سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

تسلیت بر طبقه کارگر

دکتر فریبرز رئیس دانا اقتصادان سرشناس جنبش کارگری، عضو برجسته کانون نویسندگان ایران، زندانی سیاسی در راه حق طلبی ، آزادی و آزادگی، یار و همراه و صدای کارگران و فرودستان به دلیل ابتلا به ویروس کرونا از دست دادیم.
یادش گرامی راهش پررهرو

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

تسلیت به کارگران و زحمتکشان

فریبرز رئیس‌دانا، نویسنده، اقتصاددان چپ‌گرا و عضو شناخته‌شد کانون نویسندگان ایران پس‌از شش‌ روز دست‌ وپنجه‌ نرم‌ کردن با بیماری کرونا و بستری‌بودن در بیمارستان درگذشت.

جان باختن فریبرز رئیس دانا را به کارگران و زحمتکشان و آزادیخواهان تسلیت می گوئیم.

یادش گرامی باد!

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

شورای‌ هماهنگی تشکلهای‌ صنفی فرهنگیان‌ ایران

دوشنبه صبح فریبرز رئیس‌دانا، اقتصاددان، نویسنده و پژوهش‌گر اقتصادی و عضو شناخته‌شده کانون‌نویسندگان ایران، پس‌از شش‌روز دست‌ و پنجه‌ نرم‌کردن با بیماری کرونا و بستری‌بودن در بیمارستان درگذشت.
سخنگوی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران ، درگذشت این نویسنده متعهد و همراه معلمان را تسلیت می‌گوید.
همانطور که در بیانیه شورا اشاره شد باید تمام امکانات برای مبارزه با کرونا بسیج شود تا ما هر روز شاهد از دست رفتن عزیزی نباشیم

شورای‌ هماهنگی تشکلهای‌ صنفی فرهنگیان‌ایران

اتحاد سراسری بازنشستگان ایران

دریغ و صد افسوس در نخستین ساعات بامدادی امروز قلب فریبرز رییس دانا اقتصاد دان چپ گرا، عضو برجسته کانون نویسندگان و صدای رسای کارگران وزحمتکشان میهن ازتپش باز ایستاد و جهان نابرابرما را ترک کرد تا ما و کارگران و زحمتکشان را در بهت و اندوه فرو ببرد.اتحاد سراسری بازنشستگان ایران، درگذشت این پژوهشگر رزمنده و پر تلاش را به خانواده بزرگ کارگران و زحمتکشان و بازنشستگان کشور تسلیت می گوید.

۲۶اسفند۹۸

اتحاد سراسری بازنشستگان ایران

کمپین دفاع از بازداشت‌شدگان هفت‌تپه و زندانیان ترقی‌خواه

فریبرز رئیس دانا از میانمان رفت…

متاسفانه امروز صبح ۲۶ اسفند فریبرز رئیس دانا نویسنده و فعال با سابقه سوسیالیست پس از چند روز بستری در بیمارستان تهرانپارس تهران درگذشت.

به یاد او که با روحیه‌ی جنگنده‌اش خواب را از چشمان صاحبان قدرت می‌گرفت
به یاد او که صدای خاموش نشدنی فرودستان و طبقه کارگر بود
به یاد او که آرمان‌خواهانه زیست، و تا آخرین نفس در برابر ظلم، استبداد و ستم طبقاتی ایستاد.

«نازلی سخن نگفت
نازلی بنفشه بود،
گل داد و
مژده داد: زمستان شکست!
و رفت…»

یادش زنده ، راهش پر رهرو

کمپین دفاع از بازداشت‌شدگان هفت‌تپه و زندانیان ترقی‌خواه

شورای بازنشستگان ایران

فریبرز رئیس‌دانا ، نویسنده و پژوهش‌گر اقتصادی و عضو کانون‌نویسندگان ایران، متاسفانه پس‌از شش روز جدال با بیماری کرونا و بستری‌بودن در بیمارستان تهران پارس، جهان ناعادلانه ی ما را ، ترک نمود.

انسانهای بسیاری قربانی تصمیمات مغایر با منفعت مردم ، بی لیاقتی مسئولان، و نیز سیاست سود محور بازارآزاد در رابطه با سیستم سلامت عمومی، شدند.
این درجه از نابودی انسانها در شرایطی که بزرگترین و پیشرفته ترین امکانات و تکنولوژی و دانش در اختیار دولت هاست، به هیچ وجه قابل توجیه نیست و تنها نشان میدهد که سیستم سرمایه برای نیازهای بشر کار نمیکند.

یاد همه ی قربانیان گرامی باد

شورای بازنشستگان ایران
۲۶ اسفند ۹۸

نقد اقتصاد سیاسی

فریبرز رئیس‌دانا را از دست دادیم

مرغ شب‌خوان که با دلم می‌خواند
رفت و این آشیانه خالی ماند

متأسفانه فریبرز رئیس دانا، اقتصاددان و پژوهشگر، فعال سیاسی و کنشگر اجتماعی و همراه ما در تمامی این سال‌ها، دنیای ما را ترک گفت.

به جامعه‌ی کارگری و زحمتکشان ایران، فعالان سیاسی، پژوهشگران و مبارزان تسلیت می‌گوییم.

می‌دانیم اگرچه فریبرز نیست، اما آرمان‌هایی که او عمری برای تحقق آن‌ها تلاش کرد همواره راه ما را روشنی خواهد بخشید.

برخی از کتب فریبرز رئیس دانا به فارسی:

پول و تورم (به همراه فرخ قبادی)، نشر پاپیروس، ۱۳۶۸

کم‌توسعگی اقتصادی – اجتماعی، نشر قطره، ۱۳۷۱

ناموز و نی‌ها، نشر سمر، ۱۳۷۱

بررسی‌هایی در آسیب‌شناسی‌های اجتماعی در ایران، دانشگاه علوم بهزیستی و توان‌بخشی، ۱۳۷۹

بررسی‌های کاربردی توسعه و اقتصاد ایران (سه جلد)، نشر چشمه، ۱۳۸۰

دموکراسی در برابر بی‌عدالتی، نشر علم، ۱۳۸۳

اق‍ت‍ص‍اد س‍ی‍اس‍ی‌ ش‍ه‍ری‌ و م‍ن‍طق‍ه‌ای‌/ م‍ات‍ی‍و ادل‌؛ ت‍رج‍م‍ه‌ ف‍ری‍ب‍رز رئ‍ی‍س‌دان‍ا، نشر قطره، ۱۳۸۱

اقتصاد سیاسی توسعه، نشر نگاه، ۱۳۸۱

جهانی‌سازی: قتل‌عام اقتصادی، نشر نگاه، ۱۳۸۳

رویکرد و روش در اقتصاد، نشر آگاه، ۱۳۸۳

جهانی‌سازی و جهان ما، گفت‌وگو با فریبرز رئیس‌دانا، ۱۳۸۴

گفت‌آمدهایی در شعر معاصر ایران: زمینه‌های اجتماعی و سیاسی، نشر دیگر، ۱۳۸۵

آزادی و سوسیالیسم (چند بحث و نظر)، نشر دیگر، ۱۳۸۵

گفت‌آمدهایی در ادبیات، نشر نگاه، ۱۳۸۵

یادی از خیالی (دفتر شعر) نشر نگاه، ۱۳۸۶

چند کاوش در سیاست و جامعه، نشر گل‌آذین، ۱۳۹۴

بربریت واقعاً موجود (ترجمه) (ویراسته‌ی کالین لیز و لیو پانیچ)، نشر نگاه، ۱۳۹۵

منش روشنفکری، نشر گل‌آذین، ۱۳۹۷

نقد اقتصاد سیاسی

محمد حبیبی معلم زندانی

خبر تاسف بار درگذشت دکتر فریبرز رییس دانا استاد و پژوهشگر برجسته بر اندوه‌مان در این روزهای سخت و دشوار افزود. این استاد ارجمند علاوه بر آثار قلمی و تحقیقی ارزشمند در صحنه عمل نیز مبارزی برجسته بود و در راه پیگیری ارزشهای والای انسانی همچون آزادی و برابری سالها فشار و تهدید و زندان را به جان خرید. لذا بر خود لازم میدانم درگذشت این استاد عزیز را به دوستان، همفکران و خانواده محترمشان تسلیت عرض نمایم.

بی شک نام او در تاریخ فکری و مبارزاتی این سرزمین به یادگار خواهد ماند.

محمد حبیبی معلم زندانی
۲۶اسفند۹۸

هیأت مدیره انجمن جامعه شناسی ایران

بدین وسیله درگذشت دکتر فریبرز رئیس دانا اقتصاددان برجسته مردم مدار را به خانواده محترم ایشان، اجتماع علمی علوم اقتصادی و اجتماعی کشور، اعضای انجمن جامعه‌ شناسی ایران و دوستان، همکاران و دانشجویان این استاد فقید تسلیت عرض می ‌نماییم. روح این استاد فرهیخته شاد و یادش گرامی باد.

هیأت مدیره انجمن جامعه شناسی ایران

فریبرز رئیس دانا، اقتصاددان، بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت.

به گزارش ایلنا، ساعتی پیش، فریبرز رئیس دانا، اقتصاددانِ حامی کارگران، بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت.

او در روزهای گذشته در بیمارستان بستری بود.

رئیس دانا، تالیفات و نوشته های بسیاری در حمایت از حقوق کارگران و مزدبگیران دارد و در این رابطه، تلاشهای بسیار کرده است.

اخبار روز

پس از گذشت حدود سه هفته از اعلام رسمی اولین مورد ابتلا به ویروس کرونا در کشور و تعلل مسولان در مقابله با این بیماری، شمار زندانیان مشکوک و تایید شده مبتلا به این بیماری رو به افزایش است.

در آخرین تحولات روز جاری نتیجه آزمایشات یک زندانی در زندان قرچک ورامین و دو زندانی در زندان ارومیه در باب آلودگی به این ویروس مثبت اعلام شد. افزایش مبتلایان به این ویروس با توجه به محیط بسته زندان، تغذیه نامناسب، نبود امکانات بهداشتی و پزشکی لازم، تراکم بالای جمعیت، جان بسیاری از زندانیان را تهدید می‌کند. علیرغم صدور دو بخشنامه توسط رئیس قوه قضاییه مبنی بر اعطای مرخصی به زندانیان، همچنان شاهد کارشکنی‌ها و ممانعت بسیاری از مسولین در اعطای مرخصی به زندانیان از جمله زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم. در بسیاری از موارد زندانیان به دلیل عدم توانایی در تامین سند و وثیقه از مرخصی بی‌بهره مانده‌اند. از طرفی بخش مهمی که به آنها مرخصی تعلق نگرفته، بازداشتی‌ها هستند از جمله افرادی که در اعتراضات آبان ماه بازداشت شدند. مجید آذرپیک، امیرسالار داوودی، اسماعیل عبدی و جعفر عظیم‌زاده چهار زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین نیز امروز با انتشار بیانیه‌ای خواستار رفع موانع اجرای بخشنامه‌ی اعطای مرخصی، برای همه‌ی زندانیان از جمله زندانیان سیاسی شده‌اند و تبعات جبران ناپذیر ناشی از تعلل و طولانی شدن در روند اداری و قضایی اعزام زندانیان به مرخصی را بر عهده‌ی دستگاه‌های متولی و مسئولان امر دانسته‌اند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، شمار زندانیان مشکوک و تایید شده مبتلا به بیماری ناشی از ویروس کرونا در زندان‌های کشور در حالی رو به افزایش است که از اعزام زندانیان سیاسی به مرخصی با کارشکنی دستگاه‌های امنیتی و قضایی ممانعت به عمل می‌آید.

روز پنج‌شنبه ۲۲ اسفندماه ۲ زندانی در زندان ارومیه به نام های “کورش محبی ۴۸ ساله” و “سجاد حمیدی ۳۱ ساله” از بند ۱_۲ با علایم ابتلا به ویروس کرونا به بیمارستان خارج از زندان منتقل شدند.

علیرغم ابلاغ بخشنامه مرخصی برای زندانیان، تعداد کمی از زندانیان این استان توانسته‌اند به مرخصی اعزام شوند و بسیاری به دلیل عدم توانایی در تامین سند و وثیقه از مرخصی بی بهره مانده اند. این موانع برای زندانیان سیاسی بصورت مضاعف وجود دارد.

مسئولان زندان قزلحصار کرج روز پنج‌شنبه ۲۲ اسفندماه در تلاش برای تصویربرداری از محیط زندان به هدف نشان دادن کاهش تراکم در این محل از طریق اعمال بخشنامه رئیس قوه قضاییه برای اعطای مرخصی به زندانیان و همینطور تصویر سازی در خصوص اعمال اقدامات بهداشتی در پرجمعیت ترین زندان کشور، اکثر زندانیان را به همراه وسایل آنان اجبارا به هواخوری‌ بندها منتقل کردند. زندانیان تا زمان پایان تصویربرداری و بازدیدها در این محل ها نگه داشته شدند.

همزمان گزارش شده است روز پنجشنبه در بند سلامت زندان قرچک پس از مثبت اعلام شدن تست کرونای یکی از زندانیان به نام الهام مصیب وی به بیمارستان خارج از زندان منتقل شد و هم اتاقی های این زندانی نیز جهت قرنطینه به سالن باشگاه زندان منتقل شده اند. پیش از این نیز چند تن از زندانیان این زندان با مثبت بودن تست بیماری کرونا به بیمارستان خارج از زندان منتقل شده بودند.

با وجود چند مورد ابتلا به بیماری کرونا در زندان قرچک ورامین، مسولین این زندان فقط با استفاده از تب سنج اقدام به تست بقیه زندانیان کرده‌اند. و زندانیان محبوس در این زندان تهدید کرده‌اند در صورت تداوم بی‌توجهی اقدام به تحصن خواهند کرد.

یک منبع مطلع در خصوص وضعیت زندان قرچک ورامین به هرانا گفت: “مسئولان زندان برای ضدعفونی کردن محیط زندان تنها محلول آب و وایتکس به زندانیان دادند که خود این هم موجب تضعیف ریه زندانیان می‌شود و به هیچ وجه کارایی لارم در پیشگیری از بیماری و ضدعفونی کردن محیط را ندارد”.

شماری از زنان زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین نیز علیرغم واجد شرایط بودن همچنان مشمول اعزام به مرخصی نشده اند، از جمله گلرخ ابراهیمی ایرایی، رها احمدی، زهرا صادقی و لیلا (خدیجه) میرغفاری.

در خصوص زندانیان سیاسی استانهای تهران و البرز گزارش شده است، امین وزیری، معاون دادستان و دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی که در دفتری در زندان اوین مستقر است با کارشکنی های متعدد مانع از اعزام زندانیان سیاسی به مرخصی می‌شود. خانواده زندانیان سیاسی ضمن مراجعات متعدد برای اخذ مرخصی به نهادهای متفاوت ارجاع داده شده و یا با مانع تراشی‌های جدید مواجه می‌شوند. این امر در حالی است که بسیاری از زندانیان سیاسی به دلیل ابتلا به بیماری‌های متعدد، تغذیه نامناسب و بهداشت نامناسب زندان سیستم ایمنی ضعیفی داشته و در معرض ابتلا به ویروس کرونای جدید قرار دارند.

لازم به ذکر است که در زندان‌هایی از جمله زندان وکیل آباد مشهد، زندان قزلحصار و زندان کرج زندانیان مبتلا به ویروس کرونا نیز تنها در یکی از بندهای زندان و یا بهداری به صورت قرنطینه نگهداری شده و از اعزام این افراد به بیمارستان خارج از زندان جلوگیری به عمل می‌آید.

نقطه مشترک بسیاری از زندانیان سیاسی وجود بیماری یا مشکلات جسمی است، صدها زندانی سیاسی در ایران واجد شرایط استفاده از مرخصی متاثر از انتشار ویروس هستند و در مواردی که محکومیت هایی بالاتر از میزان تعیین شده در بخشنامه رئیس قوه قضائیه وجود دارد درخواست نهادهای مدنی و گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران رفع تبعیض‌ها و تضمین حفظ سلامت و جان همه زندانیان است.

تاکنون درصد اندکی از زندانیان سیاسی از مفاد این بخشنامه بهره مند شده اند، در آخرین موارد روزهای اخیر می‌توان به اعزام به مرخصی، لیلا حسین زاده، کیانوش اصلانی، هنگامه شهیدی، محمود بهشتی لنگرودی، عبدالرضا کوهپایه، محمد کریمی، شهناز اکملی، امیرعلی مرادی، رضا غلامحسینی، مینو ریاضتی، احترام شیخی، فریده جابری و اسدالله جابری، بهمن صالحی، خلیل ملاکی، بیژن احمدی، ساغر محمدی، شیدا عابدی، سهراب ملاکی، فیروز احمدی، سیمین محمدی، مریم مختاری اشاره کرد.

روز پنج‌شنبه ۲۲ اسفندماه ۹۸ نیز هدایت علیزاده و صالح خوشکام از زندان ارومیه، ابراهیم نوری از زندان اوین، رحیم غلامی، شاعر و نویسنده از زندان اردبیل و واحد خلوصی، فعال حقوق بشر و یکی از شهروندان بهایی محروم از تحصیل، از زندان رجایی شهر کرج پس از تودیع قرار به مرخصی اعزام شدند.

با توجه به محیط بسته زندان، تغذیه نامناسب، نبود امکانات بهداشتی و پزشکی لازم، تراکم بالای جمعیت، بروز موارد مشکوک کرونا در برخی زندانها موجب نگرانی زندانیان و خانواده های آنان شده است. در برخی زندانها زندانیان خواستار دریافت امکانات بهداشتی لازم و همینطور قرنطینه شدن افراد مشکوک به این بیماری شده‌اند و تهدید کرده‌اند در صورت تداوم بی‌توجهی به اعتصاب غذا دست خواهند زد،

بسیاری از خانواده های زندانیان نیز در گفتگو با هرانا، خواستار تمهیدات ویژه سازمان زندانها از جمله ضدعفونی کردن محیط زندان، اعطای مرخصی در بیشترین تعداد ممکن، اعطای بسته های بهداشتی از جمله ماسک و ژل های ضدعفونی کننده و همچنین انتقال زندانیان مشکوک به بیماری به قرنطینه شده اند.

روز پنجشنبه همچنین، مجید آذرپیک، امیرسالار داوودی، اسماعیل عبدی و جعفر عظیم‌زاده چهار زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین با انتشار بیانیه ای خواستار رفع موانع اجرای بخشنامه‌ی اعطای مرخصی، برای همه‌ی زندانیان از جمله زندانیان سیاسی شده‌اند. در بخشی از این بیانیه با اشاره پنهان کاری و سهل انگاری نهادهای مذکور در قبال بحران ویروس کرونا در کشور، آمده است: “بدیهی است که با توجه به شرایط غیر قابل اجتناب زندگی جمعی زندانیان در یک مکان بسته و استفاده‌ی اجباری همه‌ی آنان از سرویس بهداشتی، روشویی، آشپزخانه و حمام مشترک که باعث انتقال سریع و غیرقابل کنترل ویروس از یک نفر به سایر زندانیان محبوس در یک سالن می‌شود و از طرف دیگر با توجه به نبود تجهیزات پزشکی و امکانات بهداشتی حداقلی در زندان‌ها، ورود ویروس کرونا به زندان که هر لحظه امکان آن می‌رود موجب بروز فاجعه‌ای دهشتناک و تلفات جانی چندین برابری نسبت به محیط‌های بیرون زندان خواهد شد”.

در ادامه این بیانیه آمده است: “با این حال و به‌رغم صراحت بخشنامه‌ای که در مورد مرخصی زندانیان صادر شد و فرا رفتن از آن در اعزام زندانیان به مرخصی در شرایط بحرانی کنونی که جان زندانیان به‌شدت در معرض خطر قرار دارد، کاملا به‌جا، لازم و توجیه‌پذیر است؛ ما شاهد تعلل جدی در اجرای این بخشنامه از سوی دادستان و قضات ناظر بر زندان به‌ویژه در مورد زندانیان سیاسی هستیم”.

این زندانیان سیاسی در ادامه دادستان و قضات ناظر بر زندان را عامل تعلل اعطای مرخصی به زندانیان به‌ویژه زندانیان سیاسی عنوان کرده اند و مخاطرات بسیار جدی و غیرقابل جبران ناشی از این تعلل و طولانی شدن در روند اداری و قضایی اعزام زندانیان به مرخصی را بر عهده‌ی دو دستگاه اجرایی و قضایی و کل حاکمیت کشور بیان کرده اند.

مهدی محمودیان فعال حقوق بشر و عضو کمیته انجمن دفاع از حقوق زندانی‌ها نیز با بیان اینکه با انگشت می‌توان تعداد زندان‌ی های سیاسی آزاد شده را شمرد و هیچکدام از زندانیان سیاسی در استان‌هایی مثل کردستان و آذربایجان امکان استفاده از مرخصی را نداشتند، افرود: “زندانیان سیاسی عملا از این امکان مرخصی برخودار نشدند، فقط در حدی که دهان رسانه‌ها بسته شود و بگویند زندانی‌های سیاسی آزاده شده‌اند، در هر جریانی یک سرشناس را آزاد کردند، به طور مثال مادر مصطفی کریم‌بیگی را که یک سال حکم داشت آزاد کردند، فقط برای اینکه بگویند یک خانم را آزاد کردیم یا مثلا ندا ناجی از فعالان کارگری آزاد شد در صورتی که از یک ماه قبل وثیقه را گذاشته بود و آماده بود؛ عملا زندانیان سیاسی را فقط گلچین شده به تعداد اندکی مرخصی دادند در حالی که اصل زندانیان سیاسی و عقیدتی در زندان هستند، به ویژه در شهرستان‌ها”.

وی در ادامه با اشاره به عدم اعطای مرخصی به نرگس محمدی، بیان کرد: “از طرفی یک بخش مهمی هم که به آنها مرخصی تعلق نگرفته، بازداشتی‌ها هستند. تعداد زیادی از افراد در تهران و شهرستان‌ها در اعتراضات آبان ماه بازداشت شدند و حکمی برای آنها صادر نشده. خانواده‌های آنها نیز بلاتکلیف هستند و نمی‌دانند به کجا مراجعه کنند. آن زندانی‌هایی که مرخصی باز ندارند اغلب از طبقاتی هستند که به دلیل عدم توان مالی امکان تامین وثیقه را نداشتند، به این دلیل آزاد نشدند”.

محمودیان تصریح کرد: “زندانیان آبان ماه که در شهریار و جنوب غرب استان تهران بازداشت شدند، معمولا خانه‌هایشان زیر ۲۰۰ میلیون تومان می‌ارزد، در حالی که بیشتر آنها مستاجر هم هستند. برای اینها قرار یک میلیارد و دو میلیارد صادر شده، البته حتی اگر هم این مقدار وثیقه را جور کنند احتمالا باز هم دادستان نمی‌گذارد آزاد شوند، یعنی قرارها به نوعی صادر شده تا اینها در زندان نگه داشته شوند”.

پاریس، ژنو، ۱۲ مارس ۲۰۲۰ ـ فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و سازمان عضو آن جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران (LDDHI) امروز اعلام کردند: دولت ایران طی بررسی سازمان ملل بی‌تعهدی کامل خود را نسبت به نقض حقوق اساسی بشر نشان داد.

نتیجه‌ی «بررسی ادواری عمومی» (UPR) کارنامه‌ی حقوق بشر ایران امروز در چهل و سومین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو به تصویب می‌رسد. وضعیت حقوق بشر در ایران طی بررسی ادواری عمومی در تاریخ ۸ نوامبر ۲۰۱۹ در ژنو، سوئیس مورد ارزیابی قرار گرفت. دولت ایران از میان ۳۲۹ توصیه‌ی کشورهای عضو سازمان ملل ۱۴۳ توصیه را پذیرفت، ۱۴۱ توصیه را نپذیرفت و از ۴۵ توصیه «تا اندازه‌ای حمایت کرد.»

عبدالکریم لاهیجی، رئیس جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران و رئیس افتخاری فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر، گفت:

«جای تاسف است که جمهوری اسلامی یک بار دیگر از توجه به نقضِ فاحشِ حقوق بشر سر باز زده است. مخالفت دولت‌مردان با پذیرش توصیه‌هایی برای رعایت تعهدات بین‌المللی حقوق بشری این کشور با این ادعا که بسیاری از این توصیه‌ها بر فرض‌ها و اطلاعات اشتباه بنا شده، ظلمی در حق شهروندان ایران است.»

مجازات اعدام: دولت ایران از میان ۴۰ توصیه‌، ۳۸ مورد را نپذیرفت، از جمله توصیه‌هایی مربوط به توقف اجرای اعدام، محدود کردن مجازات اعدام به مهم ترین جنایت‌ها، پایان دادن به اعدام کودکان و تصویب پروتکل دوم اختیاری میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (OP2-ICCPR).

عهدنامه‌های بین‌المللی حقوق بشر: دولت از پذیرش کلیه‌ی توصیه‌هایی که به طور مشخص خواهان پیوستن ایران به این عهدنامه‌ها بودند سر باز زد، از جمله کنوانسیون رفع کلیه‌ی شکل‌های تبعیض علیه زنان (CEDAW)، کنوانسیون ضد شکنجه و دیگر مجازات‌های غیرانسانی یا تحقیر کننده (CAT) و اساسنامه‌ی رُمِ دادگاه بین‌المللی جزایی (ICC).

شکنجه و اصلاحات در نظام قضایی: دولت همچنین حاضر نشد توصیه‌هایی را بپذیرد که از دولت‌مردان می‌خواست به کلیه‌ی شکل‌های شکنجه پایان دهند و، در سازگاری با موازین بین‌المللی، شکنجه را در قانون جرم بیانگارند. با وجود اینکه دولت توصیه‌هایی را در مورد تضمین حق محاکمه‌ی عادلانه پذیرفت، از پذیرش دو توصیه برای انجام اصلاحات مشخص در نظام قضایی خودداری کرد.

لغو قانون‌های ستمگرانه‌: دولت از توصیه‌هایی حمایت نکرد که خواهان لغو قانون‌های ستمگرانه‌ی مربوط به جرم‌انگاری رابطه‌ی توافقی هم‌جنس‌ها، الزام زنان به داشتن حجاب و محدود کردن آزادی بیان، تشکل و آزادی گردهمایی صلح‌آمیز بودند.

آزادی زندانیان عقیدتی و مدافعان حقوق بشر: ایران از توصیه‌های مشخص در مورد آزادی زندانیان عقیدتی، مدافعان حقوق بشر و از جمله وکلای حقوق بشری و روزنامه نگاران زندانی به‌خاطر به‌کارگیری حقوق خود، حمایت نکرد. فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران در گزارش مشترکی برای ارائه به «بررسی ادواری عمومی» که به همراه سازمان جهانی ضد شکنجه که در ماه مارس ۲۰۱۹ تهیه شد، سرکوب گسترده‌ی مدافعان حقوق بشر از جمله زنان مدافع حقوق بشر و وکلای حقوق بشری در ایران را شرح داده بودند.

همکاری با گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل: سرانجام، دولت ایران حمایت از توصیه‌هایی در مورد پذیرش دیدار گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل در مورد وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران را رد کرد و به این ترتیب پذیرش توصیه‌ها در مورد همکاری با کارشناسان ویژه و دیگر ساز و کارهای سازمان ملل را در عمل بی‌معنا شد.

سازمان‌های ما از دولت ایران می‌خواهند تا با آغاز فوری فرایند اجرا کردن توصیه‌هایی که نپذیرفته یا مورد حمایت قرار نداده، به تعهدهای خود بر اساس عهدنامه‌های حقوق بشری که ایران عضو متعاهد آنهاست، پایبند شود.

اخبار روز

در شرایطی که شیوع ویروس کرونا سلامت و جان دهها هزار زندانی ایرانی را به شدت تهدید می کند و ممکن است فاجعه ای انسانی در زندان های کشور به بار آورد، شعبۀ یک اجرای احکام دادسرای اوین، سه نویسنده و عضو کانون نویسندگان ایران را جهت اجرای احکام پانزده سال و شش ماه زندان احضار کرده است .

کانون نویسندگان ایران با انتشار اطلاعیه ای، ضمن اعلام این خبر نوشته است:

سه نویسنده و عضو کانون نویسندگان ایران طی ابلاغیه‌ای که شامگاه دیروز ۲۰ اسفند برای آنها ارسال شده است به شعبه یک اجرای احکام دادسرای شهید مقدسی فراخوانده شدند.

شعبه یک اجرای احکام دادسرا واقع در اوین شامگاه دیروز با ارسال ابلاغیه‌های جداگانه برای رضا خندان (مهابادی)، بکتاش آبتین و کیوان باژن آنها را برای اجرای حکم مجموعا پانزده سال و شش ماه زندان احضار کرد. طبق ابلاغیه، این سه نویسنده باید در چهار روز آینده خود را به شعبه یکم اجرای احکام معرفی کنند. در شرایطی که شیوع ویروس کرونا سلامت و جان زندانیان را به شدت تهدید می‌کند و ممکن است فاجعه‌ای انسانی در زندان‌ها رخ دهد، سه نویسنده برای زندانی شدن ابلاغیه دریافت کرده‌اند!

رضا خندان و بکتاش آبتین دو عضو هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران هر یک به شش سال زندان و کیوان باژن عضو هیئت دبیران سابق کانون به سه سال و شش ماه زندان محکوم شده‌اند.

اخبار روز

روز پنج شنبه ۱۵ اسفند، کارگران راه آهن فراخوان به اعتصاب سراسری دادند.

دراین فراخوان خطاب به کارگران راه آهن اراک، اسلامشهر، اندیمشک، تهران، خراسان، رباط کریم، زاگرس، سمنان، شاهرود، دامغان، لرستان، قم، کرج و هرمزگان آمده است:

– بدلیل گسترش ویروس کرونا و عدم تدابیر پزشکی توسط مسئولین راه آهن در کارخانجات و تمامی مناطق راه آهن هم اکنون جان کارگران در خطر است،

– به ما حقوق نمی دهند و قادر هم نیستیم ماسک و وسایل ضدعفونی برای خودمان و خانواده هایمان خریدار کنیم،

– به ۷۰۰۰ کارگر راه آهن از مدت ها پیش قول تجمیع قرارداد داده اند ولی تا به امروز هیچ اقدامی صورت نگرفته و دوباره وعده به خرداد ماه سال ۹۹کرده اند.

به این دلایل برای دست یابی به مطالبات فراخوان به اعتصاب ازروز ۱۶ اسفند ماه داده شده است.

سپیده قلیان با بیان اینکه در حال حاضر سپیده فرهان در زندان حتی نمی‌تواند راه برود، گفت: او روز دوشنبه هفته‌ی گذشته با من تماس گرفت و از درد پای خود گفت که حتی نمی‌تواند راه برود، به بهداری اوین رفته‌ و از آنجا با تاخیر او را به بیمارستان منتقل کرده‌اند

سپیده قلیان در گفت‌وگو با انصاف نیوز می‌گوید: پس از عکسبرداری به او گفته‌اند حتما باید آتل ببندی و پس از تماس با خانواده‌اش، مادر او آتلی را در زندان به او تحویل داد و اما دوباره وقتی سپیده در روز چهارشنبه با من تماس گرفت و گفت حتی با آتل هم‌ نمی‌توانم راه بروم.

او درباره‌ی پرونده‌ی سپیده فراهان گفت:

«سپیده فرهان حتی وکیل ندارد. اتهامات او اجتماع و تبانی و اخلال در نظم عمومی است. در ابتدا امیر رییسیان وکیل پرونده‌ی او بود که [در دادگاه بدوی] شش سال حکم گرفت و قاضی او هم آقای احمدزاده بود و دادگاه او هم غیابی برگزار شد که حتی برخی فکر می‌کردند سپیده فرهان از کشور خارج شده است اما نرفته بود‌.

هرچقدر آقای رییسیان این مساله را پیگیری کرد تا علت غیابی برگزار شدن دادگاه را متوجه شود اما اتفاقی نیافتاد و حتی درخواست واخواهی به قاضی داد و قاضی سپیده فرهان را از دادگاه بیرون کرد و گفت دادگاهت تشکیل شده و شش سال حکم و با حدودا ۱۶۰ ضربه شلاق گرفته‌اید.

اما باز هم دادگاه تجدید نظر او غیابی برگزار شد که در ابتدا همان حکم ۶ سال به اون ابلاغ شد و بعد به ۲ سال حکم رسید که کاملا هم اجرایی است. سپیده حدودا دو ماه پیش برای اجرای حکم راهی زندان اوین شد. او اکنون در بند نسوان اوین است. او بعد از آن ماجراهای دادگاه گفته بود داشتن وکیل تشریفاتی است و اکنون بر روی پرونده‌اش هیچ وکیلی نیست. خانواده سپیده فرهان پیگیر هم‌ نیستند. او از ناراحتی شدید معده رنج می‌برد، حتی یک هفته قبل از اینکه به زندان برود، در بیمارستان بستری بود و برای اجرای احکام فرصت خواست اما قبول نکردند.

سپیده متولد سال ۱۳۷۰ و ساکن تهران‌ است. در تجمعات خیابان انقلاب در دی ماه ۹۶ بازداشت می‌شود و پس از ۴۷ روز با وثیقه ۲۵۰ از بند ۲۰۹ زندان اوین آزاد می‌شود. او دانشجوی دوره‌ی کارشناسی گرافیک است و در کرج تحصیل می‌کرد. وقتی من با مادر سپیده فرهان صحبت کردم که آیا مرخصی‌ای برای شیوع ویروس کرونا به او داده‌اند، در پاسخ به من گفت که با درخواست مرخصی‌اش موافقت نشده است».

سپیده قلیان در پایان گفت: اگر کسی وکالت او را بپذیرد، بسیار خوب می‌شود زیرا در حال حاضر وکیلی بر روی پرونده‌اش نیست.

 به مناسبت بزرگداشت روز جهانی زن

فرقه دمکرات آذربایجان روز همبستگی جهانی زن را به همه زنان جهان بویژه زنان کشورمان شاد باش می گوید.

زنان مبارز!

نزدیک به یکصد و شصت سال از اعتراضات زنان کارگر پارچه بافی و لباس دوزی نیویورک می گذرد. در هشتم مارس ۱۸۵۷، زنان کارگر کارگاه‌های پارچه‌بافی و لباس دوزی در نیویورک آمریکا در یک اعتراض مسالمت آمیز به خیابان آمدند و خواهان افزایش دستمزد، کاهش ساعات کار و بهبود شرایط بسیار نامناسب کار شدند. این تظاهرات با یورش پلیس و صرب وشتم زنان روبرو شد.

انتخاب روزی از سال به‌عنوان «روز زن» نخستین بار در جریان مبارزه زنان نیویورک با شعار “حق رای برای زنان” مطرح شد. زنانی که هر ساله خاطره مبارزات زنان نیویورک را با برپایی تظاهرات گرامی میداشتند، در ۲۳ فوریه ۱۹۰۹ پیشنهاد کردند هر سال در روز یکشنبه آخر فوریه، یک تظاهرات سراسری در آمریکا بمناسبت «روز زن» برگزار شود.

به همین خاطر کنفرانس بین المللی سوسیالیستها، در سال1910 به پیشنهاد کلاراستکین روز هشتم مارس (17 اسفند)، روز رزمجویانه زنان جهان برای رفع تبعیض جنسی و برابری حقوق نام گذاری شد. از آن تاریخ پیکار دشوار و پر از فراز و نشیب زنان جهان برای بدست آوردن برابری حقوق اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، مراحل گوناگونی طی کرده و دستاوردهای بزرگی را با خود بهمراه داشته است. در این راه  مبارزه خستگی ناپذیر زنان در راه عدالت جنسی و پیوند آن با مبارزه برای عدالت سیاسی، اقتصادی،فرهنگی، صلح و آزادی و محیط زیست، دامنه اجتماعی این جنبش را بیش از پیش گسترش داده است. با نگاهی به تاریخ یکصد و ده ساله گذشته، نقش قاطع و تعیین کننده  زنان در جنبش های جهانی، برای عدالت اجتماعی، صلح پایدار و حفظ محیط زیست،غیر قابل انکار است. به همین دلیل ما اطمینان داریم پیوند هرچه بیشتر مبارزات زنان جهان با نیروهای آزادیخواه و مترقی متضمن نجات جهان از شرایط دشوار و خطرناکی است که امپریالیسم و نیروهای ارتجاعی بر آن تحمیل کرده است.

هوطنان عزیز!

نخستین جشن روز جهانی زن، توسط “انجمن پیک سعادت نسوان” در 17 اسفند 1301 به ابتکار زنان مترقی و پیشرو کشورمان بر گذار شد. در طول 98 سال  گذشته زنان میهنمان با پشت سر گذاشتن تمام دشواری ها، زیر سایه سیاست های سرکوبگرانه رژیم های حاکم به هر طریق ممکن، و با اشکال گوناگون روز جهانی زن را گرامی داشته و به مبارزات رزمجویانه خود ادامه داده اند.

نا گفته نماند که برای اولین بار در ایران و خاورمیانه دولت خود مختار آذربایجان  به رهبری سید جعفر پیشه وری برابری حقوق زنان با مردان را برسمیت شناخت و روز جهانی زن در هشتم مارس (17 اسفند) 1324 رسما برگزارشد.

صفحات تاریخ معاصر میهن مان به حق شاهد مبارزات تحسین برانگیز زنان کشور در مقاطع تعیین کننده، همچون جنبش تنباکو، انقلاب مشروطه، جنبش 21 آذر، جنبش ملی شدن صنایع نفت، مبارزات انقلابی بر ضد رژیم دیکتاتوری شاه، شرکت فعال در پیروزی انقلاب بهمن 1357، مبارزه برای صلح، علیه جنگ هشت ساله ایران- عراق، و مبارزه بر ضد سیاست های ارتجاعی و ضد مردمی رژیم ”ولایت فقیه“ بوده  و خواهد بود.

سرکوب خشن حقوق زنان نزدیک به چهار دهه، همواره با مقاومت قهرمانانه و مبتکرانه زنان میهن ما رو به رو گردیده. پیکار حماسی زندانیان سیاسی زن، در زندان های قرون وسطایی و در مقابله با شکنجه های ضد انسانی دژخیمان رژیم، از صفحات درخشان جنبش رهایی بخش مردم میهن ما در پیکار بر ضد استبداد حاکم است.  با این همه جنبش مستقل زنان ایران در سال های اخیر دست آورد های ارزنده ای به همراه داشته است. ایجاد شمار زیادی از تشکل های صنفی، سیاسی و مدنی، تلاش تحسین برانگیز در زمینه بالا بردن آگاهی اجتماعی، خصوصاً در میان زنان زحمتکش، نقش موثری در زمینه سازماندهی جنبش سراسری میهن ما داشته است. موفقیت های بزرگ زنان میهن مان، در عرصه های علم و دانش، هنر و فرهنگ و ورزش علیرغم تمام محدودیت هایی که سد راهشان بوده است، تحسین جهانیان را بر انگیخته است.

امسال در شرایطی به استقبال روز جهانی زن می رویم که سیاست های ویرانگر رژیم ولایت فقیه با شکست آشکار روبرو شده است. سالها سیاست سرکوبگرانه و زن ستیزانه رژیم با عمده کردن مبارزه با “تهاجم فرهنگی ”  مانند طرح جدا سازی دختران و پسران در آموزشگاهها و دانشگاهای کشور، منع حضور دختران در بسیاری از رشته های دانشگاهی، جلوگیری از شرکت زنان در میادین ورزشی،  نظارت همیشگی زنان تحت عنوان مبارزه با بد حجابی، دستگیری وسیع فعالان زن و احکام سنگین و محرومیت اجتماعی برای آنان  ، جلوگیری از انتشار نشریات زنان و منع سفر فعالان زن به خارج  …  همه و همه سیاست های ارتجاعی و زن ستیزانه رژیم جمهوری اسلامی را برملا کرده است.

 آنچه در صحنه مبارزات روزمره خلق های ساکن ایران به اثبات رسیده، نشان میدهد که جنبش مستقل زنان در همبستگی و هم پیوندی با دیگر نیروهای اجتماعی همچون کارگران و زحمتکشان و دانشجویان و جوانان می تواند راه گشای تحولات جدی آینده  به سوی تحقق آزادی، دموکراسی و عدالت اجتماعی باشد.

گرامی باد روز همبستگی رزمجویانه زنان سراسر جهان!

 کمیته مرکزی فرقه دمکرات آذربایجان

   17 اسفند 1398