حزب کمونیست سودان بر خروج نظامیان از دولت موقت پای می فشارد و پیشنهاد
نظامیان را برای ترکیب دولت موقت نمی پذیرد، این حزب شرکت نظامیان را در دولت
«گشودن درّ برای ورود ضد انقلاب» ارزیابی می کند. در گزارشی آمده است که «حضور
نظامیان در یک ارگان سیویل این برداشت را تقویت می کند که کوتای نظامی در راه است»
که تجربه ی مصر را زنده می کند
ارتش جمعه ی پیش به مخالفت یا یک ارگان که در آن غیرنظامیان نقش تعیین کننده
داشته باشند، پرداخت. «خط قرمز می تواند وضع توازن یک به یک باشد» آن طور که جهان
جوان ۶ مه ۲۰۱۹ انتشار داد.
مواضع در گروه های غیرنظامی به حرکت افتاده و در جهت تعدیل پافشاری بر ارگان
سیوسل تغییر می یابد. در تلویزیون الجزیره محمد ال عاصام از این خطر صحبت کرد که
«هرچه وقت بیش تر بگذرد، نظامیان موقعیت خود را بیش تر تقویت خواهند کرد.» بدین
ترتیب ایجاد شکاف در مواضع اپوزیسیون که تنها بر سر رفتن دیکتاتوری بشیر به توافق
رسیده بودند، خود می نماید.
باید انتظار داشت که سرگردانی و بی برنامه گی نزد اپوزیسیون، نقش تخریبی خود
را باز هم عریان تر به نمایش بگذارد و شرایط را برای تحکیم نظام حاکم بهبود بخشد.
اطلاعیه شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
در محکومیت حمله به تجمع روز معلم در تهران
• شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران روز شنبه با انتشار اطلاعیه ای ضرب و شتم و یورش به تجمع های روز معلم را محکوم کرد …
شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران روز شنبه با انتشار اطلاعیه ای ضرب و شتم و یورش به تجمع های روز معلم را محکوم کرد و نسبت به ادامه بازداشت و خط برخورد با فعالان صنفی هشدار داد. شورای هماهنگی خواهان آزادی بدون قید و شرط تمام فعالان صنفی دربند بخصوص معلمان بازداشت شده روز معلم در تهران شده و اعلام کرده مواضع و اقدامات جدی خود را در آیندهای نزدیک اعلام خواهد نمود. متن این بیانیه را در زیر می خوانید:
فرهنگیان عزیز! ضمن سپاس از همراهی شما در تجمع روز معلم، به اطلاع می رساند تجمع روز پنجشنبه ۱۲ اردیبهشت در پاسخ به فراخوان شورای هماهنگی در دهها شهر برگزار شد، این فراخوان در اعتراض به وضعیت موجود در آموزش و پرورش و همچنین مشکلات معیشتی بود. در روزهای قبل از تجمع حراستها و نهادهای امنیتی کوشیدند با احضار و تهدید مانع تجمع شوند اما با حضور شما این مراسم بصورت مسالمت آمیز و در آرامش با قرائت قطعنامه پایان یافت اما در شهر تهران نیروهای امنیتی و لباس شخصی ها با حمله به تجمع کنندگان حداقل نه نفر را بازداشت نموده اند افراد بازنشسته متاسفانه بصورت غیرانسانی و همراه با خشونت دستگیر و روانه بازداشتگاه گیشا شدند. در این حمله غیرانسانی، آقای محمدتقی فلاحی دبیرکل کانون تهران، آقای رسول بداقی بازرس کانون تهران و خانم ها پروین اسفندیاری ، پروین صالحی ،شهپر بامداد، نزهت نیستانی و آقای فرامرز خداشناس از بازنشستگان شریف، دستگیر شدند همچنین دو نفر معلم زن نیز دستگیر شدهاند که از وضعیت آنها خبری در دست نیست.
لازم به ذکر است ساعاتی پس از بازداشت، کلیه بازنشستگان پس از عکسنگاری آزاد شدند. آقای بداقی ابتدا به بازداشتگاه وزرا و روز جمعه بعد از تعیین قرار کفالت به مبلغ پنجاه میلیون به زندان مخوف #تهران_بزرگ منتقل شدند اما در پی گیری خانواده ها روز شنبه تا پایان وقت اداری از نهاد بازداشت کننده و محل بازداشت آقای فلاحی اصلا خبری به دست نیامد و به همکاران که برای کفالت رفته بودند اعلام نمودند وثیقه آقای بداقی چهارصد میلیون تومان است لازم به ذکر است وضعیت دو معلم زن بازداشتی نیز نامعلوم است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ضمن محکوم نمودن این رفتار سعبانه و خشونت آمیز، نسبت به ادامه بازداشت و خط برخورد با فعالان صنفی هشدار میدهد و خواهان آزادی بدون قید و شرط تمام فعالان صنفی دربند بخصوص معلمان بازداشت شده روز معلم در تهران است. شورا در این خصوص مواضع و اقدامات جدی خود را در آیندهای نزدیک اعلام خواهد نمود.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ۹۸/۲/۱۴
اعتراض انجمن جهانی قلم به محاکمه سه عضو کانون نویسندگان ایران
• انجمن جهانی قلم طی بیانیه ای نسبت به محاکمه بکتاش آبتین، رضا خندان مهابادی و کیوان باژن سه تن از اعضای کانون نویسندگان ایران ابراز نگرانی کرده است + متن کامل بیانیه …
انجمن جهانی قلم طی بیانیه ای نسبت به محاکمه بکتاش آبتین، رضا خندان مهابادی و کیوان باژن سه تن از اعضای کانون نویسندگان ایران ابراز نگرانی کرد. در این بیانیه اشاره شده است که محاکمه این نویسندگان با انگیزه های سیاسی صورت گرفته و نقض آشکار حق آزادی بیان آنها است. این سه عضو کانون نویسندگان طی هفته گذشته از بابت اتهامات «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی» و «تبلیغ علیه نظام» در دادگاه انقلاب تهران محاکمه شده بودند. متن کامل این بیانیه را در زیر می خوانید:
بیانیه ی انجمن جهانی قلم در اعتراض به محاکمه ی اعضای کانون نویسندگان ایران
انجمن جهانی قلم (پن) نگرانی عمیق خود را درباره ی محاکمه ی نویسندگان ایرانی، بکتاش آبتین، رضا خندان (مهابادی) و کیوان باژن اعلام می کند. این محاکمه در شعبه ی ۲٨ «دادگاه انقلاب» در دو روز پیاپی برگزار شد، دادگاه آقای آبتین در ۲۷ آوریل و آقایان خندان (مهابادی) و باژن در ۲٨ آوریل ۲۰۱۹. اتهام های هر سه نویسنده عبارت اند از «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی». بر اساس یک گزارش اینترنتی، انگیزه ی نهفته در پس این اتهام ها سیاسی است، و این نویسندگان به سبب دیدگاه ها وآثار انتقادی شان درباره ی سانسور هنر و ادبیات در ایران و نیز عضویت شان در «کانون نویسندگان ایران» – سازمانی که از نظر حکومت ایران غیرقانونی است – محاکمه می شوند. با توجه به این اتهام ها، دادگاه بدوی ممکن است این نویسندگان را به احکام سنگین زندان محکوم کند؛ هرچند، در صورت صدور این احکام احتمالی، نویسندگان ۲۰ روز فرصت خواهند داشت که درخواست تجدید نظر کنند. ربکا شارکی، مدیر کارزارها و ارتباط های انجمن جهانی قلم در این باره چنین گفت: «ما با همکاران ایرانی خود، که به سبب نوشته ها و فعالیت مسالمت آمیزشان در معرض اتهام قرار گرفته اند، اعلام همبستگی می کنیم و از مقامات دولت ایران می خواهیم تمام اتهام های وارد شده به این نویسندگان را لغو کنند و به حق آنان برای آزادی بیان احترام گذارند.» نخستین جلسه ی این دادگاه در روز ۲۲ ژانویه ی ۲۰۱۹ برگزار شد. در این جلسه، پس از قرائت کیفرخواست از سوی نماینده ی دادستان، نویسندگان برای دفاع از خویش خواهان حضور وکلای مدافع خود در دادگاه شدند، قاضی دادگاه با این درخواست مخالفت کرد و نویسندگان نیز در اعتراض به محرومیت خود از حق برخورداری از وکیل مدافع از دفاع خودداری کردند. در واکنش به این اعتراض، قاضی دادگاه، آزادی موقت متهمان را به پرداخت قرار وثیقه به مبلغ یک میلیارد تومان (معادل تقریباً ۲۴۰ هزار دلار) برای هر یک از نویسندگان مشروط کرد. از آنجا که نویسندگان قادر به پرداخت این قرار سنگین نبودند، روانه ی زندان اوین در تهران شدند و تنها پس از پرداخت قرار، در روزهای ۲۷ و ۲٨ ژانویه به طور موقت و تا زمان صدور رأی دادگاه، از زندان آزاد شدند. انجمن جهانی قلم بر این باور است که اتهام هایی که به این سه نویسنده وارد شده نقض آشکار حق آزادی بیان است و از مقامات دولت ایران می خواهد، ضمن تضمین احترام کامل به حقوق این نویسندگان از جمله حق دفاع و مشاوره با وکیل برگزیده ی خویش، آنان را بی درنگ آزاد کنند. رضا خندان (مهابادی) ، بکتاش آبتین و کیوان باژن اعضای کانون نویسندگان ایران هستند. آنان آثار بسیاری حول ایران و ادبیات ایران نوشتهاند. انجمن جهانی قلم در مورد شمار زیاد نویسندگان و فعالانی که در ایران تنها به دلیل استفاده از حق آزادی بیان بازداشت یا زندانی می شوند، هشدار می دهد. مجمع نمایندگان این انجمن، در هشتاد و چهارمین کنگره ی خود در سپتامبر ۲۰۱٨، قطع نامه ای درباره ی ایران صادر کرد و در آن نگرانی خود را از تداوم نقض حقوق بین المللی بشر از سوی جمهوری اسلامی ایران، عمدتاً از طریق محدود کردن حقوق مربوط به آزادی بیان، تشکل و تجمع مسالمت آمیز، اعلام کرد.
انجمن جهانی قلم سوم ماه مه ۲۰۱۹
پرونده سازی در زندان؛ احضار گلرخ ابراهیمی ایرایی و آتنا دائمی به دادسرای اوین
گلرخ ابراهیمی ایرانی، زندانی سیاسی سابق و آتنا دائمی، کنشگر مدنی محبوس در بند زنان زندان اوین به شعبه ۴ دادسرای اوین احضار شدند. در این احضاریه از این دو کنشگر مدنی خواسته شده که از بابت پروندههای جدیدی که توسط وزارت اطلاعات علیه آنان در دوران حبس مفتوح شده است، روز دوشنبه در این دادسرا حاضر شوند. گلرخ ایرایی در تاریخ ۱۹ فروردین ماه با پایان دوران محکومیت با تودیع قرار از زندان آزاد شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، گلرخ ابراهیمی ایرایی و آتنا دائمی به شعبه ۴ دادسرای اوین احضار شدند.
احضار این دو کنشگر مدنی در ارتباط با پروندههایی صورت گرفته است که سال گذشته و در دوران حبس علیه آنها مفتوح شده است. در پرونده اول اتهام “اهانت به بنیانگذار جمهوری اسلامی و رهبری” مطرح شده است، مسئولان زندان مدعی هستند این فعالان به بهانه اعتراض به اجرای حکم اعدام سه زندانی سیاسی (در سال گذشته) در حین خواندن سرود در سالن ملاقات انجام دادهاند. همینطور اتهام “تبلیغ علیه نظام” به بهانه صدور بیانیههایی طرح شده است که به خانم ایرایی و خانم دائمی انتساب داده میشود. پرونده دیگر نیز شامل دو اتهام تحت عناوین “اخلال در نظم زندان” و “درگیری با ماموران” است. این پرونده نیز سال گذشته مفتوح شده است، این دو کنشگر مدنی متهم هستند که در روز ملاقات با بازرسی بدنی بعد از انجام ملاقات و هنگام ورود به بند مخالفت کردهاند، خودداری آنها از تفتیش شدن، از طرف مسئولین مصداق تمرد و درگیری با مامورین و اخلال در نظم قلمداد شده است. این دو پرونده در شعبات ۳ و ۵ دادسرای اوین بررسی شده و نهایتا به شعبه ۴ دادسرای اوین به ریاست بازپرس خدابخشی ارسال شده است. جلسات بازپرسی از آبانماه ۹۷ و پس از آن در ۶ جلسه به صورت مجزا برای این افراد تشکیل شده و احضار اخیر جهت دفاع آخر است.
آتنا دائمی پیشتر با انتشار نامهای سرگشاده که نسخهای از آن در اختیار هرانا قرار گرفته و منتشر شده بود نسبت به این احضارها و پروندهسازیها واکنش نشان داده و به تشریح مشکلاتی که به بهانههای واهی از طریق مسئولین زندان و مقامات قضایی به همراه گلرخ ابراهیمی ایرایی و دیگر همبندیان خود متحمل شده است پرداخته بود.
این احضارها در حالی صورت می گیرد که آتنا دائمی از تاریخ ۱۹ اسفندماه به دلایل نامعلوم و به دستور رئیس زندان از ملاقات حضوری با خانواده خود محروم شده است. یک منبع نزدیک به خانواده دائمی ضمن تایید این خبر به گزارشگر هرانا گفت: “آخرین ملاقات حضوری خانواده دائمی با دخترشان ۱۹ اسفند بوده و ۲۶ اسفند نیز آخرین ملاقات کابینیشان بوده است.”
به گفته این منبع نزدیک به خانواده دائمی “بعد از پیگیریهای مداوم خانواده هنوز حکمی مبنی بر ممنوعیت از ملاقات حضوری ابلاغ نشده و دادیاری زندان و بازپرس شعبه ۵ و حتی ریاست بند نسوان اعلام کردند که این دستور از جانب آنها نبوده است. طبق گفته رییس سالن ملاقات اعلام شده که این دستور از جانب رییس زندان آقای چهارمحالی است و به آنها گفتهاند که طبق ماده ۱۸۳ تمام ملاقاتها کابینی است و اگر رییس زندان بخواهد میتواند ملاقات حضوری به خانوادهها بدهد و در حال حاضر این امتیاز را از آتنا دریغ کردهاند.”
لازم به یادآوری است، آتنا دائمی، در تاریخ ۲۹ مهرماه ۹۳ بازداشت و تحمل ۵ سال حبس تعزیری به دلیل فعالیت های مدنی خود محکوم شد. این زندانی از آذرماه سال ۹۵ دوره محکومیت خود را آغاز کرده است و هم اکنون در زندان اوین تحمل حبس می کند. گلرخ ابراهیمی ایرایی، دیگر فعال مدنی متهم در این پرونده در تاریخ ۱۹ فروردین ماه سال جاری با پایان دوران محکومیت از زندان آزاد شد. خانم ایرایی از سوم آبان ماه سال ۹۵ همزمان با آرش صادقی -همسر خود- در حال تحمل محکومیت حبس خود به دلیل فعالیت های مدنی در زندان اوین بود.
فقدان تشکل مستقل، تهدید جامعه کارگری
گفتگوی لیلا رزاقی با حسین اکبری و بهرام حسنی نژاد
• اول ماه می و روز جهانی کارگر، بهانهای است برای مرور تمام تلاشهای یک جنبش پویا.. جنبشی که در بطن نابرابری های طبقاتی و در واکنش به ناکارآمدیهای ساختارهای سیاسی و اقتصادی شکل گرفت و در طول دوران پرفراز و نشیب خود، با محدودیتها و سرکوبهای بسیاری مواجه شد. بزرگداشت این روز برای فعالان کارگری در ایران، یادآور چالشهای بیشماری است که در سالهای اخیر بر فعالیت صنفی کارگران سایه انداخته است …
اول ماه می و روز جهانی کارگر، بهانهای است برای مرور تمام تلاشهای یک جنبش پویا.. جنبشی که در بطن نابرابری های طبقاتی و در واکنش به ناکارآمدیهای ساختارهای سیاسی و اقتصادی شکل گرفت و در طول دوران پرفراز و نشیب خود، با محدودیتها و سرکوبهای بسیاری مواجه شد. بزرگداشت این روز برای فعالان کارگری در ایران، یادآور چالشهای بیشماری است که در سالهای اخیر بر فعالیت صنفی کارگران سایه انداخته است. از دغدغه های مربوط به مزد و معیشت تا ایجاد محدودیت و ممانعت از تشکیل سازمانهای مستقل کارگری برای پیشبرد پروژه مطالبهگری صنفی کارگران… با درنظر گرفتن تعدد چالشهای پیشروی فعالیت صنفی کارگران و تاثیر عوامل داخلی و خارجی بر روند فعالیت جنبشهای صنفی و اجتماعی، دو فعال کارگری همزمان با روز کارگر به دو پرسش محوری پاسخ می دهند.
۱- سه چالش عمده فعالیت صنفی کارگران در ایران چیست؟
۲- افزایش تحریمهای بینالمللی علیه دولت ایران، چه تاثیری بر روند فعالیت صنفی کارگری خواهد گذاشت؟
نبود امنیت شغلی و داستان پرتکرار خصوصی سازی
عدم وجود امنیت شغلی، یکی از مهمترین موضوعاتی است که به باور بسیاری از فعالان کارگری، سالهاست به یکی از چالشهای اساسی جامعه کارگری تبدیل شده است. به باور بهرام حسنینژاد فعال کارگری، عدم امنیت شغلی اثرات سوء خود را، در قراردادهای موقت و سفیدامضا، اخذ غیرقانونی تعهد، چک و سفته از کارگران در زمان استخدام و تبدیل قانون کار از قانونی دارای شمولیت عام به قانونی جزیرهای و فاقد تاثیرگذاری برای همه کارگران (مثل عدم شمول قانون کار برای کارگاههای زیر ده نفر و قانون کار ویژه مناطق آزاد) نشان میدهد.
حسنی نژاد، فقدان تشکلهای مستقل کارگری را چالش بعدی جامعه کارگری میداند. “جلوگیری و محدودیت در ایجاد تشکلهای مستقل جدید، سرکوب و محدودیت برای تشکلهای مستقل موجود، اخراج و دستگیری فعالان کارگری، تبعات نبود تشکلهای مستقل کارگری است.”
چالش سوم از نگاه این فعال کارگری، سیاستهای مربوط به خصوصی سازی است. واگذاری واحدهای صنعتی و کشاورزی به سرمایهداران و ارزانسازی نیروی کار و دستبرد به دستاوردهای تاریخی کارگران مانند تامین اجتماعی و حداقل دستمزد و تجاوز به مواد حمایتی قانون کار از جمله عوارض سیاستهای خصوصی سازی است که در سالهای گذشته دنبال شده است. دغدغه هایی که بین اغلب فعالین کارگری مشترک است و ناشی از سالها تلاش برای به دست آوردن حداقلهای صنفی است.
حسین اکبری، فعال کارگری نیز چالش های پیش روی کارگران را عمدتا در چهار دسته نسبتا مشترک با سایر فعالین کارگری طبقه بندی میکند. او پیرامون دسته اول چالشها که مرتبط با مزد و معیشت است، می گوید: موضوع حداقل دستمزد و به دنبال آن نادیده گرفته شدن مزد واقعی درتمام سطوح برای کارگران و حقوق بگیران یکی از این چالشهاست. موضوعی که هرساله در سطوح کلان سیاستگذاریهای مزدی و به تبع آن در پایینترین سطوح دنبال میشود ولی با این حال مزدهای تعیین شده، هیچگاه پاسخگوی شرایط زندگی کارگران نبوده است و در بهترین حالت میزان حداقل مزد تعیین شده از نصف میزان ریالی تعیین شده خط فقر، پایینتر است .
تعویق در پرداخت به موقع دستمزد و هزینه های اضافی آموزش و بهداشت که برخی سیاستگذاریها به سبد خانوار تحمیل می کند، موضوعات دیگری است که این فعال کارگری در راستای چالش مزد و معیشت به آن اشاره می کند.”متاسفانه دربسیاری از واحدها، از دو ماه تا حتی هفده ماه هم مزد کار انجام شده پرداخت نشده است. از طرفی به خاطر دنبال کردن سیاست پولی سازی آموزش و پرورش، هزینه های اضافی آموزش هم به سبد خانوار تحمیل شده است. درحالیکه طبق قانون آموزش و پرورش باید رایگان باشد. همینطور در ارتباط با هزینه های سرسامآور بهداشت و درمان که متاسفانه با کالایی شدن بهداشت و عدم تعهد سازمانهای متولی، تامین هزینه های درمان برای خانوارهای کارگری رنج آور شده است .
موضوعات مرتبط با اشتغال و تهدیدهایی که شغلهای موجود را هدف قرار داده، چالش دیگری است که این فعال کارگری به آن اشاره میکند. قراردادهای موقت و یکطرفه و گاه بدون امضا، بیکاری هردم فزآینده و تاثیر آن بربازار کار ، تعطیلی کارخانههای تولیدی و عدم ایجاد ساختارهای مناسب در تولیدات صنعتی و کشاورزی و بیکارسازی های ناشی از تعطیلی واحدهای تولیدی متاثر از تجارت و رویه به غایت زیانبار واردات کالا و گسترش قاچاق کالا، اینها همه به عدم امنیت شغلی و اجتماعی کارگران منجر شده و خواهد شد .
اکبری اضافه می کند: دسته سوم چالشها به نبود آزادیهای فردی و اجتماعی کارگران به ویژه در حوزه سازمانیابی برمیگردد. این نقیصه جدی و چالش برانگیز عملکردی به درازای عمر جمهوری اسلامی دارد . کارگران با اشکالات موجود در قانون کار از سویی و عدم امنیت اجتماعی ناشی از رویکردشان برای ایجاد تشکل های آزاد و مستقل هزینه های فراوانی را متحمل شده و میشوند. نبود آزادیهای فردی و اجتماعی برای کارگران به مثابه نبود مشارکت در تعیین سرنوشت ، نبود مشارکت در تولید و اقتصاد ملی و نبود آزادی دربیان نظرات منجر می شود.
سیاست های مرتبط با خصوصی سازی و به دنبال آن سلب مالکیت عمومی، چالش دیگری است که این فعال کارگری به آن اشاره می کند. به باور او، کارگران نزدیکترین جمعیتی هستند که از این سیاست ها و سلب مالکیت شدگی آسیب میبینند، در نتیجه علیه خصوصی سازیهای خلاف قانون اساسی و واگذاریهای ناشی از آن به چالشی جدی ورود پیدا میکنند . اکبری می گوید: دراین چالش، سه چالشی که پیشتر به آنها اشاره کردم، خود را آشکارا نشان میدهند . اخراج و به اصطلاح تعدیل نیروها، از بین بردن زیرساخت ها توسط بخش خصوصی ، فروش تجهیزات بدون جایگزین کردن تجهیزات تولیدی، به اضافه فرار سرمایه های ناشی از امتیازهایی که به بخش خصوص ذینفع در این واگذاریها صورت میگیرد، چالش مردم با سلب کنندگان منافع ملی و مالکیت عمومی است که لاجرم ابتدا کارگران را درگیر میکند .
تحریم و تنگتر شدن فضای فعالیت صنفی کارگران
او در پاسخ به سوال دوم و تاثیر تحریمهای تازه ترامپ علیه دولت ایران بر وضعیت جامعه کارگری میگوید: واقعیت اینست که این تحریمها بر زندگی مردم و به ویژه کارگران بیشتر از هرچیز آسیب وارد میکند . اما نباید فراموش کنیم که این تحریم ها صرفا مزید برعلت هستند و در واقع تکمیل کننده فلاکتی است که نصیب کارگران و فرودستان شده و مولد آن نیست. باید گفت که سیاستهای اقتصادی نادرست ، فساد سیستمیک و روابط اجتماعی ناشی از آن ، دزدیها، اختلاس ها ، رانتخواری و رانتجوییها، سلب مالکیتهایی که از محیط زیست انسان در ایران به سود اقلیتی سودجو صورت گرفته است، همه و همه شرایط آسیبپذیری بیشتر در مقابل تهدیدات به شدت جابرانه و غیر انسانی خارجی به ویژه از سوی امپریالیسم امریکا را فراهم کرده است.
بهرام حسنی نژاد اما به پرسش دوم از زاویه تنگتر شدن فضای فعالیت مستقل کارگری پاسخ میدهد. او در این باره میگوید: تحریمهای دولت ترامپ که جدا از تحریمهای دیگر دولتهای آمریکا و غربی نیستند، موجب بحرانیتر شدن اوضاع اقتصادی کشور، و تضعیف و کوچکترشدن اقتصاد زندگی اقشار و طبقات ضعیفتر جامعه، به ویژه کارگران میشود. تحریمها در کنار سیاستها و مدیریت غلط و تبعیضآمیز اقتصادی، فاصله فقر و ثروت و اختلاف طبقاتی در جامعه را افزایش میدهد و موجب فروپاشی اقتصاد خانوادههای کارگری میشود. نارضایتی فزآینده ناشی از فقر، منجر به گسترش اعتراضات اجتماعی میشود که به علت فقدان تشکلهای مستقل، این اعتراضات اجتماعی به نتیجه لازم نمیرسد و سرکوب بیشتر را به دنبال دارد. دور معیوب سرکوب بیشتر فعالان کارگری و اجتماعی و تشدید فقر و اختلاف طبقاتی تکرار میشود و اقشار ضعیفتر جامعه مانند کودکان و زنان خانوادههای محروم به روزگار سختتر و تحمل ناپذیرتر فرو میغلتند. منبع: @jameeno
تجمع های سراسری فرهنگیان در شهرهای مختلف
• با فراخوان شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران، امروز مقارن با روز معلم، معلمان کشور در برابر ادارات آموزش و پرورش دست به تجمع زدند. گفته می شود در تهران چند تن از اعضای کانون صنفی معلمان بازداشت شده اند …
با فراخوان شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران، امروز مقارن با روز معلم، معلمان کشور در برابر ادارات آموزش و پرورش دست به تجمع زدند. این تجمعات که یک روز بعد از تجمع کارگران و بازداشت ده ها نفر در تهران صورت گرفت، با حضور گسترده ی معلمان برگذار شده است. گزارش های رسیده از تهران و استانهای یزد، همدان، مازندران، خراسان رضوی، خراسان جنوبی ، کرمانشاه ، اصفهان، کردستان و … حاکی از تجمعات اعتراضی معلمان است. در تهران حضور نیروهای لباس شخصی گسترده بوده و آن ها ضمن عکسگرفتن از تجمع کنندگان، آن ها را تهدید کرده اند. خبرها حاکی از دستگیری سه معلم در تهران است. گفته می شود رسول بداقی و محمد فلاحی اعضای کانون صنفی معلمان تهران پس از پایان تجمع توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده اند.
قطعنامه ی تجمع سراسری فرهنگیان در روز دوازده اردیبهشت
در حالی روز معلم را پاس می داریم که امروز نظام آموزشی به مدد سلب مسئولیت دولت و مدیران نالایق، بحرانی تر از هر زمان است. نگاه تجاری به مدرسه کیفیت آموزشی را به محاق برده است. در قالب برون سپاری آموزش و خرید خدمات آموزشی باندهای مافیایی شکل می گیرند و عملا مدرسه فروشی می شود. پولی شدن و خصوصی سازی آموزش برنامه اصلی دولت و مجلس شده است و طرح های استثماری چون معلم تمام وقت در جریان است.
حقوق فرهنگیان بازنشسته و شاغل چند برابر زیر خط فقر است. دولت بدهی خود به فرهنگیان را پرداخت نمی کند و یک بیمه ورشکسته را به ما تحمیل می کند. نهادهای امنیتی مانع تشکل یابی فرهنگیان هستند و فعالان صنفی و معلمان معترض به وضع موجود همچنان در حبس به سر می برند و حراستها در پرونده سازی و هیاتهای تخلفات زیر مجموعه وزارتخانه و دولت در صدور احکام علیه فعالان صنفی از قوه قضاییه پیشی می گیرند.
با این حال تشکل های صنفی و فعالان کوشا، هرگز از طرح مطالبات صنفی و آموزشی جنبش معلمان دست نکشیده اند و از راههای مختلف صدای خود را به گوش فرادستان رسانده اند اما متاسفانه یک گام مثبت در راستای ارتقای کیفیت آموزشی و بهبود وضعیت معیشتی فرهنگیان برداشته نشده است.
در چنین شرایطی است که شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران چاره ای ندارد جز اینکه با اعتراض و تجمع، جامعه و مسئولان را متوجه عواقب بحران موجود نماید بحرانی که در صورت ادامه وضعیت موجود، کودکان این سرزمین را بی آینده خواهد نمود و جامعه ملتهب را به قهقرا خواهد برد.
ما امروز از همین موضع در اینجا گرد آمده ایم که مطالبات خود را به شرح زیر اعلام نماییم : ۱- آزادی فوری و بدون قید و شرط فعالان صنفی و معلمان زندانی. توقف پرونده سازی علیه فعالان صنفی. بر قراری حقوق معلمان فعال صنفی محکوم به حبس،اخراج و قطع حقوق شده.
۲- همترازی حقوق بازنشستگان با شاغلان. ٣- پرداخت به موقع حق الزحمه نیروهای قراردادی و اضافه کار نیروهای رسمی و پاداش پایان خدمت فرهنگیان به صورت یکجا بخصوص بازنشستگان سال ۹۷. تاکید بر امنیت شغلی نیروهای غیررسمی. ۴- افزایش حقوق فرهنگیان بازنشسته و شاغل به بالای خط فقر و اجرای رتبه بندی مرحله دوم برای معلمان. ۵- اجرای ماده ۶۴ قانون مدیریت خدمات کشوری برای فرهنگیان بازنشسته و مشارکت آنان در مدیریت صندوق بازنشستگی کشوری. ۶- اصلاح وضعیت ناهنجار و ناکارآمد بیمه خدمات درمانی فرهنگیان و داشتن بیمه ای کامل و متناسب با شرایط جسمی و سنی فرهنگیان بازنشسته. ۷- رفع موانع غیر قانونی ناشی از اعمال سلیقه های شخصی مسئولان و اعمال نظر غیر مسئولانه در امر صدور مجوزِ برگزاریِ مجمع عمومی برای تمامی تشکل های صنفی فرهنگیان. صدور پروانه فعالیت رسمی برای تشکل هایی که مجمع عمومی و انتخابات برگزار نموده اند. با تاکید بر تشکل یابی مستقل. ٨- توقف کامل طرح برون سپاری مدارس و لغو مجوز های خصوصی سازی آموزش و ارایه خدمات آموزشی باکیفیت، رایگان و عادلانه در مدارس دولتی. ۹- اصلاح ساختار دانشگاه فرهنگیان و تربیت معلم با تاکید بر رویکردهای نوین آموزشی و توقف جذب نیروی آموزشی با نگاه کالایی و تجاری به آموزش مانند مدارس حمایتی و نیروهای خرید خدمات آموزشی.
در پایان ضمن ابراز همدردی با مردم سیلزده از دولت و نهادهای حاکمیتی می خواهیم نسبت به بازسازی این مناطق اقدام نماید و بازسازی و ایمن سازی مدارس را در اولویت قرار داده و به وضعیت دانش آموزان و فرهنگیان مصیبت دیده رسیدگی ویژه نماید.
شورا تاکید می کند در صورتی که مطالبات فرهنگیان مورد توجه نهادهای مرتبط قرار نگیرد حق اعتراض برای فرهنگیان محفوظ است و شورا در راستای تحقق مطالبات کاملا قانونی و طبیعی به تلاش های خود ادامه خواهد داد.
شورایهماهنگیتشکلهایصنفیفرهنگیانایران ۱۲ اردیبهشت ماه ۹۸
آخرین گزارشات از بازداشت شدگان مراسم روز جهانی کارگر
• خانواده های بازداشت شده گان در مراسم روز جهانی کارگر، امروز پنج شنبه در مقابل زندان اوین دست به تجمع زده اند …
خانواده های بازداشت شده گان در مراسم روز جهانی کارگر در مقابل مجلس در روز ۱۱ اردیبهشت، امروز پنج شنبه در مقابل زندان اوین دست به تجمع زده اند. بنابر گزارش ها تاکنون ۲ ماشین ون از بازداشتی های روز جهانی کارگر (۱۱ اردیبهشت) به دادسرای اوین انتقال داده شده اند. عدم اطلاع از وضعیت بازداشتی ها ، نگرانی خانواده ها را بیشتر کرده است.
یک روز بعد از این بازداشت ها، اسامی بیشتری از افراد بازداشت شده منتشر شده است و گفته می شود تعداد بازداشت شدگان به بیش از چهل نفر رسیده است. تعدادی از این افراد پس از مراجعه به بازداشتگاه ارگ و پیگیری وضعیت اعضای بازداشتی خانواده و دوستانشان دستگیر شده اند. در جریان تجمع گذشته کارگران و بازنشستگان که به مناسبت روز جهانی کارگر (۱ می) مقابل ساختمان مجلس برگزار شد، با به خشونت کشیده شدن این تجمع، تعدادی از تجمع کنندگان پس از ضرب و شتم توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.
رضا شهابی، حسن سعیدی، وحید فریدونی، ناصر محرم زاده ، سید رسول طالب مقدم، محمدعلی اصلاغی، اسدالله سلیمانی و فرحناز شیری از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد. کیوان صمیمی از اعضای کانون نویسندگان، کامیار فکور، مرداس طاهری، محسن سلیمانی نژاد، عباس (احتمالا با نام خانوادگی شمس)، هادی سلیمانی، سید مهدی عظیمی ، ماهان صالحی، قاسم خالویی، داود رفیعی، الهام صالحی، فرهاد شیخی و آنیشا اسداللهی، نامهای ناهید خداجو، نسرین جوادی، مهدی فخری، مرضیه امیری، سمیرا امیری، خرسندی (نام نامشخص)، نیما ویژه، حسنا ویژه، ندا ناجی، زهرا تهرانی زاده، اعظم خضری، لیلا ناصروندی، سمانه امیری، نرگس شجاع، عاطفه رنگریز، علی یاوری، حسین مرادی، علی مریخی، افشین میرزاخانی، سعید رضایی، اکبر جمشیدی، حمید سلیمی، محمد عادل فر، محسن حادث، سهیل خدابخش، عباس شیخی، عادل گرجی بازداشت شده های تجمع اول ماه مه در تهران هستند.
گفته می شود این افراد در زمان بازداشت توسط نیروهای امنیتی مورد ضرب و شتم قرار گرفته و تعدادی از آنها از جمله رضا شهابی و وحید فریدونی به شدت آسیب دیدهاند. سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از انتقال و بستری شدن وحید فریدونی در مراکز درمانی و حال نامناسب وی خبر داده است.
زنان بازداشت شده در این تجمع به بازداشتگاه وزرا و مردان بازداشت شده نیز به بازداشتگاه پلیس امنیت گیشا منتقل شدند، گفته میشود به غیر از رضا شهابی، حسن سعیدی، ناصر محرم زاده و سید رسول طالب مقدم، باقی بازداشت شدگان از بازداشتگاه گیشا به بازداشتگاه وزرا منتقل شدند. تعدادی از رانندگان شرکت واحد در همراهی با خانواده های اعضای بازداشتی سندیکا، کماکان در مقابل بازداشتگاه پیگیر وضعیت بازداشت شدگان حضور دارند. با این حال به آنان گفته شده است که بازداشت شدگان امروز به دادسرای اوین منتقل خواهند شد.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه پیشتر با انتشار فراخوانی از کارگران خواسته بود که روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت همزمان با روز جهانی کارگر در تجمع اعتراضی در برابر مجلس شورای اسلامی حضور یابند. در این فراخوان از نابرابری حقوق زن و مرد، افزایش بی رویه شمار کودکان کار و بازداشت و زندانی کردن کارگران و معلمان به عنوان برخی از دلایل برگزاری این تجمع اعتراضی یاد شده است. تجمع کنندگان روز اول ماه مه با سر دادن شعارها و در دست داشتن شعارنوشتههایی از جمله “گرانی تورم بلای جان مردم”، “کرامت، منزلت، این است خواست ملت”، “نان کار آزادی حق مسلم ماست”، “دزدیهای نجومی، فلاکت عمومی” و “یا کار یا بیمه بیکاری حق همگان است” خواهان رسیدگی به مطالبات خود شدند. گفته میشود بعد از بازداشت تعدادی از این افراد، تظاهر کنندگان به سمت مترو حرکت کرده و با سردادن شعار “برخورد امنیتی محکوم است” به راهپیمایی پرداخته و علیرغم تلاش مامورین برای هدایت اعتراض کنندگان به داخل مترو به سمت بهارستان حرکت کردند.
گفتنی است پیش از این و در آستانه روز جهانی کارگر نیز روز جمعه ۶ اردیبهشت ماه، تعدادی از فعالین کارگری که تعدادشان ۱۲ تن برآورد شده بود در پارک جهان نما واقع در اتوبان تهران-کرج بازداشت شدند. ۳ تن از این فعالین به نام های پروین محمدی، علیرضا ثقفی و هاله صفرزاده در بازداشت مانده و به مکان نامعلومی منتقل شدند. باقی افراد ساعاتی پس از بازداشت آزاد شدند.
روز پنجشنبه ۵ اردیبهشت، “احمد تقی زاده” فعال کارگری ساکن ارومیه و روز چهارشنبه ۴ اردیبهشت ماه، دو فعال کارگری سنندج به نام های “غالب حسینی” و “مظفر صالح نیا” نیز توسط نیروهای امنیتی احضار شده و مورد بازجویی قرار گرفتند. احضار این افراد در آستانه روز جهانی کارگر صورت گرفته و به آنها اعلام شده است هیچگونه مجوزی برای تجمعات کارگری صادر نشده و در صورت تجمع، با آنها برخورد خواهد شد.
آخرین گزارش ها از وضعیت دستگیرشدگان اول ماه مه در تهران
بر اساس تماس تلفنی رضا شهابی و حسن سعیدی با خانوادههایشان، این دوعضو سندیکای کارگران شرکت واحد به بند ۲۰۹ اوین منتقل شدهاند. همچنین برای رضا شهابی و حسن سعیدی دو قرار به شرح زیر صادر شده است: قرار ۱ ۳۰ روز بازداشت موقت به اتهام اجتماع، تبانی به قصد بر هم زدن امنیت ملی در بند ۲۰۹ اوین قرار ۲ ۲۰۰ میلیون کفالت به اتهام تجمع غیر قانونی اسدلله سلیمانی دیگرعضو سندیکا بدون قیدوشرطی آزاد شد. وحید فریدونی از اعضای سندیکا به خانواده اش گفته اند برای شنبه با سند به دادسرای اوین مراجعه کنند. ناصرمحرم زاده، سیدرسول طالب مقدم و محمدعلی اصلاغی دیگر اعضای این سندیکا به زندان بزرگ منتقل شده اند.
وضعیت دیگر بازداشتی ها تا این لحظه بشرح زیر می باشد. بر اساس این گزارش برای فرهاد شیخی نیز ۲ قرار صادر شده است: – بازداشت موقت ۳۰ روزه و قرار کفالت شماره ۲ و انتقال به زندان تهران بزرگ همچنین برای بعضی از بازداشتیها قرارهایی به شرح زیر صادر شده و از قرار بقیه بازداشتیها خبری در دست نیست: – هادی سلیمانی قرار کفالت – شیما ویژه بازداشت موقت تهران بزرگ – محمد فخری کفالت – ماهان صالحی کفالت – محمدحسین بنده مرادی کفالت – سما طاهری وضعیت نامشخص – سمانه طاهری، زینب امیری و ناهید خداجو انتقال به بند ۲۰۹ اوین تمامی زندانیان خانم به قرچک منتقل شدند و آقایان هم اکثرا به زندان های فشافویه و زندان بزرگ منتقل شدند. تا عصرامروز ۴ تن از بازداشتی ها از زندان اوین بدون قید و شرط آزاد شدند.
