. تورم برخی از کالاهایی که از ارز ۴۲۰۰ تومانی استفاده کرده‌اند حتی در برخی مواقع بیشتر از سایر کالاها بوده و لازم است مجلس تصمیم بگیرد و آنها را حذف کرده و به خود مصرف‌کننده نهایی مستقیم اعطا کند.»

بر اساس آنچه اخیرا مرکز آمار از تورم استانی منتشر کرده، ۱۷ استان در معرض خطر کوچک شدن سفره غذایی قرار دارند، چراکه تورم گروه «خوراکی، آشامیدنی و دخانیات» بالاتر از ۶۰ درصد میانگین کشوری است. با کنار هم قرار دادن صحبت‌های مدیرکل دفتر مطالعات اقتصادی مرکز پژوهش‌های مجلس و گزارش‌های رسمی مرکز آمار از تورم، می‌توان به این نتیجه رسید که علاوه بر کاهش مصرف مواد مغذی برای سه دهک کم‌درآمدی، نسل آینده نیز بیش از پیش با خطر سوءتغذیه مواجه خواهد شد.

پروین محمدی، فعال کارگری و عضو اتحادیه ی آزاد کارگران ایران؛ روز یکشنبه ۳۰ آذرماه طی احضاریه‌ای به شعبه ۱ واحد اجرای احکام دادسرای اوین احضار شد. در این احضاریه از وی خواسته شده ظرف ۵ روز از زمان درج این ابلاغیه در سامانه ثنا، در این شعبه حاضر شود. به گفته پروین محمدی احضار او در خصوص پرونده‌ای صورت گرفته است که در سال ۹۶ برای این فعال کارگری ایجاد شده و وی بدون اطلاع از روند دادرسی به صورت غیابی محکوم شده است.

از میزان محکومیت و اتهامات مطروحه علیه پروین محمدی اطلاعی در دست نیست. این امر اعتراض این فعال کارگری را در پی داشته است و او با انتشار ویدئویی ضمن واکنش به روند غیرقانونی صورت گرفته به نقض حقوق کارگران و فشارهای امنیتی و قضایی علیه آنان اعتراض کرده است.

پروین محمدی پیشتر نیز به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز خود و دفاع از حقوق کارگران سابقه بازداشت و محکومیت داشته است. وی در تاریخ ۶ اردیبهشت‌ماه ۹۸، به همراه تعدادی از فعالین کارگری در پارک جهان نما واقع در اتوبان تهران-کرج بازداشت و نهایتا به ۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. او در تاریخ ۱۶ آذرماه ۹۸ جهت تحمل دوران محکومیت به زندان کچویی منتقل و اردیبهشت‌ماه امسال پس از حضور در واحد اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب کرج از صدور حکم آزادی زودهنگام خود مطلع شد.

اخبار روز

درسالی که گذشت مبارزات کارگری و نیز سایر بخش های اجتماعی در ایران،همچون مبارزات و اعتراضات اجتماعی دردیگر نقاط جهان، متاثر از پاندمی کرونا شد.

پاندمی کرونا در ایران ،که با بکارگیری و استفاده  رژیم اسلامی از آن علیه اعتراضات اجتماعی نیز توام شد، به مرگ هزاران نفر انجامید.علارغم چنین شرایطی که کارگران و اکثریت جامعه بر سر دو راهی مرگ در اثر گرسنگی و یا کرونا قرار گرفتند و دهها هزار نفر از آنها برای تامین معاش به کرونا مبتلا شدند، اعتراضات و اعتصابات بخش های مختلف کارگران در ایران بی وقفه ادامه داشته است. این در شرایطی است که هرگونه اعتراض وتجمع و ایجاد تشکل در ایران ممنوع است واز سوی رژیم اسلامی به اشکال مختلف سرکوب می شود و فعالین آن دستگیر و روانه زندان و به انواع مختلف منجمله شلاق زدن شکنجه می شوند.

 اعتصاب ۷۱ روزه کارگران هفت تپه با طرح مطالبات اجتماعی و سیاسی منجمله بازگشت بکار همکاران اخراجی ، آزادی کارگران زندانی  و لغو خصوصی سازی میدان دیگری را در سال گذشته برای طرح علنی مطالبات واتحاد و تشکل مبارزاتی  جنبش های اجتماعی باز کرد.

کارگران نیشکر هفت تپه با اتکا به سندیکای مستقل خود و شور و مشورت و اراده جمعی و شرکت چشمگیرزنان کارگر و خانواده های کارگری در آن،  مبارزات و اعتصابات خود را پیش بردند. خلع ید کارفرمایان شرکت ،اسد بیگی و رستمی را به دولت تحمیل کردند وهمدستی دولت و کارفرما بر علیه کارگران راافشاء کردند. خصوصی سازی که سیاست عمومی سرمایه داری جهانی است در ایران با رانت خواری و اختلاس در هم تنیده وشرایط زیست و معیشت کارگران و نیز بخش های آموزش و بهداشت را به فلاکت کشانیده است. چالش کارگران هفت تپه علیه سیاست های خصوصی سازی و همچنین مبارزه علیه قراردادهای پیمانی و کوتاه کردن دست واسطه ها و پیمانکاران، تداوم اعتصابات طولانی و پایداری آنها با اتکا به سندیکای مستقل خود و نیروی اتحاد و همبستگی طبقاتی دستاورد هایی بزرگ برای طبقه کارگر در ایران در سال گذشته بود. کارگران هفت تپه تا حد اداره شورایی کارخانه پیش رفتند و اعلام کردند که خود تولید شکر را به عهده می گیرند ودر اختیار جامعه قرار می دهند و به این منظور هوشمندانه فراخوان تحریم شکر وارداتی را دادند.

همزمان با اعتصاب طولانی کارگران هفت تپه، بخش های دیگری از کارگران نفت و گاز و پتروشیمی ،با اعتصاب و دست از کار کشیدن ،مطالبات خود منجمله افزایش دستمزد و کوتاه شدن دست پیمانکارهای مختلف را اعلام کردند .حرکت جمعی آنان با عقب نشینی کارفرماها در افزایش دستمزد نتیجه داد.

درطی یک سال گذشته به جز اعتصابات موفق هفت تپه و نفت و گاز و پتروشیمی اعتراض و تجمع کارگران دیگر بخش ها، منجمله شهرداری ها و کارکنان بخش های خدمات درمانی و مترو و حمل و نقل گسترش یافت . اگر چه دانشگاهها و مدارس و مراکز آموزشی بسته بود ند ولی معلمان و دانشجویان و زنان با طرح خواست های خود در کنار دیگر بخش های کارگری منجمله کارگران کارخانه هپکو اراک از حرکت کارگران جنوب در ایران پشتیبانی کردند .تجمعات اعتراضی به سطح معیشتِ بسیار پایین و چند برابر زیر خط فقر در ایران درمیان بازنشستگان و نیز بیکاران افزایش یافت و بیکاران در چند مورد با خواست پرداخت بیمه بیکاری به تجمع اعتراضی دست زدند.

با گسترش مبارزات کارگری ودیگر بخش های اجتماعی خواست آزادی زندانیان سیاسی و لغو احکام اعدام نیز در طی سال گذشته به یک خواست عمومی و مهم در جامعه تبدیل شده است.

مبارزات کارگران ایران در یکسال گذشته که با اتحاد و همبستگی کارگران علیه انواع توطئه های سرمایه داری و رژیم اسلامی همراه بود، درس ها و تجارب ارزنده ای را به همراه داشت که می تواند برای گسترش مبارزات و اتحاد و سازماندهی جنبش کارگری در سال آتی موثر واقع شوند.

پیش به سوی مبارزات سراسری متحد و همبسته کارگران ایران

زنده باد همبستگی جهانی طبقه کارگر با مبارزات کارگری در ایران

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران ـ خارج کشور

همزمان با جلسه ی هیات داوران سازمان خصوصی‌سازی پیرامون خلع ید از مالک هفت‌تپه حامیان کارگران هفت تپه در برابر وزارت دادگستری دست به تظاهرات زدند. بر پایه ی گزارش های فعالین مستقل کارگری جلسه ی هیات داوری بدون نتیجه ای خاتمه یافته و ادامه ی آن به روزهای آینده موکول شده است. گفته می شود جلسه ی بعدی این هیات ده روز تا دو هفته ی دیگر برگزار خواهد شد.

از چندین روز پیش از برگزاری این جلسه، کارگران هفت تپه با هشتک «خلع ید، یک کلام، والسلام» خواهان بازگشت مجتمع شرکت نیشکر هفت تپه به دولت و نظارت کارگران بر مجتمع شده بودند. کارگران هفت تپه از همه ی حامیان طبقه ی کارگر و طرفداران عدالت اجتماعی درخواست کرده بودند که به یاری هفت تپه ای برخیزند. ده ها گروه و تشکل کارگری، دانشجویی، فرهنگی، بازنشستگان با انتشار اطلاعیه ای از خواست کارگران هفت تپه حمایت کرده و امروز همزمان با تشکیل جلسه ی هیات داوری در برابر ساختمان وزارت دادگستری تجمع کردند.

بنابر گزارش کانال های کارگری، نیروهای بسیجی نیز با حضور در برابر دادگستری کوشیدند اجتماع اعتراضی امروز را به نفع شعارها و مقاصد سیاسی خود و درگیری های جناحی داخل حکومت جهت بدهند، اما معترضین با طرح شعارهایی نظیر «خلع ید یک کلام» و «نان، کار، آزادی؛ اداره ی شورایی»؛ «دانشجو، کارگر؛ اتحاد، اتحاد!» بر جدایی خواست ها و اعتراضات خود از بسیجی ها و دیگر عوامل حکومت تاکید کردند.

کارگران هفت تپه که این تجمع به دعوت آن ها برگزار شد، بعد از پایان تجمع با انتشار بیانیه ای تحت عنوان «اعلام تقدیر و تشکر از تجمع کنندگان در تهران» خاطرنشان کردند: تجمع امروز در مقابل وزارت دادگستری برای تاکید بر خواسته خلع ید از بخش خصوصی فاسد و جنایتکار هفت تپه، به واقع برگ پرافتخاری در تاریخ مبارزات مشترک کارگران هفت تپه، دانشجویان، کارگران و بازنشستگان در خارج از خوزستان بود.

در بخش دیگری از این بیانیه آمده است: ما کارگران هفت تپه از صمیم قلب این همراهی شما عزیزان را در ذهن و دل و جان خود حفظ خواهیم کرد. از شما عزیزان تشکر میکنیم که به راستی نشان دادید اتحاد و آگاهی راه اتصال مطالبات مشترک و برحق همه ماست.

واقعیت این است که امروز حول مساله هفت تپه افراد زیادی تجمع کردند که همگی سیاست خصوصی سازی را به باد انتقاد گرفتند. سیاستی که روزگاری کسی حتی جرات نمیکرد درباره آن زبان به نقد بگشاید و همکاران ما برای نقد به همین خصوصی سازی چه زجرها و شکنجه ها کشیدند! اما امروز به همت مبارزه مشترک کارگران هفت تپه و دیگر نقاط تولید و خدمات، ما علیه همین سیاست خصوصی سازی با صدای رسا شعار میدهیم. این تجمع و شعار دادن علیه سیاست های نولیبرالی و علیه خصوصی سازی، یعنی این آیه مقدس مناسبات سرمایه داری، خود یک دستاورد برای جنبش کارگری است که موفق شده است یکی از مطالبات طبقاتی خود را به درجات بیشتری به سطح علنی جامعه بکشاند.

تلاش ما برای رساندن عمق این مبارزه طبقاتی به مسایل بنیادین دیگر و تا همراه کردن طیف های مختلف دیگر ادامه خواهد داشت. در هر حال اما تا همینجای کار، تجمع امروز در مقابل وزارت دادگستری که بنا به فرخوان ما انجام شده بود پیروزی بزرگی برای همه ما است.

در پایان این اطلاعیه آمده است :بدینوسیله از همه عزیزانی که برای تاکید بر یکی از مهم ترین مطالبات برحق و مستقل و طبقاتی کارگران هفت تپه( لغو خصوصی سازی) تجمع کردند تشکر میکنیم و دست شما را به گرمی میفشاریم. ما کارگران هفت تپه در مبارزه شما عزیزان علیه نابرابری و مناسبات سرمایه داری، خود را شریک میدانیم و خوشحالیم که امروز رشته پیوند ما در خوزستان با عزیزان دیگری در نقاط دیگر قوی تر و جدی تر شد. پیروزی از آن ماست زیرا که متحدیم ! به زودی جشن پیروزی را مشترکا برگزار خواهیم کرد و به سوی هدف های دیگری نشانه خواهیم رفت!

ده ها تشکل کارگری، دانشجویی، فارغ التحصیلان، بازنشستگان و فرهنگیان از فراخوان کارگران هفت تپه و اسماعیل بخشی حمایت کردند. این تشکل ها از همگان خواسته اند با به اشتراک گذاشتن هشتگ #خلع یدیک کلام والسلام، به کارزار سراسری در حمایت از کارگران هفت‌تپه بپیوندند و به هر طریق ممکن به صدای اعتراض کارگران هفت‌تپه در برابر سیستم تبعیض و استثمار بدل شوند.

در بیانیه ی مشترک این تشکل ها آمده است:

“دانشجو، کارگر، ایستاده‌ایم در سنگر”

روز چهارشنبه سوم دیماه ۱۳۹۹، با گذشت بیش از پنج سال از اعتراضات و اعتصابات گسترده کارگران هفت‌تپه در برابر سرمایه‌داران “شرکت کشت‌و‌صنعت نیشکر هفت‌تپه” و مدافعین حکومتی سرمایه‌داران، جلسه هیئت داوری دادگاه برای تعیین تکلیف آینده اقتصادی این شرکت و زندگی هزاران کارگر در این شهر، برگزار خواهد شد.

اعتراضات و اعتصاباتی که از یکسو موجب به خط شدن دولت و وزارتخانه‌هایش، نیروهای انتظامی، امنیتی، قضایی و سایر ارگان‌های حکومت سرمایه‌داران علیه معیشت کارگران و نمایندگان آنها شد؛ و از سوی دیگر، میلیون‌ها نفر از کارگران، معلمان، دانشجویان، زنان، بازنشستگان و غیره را در کنار و نیز در جبهه اعتراض کارگران هفت‌تپه علیه سیستم غارتگری قرار داد؛ تا جایی که در سال‌های اخیر، فریاد مطالبه‌گری کارگران هفت‌تپه، بازتاب‌دهنده خواسته‌ها و اعتراضات بخش وسیعی از جامعه علیه کلیت دم و دستگاه هایی بوده که زندگی مردم ایران را در عمیق‌ترین تنگناها و بحران‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی فرو برده است.

از این رو، ما تشکل‌ها و گروه های امضاکننده این بیانیه، ضمن اعلام همبستگی با کارگران هفت‌تپه و اعلام حمایت از فراخوان اسماعیل بخشی به نمایندگی از این کارگران، همه کارگران، معلمان، بازنشستگان، دانشجویان، دانش آموزان، کارگران بیکار و جوانان جویای کار و همه مردم آزادیخواه را فرا می‌خوانیم تا با به اشتراک گذاشتن هشتگ #خلع ید یک کلام والسلام ، به کارزار سراسری در حمایت از کارگران هفت‌تپه بپیوندید و به هر طریق ممکن به صدای اعتراض کارگران هفت‌تپه در برابر سیستم تبعیض و استثمار بدل شوید.

هفت‌تپه پایتخت اعتصاب جهان و طنین فریاد “اداره شورایی” در کل جامعه ایران است؛ فریادی که بخش های معترض جامعه بویژه دانشجویان مدت‌ها است پرچم آن را به‌دست‌گرفته‌اند و با سر دادن شعار نیرومند “فرزند کارگرانیم، کنارشان می‌مانیم”، بر ضرورت همبستگی دانشجویان و کارگران و همگرایی مطالبات‌شان در برابر کل مفتخوران سرمایه‌دار، تاکید داشته‌ایم.

۱- تشکل دانشجویان پیشرو دانشگاه اصفهان
۲- تشکل دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
۳- گروهی از دانشجویان دانشگاه آزاد نجف آباد
۴- گروهی از دانشجویان دانشگاه های هنر تهران
۵- گروهی از دانشجویان دانشگاه خواجه نصیر تهران
۶- گروهی از دانشجویان دانشگاه بهشتی تهران
۷- گروهی از دانشجویان دانشگاه پیام نور تهران جنوب
۸- گروهی از دانشجویان دانشگاه تربیت مدرس
۹- گروهی از دانشجویان دانشگاه مازندران
۱۰- گروهی از دانشجویان دانشگاه نوشیروانی بابل
۱۱- گروهی از دانشجویان دانشگاه علامه تهران
۱۲- انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه
۱۳- گروهی از فارغ‌التحصیلان رشته شیمی دانشگاه رازی کرمانشاه
۱۴- گروهی از ورزشکاران رزمی کار کرمانشاه
۱۵- سندیکای نقاشان البرز
۱۶- گروهی از کارگران بیکار خیابان فرح، سنندج
۱۷- گروهی از کارگران ساختمانی کمربندی ۱۷ شهریور، سنندج
۱۸- گروهی از کارگران جوشکار خیابان چهارباغ، سنندج
۱۹- گروهی از کارگران ساختمانی خیابان ۱۷ شهریور، سنندج
۲۰- گروهی از کارگران بیکار روستای نوره، سنندج
۲۱- گروهی از کارگران بیکار شهرک صنعتی (کارخانه شیر)، سنندج
۲۲- گروهی از کارگران مرغداری‌های مریوان
۲۳- گروهی از فعالین کارگری سقز
۲۴- گروهی از کارگران لوله کش ساختمانی سقز
۲۵- گروهی از کارگران نقاش ساختمانی سقز
۲۶- گروهی از کارکران برق کار ساختمانی سقز
۲۷- گروهی از کارگران بیکار و جوانان بیکار محلات کریم آباد، تپه شافعی، بردبران و تپه مالان سقز
۲۸- گروهی از کارگران پتروشیمی سبلان عسلویه
۲۹- گروهی از کارگران پتروشیمی جم عسلویه
۳۰- گروهی از کارگران پتروشیمی بوشهر عسلویه
۳۱- گروهی از کارگران پتروشیمی صدف عسلویه
۳۲- گروهی از کارگران پتروشیمی دماوند عسلویه
۳۳- گروهی از فعالین لغو کار کودکان
۳۴- سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران
۳۵- بازنشستگان فلزکارمکانیک
۳۶- بازنشستگان سندیکای بافنده سوزنی تهران
۳۷- جمعی از بازنشستگان فرهنگی و تامین اجتماعی تهران

زنده‌باد مبارزات کارگران هفت‌تپه – ۲ دیماه

اسماعیل بخشی یکی از دعوت شدگان به مراسم آغاز بیست و یکمین سال تاسیس کانون صنفی معلمان ایران بود. این مراسم در روز سه شنبه ۲۵ آذر به صورت آنلاین برگزار گردید. متن پیام اسماعیل بخشی را تحت عنوان «ضرورت تشکل یابی مستقل» می بینید. این ویدئو توسط کانال تلگرامی «هفت تپه، کانال مستقل کارگران» منتشر شده است.

• اخبار روز

در پی یورش و ضرب و شتم زنان زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین تعداد زیادی از زندانیان دچار آسیب‌های جدی شده‌اند اما کماکان از درمان و رسیدگی پزشکی محروم هستند.

روز یکشنبه ۲۳ آذرماه مسئولان زندان قرچک ورامین به همراه ماموران گارد زندان  پس از ورود به بند ۸ زندان قرچک با شوکر و باتوم اقدام به ضرب و شتم زندانیان سیاسی محبوس در این بند کردند. ماموران نهایتا گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی را از زندان خارج کرده و به همبندیان وی گفته‌اند او را به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل کرده‌اند.

زندانیان سیاسی مضروب شده بدون رسیدگی پزشکی و بی توجه به تلاش برای ثبت شکایات خود در وضعیت نامناسبی در بند رها شده اند، گفته شده زندانیان زن به دلیل غافلگیری، در زمان یورش گارد و ضرب و شتم فاقد پوشش کافی بوده‌اند. در روزهای اخیر بخصوص با تغییر مدیریت زندان فشارها بر زندانیان سیاسی افزایش یافته است.

یک منبع مطلع از وضعیت این زندانیان در خصوص حمله ماموران به زندانیان سیاسی در گفت‌وگو با هرانا گفت: «صبا کردافشاری روز شنبه ۲۲ آذرماه از قرنطینه زندان قرچک به بند ۶ این زندان منتقل شد. پس از آن زندانیان سیاسی محبوس در بند ۸ این زندان نسبت به نگهداری صبا کردافشاری در بند جرائم غیرسیاسی اعتراض کردند و در کریدور زندان اقدام به تحصن کردند. نهایتا شنبه شب ساعت ۱۱ صبا را به بند ۸ منتقل کردند و زندانیان به تحصن خود پایان دادند. روز یکشنبه ۲۳ آذرماه در حالی زندانیان مشغول خوردن نهار بودند، سه تن از پاسیارها به بند ۸ رفته و گفتند گلرخ ایرایی که قبلا به اطلاعات سپاه احضار شده بود، بیاید بیرون باید منتقل شود. زندانیان با این انتقال مخالفت کردند و چند دقیقه بعد گاردی متشکل از دستکم ۲۰ مرد و زن همراه با صغری خدادادی سرپرست زندان و چند تن از پاسیارها ازجمله سمیرا ایلخانی، خانم خوش رفتار، خانم کرمی و خانم قره گوزلو بصورت غافلگیرانه، در حالی که حتی زندانیان پوشش مناسب معمول در مواجه با پرسنل مرد را نداشتند به زندانیان حمله‌ور شدند و همه زندانیان را با باتوم و شوکر ضرب و شتم کردند.

گفته می‌شود ماموران تمامی زنان زندانی در این بند را مورد ضرب و شتم قرار داده‌اند. از میان آنها زهرا صفایی از ناحیه سر آسیب دیده و از ناحیه مچ هر دو دست به بالا دچار کبودی در بدن شده است. مریم ابراهیم وند از ناحیه ساق پای چپ دچار آسیب شده و کمرش نیز دچار کبودی شده است. مرضیه فارسی که پیش از بازداشت تحت نظر پزشک بوده و به تازگی دوره‌ی پرتودرمانی خود را پشت سر گذاشته بود، در اثر ضرب و شتم و ضربه به سینه آسیب دیده است. پرستو معینی از ناحیه هر دو پا دچار کبودی در بدن شده است. صبا کردافشاری نیز بر اثر ضربه باتوم به صورت دندانش لق شده و شانه و کمرش نیز دچار کبودی شده است. فروغ تقی پور دچار کبودی روی ساق هر دو پا شده و سینه‌اش نیز در اثر ضرب و شتم با شوکر همچنان درد می‌کشد. سهیلا حجاب نیز به نزدیکان خود گفته است دچار شوک عصبی شده و طی روزهای اخیر یک بار به بهداری اعزام شده و به بند بازگشته است. لیلا میرغفاری نیز پس از حمله ماموران دچار حمله عصبی شده و از هوش رفته است. همچنین زهره سرو، پریزاد حمیدی شفق، سپیده فرهان و چند تن دیگر در برخی نقاط بدن دچار کبودی شده‌اند.

این منبع مطلع در ادامه در خصوص آخرین وضعیت زندانیان به هرانا گفت: «اکنون زندانیان آسیب‌دیده ازجمله زهرا صفایی، مرضیه فارسی و مریم ابراهیم وند که به مراتب شرایط بدتری دارند، بدون رسیدگی پزشکی در بند هستند. خانم ابراهیم وند طی نامه‌ای که روز گذشته به معاونت قضایی زندان تحویل داد، از چند تن از پاسیارهای زندان شکایت کرده و خواستار اعزام خود به بیمارستان و پزشکی قانونی شده است اما به وی گفته‌اند پنج‌شنبه و جمعه تعطیل است و تا روز شنبه امکان اعزام زندانیان به خارج از زندان وجود ندارد. مسئولان بهداری تنها ساق پای چپ خانم ابراهیم وند را با آتل بسته‌اند و تاکنون به سایر خواسته‌های وی و دیگر زندانیان توجهی نکرده‌اند. به نظر می‌رسد مسئولان زندان قصد دارند با تاخیر در اعزام زندانیان به بیمارستان و پزشکی قانونی از گذشت زمان استفاده کنند و آسیب‌های وارده از بین برود.»

صبا کردافشاری، مژگان اسکندری، سمیرا هادیان، لیلا میرغفاری، مریم ابراهیم وند، سهیلا حجاب، زهره سرو، زهرا صفایی، فروغ تقی پور، پرستو معینی، پریزاد حمیدی شفق، سپیده فرهان، مرضیه فارسی، رها احمدی، سارا امجد، شقایق زمانیان، مژگان کشاورز و مریم نصیری، زندانیانی هستند که هم‌اکنون بدون رعایت اصل تفکیک جرایم و محروم از امکانات اولیه در بند ۸ در کنار ۱۰ زندانی از متهمان جرائم عمومی نگهداری می‌شوند.

مسئولان زندان کماکان در صدد انتقال صبا کردافشاری، مریم ابراهیم بند و مژگان کشاورز به بند ۶ این زندان هستند. این زندانیان در پاسخ به آنها گفته‌اند در بند فعلی اصل تفکیک جرائم رعایت نشده و حال بنا بر این اصل تفکیک چون اتهام آنها سیاسی است حاضر به جابجایی به بندی که زندانیان جرائم خشن در آن نگهداری می‌شوند نیستند.

دلیل انتقال گلرخ ایرایی به بند ۲ الف زندان اوین مشخص نیست؛ با این حال دستگاه‌های امنیتی ایران سابقه‌ی طولانی در پرونده‌سازی برای زندانیان در شرف آزادی دارند. اکنون در حالی که یک سال از مدت محکومیت خانم ایرایی مانده، خانواده خانم ایرایی از اینکه دستگاه‌های امنیتی درصدد تلاش برای ایجاد مشکل حقوقی و طرح اتهامات جدید علیه وی باشند و نسبت به وضعیت سلامتی وی در نگرانی بسر می‌برند. خانم ایرایی پیشتر در تاریخ ۱۷ آذرماه امسال طی احضاریه‌ای که در زندان به وی ابلاغ شد، به بازداشتگاه اطلاعات سپاه احضار شده بود.

نسرین ستوده و مرجان داوری دیگر زندانیان محبوس در این زندان هستند که طی هفته گذشته پس از موافقت با درخواست آنها از بند ۸ به بند مشاوره ۱ این زندان منتقل شدند. الهام برمکی نیز اوایل هفته جاری از این بند به بند ۶ قرچک منتقل شده است.

پس از روی کار آمدن صغری خدادادی، سرپرست جدید این زندان فشارها و محدودیت‌ها بر زندانیان سیاسی به شکل گسترده‌ای افزایش پیدا کرده است؛ در آخرین مورد از این اقدامات خانم خدادادی به زندانیان گفته است برای کلیه زندانیان سفارش چادر داده شده و همگی آنها بالاجبار باید از پوشش چادر استفاده کنند.

کانون نویسندگان ایران به مناسبت بیست و دومین سالگرد قتل محمدجعفر پوینده و محمد مختاری اعضای کانون و از نویسندگان آزادی خواه و چپ کشور بیانیه ای منتشر کرده است. در این بیانیه آمده است:

در پاییز سال هزار و سیصد و هفتاد و هفت محمد مختاری و محمدجعفر پوینده از اعضای فعال کانون نویسندگان ایران و از مسئولان برگزاری مجمع عمومی کانون، در خیابان‌های تهران ربوده شدند و به قتل رسیدند. گرچه وزارت اطلاعاتِ وقت، به صورت رسمی مسئولیت قتل‌ها را پذیرفت اما آن را کار «گروهی از ماموران خودسر» دانست و در نهایت تنها چند تن از عاملان رده پایین آن جنایات هولناک در دادگاهی فرمایشی و یک سویه، محاکمه شدند. در حالی که یکی از وکیل‌های پرونده، ناصر زرافشان، حقوقدان و عضو کانون نویسندگان ایران به دلیل پیگیری قتل‌ها، به مدت پنج سال به زندان افتاد.

کشتن نویسندگان و فعالان سیاسی و مدنی به روش‌های مختلف به ویژه در آن چند سال پیوسته در دستور کار نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بوده و بارها اجرا شده است. از جمله به قتل رساندن احمد میرعلایی و غفار حسینی، از دیگر اعضای کانون نویسندگان ایران. آن‌ها را کشتند تا هراسی در دل دیگر نویسندگان و اندیشمندان بیاندازند اما صدای زنان و مردان آزاده از هر سو بلند و بلندتر شد. در این سال‌ها اگر چه هر روز بر تعداد مردم آگاه و معترض که به دادخواهی و حق‌طلبی برخاسته‌اند افزوده شده، حاکمیت نیز بیش از پیش به سانسور و سرکوب ادامه داده است؛ توهین و تهمت در روزنامه‌ها و نشریات حکومتی و رادیو و تلویزیون و ورود به حریم خصوصی، پرونده‌سازی، زندان، تهدید و تبعید نویسندگان شیوه‌ی همیشگی حامیان تک‌صدایی برای بقای خود و سرکوب مخالفان بوده است.

اکنون که بیش از دو دهه از آن قتل‌های تبهکارانه می‌گذرد کانون نویسندگان ایران و مردم آزادیخواه لحظه‌ای حتی دست از دادخواهی نکشیده‌اند. آن‌چه در این مسیر توانمان بخشیده‌ و چراغ راهمان بوده ایستادگی انسان‌هایی آزاداندیش مانند مختاری و پوینده است که چه در نوشته‌هایشان و چه در فعالیت‌های جمعی هرگز در برابر نیروی تباهی و سیاهی سر خَم نکردند.

کانون نویسندگان ایران، تا آزادی نویسندگان و برچیده شدن سانسور که همانا خواست یاران ستم‌کُشته‌اش بود، تلاش خواهد کرد و بیست‌ودو سال پس از به قتل رسیدن مدافعان آزادی بیان و اعضای استوار خود، محمد مختاری و محمد جعفر پوینده، به دادخواهی‌اش ادامه می‌دهد و یاد و خاطره‌شان را گرامی می‌دارد.

کانون نویسندگان ایران – ۱۷ آذر ۱۳۹۹

کانون نویسندگان ایران همچنین اعلام کرده است برخلاف سال‌های پیش، امسال به دلیل شیوع بیماری همه گیر و برای حفظ سلامت مردم، برنامه‌ای برای حضور جمعی بر مزار پوینده و مختاری ندارد.