پنج نفر از زندانیان بند هشت زندان «اوین» که در چهارمین روز اعتصاب غذا به سر می‌برند، با انتشار یک بیانیه، از تهدید مسوولان زندان برای پایان دادن به اعتصاب‌ خود خبر داده‌اند.

«بهنام محجوبی»، «هادی مهرانی»، «آتبین جعفریان»، «محمدعلی نقی» و «یاسین جمالی» در همراهی با «نسرین ستوده»، وکیل و فعال حقوق بشر سرشناس برای مطالبه آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی که در روزهای شیوع کرونا حتی از حق مرخصی و آزادی بهره‌مند نشده‌اند، دست به اعتصاب غذای نامحدود زده‌اند.

متن بیانیه این زندانیان سیاسی و عقیدتی ساکن بند هشت اوین در چهارمین روز اعتصاب غذا به شرح زیر است:

«چهارمین روز از اعتصاب غذای پنج نفر از زندانیان سیاسی و عقیدتی بند هشت زندان اوین می‌گذرد که در حمایت از بانو “نسرین ستوده” و مطالبات ایشان دست به اعتصاب غذا زده‌اند. در این چهار روز، بارها مورد تهدید قرار گرفته‌ایم که اگر به اعتصاب غذای‌مان پایان ندهیم، از هیچ‌گونه آزادی برخوردار نخواهیم بود، به انفرادی منتقل خواهیم شد و به زندان‌های دیگر تبعید خواهیم شد.

جواب ما به آن‌ها، همان پاسخ شهیدانی چون “ستار بهشتی” و “محمد ثلاث” است که می‌گفتند “۳۰۰ گل سرخ، یک گل نسرانی، ما را ز سر بریده می‌ترسانی؟ ما گر ز سر بریده می‌ترسیدیم، در محفل عاشقان نمی‌رقصیدیم.”

هم‌چنین ما نگران جان “زرتشت احمدی راغب” که بیش از دو ماه است در اعتصاب غذا به سر می‌برد، هستیم. در صورت عدم رسیدگی به ایشان، به اعتصاب خشک روی می‌آوریم. »

شبحی دراین فلات فلاکت زده در گشت و گذار است. در این دریای ثروت اکثریتی گرسنه و فقیر زنجیرهای بردگی را بصدا درآوردەاند. این هنوز آغاز جدی تر نبرد فقر و ثروت و بعبارت رساتر نبرد کار و سرمایه است.ربایندگان ثروت و برخورداران از این چپاول آنگاه این فریاد ها را خواهند شنید که دستانمان بهم برسد و زنجیرها بگسلد و آنگاه جهانی نوین سر برخواهد آورد. بدون بردگی کارمزدی، بی گرسنگی و تن و فرزند فروشی، بدون گورخوابی. در آن هنگام مردمان بی لبخند چنان قهقهه سرخواهند داد که چشمه بجوشد و کوه سبزه پوشد و طبیعت آرام گیرد.

و این رویا نیست فقط مشروط به اتحاد اردوی بیشمار کار و زحمت حول برنامەی ادارەی شورایی جامعه است. از صفر تا صد باید شورا را زندگی کنیم. آن دم پیکار نهایی برای برپایی جهانی نو آغاز می شود. بایستی همه فراخوانده شوند؛ پرستاران، معلمان، بازنشستگان و خلاصه همەی طبقه و متحدان باید در این کارزار همراه شوند.

بگذار هفت هزار تپه برخیزد. اکنون کارگران نفت و پتروشیمی بە فریاد آمدەاند، دیر نیست که شریان ثروت و مکنت و رانت و مخازن تدارکاتی سرکوب با اعتصاب و اعتراض کارگران نفت و پتروشیمی قطع گردد. باید مراقب فتنه و توطئەی دشمنان باشیم که این هیولایی مکار و حیلەگر است.

ما جمعی ازفعالین کارگری که خود را بخشی از اردوی کار در نبرد بی امان کار و سرمایه میدانیم حمایت بیدریغ خود را از تمامی مطالبات کارگران هفت تپه، صنایع نفت و پتروشیمی، هپکو و سایر اعتراضات کارگران و زحمتکشان اعلام نموده و خود را ملزم به ابراز همبستگی با آنان میدانیم. باشد تا درسراسر ایران هفت هزار تپه برپا کنیم.

نان، کار، آزادی، ادارەی شورایی!

آموزش کودکان نباید به وضعیت طبقاتی و خانوادگی آنها گره بخورد. تامین هر گونه لوازم و وسایل و امکانات آموزشی در حد عالی برای همه‌ی کودکان با دولتهاست و عدول از این وظیفه ضمن زیر پا گذاردن حق اولیه‌ی کودکان، به عقب‌ماندگی فرهنگی جامعه دامن می‌زند

در هفته‌ی گذشته معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش‌و‌پرورش جمهوری اسلامی، گفته است: «سه میلیون و ۲۲۵ هزار دانش‌آموز این مقطع، به جهت نداشتن تبلت یا گوشی هوشمند تلفن همراه، نتوانستند آموزش مجازی ببینند. وی از آمار چهار میلیون و ۸۱۷ هزار دانش‌آموز نیز نام برده که اصلاً عضو شبکه‌ی شاد نشدند و اگر این امکان وجود نداشته باشد که از فضای فناوری استفاده کنند، عملاً این خطر وجود دارد که آنها به جمع بازماندگان از تحصیل بپیوندند.» بیش از پانزده میلیون دانش‌آموز در سال تحصیلی جاری در کشور ثبت‌نام کرده‌اند، اما همان معاونت وزارت آموزش ‌و‌ پرورش پیش از شیوع بیماری کرونا و لزوم آموزش مجازی و… گفته بود: «آمار دقیقی از دانش‌آموزان بازمانده از تحصیل مشخص نیست.» و با توجه به اینکه نشانه‌هایی از افزایش اپیدمی کرونا در پاییز امسال و خطر بازگشایی مدارس برای دانش‌آموزان وجود دارد، احتمالاً آموزش مجازی در سال تحصیلی پیش رو نیز ادامه خواهد داشت؛ درحالیکه معاونت مذکور یکشنبه ۱۹ مرداد «پویش ملی تهیه‌ی تبلت» راه‌انداخته و گفته است در جلسه‌ای با حضور نمایندگان بانک‌ها، شرکت‌های پتروشیمی، بازرگانان و بنیادها پیشنهاداتی پیرامون «کاهش شکاف برخورداری از فضای مجازی» مطرح شد که امیدواریم نتیجه بخش باشد.(۱)

در دوران کنونی تاثیر تعیین‌کننده‌ی آموزش و پرورش کودکان بر اعتلای فرهنگی جامعه انکارناپذیر است و محرومیت از تحصیل، عقب‌ماندگی فرهنگی را تسهیل می‌کند؛ چرا که هم می‌تواند با گرفتن مهارت از دانش‌آموزانی که نیروی کار آینده را تشکیل می‌دهند، آنان را آسیب‌پذیر سازد و هم از آن‌رو که کیفیت فعالیت بازماندگان از تحصیل در آینده کاهش می‌یابد و آنان به حاشیه رانده می‌شوند، به شکاف طبقاتی بیش از پیش منجر خواهد شد. همچنین در صورت امکان جبران در آینده، هزینه‌ی گزافی به بازماندگان و بستگانشان تحمیل می‌شود که با منطق بهره‌وری و کسب سود حداکثری بازرگانان و بانک‌ها، شرکت‌ها و بنیادهای اقتصادی طرف مشورت و کمک وزارت آموزش‌و‌پرورش همخوانی ندارد.

علاوه بر آن‌که با آموزش خواندن و نوشتن و فراگیری علوم، امکان برقراری ارتباط انسانی در جامعه هرچه بیشترممکن می‌شود، فرهنگ، تاریخ، بهداشت و سلامتی و ارزش‌های جامعه با “پرورش” به کودکان و نوجوانان منتقل می‌شود. رشد فرهنگی و پروردن نسلی بالنده از دیگر وظایف آموزش‌و‌پرورش حقیقی و غیرایدئولوژیک است. چنین است که آموزش‌و‌پرورش حقیقی توان فرهنگ‌سازی و ارتقای فرهنگی جامعه را دارد. 

کمک به اعتلای فرهنگی جامعه، یکی از هدف‌های کانون نویسندگان ایران است. چنانکه اشاره شد، مسئله‌ی آموزش‌وپرورش با اعتلای فرهنگی جامعه ارتباط مستقیم دارد و عدم دسترسی چهار میلیون و ۸۱۷ هزار دانش‌آموز (یعنی۲۵ درصد کودکان) در دوران ما به امکان آموزش مجازی، و بازماندن بیش از سه میلیون تن از آموزش ابتدایی، می‌تواند آسیب جدی و جبران ناپذیری بر آینده‌ی فرهنگ جامعه و آینده و اکنون این نسل وارد آورد. در نتیجه و با نظر گرفتن اینکه در اساسنامه‌ی کانون نویسندگان ایران بررسی مسائل روز در محدوده‌ی منشور کانون و اعلام نظر کانون درباره‌ی آنها همواره مورد توجه است، نمی‌توان نسبت به آینده و ضرورت‌های اعتلای فرهنگی جامعه بی تفاوت بود؛ اگر به هر دلیلی بخشی از افراد جامعه نتوانند همپا و همانند دیگران از آموزش‌و‌پرورش بهره‌مند شوند، رشد جامعه ناقص و ارتباط انسانی در آن الکن خواهد شد؛ ادبیات و فرهنگ منزوی شده و زمینه برای بروز انواع اشکال تبعیض و ستم بیشتر فراهم می‌شود. همچنان که سانسور و حذف فرهنگی و ممانعت از آزادی اندیشه و بیان جامعه را عقب‌نگه‌داشته و از رشد لازم و درخور بازداشته است، چنانچه بی‌عدالتی و بی‌توجهی به نیازهای دانش‌آموزان ادامه و تعداد بازماندگان از تحصیل افزایش یابد، فرهنگ جامعه آسیب‌های جدی‌تر می‌بیند.

این در حالی است که اصل سی‌ام قانون اساسی جمهوری اسلامی که دست‌نوشته‌ی حاکمان است تصریح دارد: «دولت موظف است وسائل آموزش‌و‌پرورش رایگان را برای همه‌ی ملت تا پایان دوره‌ی متوسطه فراهم سازد و وسایل تحصیلات عالی را تا سرحد خودکفائی کشور به طور رایگان گسترش دهد.»

پر واضح است که «وسائل آموزش‌و‌پرورش» در هر دوره با پیشرفت علم و اصول آموزشی، تغییر و تکامل می‌یا‌بد و اگر امروزه بنا بر مقتضیات زمان، نیاز به استفاده از تبلت و گوشی هوشمند تلفن همراه برای آموزش دانش‌آموزان ضروری است، دولت «موظف است وسائل آموزش‌ و ‌پرورش رایگان را برای همه‌ی ملت» تهیه و توزیع کند. 

کمتر از یک ماه به آغاز سال تحصیلی جدید باقی مانده و در حالیکه هنوز در بخش گسترده‌ای از کشور زیرساخت‌های مخابراتی ضعیف است، هنوز امکانات آموزشی تهیه نشده و مقامات به بیان «امیدواریم نتیجه بخش باشد» در جلسات متداول اداری مشغولند، هیچ طرح و برنامه‌ی مشخصی اعلام نشده و میلیون‌ها دانش‌آموز سرگردان و در معرض رهاشدگی آموزشی هستند.

آموزش کودکان نباید به وضعیت طبقاتی و خانوادگی آنها گره بخورد. تامین هر گونه لوازم و وسایل و امکانات آموزشی در حد عالی برای همه‌ی کودکان با دولتهاست و عدول از این وظیفه ضمن زیر پا گذاردن حق اولیه‌ی کودکان، به عقب‌ماندگی فرهنگی جامعه دامن می‌زند.

احمد زاهدی لنگرودی

منبع: کانون نویسندگان ایران

۱) منبع اخبار، آمار و نقل قول‌های رضوان حکیم‌زاده از خبرگزاری ایرنا است.

سیزدهمین روز اعتراض سراسری کارگران پالایشگاه ها و صنایع پتروشیمی به دستمزدهای حقیرانه پشت سر گذاشته شد و کارگران مصمم به اجرای تصمیم کمپین برای افزایش دستمزدها هستند. گسترش اعتصاب‌های کارگری ایران با تجمع کارمندان و کارگران بخش‌های بهداشت و درمان و حمل و نقل ادامه یافت. همچنین کارگران صنایع هپکو و هفت‌تپه اعتصاب روزهای گذشته خود را ادامه دادند

گسترش اعتصاب‌های کارگری ایران با تجمع کارمندان و کارگران بخش‌های بهداشت و درمان و حمل و نقل ادامه یافت. همچنین کارگران صنایع هپکو و هفت‌تپه اعتصاب روزهای گذشته خود را ادامه دادند.

کارگران پالایشگاه ها و صنایع پتروشیمی و برخی نیروگاه ها سیزدهمین روز اعتراض سراسری و اعتصاب خود را پشت سر گذاشتند.

کارگران ماشین‌سازی هپکو در اراک پنجشنبه ۲۳ مرداد در دوازدهمین روز اعتصابشان را در حالی برگزار کردند که خواستار حضور مدیرعامل این شرکت و پاسخگویی او شدند.

کارگران هپکو با اعتصاب در محوطه شرکت نسبت به توقف تولید و بلاتکلیفی وضعیت شرکت اعتراض کردند.

خبرگزاری ایلنا نوشته کارگران معترض اعلام کردند با وجود گذشت یک سال از استقرار تیم مدیریتی سازمان خصوصی سازی در هپکو، هنوز سفارش ساختی نرسیده و تولید تعطیل است.

اعتصاب‌کنندگان همچنین از  پاسخگو نبودن تیم مدیریتی انتقاد کردند.

سیزدهمین روز اعتراض سراسری کارگران پالایشگاه ها و صنایع پتروشیمی به دستمزدهای حقیرانه همچنان ادامه داشته و کارگران مصمم به اجرای تصمیم کمپین برای افزایش دستمزدها هستند. از روز گذشته تماس ها برای مجاب کردن کارگران به کار از سوی کارفرمایان با افزایش اندک به دستمزدها شروع شده است. به فیتر ها حتا حقوق ۹ تا ۱۰ میلیونی را هم پیشنهاد داده اند، اما پاسخ کارگران یک کلمه است: «لیست حقوق کمپین را اجرا کنید».

فشارها و تهدیدهای مختلف نتوانسته عزم کارگران را برای زندگی بهتر سست کند. همچنان ترک کارگاهها در پروژه های مختلف ادامه دارد.

این اعتراض که هر روز گسترده تر می شود و کارگران بیشتری را به خود جذب می کند و پروژه ها را خالی از کارگر کرده اکنون به مرز۱۰ هزار کارگر رسیده است. کارگران پتروشیمی رازی ماهشهر که از اولین معترضین بودند همچنان مصمم در اعتراض خود با دیگر همکارانشان متحد گشته اند. ترفندها و فریبکاری ها و شایعات کارفرمایان دیگر رنگی نداشته و کارگری برای کار به پروژه ها مراجعه نکرده است.

کارگران شرکت آبادراهان پالایشگاه آبادان مستقر در فاز دو با همه جان سختی بالاخره به اعتصاب پیوستند و شرکت را تعطیل کردند.

دشت عباس ان جی ال شرکت فراپتروساز پیمانکاری مسلم شیرانی هم به اعتصاب پیوست.

پیمانکاری پارس فنون درطرح توسعه فاز۲ و۳ از شنبه راهی خانه هایشان شده اند.

کارگران شرکت سینا صنعت(احمدپور) با تمام وعده های داده شده از سوی احمدپور حاضر نشدند پشت برادران خود را خالی کرده، سرکار بروند.

کارگران معترض در بید بلند همچنان وفادار به اعتراض خود بوده با تمام رایزنی ها به سرکار برنگشته اند. در نیروگاه بیدخون هم با تمام فشارها همچنان کارگران وفادار به اعتراض خود مانده اند.
کارگران اعتصابی در پالایشگاه عسلویه طی بیانیه‌ای اعلام کردند: پیمانکاران نمی‌خواهند که کارگرها در رفاه باشند. پیمانکاران می‌خواهند که کارگران همیشه نیازمند و دست تنگ باشند که دائما کارگران برایشان مثل برده کار کنند… تاکی ما کارگران پروژه به زندگی با فقر ادامه بدهیم و سکوت کنیم؟

آنها در این بیانیه همچنین از همکاران خود خواستند که : لطفاً اتحاد داشته باشیم…
در صورت اتحاد ما کارگران شرکت ها و پیمانکاران مجبور به قبول کردن همه‌ٔ قوانین کمپین هستند…لطفاً همه همکاری کنید تا به هدفمان و به حقمان برسیم… .

دوازدهمین روز تجمع کارگران شرکت هپکو اراک

کارگران هپکو اراک بار دیگر روز پنجشنبه ۲۳ مرداد ماه برای دوازدهمین روز متوالی نسبت به بلاتکلیفی شغلی و معیشتی و وعده های دروغین مسئولان در محوطه کارخانه تجمع کردند.
دورجدید اعتراضات کارگران هپکو نسبت به بلاتکلیفی مالکیتی و مدیریتی این شرکت، توقف چرخ تولید، عدم پرداخت ۲ ماه حقوق و وعده های دروغین مسئولان از روز شنبه ۱۱مرداد آغازشده است. بدنبال آغازدورجدید اعتراضات کارگران هپکو، استاندار استان مرکزی در اولین واکنش خود طی پیامی توئیتری نوشت: “پرداخت مبلغ بیست میلیارد تومان به هپکو تصویب و نهایی شد.” بیش از یک هفته ازتوئیت و وعده استاندار مرکزی می گذرد وحقوق معوقه کارگران هپکو همچنان پرداخت نشده است.

نامه سرگشاده جمعی از کارگران هپکو در پاسخ به مدیرکل اداره کاراستان مرکزی

جمعی از کارگران هپکو به تهدیدات اخیر آبایی از اداره کار استان مرکزی در نامه ای سرگشاده پاسخ داده و آورده اند :

اخیرا مدیرکل اداره کاراستان مرکزی در مصاحبه‌ای با عصر مرکزی در خصوص اعتراضات کارگران هپکو عنوان کرده‌اند که با تجمع کردن اتفاق خاصی نخواهد افتاد و ضمن حمایت از مدیران نالایق و بی تعهد فعلی وعده برخورد با کارگرانی که محل کار نامبردگان را سد کرده اند داده اند. گویی که تمام مشکلات و معضلات هپکو به دلیل عملکرد ناصواب کارگران بوجود آمده است!

جناب آقای آبایی اتفاقا کارگران رنج کشیده شرکت هم هیچ علاقه‌ای به اعتراض و اعتصاب آن هم در شرایطی که امکان ابتلا به بیماری کرونا بیش از پیش شده، نداشته و ندارند. نگرانی از امنیتی شدن و صدور احکام قضایی با توجه به سوابق قبلی هم به این عدم علاقه افزوده است.

اما از جنابعالی که طی سالیان گذشته با مصاحبه‌های ضد و نقیض عملا کمکی به رفع مشکلات هپکو نداشته اید درخواست می‌کنیم راه حل مشکلات هپکو را به ما هم نشان بدهید. فقط از شما استدعا داریم که از دادن آدرس قدیمی و نخ نما شده صبر در هپکو اجتناب کنید که سال هاست مسئولین مختلف آن را هزینه کرده اند و آنچه در هپکو عملا بجای مانده بدهی سنگین تر، بیکاری مطلق و سفره خالی کارگران است.

باید به اطلاع برسانیم که دغدغه اصلی کارگران شرکت پرداخت حقوق نیست بلکه مهمترین آن کلکسیون وعده‌های پوچ و توخالی مسئولین در خصوص رفع مشکلات شرکت است. اخیرا هم واگذاری هپکو بحران زده به تامین اجتماعی و جای بدهی دولت و نگرانی از چند پاره شدن سهام کنترلی و فروش آن، نگرانی‌ها را دوچندان کرده است.

از جنابعالی به عنوان متولی کار استان انتظار داریم به جای حمایت بی منطق از مدیران بی کفایت، نامرئی، نجومی بگیر و فاقد عملکردِ هپکو که به دنبال تعطیلی آن هستند، نگران وجود کار و رونق تولید و آینده مبهم این نگین سابق استان و خاور میانه باشید.

فراموش نکنید که تک تک ما درمورد بقای این شرکت مسئولیم و آیندگان و تاریخ در مورد عملکرد ما قضاوت خواهند کرد.

شصتمین روز اعتصاب و تجمع کارگران نیشکر هفت تپه

به گزارش سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، روز پنجشنبه ۲۳ مردادماه ۱۳۹۹، کارگران نیشکر هفت تپه در شصتمین روز از اعتصابشان با تجمع در مقابل فرمانداری شهر شوش خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند.

معترضان اهم مطالبات خود را پرداخت معوقات مزدی، رسیدگی به وضعیت شغلی، تعیین تکلیف شرکت، بازگشت به کار همکاران اخراج شده، ابطال واگذاری شرکت به بخش خصوصی و همچنین تمدید مهلت دفترچه‌های درمانی، عنوان کرده‌اند.

ادامه اخبار اعتصابات و تجمعات اعتراضی کارگران:

بیانیه‌ی کارگران اعتصابی در پالایشگاه عسلویه

دوستان عزیزان همکاران زحمتکش پروژه
توجه

پیمانکاران نمی‌خواهند که کارگرها در رفاه باشند.
پیمانکاران می‌خواهند که کارگران همیشه نیازمند و دست تنگ باشند که دائما کارگران برایشان مثل برده کار کنند…
تاکی ما کارگران پروژه به زندگی با فقر ادامه بدهیم و سکوت کنیم؟
تاکی ما بگوئیم پیمانکار برادر ما هست فامیل ما هست دوست یا همشهری ما هست…

فریب پیمانکاران را نخوریم همکاران…

این‌که میگویند بیایید مشغول شوید بعداً حقوقها را طبق کمپین تنظیم می‌کنیم یک دروغ و فریب است که ما را بکشانند در منطقه‌ٔ کار هر برادر عزیزی هم که می‌خواهد مشغول شود از بدو ورود به کارگاه طبق کمپین قرار ببندد و همه‌ٔ بندهای کمپین در قرار داد ذکر شود…

دوستان همکاران صبر پیشه کنید
بیمه تکمیلی حق ماست…
حقوق طبق کمپین حق ماست…
پایه بیمه طبق حقوق حق ماست…
واریز حقوق سر ماه حق ماست…
خوابگاه و امکانات خوب حق ماست…
بیست روز کار ده روز مرخصی حق ماست…
تا کی ما باید برای پیمانکاران سخت کار کنیم…

لطفاً اتحاد داشته باشیم…
در صورت اتحاد ما کارگران شرکت ها و پیمانکاران مجبور به قبول کردن همه‌ٔ قوانین کمپین هستند…

لطفاً همه همکاری کنید تا به هدفمان و به حقمان برسیم…

تجمع کارگران راه آهن کرج

روز چهارشنبه ۲۲ مردادماه ۱۳۹۹، شماری از کارگران راه آهن کرج دست به تجمع زدند.

کارگران راه آهن کرج در خصوص دلیل تجمع خود گفتند: “آخرین حقوق پرداختی ۴ ماه پیش بوده، یعنی تا امروز تنها حقوق فروردین پرداخت شده است”.

تجمع کارگران سایت پسماند صفیره اهواز

روز چهارشنبه ۲۲ مردادماه ۱۳۹۹، جمعی از کارگران پیمانکاری سایت پسماند صفیره اهواز در اعتراض به نامشخص بودن وضعیت شغلی و مطالبات مزدی‌شان در مقابل ساختمان سازمان مدیریت پسماند شهرداری اهواز تجمع کردند.

تجمع کنندگان گفتند: “مسئولان شهری اهواز از دهم تیرماه سال جاری فعالیت سایت پسماند «صغیره» را متوقف کرده و هیچ برنامه‌ای برای ادامه فعالیت آن ندارند، بنابراین کارگرانی که غالب آن‌ها را زنان سرپرست خانوار تشکیل می‌دهند، با مشکل بیکاری و تامین معاش روبرو شده و هیچ خبری از پرداخت مطالبات مزدی آنان نیست”.

بر اساس این گزارش، این کارگران که دو ماه حقوق و بیمه آن‌ها در سال جاری پرداخت نشده، خواستار دخالت شهرداری برای تعیین تکلیف و بازپس‌گیری حقوق ماهانه‌شان از پیمانکار هستند.

کارگران پسماند سایت صغیره اهواز در ادامه مشکلات خود افزودند: “پیمانکار پرداخت نشدن صورت وضعیت‌های مالی خود را بهانه‌ای قرار داده تا حقوق کارگران را پرداخت نکند و مسئولان شهری هم با نادیده گرفتن کارگران پسماند، پاسخگوی مطالباتشان نیستند”.

تجمع کارگران و کارمندان راه آهن ایستگاه تهران

روز پنجشنبه ۲۳ مردادماه ۱۳۹۹، گروهی از کارگران و کارمندان واحد نگهداری خط و ابنیه فنی راه آهن در ایستگاه تهران، در مقابل یکی از ساختمانهای اداری راه آهن این شهر دست به تجمع اعتراضی زدند.

این کارگران دلیل تجمع خود را عدم پرداخت پاداش بازنشستگی کارکنان بازنشسته، عدم پرداخت مطالبات صندوق پس انداز کارکنان و عدم پرداخت حقوق و مزایای خود عنوان کردند.

تجمع کارگران فضای سبز منطقه آزاد قشم

روز سه شنبه ۲۱ مرداد ماه ۱۳۹۹، کارگران فضای سبز منطقه آزاد قشم در اعتراض به عدم دریافت مطالبات مزدیشان در مقابل ساختمان شهرداری تجمع کردند.

یکی از این کارگران در این خصوص گفت: “حدود ۲ ماه است که حقوق کارگران پرداخت نشده و با مشکلات معیشتی مواجه شده‌اند. برخی از این کارگران نیز به همین واسطه توان تامین سوخت وسیله نقلیه خود برای حضور در محل کار را ندارند”.

این کارگر تصریح کرد: “هدف از این تجمع تنها دادخواهی و مطالبه حقوق جامعه کارگری است. از مسئولان خواهشمندیم پرداخت حقوق کارگران را تسریع و این تجمع را تفسیر به خلاف قانون نکنند چرا که مشکلات معیشتی و شرمندگی در برابر زن و فرزند چاره‌ای جز این برایمان باقی نگذاشته است”.

تداوم تجمع کارکنان شرکتی بهداشت و درمان تهران

روز چهارشنبه ۲۲ مرداد ماه تجمع کارکنان شرکتی بهداشت و درمان استان تهران مقابل سازمان اداری و استخدامی برای تبدیل وضعیت وحذف شرکت‌های پیمانکاری همچنان ادامه داشت.
از روز دوشنبه ۲۰ مرداد،جمعی از کارکنان شرکتی بهداشت و درمان استان تهران همزمان با همکارانشان در سایر استانها دست به تجمع مقابل سازمان اداری و استخدامی زده وخواهان تبدیل وضعیت وحذف شرکت‌های پیمانکاری شدند. تجمع کنندگان می گویند، مجلس و دولت در زمینه تبدیل وضعیت استخدامی آنها یعنی مهم‌ترین خواسته‌‌‌شان، بی توجهی می‌کند.

تجمع آموزش ‌دهندگان نهضت سوادآموزی

روز سه شنبه ‍۲۱ مرداد، جمعی از آموزش ‌دهندگان نهضت سوادآموزی با تجمع مقابل وزارت آموزش و پرورش خواستار تعیین تکلیف شدند.

بر اساس این گزارش، این آموزش‌دهندگان که آموزش‌دهندگان فرد به فرد قبل از سال ۹۲ هستند، می‌گویند: “ما علیرغم فعالیت چندساله جزو مشمولین آزمون قرار نگرفتیم. ما بلاتکلیف مانده‌ایم و خواستار تعیین تکلیف هستیم”.

به گفته معترضان: “آموزش‌دهندگان قبل ۹۲ حتی به عنوان حق‌التدریس هم جذب نشده‌اند و به هرجا مراجعه کرده‌اند، به آنها گفته شده باید منتظر آزمون مشمولین شوند”.

آنها می‌گویند: “حالا که آزمون به پایان رسیده، باید آموزش‌دهندگان فرد به فرد نیز تعیین تکلیف شوند”.

تجمع کارکنان بهداشت و درمان

دوشنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۹، شماری کارکنان بهداشت و درمان استان تهران، مقابل سازمان اداری و استخدامی کشور، تجمع کردند و خواستار تبدیل وضعیت استخدامی خود شدند.

به گفته شهروندان معترض: “مجلس و دولت درخواست‌‌ ما را پاس‌کاری می‌کنند. مجلس به گردن دولت می‌اندازد و دولت به گردن مجلس؛ سرآخر ما می‌مانیم و اعتراضاتی که تا این لحظه به جایی نرسیده‌اند”.

آنها با بیان اینکه خواهان استخدام به شکل پیمانی یا برخورداری از قرارداد مستقیم با دانشگاه‌های علوم پزشکی هستند، گفتند: “دولت ابتدا باید بپذیرد که نیروی شرکتی، محروم است. در واقع نه دستمزد مناسبی نسبت به نیروهای قراردادی، رسمی و پیمانی دریافت می‌کنیم و نه اینکه امنیت شغلی داریم؛ درحالیکه نیروهای رسمی هم از این مزایا بهره‌مند می‌شوند و هم از دیگر امتیازاتی که دولت در نظر گرفته است، مانندِ فوق‌العاده ویژه و افزایش امتیازات متناسب با فصل دهم قانون مدیریت خدمات کشوری”.

کارکنان معترض بهداشت و درمان استان تهران با بیان اینکه ظهور شرکت‌های واسطه در دانشگاه‌های علوم پزشکی به تضییع حقوق نیروی انسانی می‌انجامد، گفتند: “شرکت‌های واسطه می‌خواهند هزینه‌‌های خود را کم کنند و کاری با خواسته‌های صنفی نیروی کار ندارند؛ ذات کار آنها منفعت‌طلبی است؛ پس حداقل به طرف قرارداد شدن با دانشگاه‌های علوم پزشکی نیاز داریم”.

تجمع رانندگان اتوبوسرانی تهران

روز سه شنبه ‍۲۱ مرداد ۱۳۹۹، حدود ۶۰ راننده اتوبوس یک شرکت خصوصی در تهران نسبت به تعویق ۴ ماهه در پرداخت حقوقشان در محدوده خیابان هنگام حوالی اتوبان شهید بابایی تجمع کردند.

آنها تأسیس شرکت‌های خصوصی را ظلم به رانندگان اتوبوس عنوان کرده و بر روی بنرهایی که روی اتوبوس‌های خود نصب کرده بودند، این مساله را به نام اتوبوسرانان و به کام شرکت‌های خصوصی خواندند.

یکی از این رانندگان معترض با اشاره به عدم پرداخت حقوق رانندگان این شرکت گفت: “ما بیش از ۱۷ ساعت در روز کار می‌کنیم، اما در شرایط سخت اقتصادی دوران کرونا، حقوقی به ما پرداخت نشده است”.

اعتصاب رانندگان اتوبوسرانی ارومیه

روز دوشنبه ۲۰مرداد ماه ۱۳۹۹، رانندگان اتوبوسرانی ارومیه دست به اعتصاب زدند.

بر اساس این گزارش، اعتصاب این شهروندان در اعتراض به پائین بودن کرایه حمل مسافر و همچنین افزایش بی رویه قیمت کالاها و منصفانه نبودن درآمد با خرج کرد روزانه و گرانی صورت گرفته است.

تجمع نیروهای قراردادی و شرکتی ایثارگران

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، گروهی از نیروهای قراردادی و شرکتی ایثارگران با تجمع مقابل ساختمان مجلس خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.

بر اساس این گزارش،‌ این شهروندان در اعتراض به اجرا نشدن بند ذ ماده ۸۷ قانون ایثارگران دست به تجمع زدند.

این بند ناظر بر تبدیل وضعیت ایثارگران مشمول از شرکتی، قراردادی، پیمانی و رسمی آزمایشی به رسمی و استخدامی است.

تجمع کارگران بازنشسته شرکت میان آب

کارگران بازنشسته شرکت میان آب در مقابل اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی شهر شوش دست به تجمع زدند.

بر اساس این گزارش،‌ این کارگران بازنشسته در این تجمع خواهان دریافت حق سنوات خود و اعمال ماده ۲۶ قانون کار شدند.

ادامه تجمع پرستاران بیمارستانهای مشهد

شماری از پرستاران بیمارستانهای مشهد روز پنجشنبه ۲۳ مرداد ماه در اعتراض به تبعیض در پرداخت کارانه‌ها و عدم‌اجرای قوانین پرستاری مقابل استانداری خراسان تجمع کردند.پرستاران بیمارستانهای مشهد با در دست داشتن پلاکاردی خواستار پرداخت ۱۶ ماه کارانه واضافه کاری عقب افتاده خود شدند. آنها همچنین نسبت به «کاهش شدید و حتی منفی» کارانه‌هایی که بر اساس طرح قاصدک محاسبه می‌شود و تبعیض و عدم اجرای صحیح قوانین پرستاری از جمله قانون تعرفه‌گذاری و قانون بهره‌وری و مشاغل سخت، اعتراض دارند.

اعتصاب کارگران راه آهن خراسان

صبح روز پنجشنبه ۲۳ مرداد، کارگران رسمی راه آهن خراسان در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای معوقه خود مقابل فرمانداری این شهر تجمع اعتراضی برگزار کردند.
یکی از کارگران حاضر در تجمع می گوید، شرکت جوش‌گستر کارفرمای این کارگران تنها حقوق اردیبهشت آن‌ها را پرداخت کرده است. وی می افزاید، کارگران خط و ابنیه فنی راه آهن که اغلب در سرمای زمستان و گرمای تابستان در محوطه باز کار می‌کنند، در معرض آسیب‌های جدی قرار دارند. این کارگران اغلب پیمانی‌ و فاقد امنیت شغلی‌اند و از حق سختی کار و سایر مزایا محروم هستند.

تجمع اعتراضی کارگران بازنشسته مخابرات راه دور شیراز

جمعی از کارگران بازنشسته مخابرات راه دور شیراز روز سه شنبه ۲۱ مرداد ماه در اعتراض به عدم تحقق وعده های مسئولین در خصوص پرداخت مطالباتشان دست به تجمع زدند.
به گفته یکی ازمعترضان، : با وجود گذشت ۲ ماه از سفر استانی رئیس قوه قضاییه و داده وعده و وعیدها در خصوص پرداخت مطالبات کارگران بازنشسته‌ مخابرات راه دور شیراز، ولی این مطالبات تاکنون بطور کامل پرداخت نشده است.

ابراهیم صدیق همدانی، زندانی سیاسی از روز یکشنبه ۱۹ مرداد در اعتراض به انتقال پسرش سالار صدیق همدانی به بازداشتگاه اداره اطلاعات و پرونده سازی برای او دست اعتصاب غذا کرده است. ابراهیم صدیق همدانی و سالار صدیق همدانی در تاریخ ۱۴ مرداد از زندان ارومیه به بازداشتگاه اداره اطلاعات منتقل شدند. ابراهیم صدیق همدانی روز جمعه ۱۷ مرداد از بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه به زندان بازگردانده شد.

آقای صدیق همدانی در اعتراض به انتقال پسرش سالار صدیق همدانی به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه و پرونده سازی برای او اعتصاب غذا کرده است.

ابراهیم صدیق همدانی در تاریخ ۱۴ مرداد ۹۹ همراه با پسرش سالار صدیق همدانی از زندان ارومیه به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه منتقل شدند. ابراهیم صدیق همدانی روز جمعه ۱۷ مرداد از بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه به زندان بازگردانده شد اما سالار صدیق همدانی کماکان در بازداشتگاه این نهاد امنیتی نگهداری می‌شود.

این دو زندانی سیاسی در دوره بازجویی به “فعالیت تبلیغی علیه نظام در زندان” متهم شده‌اند.

پیشتر یک منبع مطلع از شرایط آنان در این خصوص به هرانا گفت: “آقای صدیق همدانی و پسرشان چند روز پیش به دستور مسئول اندرزگاه فردی به نام قره باغی از بند روان درمانی به بند مشاوره منتقل شدند. نهایتا به دلایل نامشخصی از زندان به مکان نامعلومی در خارج از زندان منتقل شده‌اند”.

ابراهیم و سالار صدیق همدانی پیشتر در تاریخ ۱۳ اردیبهشت امسال در اعتراض به عدم اعطای مرخصی و عدم رسیدگی پزشکی دست به اعتصاب غذا زده و مدتی بعد در پی وعده مساعد مسئولان زندان مبنی بر رسیدگی به خواسته‌هایشان به اعتصاب خود پایان دادند

ابراهیم صدیق همدانی فرزند صادق و پسرش سالار صدیق همدانی و دخترش مریم در تاریخ ۴ اسفندماه ۹۷ بازداشت و روز سه‌شنبه ۳ اردیبهشت ۹۸، پس از دو ماه بازجویی به زندان مرکزی این شهر منتقل شدند. مریم صدیق همدانی نیز که به بند زنان این زندان منتقل شد در تاریخ ۵ اردیبهشت ۹۸ با تودیع قرار از زندان ارومیه آزاد شد.

ابراهیم و سالار صدیق همدانی بر اساس دادنامه صادره توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب ارومیه هرکدام از بابت اتهاماتی از جمله “اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت در یکی از سازمانهای مخالف نظام” و “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به ۱۶ سال حبس تعزیری محکوم شدند.

گفته می شود ابراهیم صدیق همدانی پیشتر نیز در سال ۸۴ از بابت اتهام همکاری با سازمان مورد اشاره بازداشت و به ۶ سال حبس محکوم شده و پس از تحمل دو سال حبس به صورت مشروط آزاد شد.

سخن از اینکه مطالبات کارگران چیست دیگر زیاده گویی ست امروز کارگران هفت تپه نیک می‌دانند عامل اصلی بدبختی و تبعیض و نابرابری و طبقاتی شدن جامعه چیزی نیست جز مالکیت خصوصی و خصوصی سازی کارخانه ها و صنایع

نزدیک به دوماه است کارگران نیشکر هفت تپه در وضعیت وخیم کرونایی، گرما و شرجی نفس گیر استان خوزستان در اعتراض به شرایط اسفناکی که بخش خصوصی در این پنج سال به زندگی آنها تحمیل کرده است دست به اعتصاب زده اند، سخن از اینکه مطالبات کارگران چیست دیگر زیاده گویی ست آنقدر گقته اند و فریاد زدند که بعید می‌دانم از هفت تپه بگوییم و کسی نداند امروز مطالبه ی اصلی کارگران نیشکر هفت تپه چیست.

در این پنج سالی که این شرکت سرافراز را به بخش خصوصی منحوس واگذار کرده اند آنقدر رنج و محنت و یاس و فقر بر کارگرانش تحمیل شده است که کارگران در دور جدید اعتصابات مطالبه ی «خلع ید» بخش خصوصی را بعنوان اصلی ترین شعار و مطالبه خود مطرح کرده و دو ماه است در این گرمای جان فرسای تیر و مرداد خوزستان، وضعیت کرونا و اوضاع بسیار بد اقتصادی شان با تمام وجود دست در دست و دوشادوش همدیگر، متحدانه، آگاهانه و مسالمت آمیز از جان مایه گذاشته اند تا این خواسته شان(خلع ید بخش خصوصی) محقق گردد.

زیرا امروز کارگران هفت تپه نیک می‌دانند عامل اصلی بدبختی و تبعیض و نابرابری و طبقاتی شدن جامعه چیزی نیست جز مالکیت خصوصی و خصوصی سازی کارخانه ها و صنایع .
«خلع یدی» که کارگران هفت تپه امروز فریاد می زنند به معنی کوتاه شدن دست «هر» بخش خصوصی و نیمه خصوصی و حقیقی و حقوقی از هفت تپه است نه اینکه این کارفرما برود دیگری بیاید از اساس با هرگونه خصوصی و نیمه خصوصی و مالکیت دیگری در این شرکت مخالفند و دوماه این خواسته را کف خیابان جلوی فرمانداری شهرستان شوش فریاد زده و به گوش همگان رسانیده اند. اما مسئولین و رسانه های جمهوری اسلامی چه می شنوند و در پاسخ چه میگویند…

پس از پنجاه روز سکوت مرگبار بالاخره مسئولین و رسانه ها یکی یکی وارد گود ما حامی کارگر هستیم شدند (با دوربین و فیلمبردار و عکسهای یادگاری)، حال ببینید کارگران چه گفتند آنها چه شنیدند.

برای شروع ماجرا رسانه میلی پس از پنج سال چند دقیقه به فعالین کارگری فرصت می‌دهد تا از دلیل اعتصاب و مطالبات شان حرف بزنند، یکی از نمایندگان کارگری با قاطعیت می‌گوید مطالبه اول و اصلی ما «خلع ید» بخش خصوصی است و از این خواسته کوتاه نمی آییم، سپس مجری برنامه در پاسخ می‌گوید بله پس خواسته اول شما «تغییر مدیریت» است!!!

چرا میگوید تغییر مدیریت؟ چون حامی بخش خصوصی هستند و اینگونه القا میکنند به ببینده که انگار کارگران از این کارفرما ناراضی هستند و بدنبال کارفرمای جایگزین هستند و قبل از برنامه از فعالین خواسته بودند علیه رسانه های خارجی موضع بگیرند و این در حالی ست که امروز کارگران هفت تپه بشدت نسبت به عملکرد صدا و سیما اعتراض دارند.
روز بعد نمایندگان مجلس به تجمع کارگران می آیند به حرف کارگران گوش می‌دهند باز همه فریاد می‌زنند «خلع ید» بخش خصوصی، اما آنها [می گویند] بله ماهم به مانند شما به این نتیجه رسیدیم که این کارفرما «اهلیت» نداشته و باید شرکت از او گرفته شده و به کسی دیگر داده شود!!!

به همه ی همکاران رنجدیده ام در شرکت عرض میکنم اگر مسئولینی می آیند و در حمایت از ما می‌گوید این کارفرما «اهلیت» لازم را ندارد نباید خوشحال شویم بلکه بالعکس باید نگران باشیم چرا؟ چون وقتی واژه ی «اهلیت» کارفرما را مطرح میکنند یعنی اینکه این کارفرما برود و دیگری که به زعم آنها اهلیت دارد جایگزین شود و این به معنای «خلع ید» بخش خصوصی که ما می‌گوییم نیست و این حرف کجا اثبات می شود با حضور امام جمعه اهواز و نماینده رهبر در تجمع اعتراضی امروز کارگران هفت تپه، مجدد کارگران مطالبه ی خلع ید بخش خصوصی را فریاد می‌زنند و می‌گویند یا شرکت را به کارگران واگذار کنید یا دولتی شود با نظارت کارگران.

اما امام جمعه اهواز هم این حرف را تکرار می‌کند: بله ما می‌دانیم که کارفرمای فعلی هفت تپه «اهلیت» نداشته و واگذاری اشتباه بوده، و در ادامه جایگزین های اهلیت دار معرفی می‌کند: یا دولتی بشود یا آنرا به اهلش واگذار کنیم «سپاه، بنیاد مستضعفان، ستاد فرمان امام»….

ببینید عزیزان هیچکدام از این مسئولین و رسانه های جمهوری اسلامی قصد ندارند مراد اصلی شما که «خلع ید» هر چه خصوصی و نیمه خصوصی از هفت تپه ست را حاصل کنند. همه بدانند برای اداره ی هفت تپه هیچ کس به اندازه ی کارگران و کارکنان هفت تپه که عمرشان را در کشت نیشکر و تولید شکر صرف کردند «اهلیت» ندارد بنیاد مستضعفان و سپاه و فرمان امام چه تخصص و سابقه ای در کشت و صنعت نیشکر دارند.

کارگران معترض از هرچه بخش خصوصی و نیمه خصوصی بیزارند و نمی‌خواهند از چاله به چاه بیفتند و وقتی می‌گویند مدیریت هفت تپه را به کارگرانش بدهید یا آنرا به دولت برگردانید با «نظارت کامل کارگران» چون به دولت هم اعتماد ندارند پس همه بدانند مطالبه ی اصلی کارگران هفت تپه «خلع ید» هرچه خصوصی و نیمه خصوصی از سر کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت تپه ست.

به امید عبور از رنج ها و زندگی در شادی ها

اسماعیل بخشی- ۱۸ مرداد ۱۳۹۹

منبع: اینستاگرام اسماعیل بخشی از نمایندگان کارگران هفت تپه

هفت تپه مثل هفت ستاره در آسمان طبقه کارگر می درخشد. تا لغو خصوصی سازی متحد و مانند تنی واحد جلو می‌رویم. زنده باد هفت تپه قهرمان، پایتخت اعتصاب جهان!

روز پنجشنبه کارگران هفت تپه، شصتمین روز اعتصاب خود را برگزار کردند. این اعتصاب مورد حمایت گسترده ی سندیکاها و تشکل های کارگری، معلمان، دانشجویان، بازنشستگان و دیگر اقشار جامعه از جمله مردم شوش قرار گرفته است. در سطح بین المللی نیز حمایت های درخور توجهی از این اعتصاب اعلام شده است. با این حال در نشریات و رسانه های داخل کشور کمتر خبری راجع به این اعتصاب و دیگر اعتصاب های کارگری که در جریان است، گزارش می شود.

در همین حال دومین جلسه ی نمایندگان کارگران با اعضای مجلس و دولت روز چهارشنبه برگزار شد. سندیکای کارگران هفت تپه در بیانیه ی مهمی پیرامون این مذاکرات نوشت: امید بستن به وعده های دولت، مجلس و قوه قضاییه مشکلات کارگران را حل نخواهد کرد و دعوای جناحی بر سر لحاف ملاست. تنها با تکیه بر نیروی اتحاد کارگران و همسرنوشتان است که می توان امتیازاتی به سود کارگران گرفت.

در طی شصت روز اعتصاب، در کنار سایر خواست های کارگران، لغو خصوصی سازی و بازگردان کارخانه به دولت تحت نظارت کارگران، به مهم ترین خواسته ی آن ها تبدیل شده است.

پرداخت فوری حقوق های معوقه و تمدید دفترچه بیمه؛ بازگشت به کار فوری برای همکاران اخراج شده؛ بازداشت فوری اسد بیگی و مجازات حبس ابد برای اسدبیگی- رستمی؛ بازگرداندن فوری ثروت های اختلاس شده به کارگران؛ پایان کار مدیران بازنشسته و تشکیل مجمع نمایندگان مستقل کارگران از جمله دیگر خواست های اعتصاب کنندگان است.

یکی از کارگران اعتصاب کننده، به مناسبت دو ماه اعتصاب نوشت:

اعتصاب ما دو ماهه شد، هفت تپه اما جهانی شد. اعتصاب ما دو ماهه شد و کارگران در صنایع مختلف در اعتصاب و اعتراض، علیه بیداد و بیحقوقی، علیه کارفرمایان فاسد و دزد، علیه پیمانکاران و شرکت‌های پیمانی، علیه خصوصی سازی، امروز همه جا حرف ما یکی است، ما کارگریم و درد مشترک داریم.

اعتصاب و خروش ما کارگران بالا و پایین دارد، خسته نمی شویم، با اتحاد، با یگانگی، با منفعت جمعی، با خرد جمعی، با “کارگران هرچه بگویند”، در سکو و سنگر و مجمع عمومی کارگران، جلو می‌رویم.

همکاران عزیز!
پیروزی نزدیک است. تا همین حالا هم هفت تپه مثل هفت ستاره در آسمان طبقه کارگر می درخشد. تا لغو خصوصی سازی متحد و مانند تنی واحد جلو می‌رویم. زنده باد هفت تپه قهرمان، پایتخت اعتصاب جهان!

چهارشنبه های وعده های پوچ – گزارش فعالین مستقل کارگری نیشکر هفت تپه از دومین جلسه در مجلس

روز چهارشنبه دومین جلسه ی نمایندگان کارگری با تعدادی از نمایندگان مجلس و رئیس سازمان خصوصی برگزار شد. به نقل از سندیکای کارگران هفت تپه، «فعالین مستقل کارگری نیشکر هفت تپه» در مورد این جلسه چنین گزارش داده اند:

درباره جلسه مورخ ۲۲ مرداد ۹۹ کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی در خصوص بررسی مشکلات شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه

طبق مصوبات جلسه قبلی این کمیسیون مقرر گردید که ظرف یک هفته مواردی همچون تمدید دفترچه های بیمه کارگران، حقوق معوقه، بازگشت به کار پرسنل اخراجی و از همه مهمتر خلع ید بخش خصوصی پیگیری شود و نتیجه آن به فعالین کارگری اعلام گردد.

در این جلسه نیز فعالین کارگری مجدداً با بیان مشکلات معیشتی کارگران، حقوق معوقه، وضعیت پرسنل دفع آفات، پرسنل غیرنیشکری و پرسنل فصلی کارخانه و تجهیزات و همچنین مشکلات بازنشستگان و خلع ید، خواستار دریافت جواب قطعی در تمامی این موارد شدند و در نهایت خروجی جلسه به شرح ذیل می باشد:

در مورد بحث تمدید دفترچه های بیمه مصوب گردید تا پایان سال دفترچه ها تمدید گردد و این مشکل برطرف شود.

درخصوص پرداخت حقوق معوقه مصوب گردید که تا چهارشنبه هفته آینده حقوق اردیبهشت و خرداد ما بطور کامل پرداخت گردد و ضمانت اجرای این مسئله بعهده وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی سپرده شد.

درخصوص بازگشت به کار پرسنل اخراجی استاندار خوزستان مکلف گردید که ظرف یکهفته این مسئله را حل نماید.

اما در خصوص خلع ید بخش خصوصی متاسفانه باز هم همچون جلسه گذشته بعلت عدم شفافیت از سوی نمایندگان دولتی حاضر در جلسه منجمله رئیس سازمان خصوصی سازی که بر اساس مصوبه جلسه قبلی و اظهار صریح خود ایشان در آن جلسه که حتما دوشنبه تصمیم گیری خواهد شد اما متاسفانه باز هم شاهد عدم پیگیری جدی و سخنان غیرشفاف ایشان بودیم، به همین دلیل بعلت قانع نشدن فعالین کارگری و نمایندگان مجلس از نحوه پاسخگویی رئیس سازمان خصوصی سازی مجددا از سوی مجلس به ایشان تکلیف شد که می بایست نهایتا تا چهارشنبه آینده بعنوان آخرین فرصت صراحتا نظر خود را اعلام نمایند.

لازم به ذکر است که در این جلسه فعالین کارگری هیچگونه مصوبه ای را امضا ننموده اند و جلسه بعدی در کمیسیون اصل نود چهارشنبه هفته آینده برگزار خواهد شد و متعاقباً گزارش مفصل تر خدمت همکاران گرامی ارائه میشود.

هیاهوی بسیار برای هیچ

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه در بیانیه ای پیرامون این جلسه نوشت:

دومین نشست کمیسیون اصل ۹۰ مجلس با نمایندگان کارگران نیشکر هفت تپه شوش که دیروز چهارشنبه۲۲ مرداد ۹۹ در مجلس اسلامی، برگزار شد جز تعویق وعده های قبلی، انتقادات اعضای حاضر نسبت به سیاست های دولت مرتبط با هفت تپه و بی توجهی مشترک در مورد مطالبه نماینده گان کارگران هیچ ثمری نداشت. بعبارتی هیاهوی بسیار برای هیچ بود!

قرار بود حقوق معوقه کارگران پرداخت شود. چهار ماه مزد معوقه را دو ماه حساب کردند و همان را هم برخلاف وعده سابق از زبان شاه کرمی معاون وزارت کار به «پرداخت در هفته آینده» موکول کردند

قرار بود خلع ید از کارفرمای هفت تپه قطعیت پیدا کند. اما صالحی رئیس سازمان خصوصی سازی قطعیت را به نظر جهانگیری معاون روحانی و جهانگیری به «طرح و تصمیم گیری» در «جلسه سران قوا» موکول کرد. واکنش نسبت به لغو خصوصی سازی را از در پشتی به تعویق انداختند. در حالی که امید ازادی نماینده کارگران هفت تپه در این جلسه تصریح داشت که «خواسته جدی ما خلع ید اسدبیگی از هفت تپه است و فقط برای تحقق این مطالبه در این جلسات حضور پیدا می‌کنیم. پرداخت حقوق و حق بیمه و مزایا و… در درجه دوم اولویت ما قرار دارد.»

قرار بود دفترچه بیمه‌های کارگران شرکت هفت تپه تمدید شود. محمدی نماینده تامین اجتماعی، تمدید دفترچه ها را تا پایان مردادماه به تعویق انداختند.

قرار بود چهار هزار تن کشت نیشکر امسال باشد و استاندار خوزستان آن را اجرایی کند. اما شریعتی کارگران را مقصر محقق نشدن این میزان اعلام کرد و حتی حاضر نشد اجرایی شدن این وعده را تضمین کند و صرفا گفت: «سعی می کنیم».

در حالی که بخشی از نظام اسد بیگی را به خاطر فساد و زدوبند مالی محاکمه می کند؛ و محمد کعب عمیر نماینده مجلس از شوش معترف است که «از زمانی که شرکت به اسدبیگی واگذار شده، کارگران آن یک ماه هم بدون اعتراض حقوق دریافت نکردند» نماینده وزارت اطلاعات گفت که «دلیلی برای فساد در واگذاری این شرکت وجود ندارد» و مدعی شد که «به صورت میانگین در طی ۵ سال گذشته، این شرکت یک و نیم ماه حقوق معوق داشته است.»

قرار بود بازگشت به کار ۵ کارگر اخراجی نیشکر هفت تپه اجرایی شود، این وعده هم تا پایان ماه به تعویق افتاد.

نمایندگانی که خودشان همان آغاز شروع کار مجلس ودیعه دویست میلیونی دریافت کرده اند، در پاسخ به دو ماه مطالبه گری در گرمای طاقت فرسا و خطر ابتلا به ویروس کرونا از سوی کارگران هفت تپه، حتی پرداخت نصف این معوقه را هم نتوانسته اند بر اساس قولی که داده بودند عملی کنند.

خروجی جلسه دوم مجلس آشکارا نشان داد که اراده مشترکی برای پاسخ دادن به مطالبات کارگران هفت تپه در این نظام وجود ندارد؛ اشتراک آقایان بر سر سرکوب مطالبات کارگران و مشاجرات شان بر سر شکل کنترل شرکت نیشکر هفت تپه بوسیله زیرمجموعه های خودشان است. اختلاف بر سر این است که کدام شان ما را بچاپد و حق مان را بالا بکشد.

این جلسه نشان داد که امید بستن به وعده های دولت، مجلس و قوه قضاییه مشکلات کارگران را حل نخواهد کرد و دعوای جناحی بر سر لحاف ملاست. تنها با تکیه بر نیروی اتحاد کارگران و همسرنوشتان است که می توان امتیازاتی به سود کارگران گرفت. جلسات مجلس تا کنون هیاهوی بسیار برای هیچ بوده و هیچ چیز به کارگران نداده است. این نتیجه ای است که کارگران هفت تپه و دهها هزار کارگر دیگر در سایر بخش ها و واحدهای بحران زده با مطالبات مشابه که به فرجام مطالبه گری کارگران هفت تپه چشم دوخته اند، تا کنون به دست آورده اند.

لازم به توضیح می‌باشد که زمین به هکتار می‌باشد آقای شریعتی فرمودن سه تا چهار (تن)بایست میگفتن سه تا چهار هزار هکتار مد نظر برای کشت نیشکر!

جهت اطلاع دوستان شرکت نیشکرهفت تپه در اوج راندمان کار و تولید به ندرت اتفاق می افتاد که این مقدار کشت بکند امروز این حرف آقای شریعتی یا از نداشتن آگاهی از کاشت نیشکر می‌باشد یا میداند وادرس غلط می‌دهد.

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

۳۷ سندیکا و اتحادیه ی کارگری، تشکل های عمده ی فرهنگیان و معلمان، انجمن های دانشجویی و بازنشستگان با انتشار بیانیه ی مشترکی از اعتصاب گسترده ی کارگری در ایران حمایت کرده اند. در این بیانیه که مهم ترین سندیکاهای کارگری، کانون های صنفی معلمان و تعداد زیادی از تشکل ها و نشریات دانشجویی آن را امضا کرده اند اتحاد کارگران و ایجاد تشکل های مستقل آن ها مورد پشتیبانی قرار گرفته است.

از اعتراضات و اعتصابات گسترده کارگران در هفت‌تپه، هپکو و صنایع نفت و گاز و پتروشیمی حمایت کنیم. 

در ادامه مبارزه و مقاومت خستگی‌ناپذیر و دلاورانه کارگران شرکت هفت تپه و اعتصاب و اعتراضات خیابانی آن‌ها، هزاران کارگر شاغل در صنایع نفت و گاز و مجتمع های پتروشیمی در اهواز، آبادان، اصفهان، قشم، ماهشهر، کنگان، لامرد، مُهر، جفیر و دشت‌آزادگان، نیروگاه برق سبلان و شرکت نصب نیرو در اردبیل و همین طور کارگران صنایع سنگین هپکو در اراک، یکی از مهم ترین و گسترده‌ترین اعتصابات کارگری سال‌های اخیر را رقم زده‌اند.  

کارگران سال‌هاست که در چنبره مناسبات استثماری، ستمگرانه و ضدکارگری حاکم گرفتار شده و به شدیدترین شکل ممکن توسط صاحبان سرمایه و کارفرمایان -اعم از کارفرمایان بخش خصوصی و دولتی- استثمار می‌شوند. آنان در تمامی این سال‌ها حتی از ابتدایی‌ترین حقوق خویش محروم بوده‌اند. دستمزدهای به مراتب زیر خط فقر، حقوق های پرداخت نشده و معوقه، اخراج و بیکارسازی‌های گسترده و مداوم، حاکمیت شرکت‌های پیمانکاری و واسطه‌ای، فراگیری قراردادهای موقت و سفید امضا بر بازار کار، آزادسازی قیمت‌ها، خصوصی‌سازی آموزش، سلامت، مسکن و… تنها نمونه‌هایی از تضییع حقوق کارگران و گروه‌های تحت ستم در طول این سال‌ها بوده که توسط صاحبان سرمایه و دولت‌های حامی آنان، به کارگران تحمیل شده است. از سوی دیگر فرزندان این کارگران نیز با توسعه پولی‌سازی آموزش بیش از پیش گرفتار فاصله طبقاتی و حذف اجتماعی می‌شوند. هر زمان هم که کارگران در برابر تحمیل این همه بی‌عدالتیِ آشکار به مخالفت برخاسته‌اند، پاسخی جز تهدید و ارعاب و دستگیری و زندان عایدشان نشده است.

با این وجود کارگران هرگز از مبارزه علیه تضییع حقوق حقه‌ی خویش به دست عوامل سرمایه ساکت نمانده و در تمامی این سال‌ها به حکم شرایط کار و زندگی برای تحقق مسأله نان، کار و آزادی مبارزه کرده‌اند و هزینه‌های فراوانی نیز بابت این مبارزات پرداخته‌اند که از جمله آن‌ها می توان به مبارزات کارگران شرکت واحد، هپکو، آذرآب اراک، فولاد اهواز، کارگران معادن، معلمان سراسر کشور، بازنشستگان و فرزندان کارگران در جریان صنفی دانشجویی اشاره کرد که از ابتدای دهه‌ی ٩٠ در سنگرهای مختلف علیه سیاست واحد خصوصی‌سازی و سلب حق حیات و تشکل‌یابی زحمتکشان یک‌نفس مبارزه کرده‌اند.  

در این شرایط که اعتصابات جاری کارگران هفت‌تپه در گرمای تابستان خوزستان و باوجود بحران کرونا، ۵۹ روز است که ادامه یافته، اعتراضات و مبارزات کارگران صنایع نفت و گاز و پتروشیمی نیز در ادامه روند اعتراضی کارگران سراسر ایران برای رودررویی با سرمایه، تحقق خواست‌های معیشتی و رهایی‌ طلبانه در جریان است. این اعتراضات گسترده، هم‌زمان و با خواستی واحد یکی از نقاط عطف مبارزات کارگران ایران در تاریخ محسوب می‌شود. این بار کارگران صدای اعتراض خود را رساتر و گسترده‌تر از همیشه به گوش صاحبان سرمایه و حکومت رسانده‌اند. آنان در اعتصابی نسبتا هماهنگ و همسو خواهان افزایش دستمزد، پرداخت حقوق معوقه، تأمین امنیت شغلی، برچیده شدن بساط شرکت‌های پیمانی، لغو قراردادهای موقت و سفید امضاء، بهبود شرایط و امکانات خوابگاهی و بهداشتی، و نیز لغو خصوصی‌سازی شده‌اند. مطالباتی که تحقق آن‌ها سال‌هاست مدنظر کارگران بوده و در اولویت خواست‌ها و تحرکات اعتراضی اکثر قریب به اتفاق کارگران است. از این رو ما در یکی از لحظات تاریخی رویارویی طبقه‌کارگر با طبقه‌حاکم قرار داریم.  بيشتر بخوانید:  بيانيه 80 سنديکای کارگری؛ موج اعتصابات در ایران: ما حمایت می کنیم!

 ما امضا کنندگان این بیانیه اعلام می‌کنیم در بحران اقتصادی کنونی این سرزمین، بسیار طبیعی و قابل انتظار است که هر روز شمار بیشتری از کارگران و گروه‌های تحت ستم به این اعتصاب‌ها بپیوندند؛ اعتصاباتی که به‌علت جان به لب رسیدن مردم از بحران ناشی از خصوصی‌سازی، آزادسازی قیمت‌ها، نزول سطح معیشتی کارگران به خط مرگ (و نه دیگر خط فقر)، عدم پرداخت همان دستمزدهای به‌غایت ناچیز از جانب دولت و کارفرمایان، و عدم دسترسی به حداقل‌های معیشتی و حیات برگزار می‌شود. بدیهی است برای اینکه این اعتصاب‌ها بتوانند در گسترش خود، تا تحقق خواست‌ها تداوم یابند باید کارگران اعتصابی بتوانند خود بیش و پیش از هرچیز متشکل و متحد شده و امر خطیر تشکل‌یابی مستقل و متکی به اراده و توان کارگران را در همین شرایط حساس دنبال کنند و به منصّه ظهور برسانند.

ما امضاء کنندگان این بیانیه ضمن حمایت از حرکت‌های اعتراضی و اعتصاب گسترده و منسجم کارگران و پشتیبانی از خواست و مطالبات برحق آنان همچون افزایش دستمزدها، پرداخت فوری و بدون قید و شرط حقوق و مزایای معوقه کارگران، برچیده شدن بساط شرکت‌های پیمانکاری، لغو قراردادهای موقت و سفید امضاء، و مهم‌تر از همه لغو خصوصی‌سازی عرصه‌های مختلف اجتماعی، خطاب به کارگران و مردم اعلام می‌کنیم اتحاد کارگران اعتصابی و ایجاد تشکل‌های مستقل، اصل حیاتی پیشروی طبقاتی است و تحقق این مهم حمایت و اتحاد هرچه بیشتر گروه‌های مختلف اجتماعی را می‌طلبد.

۹۷/۰۵/۲۲

۱- سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه 

۲- سندیکای کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه 

۳- کانون صنفی معلمان تهران 

۴- انجمن صنفی معلمان کردستان – مریوان 

۵- کانون صنفی معلمان اسلامشهر 

۶- کانون معلمان همدان 

۷- کانون صنفی فرهنگیان گیلان 

۸- کانون صنفی فرهنگیان خوزستان 

۹- کانون صنفی معلمان الیگودرز 

۱۰- انجمن صنفی فرهنگیان شاغل و بازنشسته کرمانشاه 

۱۱- انجمن صنفی معلمان کردستان -سقز و زیویه 

۱۲- شورای صنفی دانشگاه صنعتی شیراز 

۱۳- شورای صنفی دانشگاه بین‌الملل قزوین 

۱۴- شورای صنفی پردیس هنرهای زیبای‌ تهران 

۱۵- شورای صنفی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل 

۱۶- جمعی از واحدهای شورای صنفی دانشگاه بوعلی سینای همدان 

۱۷-شورای صنفی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی 

۱۸- شورای صنفی خوابگاه‌های سطح شهر دانشگاه تهران 

۱۹- نشریه حامی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل 

۲۰- نشریه کران دانشگاه امیرکبیر 

۲۱- نشریه بوم‌بان دانشگاه بین‌الملل قزوین 

۲۲- نشریه چارچوب دانشگاه بین‌الملل قزوین 

۲۳- نشریه دایره دانشگاه بین‌الملل قزوین 

۲۴- نشریه ضد دانشگاه مازندران 

۲۵- نشریه باور دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی 

۲۶- نشریه هلا دانشگاه تهران 

۲۷- نشریه پرومته دانشگاه تهران 

۲۸- نشریه بذروباد دانشگاه علامه طباطبایی 

۲۹- نشریه پرانتز دانشگاه تهران 

۳۰- نشریه ایستگاه دانشگاه صنعتی شیراز 

۳۱- نشریه تقاطع دانشگاه صنعتی شیراز 

۳۲- نشریه چشمک دانشگاه تهران 

۳۳- اتحاد سراسری بازنشستگان ایران 

۳۴-کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری 

۳۵- گروه اتحاد بازنشستگان 

۳۶- اتحاد بازنشستگان 

۳۷-کمیته پیگیری برای ایجاد تشکل‌های کارگری