منتشر شده در – ارديبهشت 26, 1398

بر پایه گزارش‌های انتشار یافته از چند روز پیش به این سوی گروهی از کارگران بخش‌های مختلف مجتمع نیشکر هفت تپه توسط ارگان‌های امنیتی احضار، تهدید و تا کنون حداقل شش تن از آن‌ها بازداشت و روانهٔ زندان شده‌اند.

این موج تازه بازداشت‌ها پس از برگزاری تجمع اعتراضی کارگران انجام می‌پذیرد. کارگران در گردهمائی ۱۹ اردیبهشت ماه امسال مخالفت قاطع خود با شورای اسلامی کار و نقش مخرب این تشکل زرد حکومتی را اعلام نمودند. همچنین در جریان این گردهمائی اعتراضی، کارگران بار دیگر خواستار توقف خصوصی سازی و واگذاری زمین‌های این مجتمع صنعتی، اجرای طرح طبقه بندی مشاغل، حق برخورداری از تشکل مستقل صنفی و نیز مشارکت نهادهای کارگری بر کنترل و نظارت تولید در کارخانه و آزادی کارگران در بند شده بودند. به دنبال برگزاری این گردهمائی بود که موج احضار و تهدید کارگران آغاز گردید.

رژیم ولایت فقیه در هراس ازاعتصاب‌های کارگری در اوضاع کنونی، سیاست اعمال فشار و ایجاد فضای ارعاب را پیگیری و با دستگیری گروهی از کارگران نیشکر هفت تپه، در حقیقت برای جنبش کارگری و مبارزان سندیکایی خط و نشان کشیده و چنگ و دندان نشان می‌دهد.

با اعمال تحریم‌های مداخله جویانه آمریکا و ژرفش بحران اقتصادی نهادهای امنیتی رژیم با حساسیت بیشتر از گذشته با جنبش اعتراضی توده‌ها به ویژه کارگران و زحمتکشان برخورد می‌کنند. یورش به تجمع دانشجویان دانشگاه تهران در روزهای اخیر و موج احضار، تهدید و بازداشت کارگران مجتمع نیشکر هفت تپه، تهدید و تفتیش خانهٔ شماری از فعالان کانون صنفی فرهنگیان و پیش‌تر حمله به تظاهرات مسالمت آمیز کارگران، دانشجویان و بازنشستگان در روز جهانی کارگر نشانگر سیاست رژیم ولایت فقیه در مواجهه با پیکار حق طلبانه مردم میهن ما در اوضاع به شدت بحرانی مقطع زمانی کنونی است. با افزایش تنش‌های خطرناک و اقدام‌های جنگ طلبانه امپریالیسم آمریکا و سران رژیم، ارگان‌های امنیتی و اطلاعاتی برنامه‌های مشخص برای مهار، سرکوب و به انحراف کشاندن اعتراض‌های مردمی به هدف اعمال کنترل بر جامعه را تدارک دیده‌اند.

حزب توده ایران  احضار، تهدید و بازداشت کارگران مجتمع نیشکر هفت تپه را به شدت محکوم و خواستار آزادی فوری همه کارگران در بند است. حزب ما با همه توان از مبارزه کارگران و زحمتکشان در راه تامین منافع سیاسی، صنفی و رفاهی‌شان پشتیبانی می‌کند.

کارگر زندانی آزاد باید گردد

نه به استبداد مذهبی، نه به تحریم و مداخله خارجی، آری به صلح

کار نان آزادی

حزب توده ایران

۲۵ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸

سایت حزب تودۀ ایران

www.kaleme.com

یکشنبه, ۲۹ اردیبهشت, ۱۳۹۸

چکیده :ما مردم حق زندگی داریم، لطفا به جای ما تصمیم نگیرید…برای یک لحظه هم که شده خودتان را جای ما بگذارید، هر روز با کاسه چه کنیم و فردا چه میشود ایام را به سختی می گذرانیم و هر لحظه خطرات را در برابر چشمانمان تجسم میکنیم. هر روز صبحمان را با خبرهای بد و پر از التهاب شروع میکنیم و شبها از نگرانی خواب…

کلمه – گروه خبر: پروین فهیمی، مادر شهید سبز سهراب اعرابی و از مادران صلح در یادداشتی که در آن مردم و سیاستمداران جهان را خطاب قرار داده است، خواستار توقف تهدید به جنگ و خونریزی نسبت به کشورمان شد.

خانم فهیمی در بخشی از نامه اشاره کرده است: ما با سکوت خود مانند مجسمه هایی شده ایم که فقط نظاره گر اعمال سیاستمدارانیم و هیچ نقشی در سرنوشتمان نداریم… باید اعلام کنیم : ما جنگ و تحریم و تبعیض و ظلم را نمی پذیریم!…

او خطاب به مردم هم مینویسد: آیا ما مردم نباید در این موقعیت حساس که هر لحظه احتمال شروع جنگی خواهد بود اعلام کنیم که ما ساکنان این کره خاکی از جنگ بیزاریم.

به گزارش کلمه، متن کامل این نامه در ادامه میاید:

مسئولیت ما مردم ایران، آمریکا، کشورهای اتحادیه اروپا ، خاورمیانه و تمامی کشورهای دنیا چیست؟ آیا باید سکوت کنیم تا سیاستمداران خشونت طلب ضدصلح هر بلای خانمان سوزی را که بخواهند بر سرمان بیاورند؟…چرا؟

آیا ما مردم نباید در این موقعیت حساس که هر لحظه احتمال شروع جنگی خواهد بود، حتی اگر یک درصد هم احتمال آن باشد، احساس وظیفه کنیم؟ و نسبت به این خطرات هشدار دهیم و اعلام کنیم که ما ساکنان این کره خاکی از جنگ بیزاریم، ما می خواهیم زندگی کنیم، ما می خواهیم فرزندان خود را در آسایش و آرامش و امنیت و بدون خشونت بزرگ کنیم، ما می خواهیم در صلح و صفا با تمامی دنیا به زندگی با دیگران ادامه دهیم.

این سخنان ما را می شنوید؟چرا شما سیاستمداران برای ما مردم تصمیم می گیرید؟…بس کنید تهدید و ارعاب را!! بس کنید از تحریم و نفاق!!
بس کنید از تجاوز وخونریزی!! بس کنید از هیاهو وخشم و از کینه وخیانت….!

ما مردم حق زندگی داریم، لطفا به جای ما تصمیم نگیرید…برای یک لحظه هم که شده خودتان را جای ما بگذارید، هر روز با کاسه چه کنیم و فردا چه میشود ایام را به سختی می گذرانیم و هر لحظه خطرات را در برابر چشمانمان تجسم میکنیم. هر روز صبحمان را با خبرهای بد و پر از التهاب شروع میکنیم و شبها از نگرانی خواب نداریم.‌‌‌..

از جنگ ۸ ساله و جنگ داخلی در سوریه و کشورهای دیگر پند نگرفتید؟… تا دنیا را به جنگ نکشانید آرام نمی نشینید؟…ما با سکوت خود مانند مجسمه هایی شده ایم که فقط نظاره گر اعمال سیاستمدارانیم و هیچ نقشی در سرنوشتمان نداریم… باید اعلام کنیم: ما جنگ و تحریم و تبعیض و ظلم را نمی پذیریم!…

کسانی که به دنبال این هستند، از ما مردم صلح طلب نیستند و آنها در میان ما جایی ندارند، ما انسانیم و حاضر نیستیم هرکسی برایمان تصمیم بگیرد..‌

صلح تنها راه رسیدن به آرامش و امنیت است، پس لطفا به تعامل با یکدیگر بیندیشید و کره زمین را با مردمانش رها کنید.

وندی شرمن و برنان به جلسه حزب دموکرات می‌روند

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
دوشنبه  ٣۰ ارديبهشت ۱٣۹٨ –  ۲۰ می ۲۰۱۹

شرق: دموکرات‌ها دست به کار شده‌اند؛ آنها در تلاش‌اند به دولت ایالات متحده نشان دهند بدون اطلاع آنها نمی‌توانند دست به اقدام علیه ایران بزنند. این خط را دموکرات‌های سنا به پیش می‌برند. قرار است در هفته پیش‌ِرو، مقامات دولت دونالد ترامپ در جلسه‌ای محرمانه درباره سیاست‌هایشان نسبت به ایران به همه اعضای مجلس سنا توضیح دهند. همچنین حزب دموکرات آمریکا نیز از رئیس پیشین سیا و نماینده ارشد آمریکا در مذاکرات هسته‌ای دعوت کرده است در یک جلسه توجیهی غیرعلنی درباره ایران شرکت کنند. به نوشته نیویورک‌تایمز، این جلسه در تقابل با جلسه توجیهی دولت ترامپ برای حقوق‌دان‌های دموکرات در همان روز تشکیل می‌شود. دموکرات‌ها در حالی از وندی شرمن به عنوان یک عضو دموکرات دولت قبل آمریکا دعوت کرده‌اند درباره ایران سخن بگوید که او در دوران مذاکرات هسته‌ای سرپرست تیم مذاکراتی آمریکا بوده است و حتی بازنشستگی او برای لطمه‌نخوردن به جریان مذاکرات به بعد موکول شد. می‌توان گفت شرمن به‌خوبی ایران و برنامه هسته‌ای‌اش و برجام را می‌شناسد و می‌تواند به‌درستی در این‌باره سخن بگوید. در این راستا، دولت ترامپ جان کری، وزیر خارجه پیشین آمریکا، را به دورزدن دستگاه دیپلماسی فعلی متهم کرده است. آنها معتقدند او به ایران مشورت می‌دهد که منتظر انتخابات ۲۰۲۰ بمانند تا دموکرات‌ها دولت را از دست جمهوری‌خواهان بربایند و دموکرات‌ها بار دیگر برجام را احیا خواهند کرد. این ادعای دولت ترامپ، شخص رئیس‌جمهور و وزیر خارجه‌اش است؛ چیزی که جان کری و جواد ظریف آن‌ را نمی‌پذیرند. جان کری گفته است بعد از خروج آمریکا از برجام، ملاقاتی با ظریف نداشته و ظریف نیز گفته است ما از کسی بیرون مرزهایمان مشورت نمی‌گیریم. در حالی که جمهوری‌خواهان به واسطه قانون لوگان دنبال این هستند که برای جان کری پرونده قضائی باز کنند، دموکرات‌ها، دنبال مشورت‌گرفتن از اعضای دولت قبل و دخیل در برجام هستند. 

به گزارش ایسنا، به نقل از نیویورک‌تایمز، حزب دموکرات کنگره آمریکا در پی اقدامات ناگهانی دولت دونالد ترامپ در منطقه، از جان برنان، رئیس سابق سازمان سیا و وندی شرمن، مذاکره‌کننده ارشد آمریکا در مذاکرات هسته‌ای، برای سخنرانی در جلسه‌ای توجیهی درباره وضعیت ایران در هفته آینده دعوت کرده است. به گفته یک عضو حزب دموکرات و منبع مطلعی دیگر که می‌خواست نام آنها فاش نشود، برنان که منتقد صریح دونالد ترامپ است، قرار است روز پنجشنبه، در یک جلسه انجمنی غیرعلنی حزب دموکرات سخنرانی کند. دعوت از برنان و وندی شرمن، برنامه‌ای متقابل برای جلسه توجیهی محرمانه دولت ترامپ برای حقوق‌دان‌هاست که این جلسه نیز قرار است روز پنجشنبه در کپیتول هیل برگزار شود. حقوق‌دان‌های دموکرات احتمالا در هر دو این جلسه‌ها شرکت خواهند کرد. 

پیش‌تر منابع آگاه در کنگره آمریکا اعلام کرده بودند مقامات دولت دونالد ترامپ هفته آینده جلسه‌ای محرمانه درباره ایران با همه اعضای مجلس سنا برگزار خواهند کرد. رویترز خبر داده بود برخی اعضای کنگره اعلام کردند مایک پمپئو وزیر امور خارجه، جینا هاسپل رئیس سازمان اطلاعات مرکزی، جوزف دانفورد رئیس ستاد مشترک ارتش و پاتریک شاناهان وزیر دفاع موقت آمریکا سه‌شنبه هفته آینده این جلسه را برگزار خواهند کرد. این تصمیم پس از درخواست نمایندگانی از هر دو حزب آمریکا اتخاذ شده است. این جلسات در حالی برگزار می‌شود که دونالد ترامپ گفته است دنبال جنگ با ایران نیست اما باید ببیند چه می‌شود. این جلسات در حالی برگزار می‌شود که عده‌ای از جمهوری‌خواهان کنگره معتقدند اطلاعاتی از تحرکات ایران به دست آنها رسیده که خلاف منافع ملی آمریکا بوده است. در این حال، نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان کنگره، از مقامات دولت خواسته است اگر اطلاعاتی از تحرکات مشکوک ایران در منطقه در دست دارند، آن ‌را از طبقه‌بندی خارج کرده و منتشر کنند. نماینده دائم ایران در سازمان ملل نیز موضعی مشابه اتخاذ کرده است و گفته اطلاعات مورد اشاره جعلی است. هفته گذشته آمریکا مدعی شده است تصاویر ماهواره‌ای از بارگیری موشک بر شناورهای ایرانی در خلیج‌فارس ثبت شده و آنها همین تصاویر را بهانه آرایش نظامی جدید در منطقه کرده‌اند. اعلام اعزام ناو هواپیمابر لینکلن از سوی جان بولتون به همین بهانه بود؛ در حالی‌ که آن ناو از یک ماه قبل راهی منطقه شده بود و اکنون نیز در خلیج‌فارس مستقر نشده است. این ادعای دولتی‌های آمریکا مورد اجماع همه نیست. علاوه بر ژنرال بریتانیایی که هفته گذشته ادعاهای مقامات نظامی آمریکایی‌ها درباره مشاهده تحرکاتی در خلیج‌فارس را نادرست خواند، روز گذشته یک عضو دموکرات مجلس نمایندگان آمریکا نیز این ادعا را رد کرده است. «روبن گالگو»، عضو دموکرات مجلس نمایندگان آمریکا، گفت: اطلاعات محرمانه‌ای که وی مشاهده کرده است، نشانی از وجود تهدید علیه منافع ایالات متحده ندارد. این نماینده ایالت آریزونا در مصاحبه با واشنگتن‌پست، با بیان اینکه روز جمعه اطلاعات طبقه‌بندی‌شده‌ای را دریافت کرده است، افزود: چیزی که من دیدم، مملو از سوءتعبیر بود. این اطلاعات تهدیدی علیه موجودیت ما را نشان نمی‌دهد. حتی چیزی که نشان می‌دهد، بیانگر تهدید علیه منافع آمریکا نیست. این عضو کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان آمریکا گفت اطلاعات محرمانه به نحوی دست‌کاری شده است تا در تهدید ایران علیه ایالات متحده و متحدانش اغراق شود. او از قانون‌گذاران و کاخ سفید خواست درباره این اطلاعات با خویشتن‌داری عمل کنند. «گالگو» همچنین خاطرنشان کرد: جان بولتون، مشاور امنیت ملی آمریکا و «تام کاتن»، سناتور جمهوری‌خواه ایالت آرکانزاس، دو عامل اصلی ایجاد برداشت غلط از این اطلاعات محرمانه هستند. همچنین هر دو نفر در رسانه‌ها در جلساتی که پشت درهای بسته برگزار شده است، خواستار تندروی در مقابل ایران شده‌اند. به گزارش ایرنا، گالگو روز شنبه در توییتی با رد ادعاهای کاتن، نوشت: من همان اطلاعاتی را دریافت می‌کنم که کاتن دریافت می‌کند. او به‌شدت درباره اوضاع اغراق می‌کند تا ما را برای جنگ تحریک کند. فریب آن را نخورید. به نوشته واشنگتن‌پست، گزارش‌ها حاکی است دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، از بولتون و مایک پمپئو، وزیر خارجه این کشور، به دلیل تشدید تنش‌ها با ایران ناخرسند است. این روزنامه آمریکایی نوشت: این در حالی است که ترامپ گفت‌وگوهای دیپلماتیک و تحریم را ترجیح داده است و می‌خواهد به وعده انتخاباتی‌اش مبنی بر پرهیز از جنگ‌های خارجی پرهزینه عمل کند. برخی رسانه‌ها از احتمال اخراج بولتون از سوی ترامپ خبر داده‌اند. اعضای کنگره آمریکا هفته‌هاست به علت ارائه‌ندادن اطلاعات کافی درباره ادعاهایش در مورد ایران به دولت ترامپ اعتراض کرده‌اند. به گزارش ایسنا، خبرگزاری رویترز پیش از این گزارش داده بود قانون‌گذاران آمریکایی از هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات با انتقاد از اینکه دولت ترامپ آنها را در جریان مسائل درباره ایران قرار نمی‌دهد، خواستار برگزاری جلسات توجیهی محرمانه درباره آنچه دولت ترامپ «تهدید ایران» می‌خواند و تصمیمات در این زمینه شدند. در دوران دولت قبلی آمریکا کنگره به‌طور منظم در جریان مسائل مهم امنیت ملی قرار می‌گرفت. روز پنجشنبه روسای سه کمیته مجلس نمایندگان آمریکا در نامه‌ای به وزیر خارجه این کشور درباره سوءاستفاده از طبقه‌بندی و سیاسی‌کردن اطلاعات درباره ایران ابراز نگرانی شدید کرده بودند. رهبران مجلس نمایندگان آمریکا در این نامه گفتند عمیقا نگرانند این گزارش حاصل انتصاب‌های سیاسی بدون توجه به اطلاعات یا تحریف معنای اطلاعات به منظور زمینه‌سازی برای اقدام نظامی باشد.

www.kaleme.com

شنبه, ۲۸ اردیبهشت, ۱۳۹۸

چکیده :در حالی که اسماعیل بخشی و سپیده قلیان همچنان در زندانند خبر می رسد که شمار دیگری از کارگران معترض نیشکر هفت تپه نیز بازداشت شده اند. معلمان و کارگران و دیگر زحمتکشان صاحبان اصلی انقلاب بزرگ مردم علیه ظلم و استبداد و تبعیض و فساد در حکومت سابق بوده اند و وعده های حمایت از آنها از داعیه های صدر انقلاب بوده است. اما متاسفانه سیر رخدادهای پیاپی در طول چند دهه وضعیتی را پدید آورده است که دوباره شاهد شکل گیری همان ظلمها و تبعیضها و فسادها حتی گاه در ابعاد وسیعتر بوده…

جمعی از فعالان ملی و مذهبی در دفاع از حقوق فعالان صنفی، مدنی و سیاسی زندانی بیانیه صادر کردند و در آن بیانیه خواستار آزادی فعالان صنفی٬ مدنی و سیاسی شدند.

به گزارش «زیتون» در این بیانیه٬ ضمن نام بردن از زندانیان مدنی٬ سیاسی و صنفی٬ آمده است که بی شک بازداشت مکرر این سرمایه های اجتماعی جز تشدید شکاف حکومت – ملت و تنگ تر کردن راه های مدنی و قانونی برای حل و فصل منازعات و اختلافات سیاسی و اجتماعی و طبقاتی نیست.

امضا کنندگان این بیانیه در ادامه تاکید کردند که هیچ توجیه قانونی و اخلاقی برای برخورد با معلمان و کارگران و بازنشستگان و دیگر معترضین حقوق صنفی وجود ندارد. آنها حداقل حقوق اولیه خود و سهم ناچیز خویش را از بودجه کشور می خواهند که مورد سهم خواهی و رانت خواری های بزرگ قرار گرفته است. آنها خواهان مشارکت شان در تصمیم گیری برای سرنوشت شان هستند که حقوق اولیه و بدیهی و قانونی ایشان است. آنها خواهان حق تشکل یابی مستقل هستند که مدنی و مردمی ترین طریق مراوده ملت و دولت است. نپذیرفتن این حقوق اولیه و بدیهی پیامدهایی دارد که در تاریخ به تکرار مشاهده شده است:

متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته٬ به شرح زیر است:

کارگران و معلمان از زحمتکش ترین اقشار اجتماع اند که در همه جای جهان مورد احترام اند. اما در ایران نتوانستند حتی در روز مخصوص به خودشان حقوق اولیه و برحق شان را مطالبه کنند. طی دو روز متوالی تجمع  مسالمت آمیز آنها در اولین مراحل خود مورد حمله و خشونت قرار گرفت و عده ای از فعالان کارگری و مدنی و رسانه ای دستگیر شدند. جمعی از آنها آزاد شدند اما هنوز عده زیادی از جمله حسن سعیدی، مرضیه امیری، ناهید خداجو، نسرین جوادی، فرهاد شیخی و … در بازداشت به سر می برند.

همچنین در حالی که اسماعیل بخشی و سپیده قلیان همچنان در زندانند خبر می رسد که شمار دیگری از کارگران معترض نیشکر هفت تپه نیز بازداشت شده اند. معلمان و کارگران و دیگر زحمتکشان صاحبان اصلی انقلاب بزرگ مردم علیه ظلم و استبداد و تبعیض و فساد در حکومت سابق بوده اند و وعده های حمایت از آنها از داعیه های صدر انقلاب بوده است. اما متاسفانه سیر رخدادهای پیاپی در طول چند دهه وضعیتی را پدید آورده است که دوباره شاهد شکل گیری همان ظلمها و تبعیضها و فسادها  حتی گاه در ابعاد وسیعتر بوده ایم.

از سوی دیگر یار و هم اندیش میهن دوست و دردآگاه ملی- مذهبی مان آقای “کیوان صمیمی” (سردبیر نشریه ایران فردا) از مبارزان و زندانیان سیاسی قدیمی قبل و بعد از انقلاب که در سالیان اخیر مجدانه پیگیر طرح دعوت به “گفتگوی ملی” برای نجات کشور و مردم از بحرانها و مصائبی بوده که اینک بدان دچار شده اند، نیز به جرم حمایت از اعتراض کارگران زحمتکش در ۱۱ اردیبهشت  روز جهانی کارگر بازداشت و راهی زندان شده است. کیوان عزیز هیچ تعارضی بین کار رسانه ای، گفتگوی ملی، مشارکت در صندوق رای و حضور در عرصه خیابان برای مطالبه محوری و حق خواهی مدنی و مسالمت آمیز نمی بیند.

بی شک بازداشت مکرر این سرمایه های اجتماعی جز تشدید شکاف حکومت – ملت و تنگ تر کردن راه های مدنی و قانونی برای حل و فصل منازعات و اختلافات سیاسی و اجتماعی و طبقاتی نیست.

اکنون کشور ما و اکثریت ملت ما گرفتار در مشکلات معیشتی و زندگی، روزهای سخت و بحرانی ای را می گذرانند. اگر صدای اعتراضات مدنی و مسالمت آمیزی همچون تجمعات اخیر کارگران و معلمان شنیده نشود روزهای سخت تری در پیش خواهد بود.

هیچ توجیه قانونی و اخلاقی برای برخورد با معلمان و کارگران و بازنشستگان و دیگر معترضین حقوق صنفی وجود ندارد. آنها حداقل حقوق اولیه خود و سهم ناچیز خویش را از بودجه کشور می خواهند که مورد سهم خواهی و رانت خواری های بزرگ قرار گرفته است. آنها خواهان مشارکت شان در تصمیم گیری برای سرنوشت شان هستند که حقوق اولیه و بدیهی و قانونی ایشان است. آنها خواهان حق تشکل یابی مستقل هستند که مدنی و مردمی ترین طریق مراوده ملت و دولت است. نپذیرفتن این حقوق اولیه و بدیهی پیامدهایی دارد که در تاریخ به تکرار مشاهده شده است:

هر که ناموخت از گذشت روزگار                    نیز ناموزد زهیچ آموزگار

اینک ما جمعی از فعالان ملی – مذهبی که دغدغه میهن و ملت و حقوق حقه آنها را داریم به مسئولان نهادهای امنیتی و دستگاه قضایی به استناد آیه “فذکر انما انت مذکر” تذکر می دهیم تا هر چه سریعتر با آزاد نمودن فعالان صنفی و مدنی و سیاسی، در اعتلای حقوق شهروندی ایشان و همه ملت گام برداشته و اعمال هر نوع خشونت و بازداشت علیه ایشان را محکوم می کنیم و امید آن داریم حاکمان و تصمیم گیران کشور تا دیر نشده در این رویه ناکام و ناکارآمد، قبل از آنکه ملک و ملت را به  ویرانی و نابودی بکشند تجدیدنظر کنند.

اسماعیل آزادی، حمید آصفی، زهرا آقاخانی، محمدرضا آهنی، محمد ابراهیم زاده، سید صابر ابطحی، هادی احتظاظی، مهرداد احمدزاده، ابراهیم اصغری منیر، محمد افشار، سید عبدالمجید الهامی، زهره امامی، سارا امانی، مهدی امین زاده، هاشم باروتی، عبدالعلی بازرگان، مسعود باستانی، سعید باقرنژاد، حسین بحیرایی، رسول بداقی، محمد برقعی، مریم بهاری، انیسه بیات، عباس پور اظهری، محمد جمادی، جعفر جودکی، فرانک چالاک، محمد چاووشیان، مهدی حسنلو، کوثر حضرتی گلدیانی، ولی حق شناس، یونس حکمت دوست، حوریه خانپور، محمود خطیبی، محمد خیرالدین، مرضیه درود، محمود داوران، شهریار دبیرزاده، معصومه دهقان، زهرا ربانی املشی،محسن رحمانی، جواد رحیم پور، زهرا رحیمی، یونس رستمی، حمیدرضا رسولیان، احسان رضایی، صادق رضایی، فرزانه رهرو، رقیه زارع پور، احمد زمانی، حسین سربندی، احمد سرشار، علی سلطانی، جواد سلیمانی، زهرا سیادت، معصومه شاپوری، لاله شاکری، سید علی شیخ الاسلامی، ماندانا صادقی، جلال صمصامی، سوسن طلوعی، مسعود عابدی، سیدابوذر علوی، سیده سمیه علوی، سیده مینا علوی، سیده لیلا علوی، نسرین علوی، رضا علیجانی، محمدحسین غفارزاده، رضا غفوری، فرشید فاریابی، منیژه فتحی، اسدالله فخیمی، حسن فرشتیان، علی فرید یحیایی، عزیز قاسم زاده، پَرَن قاسمی، ابوالفضل قدیانی، کیارش کاظمی، رضا کاظمی فومنی، حسین کربلایی، غلامرضا کرد، محمد کریمی، ملیحه کریم الدینی، حسین کشوردوست کلتی، علی کلایی، پروین کهزادی، پانته آ کهنداد، مهران کهن پور، بهناز کیانی، جعفر کیوانچهر، بیژن گل افرا، رضا گودرزی، مسعود لدنی، جواد لعل محمدی، حسین مجاهد، سیران محمدحسینی، رضا محمدی، محمد محمدی، زینب محوی، مرتضی پور، رضا مسلمی، رضا مسموعی، احمد مظفری، مهدی ممکن، سید حسین موسوی، محمد مهدوی فر، حسین میرزانیا، فرشاد نوروزیان، مهدی نوربخش، اکبر نوری، احمد هادوی، مصطفی یاراحمدی، احمد یزدانی، اسماعیل یزدانی، حسن یوسفی اشکوری

• با تشدید تحریم‌های اقتصادی علیه ایران، مهاجران افغان به عنوان آسیب پذیرترین قشر جامعه ایران، زندگی بی‌نهایت سختی را می‌گذرانند و پای بازگشت به افغانستان و توان مالی برای رفتن به کشورهای اروپایی را ندارند …

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
آدينه  ۲۷ ارديبهشت ۱٣۹٨ –  ۱۷ می ۲۰۱۹

فعالان مسائل مهاجران افغانستان می‌گویند با تشدید تحریم‌های اقتصادی علیه ایران، مهاجران افغان به عنوان آسیب پذیرترین قشر جامعه ایران، زندگی بی‌نهایت سختی را می‌گذرانند و پای بازگشت به افغانستان و توان مالی برای رفتن به کشورهای اروپایی را ندارند.

آمارهای سازمان‌های بین‌المللی نشان می‌دهد تحریم‌های اقتصادی آمریکا علیه ایران باعث شده است که بخشی از جامعه مهاجران افغانستان به کشورشان بازگردند. این گروه که بالغ بر صدها هزار نفر می‌شوند، عمدتا مهاجران بدون مدرک اقامتی هستند که برای تامین مخارج زندگی خانواده‌هایشان در افغانستان به ایران مهاجرت کرده‌اند و با افت ارزش تومان در برابر دلار به افغانستان بازگشته‌اند.
آن بخش از جامعه مهاجران که توان اقتصادی نزدیک به متوسطی داشته‌اند، به اروپا مهاجرت کرده‌اند و بقیه مهاجران بعد از گذشت ۴ دهه همچنان در ایران زندگی می‌کنند.
افغانستان در سال‌های اخیر پس از سوریه، بیشترین جمعیت مهاجر را به کشورهای اروپایی فرستاده است.

تلخ‌ترین راهکار
قربان ترخان، روزنامه‌نگار و یک فعال اجتماعی از جامعه مهاجران افغانستان به یورونیوز می‌گوید: «تداوم بحران اقتصادی در ایران، جامعه مهاجر را واداشته تا برای حل مشکلات اقتصادیشان به تلخ‌ترین راهکارها دست بزنند. این راهکارها شامل باز داشتن فرزندان از تحصیل و دریغ کردن آرزوی زندگی بهتر برای نسل سوم مهاجرت در ایران و تثبیت نسل سوم مهاجرت در طبقه کارگر است.»
این فعال جامعه مهاجر با همکارانش از چند سال به این سو فعالیتهایی برای امدادرسانی به مهاجران انجام داده است. از جمله این فعالیتها جذب برخی کمکهای داخلی و خارجی خیریه برای آسیب پذیرترین اقشار جامعه مهاجر بوده است و به گفته آقای ترخان، وی و همکارانش بیش از دیگران مشکلات جامعه مهاجر را لمس کرده‌اند.
وی می‌گوید: «من بارها شاهد وضع نابسامان اقتصادی خانواده‌هایی بودم که هر سال یکی از فرزندانشان را برای تامین حداقل‌ نیازهای زندگی از تحصیل محروم کردند تا هم بار اقتصادی تحصیل را از دوش خانواده بردارند و هم فرزندانشان را وارد بازار کار در مشاغل کم درآمد کنند، چون چاره‌ای جز این ندارند. خانواده‌ای را می‌شناسم که از شش فرزندش، چهار فرزندش را از تحصیل بازداشته است.»

بیکاری، کاهش درآمد و چند برابر شدن هزینه‌های زندگی
سفارت جمهوری اسلامی ایران در کابل، یکی از سفارت‌هایی است که در سال‌های گذشته، با حجم گسترده‌ای از درخواستهای ویزا از طرف شهروندان افغانستان مواجه بوده است و برای محدود کردن درخواست‌های ویزا وثیقه‌هایی به مبلغ ۳۰۰ یورو از متقاضیان درخواست می‌کرده اما شواهد نشان می‌دهد که با اجرای تحریم‌های اقتصادی آمریکا در ایران، حجم درخواست ویزا برای مسافرت به ایران به شدت کم شده است. به این ترتیب سفارت ایران وثیقه ۳۰۰ یورو برای درخواست کنندگان ویزا را حذف کرد تا درخواست کنندگان سفر به ایران با دست بازتری ارزهای خارجی‌شان را در ایران به مصرف برسانند.
محمد یوسفی، استاد سنگ کاری است و هرازگاهی که بیکار می‌شود برای یافتن پول، تاکسیرانی می‌کند. آقای یوسفی در شهر مشهد زندگی می‌کند، او به یورونیوز می‌گوید: «هر سال کارهای ساختمانی کمتر از سال‌های قبل می‌شود. چون سرمایه‌ای نیست که کاری شروع شود. در چنین شرایطی در یک هفته اگر تمام تلاشم را صرف کنم، می‌توانم حداکثر سه روز کار کنم. آن هم با نرخی کمتر از سال‌های قبل. اگر در گذشته روزی می‌توانستم ۸۰ هزار تومان درآمد داشته باشم آن هم حداقل ۵ روز در هفته می‌توانستم سر کار باشم اما اکنون ناچارم با ۵۰ هزار تومان در روز کار کنم؛ چون کار نیست، همه بیکاریم و رقابت برای یافتن کار زیاد است در حالیکه قیمت مواد خوراکی چند برابر شده است و من ناچارم روزهای بیکاری تاکسی‌رانی کنم، مشکل اینجاست که پول در بین مردم نیست؛ بیشتر مردم ترجیح می‌دهند سوار اتوبوس و قطار شهری شوند.»
تاکسی‌رانی جزو مشاغلی است که در لیست ارائه شده اداره اتباع و مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران جایی ندارد. طبق این لیست، مهاجران افغانستان در پایین‌ترین سطوح کارگری، حق کار دارند که بر اساس نوع شغل، پایین‌ترین درآمدها را به خود اختصاص می‌دهد.

اخراج جمعی مهاجران غیرممکن است
در دو روز گذشته نماینده ویژه کشور چین در امور افغانستان به تهران سفر کرد و در جریان دیدار با عباس عراقچی معاون وزیر خارجه ایران، بر تعهد کشورهای منطقه در تامین صلح و ثبات در افغانستان تاکید کرد.
هر چند وزارت خارجه ایران، اطلاعات بیشتری درباره جزئیات صحبت‌ها ارائه نکرد اما این سفر پس از صحبت‌های واکنش برانگیز عراقچی انجام شد که اعلام کرده بود با به صفر رسیدن فروش نفت ایران، ممکن است ایران از مهاجران افغانستان بخواهد که این کشور را ترک کنند.
این سخن با واکنش‌های گسترده‌ای در جامعه ایران و افغانستان در سطوح سیاسی و اجتماعی مواجه شد. عراقچی بار دیگر در حضور رسانه‌ها در توضیح اظهارنظر چند روز قبل، آماری از حضور مهاجران افغانستان و اشتغال به کار آن‌ها ارائه کرد که نسبت به آمارهای اعلام شده وزارت کشور ایران که مسئول اصلی آمارگیری از تعداد مهاجران افغانستان در ایران است، تفاوت فاحشی داشت.
در آمارهای رسمی وزارت کشور ایران حدود یک و نیم میلیون مهاجر افغان در ایران زندگی می‌کنند اما عراقچی آمار مهاجران افغانستان در ایران را ۳ میلیون نفر اعلام کرد.
رضا رضایی، جامعه شناس در این باره می‌گوید: «عملی کردن اخراج دسته جمعی مهاجران افغان آسان نیست، به این دلیل که مهاجران سالها در این کشور زندگی کرده‌اند، علقه‌ها و املاکی دارند و نسل سوم مهاجرت که به سنین جوانی رسیده‌اند، با هنجارهای جامعه ایران بزرگ شده‌اند. از یک طرف، این جوانان به افغانستان به دیده یک کشور بیگانه نگاه می‌کنند و افغانستان هم آمادگی پذیرش ندارد و از طرف دیگر، ایران به برخی از توافقنامه‌های بین‌المللی حقوق بشر تعهد دارد و بر این اساس نمی‌تواند اقدام به اخراج اجباری و دسته جمعی مهاجران کند. چون اگر قرار بر این باشد که مهاجران به طور دسته جمعی از ایران بروند، ایران متعهد به بازگشت داوطلبانه مهاجران است.»

واکنش حکومت افغانستان
سال گذشته با وضع تحریم‌های اقتصادی آمریکا، حکومت افغانستان اعلام کرده بود که از وضع تحریم‌ها در ایران، افغانستان تاثیری نخواهد پذیرفت. سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان گفته بود که تنها نگرانی این کشور در زمینه استفاده از بندر چابهار برای مسیر تجاری افغانستان در ایران است اما مساله وضع اقتصادی مهاجران افغانستان در ایران به عنوان موضوعی برای نگرانی حکومت افغانستان مطرح نبود.
حکومت افغانستان پس از صحبت‌های معاون وزیر امور خارجه ایران، نگرانی خود را از بازگشت جمعی مهاجران با تاکید بر پایبندی ایران در توافقات سه جانبه ایران، افغانستان و پاکستان اعلام کرد.
سید نورالدین راغی، سرکنسول پیشین افغانستان در مشهد و استاد دانشگاه می‌گوید: «در دوره کاری خود هر چند سیستم سازی کردیم تا خدمات کنسولی را با حجم زیاد مهاجران ساماندهی کنیم اما خدمات حکومت افغانستان به مهاجران افغانستان طوری نبوده که جوابگوی نیازهای مهاجران بخصوص در زمان تحریم‌های اقتصادی در ایران باشد و نمایندگی‌های افغانستان هم آن امکانات را نداشته‌اند که بتوانند در شان و موقعیت مهاجران خدمات رسانی کنند.»
وی با اشاره به تحریم‌های اقتصادی در ایران می‌گوید که شاید تنها راه حل فعلی این باشد که مرزها باز شود تا مهاجران بتوانند به کشورهای اروپایی بروند اما باز شدن مرز ایران به تنهایی کافی نیست، باید مرز ترکیه و بعد مرزهای کشورهای اروپایی نیز به روی مهاجران افغان باز شود، ولی فعلا چنین کاری امکان پذیر نیست.
برای حل مشکل مهاجران افغانستان هیچ راهی جز این نداریم که مذاکرات صلح در افغانستان به نتیجه برسد تا این کشور ظرفیت پذیرش مهاجران را داشته باشد.

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
پنج‌شنبه  ۲۶ ارديبهشت ۱٣۹٨ –  ۱۶ می ۲۰۱۹

بدنبال اعتصاب قدرتمند ۲۸ روزه کارگران نیشکر هفت تپه، کارفرمای شرکت بهمراه نهادهای امنیتی و شورای تأمین استان خوزستان از هر حربه ای برای پایان دادن به این اعتصاب استفاده کردند. در کنار پرداخت دو ماه از معوقات، سرکوب و تهدید کارگران و بازداشت و زندانی کردن نمایندگان کارگری، با معرفی مهندس کیومرث کاظمی از مدیران سابق شرکت بعنوان مدیریت جدید و با این وعده که آقای کاظمی برنامه ای بلندمدت برای احیای شرکت دارند و شورای تأمین استان نیز این موضوع را ضمانت می نماید کارگران به سر کار بازگشتند. 

اما بعد از گذشت چند ماه مطالبات اصلی کارگران هنوز لاینحل باقی مانده و تغییری در روند کاری در شرکت نیشکر هفت تپه روی نداده است. 

همزمان با روز جهانی کارگر آقای کاظمی مدیریت شرکت، استعفای خویش را به فرمانداری شوش تحویل دادند ولی فرمانداری منکر چنین موضوعی میشد تا اینکه بعد از یک هفته اعلام گردید که با استعفای مهندس کاظمی موافقت شده و ایشان دیگر در شرکت سمتی ندارند. 

این در حالیست که اکنون کارگران شرکت دستمزد دو ماه فروردین و اردیبهشت را طلبکارند و تغییری هم در روند نوع قراردادها و بیمه کارگران فصلی روی نداده است. این یعنی عملاً هیچکدام از قول و قرارهایی که کارفرمای شرکت بهمراه شورای تأمین استان به کارگران داده بودند تا به سر کار بازگردند محقق نشده و اکنون و عملاً با کنار گذاشتن کاظمی، مدیریت شرکت نیز به سه قسمت تقسیم گردیده که مدیریت کارخانه شکر را امیر اسدبیگی، مدیریت بخش کشاورزی را آقای مددی و مدیریت کارخانه بیواتانول و خوراک دام را امید اسدبیگی به عهده دارند. 

متعاقب چنین وضعیتی کارگران هفت تپه در روز پنجشنبه مورخ ۱۹ اردیبهشت نود وهشت اقدام به تجمع در مقابل درب مدیریت نمودند و خواستار مطالبات خویش شدند. همان مطالباتی که در جریان اعتصاب ۲۸ روزه وعده عملی شدن شان را به کارگران داده بودند. بازگشت مهندس کاظمی به مدیریت شرکت برای برون رفت از روند انحلال شرکت که توسط خانواده اسدبیگی در جریان است و پرداخت معوقات مزدی کارگران و به روز شدن پرداختی ها و نیز ساماندهی قراردادهای کاری. 

همه اینها در شرایطی روی داد که بعد از اعتصاب و با اِعمال فشار نهادهای امنیتی شورای اسلامی کار که عملاً در خدمت اوامر کارفرماست به کارگران تحمیل گردید. نمایندگان سابق مجمع کارگری را با تهدید و ارعاب و تطمیع در قالب شورای اسلامی کار سازمان دادند و عملاً و با تحت فشار قرار دادن کارگران پیشرو و مستقل در مجموعه شرکت، نگذاشتند تشکل مستقل و واقعی در درون مجموعه هفت تپه وجود داشته باشد. 

بعد از این تجمع اعتراضی در روز پنجشنبه، ستاد خبری اداره اطلاعات شوش اقدام به تماس تلفنی با برخی از کارگران کرده و آنها را به ستاد خبری احضار و بازداشت نمودند. 

برخی از کارگران که بعد از احضار آزاد شده اند اعلام نموده اند که اداره اطلاعات کارگران را به تشکیل پرونده های قضایی تهدید نموده و از ایشان تعهد اخذ کرده است. همچنین اینکه اداره اطلاعات اقدام به شناسایی اعضا و ادمین های کانال های تلگرامی کارگران هفت تپه کرده و عنوان نموده اند که این کانال ها در حال ایجاد تشنج بر خلاف مصالح شرکت و کشور هستند و باید از دسترس خارج شوند. 

اسامی برخی از کارگرانی که تا به اکنون احضار و یا بازداشت شده اند به قرار زیر است: 

صاحب ظهیری، امید آزادی، ناصر نعامی، کیانی نژاد، فیصل ثعالبی، اسماعیل جعاوله، رستم کثیر، عادل سماعی، محمد خنیفر و … 

این تهدید و احضار و بازداشت ها از اینرو صورت میگیرد که از اتحاد و اعتراض مجدد کارگران هفت تپه جلوگیری شود. ما همانگونه که در بیانیه های قبلی و در جریان اعتصاب قدرتمند گذشته اعلام کرده بودیم که کارفرمای رانتخوار هفت تپه با تمامی دم و دستگاه سرکوب دولتی که به حمایتشان برخاسته اند نمیتوانند زندگی چند هزار خانواده کارگری را به مسلخ برده و با سیل اعتراض ویرانگر کارگران مواجه نشوند. اعلام کرده بودیم که اگر مطالبات کارگران شرکت را محقق نکنند و بخواهند دوباره به همان منوال سابق با به گرو گرفتن دستمزد کارگران و عدم ضمانت شغلی به چپاول دسترنج کارگران ادامه دهند کارگران همانگونه که تاکنون نشان داده اند ساکت ننشسته و با از سرگیری اعتراض و اعتصابات قدرتمند خویش دوباره خیابانها را به تسخیر خود در خواهند آورد. 

دم و دستگاه دولتی و سرکوبگر بجای دستگیری و محاکمه اسدبیگی ها که میلیونها دلار از ثروتهای جامعه را در قالب رانت به جیب زده اند اقدام به دستگیری و پروند سازی برای کارگرانی میکند که همین رانتخواران و چپاولگران دستمزدهای ناچیزشان را به گرو گرفته اند. 

کارگران هفت تپه اعلام کرده اند که اگر خواست و مطالباتشان محقق نشود و دست اسدبیگی از مدیریت شرکت کوتاه نگردد و دستمزد و مطالباتشان پرداخت نگردد بار دیگر و متحدانه تر دست به اعتراض و اعتصاب خواهند زد. 

اتحادیه آزاد کارگران ایران ضمن محکوم نمودن دستگیری و تهدید کارگران هفت تپه، خود را در کنار مبارزات کارگران هفت تپه میداند و اعلام میدارد که باید برای آزادی همکاران دستگیرشده از هر امکانی برای اعتراض استفاده نمایند و با افشای شورای اسلامی کار و تشکیل مجامع عمومی مستقل خویش، مطالبات و خواسته های خود را محقق سازند. 

اتحادیه آزاد کارگران ایران- ۲۶ اردیبهشت ۹۸

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
پنج‌شنبه  ۲۶ ارديبهشت ۱٣۹٨ –  ۱۶ می ۲۰۱۹

امسال مراسم مستقل روز جهانی کارگر در ایران با سال های گذشته متفاوت بود . این تفاوت از بسیاری جهات قابل بررسی است . 
پس از سرکوب ها و کشتار های دهه شصت و قلع و قمع فعالان کارگری و اجتماعی برای نزدیک به سه دهه سکوت قبرستانی بر فعالیت‌های مستقل کارگری و احتماعی حاکم شد و برای سال ها مراسم روز کارگر یا به صورت گلگشت ها و یا تجمع های خانوادگی در منازل برگزار می‌شد . در سال ۱٣٨٨ فعالان مستقل کارگری با هم اندیشی به این نتیجه رسیدند که مراسم روز کارگر را به خیابان ها و میادین شهر بیاورند و اولین تجمع را پس از سال‌ها در پارک لاله بر گزار کردند . در آن زمان نیروهای امنیتی از قبل با احضار فعالان کارگری هشدار داده بودند که جلوی این مراسم را خواهند گرفت اما فعالان کارگری در موعد مقرر برای برگزاری مراسم حاضر شدند و نیروهای امنیتی در یک یورش تدارک دیده شده بیش از ۱۵۰ نفر را دستگیر کردند و تعدادی را بیش از ۴۰ روز در بازداشت نگه داشتند و با قرار وثیقه های سنگین آزاد کردند و از آن میان برخی حبس های سنگین نیز بر فعالان کارگری اعمال کردند . 

از آن سال تا کنون تلاش‌های زیادی برای ایجاد تفرقه در میان فعالان کارگری و گروه های مستقل کارگری صورت گرفت؛ اما به رغم همه این تلاش ها، امسال جنبش مستقل کارگری بار دیگر وحدت خود را در برگزاری این مراسم نشان داد. گروه های مستقل کارگری در یک هماهنگی نوشته و نانوشته ساعتی معین، روز و مکانی مشخص را برگزیدند و این هماهنگی نمی‌توانست از چشم نیروهای امنیتی نادیده گرفته شود. از همین جهت بود که در روز ششم اردیبهشت به یک تجمع اولیه در پارک جهان نما ، یورش آوردند و به گمان آنکه با دستگیری عده‌ای می‌توانند جلو برگزاری این مراسم را بگیرند، حاضران را به بازداشتگاه برده و از آن میان پروین محمدی، هاله صفرزاده و علیرضا ثقفی را تا ده روز پس از ۱۱ اردیبهشت، بدون هیچ دلیل موجهی در بازداشت نگه داشتند. 

اما فعالان کارگری مستقل با برگزاری پرشکوه این مراسم نشان دادند که مبارزات کارگران، زحمتکشان، مزد و حقوق بگیران راه خود را یافته است و سر ایستادگی ندارد . یورش نیروهای لباس شخصی و امنیتی به صفوف تظاهرکنندگان و دستگیری تعداد زیادی از آنان، نه تنها چیزی را تغییر نداد، بلکه تنها یورشگرانی را بیشتر رسوا نمود که با خشونت و عصبانیت کارگران و زحمتکشان را مورد ضرب و شتم قرار داده و به بند می‌کشند. 
روز جهانی کارگر امسال، نماد همبستگی و یکپارچگی مبارزات مستقل کارگری در چند دهه گذشته بود و می‌تواند نقطه مهمی در بازیابی قدرت طبقاتی کارگران باشد که به رغم سرکوب های چند دهه گذشته، همچنان سرافراز و سر بلند به پیش می‌رود و تمامی تلاش تفرقه افکنان در صفوف کارگران را با ناکامی مواجه کرد و بلوغ خود را نشان داد . باشد که در آینده نیز راه راستین مبارزه برای احقاق حقوق کارگران و زحمتکشان پیموده شود. 

آینده ای روشن در پیش روی جنبش کارگری است. 

این را باور کنیم و آزادی بی قید و شرط کلیه دستگیرشدگان در این روز (کیوان صمیمی، ناهید خداجو، ندا ناجی، عاطفه رنگریز، نسرین جوادی، فرهاد شیخی، حسن سعیدی، مرضیه امیری) و سایر زندانیان سیاسی (ساناز الهیاری، امیر حسین محمدی فر، سپیده قلیان، امیر امیرقلی، جعفر عظیم زاده، اسماعیل بخشی، اکرم نصیریان، ناهید شقاقی، محمد حبیبی، محمود بهشتی، اسماعیل عبدی، سعید شیرزاد، روح اله مردانی، عبدالرضا قنبری، پیام شکیبا و… ) را فریاد کنیم. 

کانون مدافعان حقوق کارگر

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com 
پنج‌شنبه  ۲۶ ارديبهشت ۱٣۹٨ –  ۱۶ می ۲۰۱۹

به دنبال محاکمه‌ی سه عضو کانون نویسندگان ایران در هفتم و هشتم اردیبهشت سال جاری روز گذشته، بیست‌وپنجم اردیبهشت، رای شعبه‌ی ۲٨ دادگاه انقلاب به وکلای پرونده ابلاغ شد. بنا به این ابلاغیه رضا خندان (مهابادی)، بکتاش آبتین و کیوان باژن هر یک به شش سال زندان محکوم شده‌اند: یک سال برای اتهام “تبلیغ علیه نظام” و پنج سال برای اتهام “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور”. نامربوط‌‌تر و سست‌بنیان‌تر از این اتها‌م‌ها “دلایل” و “مستندات” آنهاست. به سه نویسنده مجموعا ۱٨ سال حکم زندان داده‌اند که چرا عضو کانون نویسندگان ایران شده‌اید؛ چرا نشریه‌ی داخلی یک تشکل فرهنگی را منتشر کرده‌اید؛ چرا اسناد و مدارک فعالیت‌های پنجاه ساله‌ی کانون را در کتابی گرد آورده‌اید؛ چرا بر مزار احمد شاملو و محمد مختاری و جعفر پوینده رفته‌اید؛ چرا پای بیانیه‌های دفاع از آزادی بیان نویسندگان و هنرمندان و مخالفت با اعدام و سانسور امضا گذاشته‌اید!

این کدام “امنیت کشور” است که انتشار نشریه و بیانیه‌ی اعتراضی اقدام علیه آن محسوب می‌‍‌شود؟ امنیت چه کسانی با عضویت در کانون و رفتن بر مزار شاعران و نویسندگان به خطر می‌افتد؟ هر دادگاهی که حتی با اندکی عدالت و استقلال همراه باشد و ذره‌ای حق انسان در آن رعایت شود نیز این نوع “مستندات” را نه ادله‌ی جرم بلکه بهانه‌ی پرونده‌سازی تلقی می‌کند. در حقیقت آنچه در پرونده و دادگاه سه عضو کانون مبنای اتهام و صدور حکم قرار گرفته است چیزی جز گام نهادن در راه آزادی بیان و مخالفت با سانسور نیست و درست به همین سبب آنها محاکمه و محکوم به تحمل حبس شده‌اند؛ اما این فقط محاکمه‌ و محکومیت سه نویسنده نیست، تنها محاکمه‌ی کانون نویسندگان ایران نیست. محکومیت همه‌ی نویسندگان و کسانی است که می‌خواهند از حق آزادی بیان برخوردار باشند. به این گونه محاکمه‌ها و حکم‌هایی که در چند دهه‌ی اخیر برای پراکندن رعب و وحشت و سرکوب آزادی بیان به وفوردر جریان بوده است، باید پایان داده شود. 

کانون نویسندگان ایران پرونده‌سازی و صدورحکم‎های سرکوبگرانه‌ بر ضد رضا خندان (مهابادی)، بکتاش آبتین و کیوان باژن را محکوم می‌کند و خواهان لغو بی‌قید و شرط این حکم‌ها و مختومه کردن پرونده است. همچنین از همه‌ی نویسندگان و انسان‌های مدافع آزادی بیان می‌خواهد تا از هر راه ممکن به دفاع از این سه نویسنده بپردازند.

کانون نویسندگان ایران 
۲۶ اردیبهشت ۱٣۹٨