A Review of a Powerful Poetry Collection

A Voice for the Voiceless – A Powerful Poetry Collection on Suffering, Resistance, and Hope

Siamak Kiani    16.08.2025

 The poetry collection of books 6 Left Unity and book 8 women’s power by Farah Notash, is a profound and emotionally charged exploration of pain, hunger, ignorance, silence, solidarity, resistance, empathy, and transformation. It extends global experiences and universal struggles, yet consistently carries a clear and urgent message: to give voice to the forgotten, to echo the cries of the hungry, and to honor the silent suffering of the oppressed.

The collection stands firmly in the tradition of protest writing—resonating through times of darkness and pain. With unmasked and burning language, the poems strip away the mask of tyranny and greed worn by those in power. They cross borders, connect human hearts, and carry the cry of freedom to the ears of a world too often indifferent.

From the rough hands of workers to the tear-filled eyes of grieving mothers, every line reflects a shared human experience of suffering. The language is never passive or decorative; it strikes like a wave of anger and awareness, aimed directly at injustice. In these verses, plundered lands, burnt lives, and crushed hopes are given rich and melancholy form.

These writings reflect the blood and soil of real struggle. They expose deception, poverty, and the slow disintegration of humanity under the weight of wild capitalism. This is not a poetic exercise in wordplay—it is a battle fought in the field of thought, expressed through a careful choice of words, a direct resistance to oppression and enforced silence.

With each line, the poems chop at the roots of lies and pull fragile sparks of truth from beneath layers of ash. And in the end, they plant a seed of hope deep within the earth—carrying the belief that, one day, that hope might grow into freedom.

Some of these works carry such raw emotional force that they brought tears to my eyes.

Throughout the book, the poet employs a social realist approach—grounded in real-world issues and the lived experiences of ordinary people. This is paired with skillful use of metaphor and figurative language, creating intense, unforgettable scenes. Each poem is sharply observed, revealing the poet’s keen attention to detail, strong visual sense, and deep emotional engagement. The result is a journey that moves the reader: at times heartbreaking, at others filled with anger or frustration at a world that too often chooses to look away.

The collection offers a powerful look at power, oppression, and human suffering. It lays bare the brutal mechanics of corrupt systems and authoritarian leaders who, surrounded by flatterers, maintain control through exploitation. The poet portrays the cycle of tyranny—where one oppressor replaces another, repeating the same cruel injustices.

In contrast, the poems treat the innocent—children, workers, and civilians caught in the crossfire of war, poverty, and violence—with tenderness and sorrow. The imagery is raw and unfiltered, revealing the devastating human cost behind political ambition and conflict. Moments of silence and darkness reflect helplessness and despair, while the recurring hope for peace and justice underscores the resilience of those who endure.

Together, these elements form a strong work of social criticism—condemning greed, corruption, and violence, while encouraging empathy for those left behind and awakening the spirit of struggle. The collection calls on readers to recognize patterns of oppression and the urgent need for change, while also honoring the dignity and humanity of those who continue to resist.

This message feels especially urgent today, as we witness ongoing suffering and violence in places like Gaza. The same indifference and silence that these poems criticize remain present, allowing injustice to go unchecked. By shedding light on these harsh realities, the collection challenges us not to look away—but to listen, to feel, and to act. It reminds us that behind every crisis are real people—lives, families, and hopes—that deserve attention, compassion, and justice.



او یک اعدامی نبود

                                

                             با یاد احمد نوتاش

                                                                    از زندانیان بشدت شکنجه شده

                                                                                                  کودتای 1332

آه و وداع … آه و وداع … یار شجاع

                                    ای رهرو راه خطر

                                       ای پیرو عشق و نظر

                                                  هرگز نرفت … نقش عدالت از دلت

ای مهربان با همگان…

                 ای مرهم غم هایمان…

                        ای زخمی یه… روزان رنج

                                                 پایان گرفت تلخی و خنج

آمد زمان ترک تن

                 بدرقۀ تنت کنم…

                            نیست مرا… راه گریز

                                   لیک بدان… لیک بدان

                                                 جانم ز جانت… لبریز

مادر… زمین…

         دادی به ما … جانی عزیز

             باز می گردانیم به تو … این تن …     

                                                 ولی … این تن… نه تن

                                                                    یک سند جنایت است

                                                        گواه ما … بر یک عمر… عذاب و رنج

                                                                به پیشگاه جهان… شکایت است     

نه … او یک اعدامی نبود…

او یک زندانی… یک روزنامه نگار

                       کارش… انعکاس خبر…

                از میدان کار و… زحمت و پیکار

 انگلیس و آمریکا … با کودتای 1332… در ایران

                              پر کردند زندان ها … ازتمام مبارزان

شکنجه… با دست بند قپانی

               خورده پوست… و ماهیچه های مچ و ساعد هایش

                                                           تا… به استخوان                

 شلاق…  با سیم خاردار… در زندان

                   کنده ماهیچه را … از باسن و روان

                       سراسر بدنش… چاله های زخم و شکنجه است

                                                                      این نیست دیگر تن…

                                                                                     سند جنایت است  شکنجۀ ابدی بوده است این … نه زندگی

                                                مرگ بر کودتا گران…

                                                                 ننگ و نفرت باد شان ابدی

تحویل ات… بگیر زمین…

                         این تن اختریست گمنام …

                               از فرزندان دلیر … و قهرمان ایران

آه  و بدرود … آه  و بدرود

چشمانم رود… چشمانم رود

                       ای رهروان و عاشقان

                                            تحویلتان …

                                          جانی عزیز… در تنتان

                                                                 راه شما و راه او

                                                                         جان شما و جان او

                                                            بهشت زهرا… تهران شهریور 1380

فرح نوتاش

کتاب شعر 5

www.farah-notash.com/womens-power

www.farah-notash.com



برای شریفه محمدی‌ شیرزن مبارز ایرانی

من کِیستم؟
من درد رنجبران
و خشم طغیان بی‌کَسی کارگران

من بانگ رنج و مُزد
من آتش فشانِ کارخانه‌ها

من عصیان زنان عاصی
من زندگی پرشور زنان

من شورشگر زمانه‌ی ناامیدی
من شریفه دورانِ بی‌شرافتی

من بخشا کردستان و
وریشه سنندج

ژینای سَقز و نیکا و سارینا

من بلبل مرغزار خشکیده ایران
و ستم کارخانجات ایران

من شریفه محمدی‌ام
که به نام بی دینی و اغتشاش، چون سَربداران
سربدار خواهم شد
ژاله آذری
۳۰ امرداد ماه ۱۴۰۴



 جنگ دوازده روزه ورابطه امنیت ملی با امنیت معیشتی مردم

 هیچگاه امنیت ملی و حفظ منافع ملی ایران درعرصه منطقه وجهان  ودر میان انبوهی از دشمنان و غارتگران  امپریالیست در تناقض و تضاد آشتی‌ناپذیر با امنیت  معیشتی وحقوق دمکراتیک شهروندان و مردم بویژه کارگران و زحمتکشان  در درون ایران نیست. یکی لازم و دیگری ملزوم آن است. یکی بدون دیگری کامل نیست و لذا یکی بر روی دیگری به عنوان دو قطب و پدیده متقابل و متاثر بر روی هم به صورت دیالکتیکی تاثیر گذارده و نابودی یک طرف این تضاد به نابودی طرف دیگر و  خاتمه یافتن این فرآیند تمام می‌شود.

امپریالیسم و صهیونیسم و سایر دشمنان ایران در همسایگی ما وجود دارند. ایران ما که نه تنها در سایه تهدید و تجاوز نظامی آنها قرار داشته بلکه حتی در تیررس حملات پهپادی وموشکی  جاسوسان و بمباران هوایی دشمنان قرار داشته، اما سال‌هاست به حیات خود ادامه داده است.

دشمنی امپریالیسم  آمریکا برای تجزیه ایران و تسلط بر کشور ما سال‌هاست وجود داشته و دارد و در آینده نیز وجود خواهد داشت.حملات غافلگیر کننده اخیر به ایران وجنگ تجاوزکارانه دوازده روزه زنگ ها را به صدا در آورده است.رژیم صهیونیستی اسرائیل با یاری اربابش آمریکا  نه فقط برای سرنگونی رژیم خیز برداشته است بلکه آهنگ آن دارد تا جغرافیای  ایران را چندپاره کند.

  ایران به علت موقعیت جغرافیای سیاسی و راهبردی همواره در معرض تهدید امنیتی و دائمی قرار دارد.لیکن  پذیرفتنی نیست که از وحشت دشمن خارجی جان تهی کنیم و ادامه فقر، فلاکت، دزدی، راهزنی، ارتشاء، برده‌داری و… را به بهانه حفظ امنیت ملی تحمل کنیم. این شکل «امنیت ملی» چندین دهه است بهانه تبلیغاتی و تئوریک شگرفی خلق کرده تا مردم ایران را مجبور کند در مقابل هر پستی و نقض حقوق قانونی، مشروع و انسانی خویش سرتعظیم فرود آورد.

واقعیت این است که در تاریخ معاصر، بعد از انقلاب بهمن که ایران استقلال سیاسی‌اش را به دست آورد و دست امپریالیسم و صهیونیسم را در عرصه سیاسی، امنیتی، نظامی و.. کوتاه کرد، همواره مورد تهدید بود. سخنی به گزافه نگفته‌ایم اگر مدعی شویم ایران دائما در مسیر یک جنگ اعلان‌نشده حرکت کرده و می‌کند و به همین جهت باید به نقش دشمنان ایران و عمال داخلی وجاسوسان آنها در داخل خاک ایران و یا در میان لشگر ورشکسته اپوزیسیون مزدور توجه کرد. ولی این توجه به اصل درستِ پاسداری از حفظ امنیت ملی و تقویت ایران به ویژه از نظر نظامی در برابر دشمنان تا دندان مسلح ایران به این مفهوم نیست که از رسیدگی و توجه به زندگی کارگران و زحمتکشان، فرهنگیان، و گرسنگان نظام نئولیبرالی سرمایه‌داری سر باز زد و وضعیت اسفناک آنها را که نه امنیت شغلی، نه امنیت آینده، نه امنیت خانوادگی و نه امنیت جانی دارند نادیده گرفت. کسانی که سرانجام از مرزها، تمامیت ارضی و امنیت ملی خارجی ایران دفاع می‌کنند همین نیروی میلیونی مردم هستند که به امنیت داخلی نیاز داشته و باید بدانند در جبهه نبرد ملی و طبقاتی از کدام دستآوردهای خویش که می‌خواهند آن را برای نسل بعدی به امانت بگذارند دفاع می‌نمایند. کارگر، زحمتکش و یا ایرانی‌ای که خانواده‌اش سر گرسنه بر بالین می‌گذارد توانائی کشیدن ماشه برای حذف دشمن را ندارد. کسی که امنیت خودش تامین نیست نمی‌تواند از امنیت میهن دفاع کند.کسی که ناراضی وگرسنه است و ازدانش  و آگاهی کافی هم برخردار نیستد ، خطرسقوط بی تفاوتی وحتی همکاری با اجانب  منتفی نیست.

بارها نوشتیم وتحلیل کردیم امنیت ملی بدون تامین امنیت معیشتی و شغلی طبقه کارگران مقدور نیست و گرنه مقوله حفظ «امنیت ملی» به ابزاری برای خفقان و سرکوب و اتهام به مردم بدل می‌شود.کارگران و بازنشستگان که هرروز و هر هفته دست به تحصن وتجمع وتظاهرات می زنند اما در طی جنگ تجاوزکارانه دوازده روز برای حفظ امنیت ملی وتمامیت ایران موقتا تا دفع تجاوز خارجی به خیابان نیامدند وجهت مبارزه ورابطه دیالکتیکی امنیت ملی وامنیت معیشتی را صحیح درک کردند. اما پس از آتش بس موقت و دفع خطر حمله نظامی مجددا به مبارزتشان ادامه دادند و   روزی نیست که کارگران و بازنشستگان  وسایر مزدبگیران فرودست برای مطالبات برحق خود به اعتراض دست نزنند. وقتی آنها شعار می‌دهند «وعده وعید کافیه، سفره ما خالیه!» گوش شنوائی برای این فریاد وجود ندارد. درهمین یک ماهه اخیر پس از آتش بس موقت کارکنان قراردادی در چند پالایشگاه نفت جنوب وهمچنین کارکنان قراردادی مناطق نفت‌خیز جنوب در اهواز دست به اعتصاب وتجمع زدند.. کارگران ارکان ثالث، اداری- پشتیبانی، خدماتی و رانندگان شرکت‌های پیمانکاری در پالایشگاه‌های پارس جنوبی با شرکت در تجمعات اعتراضی، اعتصاب کردند. آنها خواستار:

«حذف شرکت‌های پیمانکاری.

اجرای کامل طرح طبقه‌بندی مشاغل.

 بهره‌مندی از نفت- گاز کارت، بن کارت و اعمال مرخصی ۲ به ۲ برای کارگران پشتیبانی» هستند.

کارگران به فشار کار، فقدان امکانات ایمنی و بهداشتی، عدم دریافت حقوق سر وقت، حقوق معوقه، عدم امنیت شغلی و حتی در اختیار نداشتن ابزار کار منطبق با محیط کاری و لغو پیمانکاری و نظام افسارگسیخته برده‌داری مدرن سرمایه‌داری درهیبت نئولیبرالی اعتراض می‌کنند و این اعتراضات اگرچه به صورت غیرمتشکل و پراکنده است ولی ادامه دارد…

این وضعیتی است که حاکمیتی که مقوله حفظ امنیت ملی را بر لب دارد بر سرمردم ایران آورده است، زیرا سگان تازی نئولیبرال را از بند رهانیده و از قِبَل غارت آنها برخوردار می‌گردد.

حمله غافلگیرکننده اخیربه ایران و جنگ دوازده روزه زنگ خطر جدی را علیه موجودیت ایران به صدا در آورده است. گفتمان تکامل صنایع هسته ای و مجهز شدن به سلاح اتمی بعنوان یک سلاح بازدارنده تا نزدیکی بیشتر ایران به چین و بهره مند شدن از پدافند هوائی بهتر ودرنهایت تقویت سیاست گردش به شرق با حرارت تمام  ادامه دارد. دریک کلام چه باید کرد که به ایران قوی تجاوز نشود و نقش توده مردم درچنین اوضاعی چه می تواند باشد؟

 راه کار قوی شدن ایران درعرصه امنیت ملی کدام است وچه باید کرد:

– قوی شدن ایران در عرصه امنیت ملی تنها آموزش فنآوری نیست.

– قوی شدن ایران در عرصه امنیت ملی تنها تقویت تسلیحات و حتی سلاح اتمی نیست.

– قوی شدن ایران تنها تقویت پدافند هوایی نیست……

تقویت ایران وقوی شدن ایران در عرصه ملی، تقویت جبهه داخلی است،  بسیج خلق است، تکیه به مردم و یکپارچگی مردم است، به مردم شرافتمندی که علیرغم نارضایی و مخالفت با رژیم جمهوری اسلامی حاضر نشدند خفت تجاوز و تروریسم امپریالیسم آمریکا و صهیونیسم اسرائیل را بپذیرند بلکه این  تجاوز را به عنوان  نقض حق حاکمیت ملی  و تمامیت ارضی ایران بشدت محکوم کردند.

 مردم ایران به فراخوان اسرائیل و آمریکا ونوکران داخلی و خارجی اش نه گفتند و به خائنان وطنفروش پهلوی و رجوی و چپ اندر قیچی های پارکابی امپریالیسم و صهیونیسم تف ریختند…. ازاین رو تقویت امنیت ملی ایران دردرجه نخست احترام به حقوق پایه ای مردم ایران است.برسمیت شناختن حقوق کارگران و زنان است.آزادی احزاب و سندیکاهای  مستقل کارگری و سازمانهای مدنی است.

تقویت ایران در عرصه امنیت ملی شناساندن علمی امپریالیسم و صهیونیسم و دشمنان مردم ایران به توده مردم است و اعتراف به این واقعیت که اجرای سیاست اقتصادی نئولیبرالیسم در ایران خواست امپریالیسم سازمان تجارت جهانی، صندوق بین المللی پول و بانک جهانی است. قوی شدن ایران یعنی مبارزه با دزدان و آقازاده ها ، مختلسان و مافیای قدرت ………..

وگرنه ایران حتی نیروی نظامی اش هم را تقویت کند اما این قدرتمندی یک پایش كاملا می لنگد، شاید درکوتاه مدت جواب دهد اما دردراز مدت درمقابل دشمن خارجی وجاسوسانش تاب نخواهد آورد! جلب رضایت مردم و تجلیل از همبستگی ایجاد شده علیه جنگ تجاوزکارانه بدون پاسخ فوری و عملی به مطالبات سوزان مردم و کاهش نارضایی در پهندشت ایران  ثمربخش نخواهد بود. سلاح «حفظ امنیت ملی» سنتی که درتطابق با امنیت معیشتی مردم نباشد دیگر بُرائی تبلیغاتی برای حکومت ندارد و درعمل دروازه‌های دژ ایران را برای ورود قوای اشغالگر باز می‌گذارد. ایران از درون اشغال می‌شود و امنیتش از میان می‌رود.همه قرائن نشان می دهند بیشترین ضربات به ایران از درون کشور بوده است. تجربه حکومت دکتر مصدق هم که به آرایش نمای خارجی ایران چسبیده بود و از توجه به زندگی زحمتکشان، کارگران و دهقانان و بسیج آنها سر باز می‌زد و تنها در پی مماشات  و کشف «رجل ملی» بود در مقابل ماست. امروز کسانی که درجه بهره‌کشی و خون‌آشامی خویش از مردم را تشدید کرده و از فقر عمومی شرم ندارند، وضعیت را به جائی می‌کشانند که فریب خوردگان با دسته‌گل به پیشواز متجاوزان به مصداق «پس اگر نادری پیدا نخواهد شد، کاشکی اسکندری پیدا شود» بروند. آنچنان روز مباد! و تنها راهش تغییر بنیادی جامعه ایران به نفع زحمتکشان  است. حفظ امنیت ملی ایران در مقابل امپریالیسم و صهیونیسم بدون تکیه به امنیت مادی ومعنوی شهروندان ایران ممکن نیست.

 نقل از توفان شماره ۳۰۶ شهریور ماه۱۴۰۴ ارگان مرکزی حزب کارایران



تسخیر

انفجار خبر… شکست حصر غزه

                 یورش از آسمان…آب و زمین

                                 پرواز بی وقفۀ بمب افکن ها

                                                           بر فراز نوار غزه

باران مرگ … بمب های فسفری

                   پیشروی تانک ها… از کرانۀ مصر

                                                  سد راه های آبی

                                                        کشتار خانه به خانه

                                                          و زهر تنگنای یک بن بست

نگاه کن که چه خونین…

               در حصار دیوارهای بلند غزه

                                      قلبمان…آماج شکنجه و درد است

نگاه کن که چگونه…

         وحشیان مسلح … تا بن دندان

                     قتل عام مردم بی دفاع را … به نام جنگ

                                 بر یال رسانه های هفت رنگشان… عرضه می کنند

این چه جنگی ست؟

         که سربازان یک سو…

                      مسلح به تمام سلاح های مدرن

                                      و سربازان آن سوی دگر

کودکان غرقه به خون…

و مادران بی سلاح و ابزارند؟

ما چه ساکت و صامت ایستاده…

                            و فقط آه می کشیم

                                             یا حتی…

                                            آه نیز… نمی کشیم

دل بستن… به پر رنگارنگ هر طاووس

                              و رهایی را… در رقص

                                           به آهنگ دهل های جنگی یه… تیغ داران متحد

                                                                                           جستجو کردن!

                                               آه… آیا در هویتمان… به نام انسان

                                                                        خللی رخ نداده است؟ُُ

سر خوردن به سوی زور مداران… آشکارا

                            یا دل بستن به وعده های پنهانی

                         بی اخلاقی نیست؟…فرصت طلبی نیست؟

 جشم بستن… بر حقیقت

               و تکرار دروغ های زورگویان

                                          بی صفتی نیست؟

                      فرقی نمی کند …

خود فروشی از هر نوع … فاحشگی ست

                                     و هرگز… رازی تا به ابد…

                                                       پنهان نخواهد ماند

داستان 60 ساله اشغال

              امروز…در بن بست دریا و آسمان

                                     و دیوارهای بلند و زمین

                                          با قتل عام مردم بی دفاع غزه

                                                              دو سال در حصر…

                                  بی آب و برق و دارو … و غذای کافی

                به انتها نزدیک تر می گردد

و ما ناظران خاموش

                        جدا جدا… 

                              آیا سکوتمان…

                                 مهرتأیید این جنایت ها نیست؟

                 و اصول اساسنامه هایمان

                         کم رنگ و کم رنگ تر… و محو نمی گردند

وقتی که ایهود باراک

        رأی آتش بس را… به سخره می گیرد

                                 و فریاد در باد… سایه ابری ست

                                                 که عمرش ثانیه ای ست

                                                 پس جواب رگبار مرگ را …آتش را

                                                                              چگونه باید داد؟

آیا هزاران بار باید… در خفت صبوری مرد؟

                تا دو میلیون مردمان غزه… همگی کشته  شوند

                                                              یا  در  اتحاد و برخاستن…

                                                                        و یافتن… راه حل بنیادی بود ؟

غزه را نباید و نباید به آن ها داد

                                        در این برهه

                                               غزه خاکریز اول …

                                                             و اولین سنگر…

                                در مصاف با  طرح بزرگ خاورمیانه است

                                                              غزه را هرگز… نباید از دست دهیم

فرح نوتاش

وین 2008                                                                                                                      

کتاب شعر 5                                                                                                                     

www.farah-notash.com/womens-power

www.farah-notash.com



با تو حرف می زنم

از اعماق درد ها فریاد می زنم                                                    

                         از قلب رنج های گذشته و حا ل                                                   

          از پایگاه  کار و بیداد شدید استثما ر

                  ازفرسنگ ها زیر خط فقر                                                  

با تو حرف می زنم

آغاز نفرتم از تو…

 بیست و هشت  مرداد  1332 …. نبود

                     گرچه… جای خنجر توست

هنوز خون چکا ن

       زخم اش تازۀ تازه

            و…ضربان درد اش

                          در دل و جانم باقی…

لیک نفرتم از تو

با کودتای ننگین تو آغاز نشد

گر چه … سینه عاشق و پاک  پسرانم … و دخترانم

            مشبک از… سرب گلوله های داغ نوکران تو گشت…

                      گرچه آهن دست بندهای قپانی

از رگ و پوست زندانیان گذشت

و سوز جگر خراش استخوان ها شد

و…زخم ها …و دردها…

                      بار اندوه فضای تاریخ است

 گرچه …تکه تکه های گوشت بدن هاشا ن

                           بر خارهای شلاق شکنجه گران تو ماند

                                                     وبر تصویرهای زندۀ آن … در ذهنم

هنوز های های می گریم

ولی آغازنفرتم از تو

کودتای سال 32 نبود

 سا ل ها… از 25 گذشت

          در حسرت یک نفس هوای تمیز

                               شبق کاکل افسران جوان

در آینه … رنگ سپید گرفت

                          آن ها …در پس دیوارهای نشسته به خون                                                     

                                                       بی نور… تنگ و نمور                                                        

در هوای مانده … از صد سا ل

                           استوار… برعهد ومیثاق باور      

                                   دفاع از کار و کارگر… حقوق برزگر                                             

                                                         چو کوه دماوند پایدار ماندند

           و افسران شدند ستاره ها … ستاره های درخشان

بر اوج  پر شکوه … مبارزات کارگران جهان

                         و قهرمانان  شکست ناپذیر مقاومت…افتخار مردم ایران 

لیک… ای ژن ناقص  تمام مجرمین زمین… آمریکا

                                       کودتای ننگین تو …

            تنها مقطعی خونین…

      و بر کناری دولتی ساده … نبود

یورشی گستاخ…

            به تمامیت حقوق یک ملت

                                       رأی و انتخاب یک ملت

                                                  به شان و مقام یک ملت

 شکستن حریم حرمت … و عزت یک ملت

                                               در وطن… و کاشانۀ آن ملت بود

مسئله… زندان و اعدام وشکنجه نبود

مسئله… بس عظیم تر بود

               تحقیر یک ملت بود… تحقیر

                                 حق کاپیتولاسیون برای تو

                                        ایجاد سلطه ات بر تمام هستی او

                                                                     و نهایتا … سد تکامل او

نادیده گرفتن رأی ملتی با تمدنی کهن  به هیچ

                         کج و واکج نمودن راه زندگی اش

                            اهانت به آرمان یک ملت…به جان یک ملت

سلب حق اراده از او

و… تحمیل یک سرسپرده … یک نوکر

                                   تحت قیومیت… و وابسته به تو  

توی بی ریشه…بی هویت…غاصب وغارتگر

خیر..

        با این همه

                نفرت من از تو

آغازش روز خون بار  28 مرداد 1332 …  نبود

آن که  در هموار کردن ره … بر توست

               ویا…  در انتظار باز کردن کلون در… پشت در است

نا آگاه  و کم حافظه

              یا از خریدهای  چهار صد میلیون دلاری توست                                                   

                                                       فراموشی  ننگ…؟!

                                              پذیرش …تحقیر دوباره…؟!

درد من تاریخی ست

و نیک میدانم … میدانم

گر ملتی ز رأی خود دفاع  نکند

و برای حفظ  شأن اش… و منزلتش… نه ایستاد و مقاومت نکند                                                                                                                                                                                                                                    

                                       پایمال… و خاک پای دگران خواهد شد                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            

دروازه ها را بر جانیان جهان … بگشودن

تحمیق شدن …

          انترهای فتنه گر دشمن را … به صرف هم  گویشی

                                                                 خودی دانستن

دشمن دیرینه را باور کردن  و  …برای رفع مشکل خویش

               با اعتماد به یک جنایتکار…به او لم دادن

          و…به کوچه های فریب او ره  بردن

بی همتی ست

          ابراز زبونی ست

                         قبول ضعف است

                                 به جای یافتن ره به جلو

به عقب برگشتن

فراموشی خفت ؟!… فراموشی ننگ ؟!

تابناک ترین گوهر ملی

                               شخصیت است                                             

وایستادن برای حق رای خود… کمال وجود

                                             و بالاترین نشان حضور

آیا در تجاوزی بر کودک

                  چشم بر گناه  عاملش می بندیم..

و بی تفاوت  بر تکرار تجاوز… بی کنش  می مانیم؟

                      تجاوز به حق رای …صدها بار …خفت بار تر است

و مرگ …بسی شیرین تر

ما همه می میریم…آنچه می ماند

پای مردی ها… پای زنی ها … در حفظ شأن و شرف انسانی ست

ا گر آموزگار دوم دبستانی… ره تدریس نمی داند

          و شاگردان همگی ز دست او … زارو جان بر لب و بیمار

آیا راه چاره… بازگشتن به کلاس اول است ؟

گر برخواستن…برای تغییر و تحول

                          صد سال به طول انجامد

                                           راه دگری… نیست

   یک ملت… خود باید به پای خویش شود                                                           

ایستادن… با چوب دستی و عصا…!؟

دشمن را به خانه آوردن…!؟

                            او باید… از منطقه رانده شود

                                         و برای ابد… تارانده شود

و از رویاهای سلطه … بر کل زمین

                                           منفک و… پرانده شود     

نه… نه                                                                                                         

نفرتم از تو… از سا ل  1332

و شروع … دادن کولی… به دوا ل پائی چون تو… آغاز نشد

دخالت گاو چرانی جانی… بی هویت

                                      در امر بزرگان

ملتی… با هزاران سال تاریخ تمدن

                           در مصاف با …غاصبان زادگاه سرخپوستان

با تاریخ سراسرغصب و دزدی و… کشتارو تجاوز…

از ترکیب اول تو …” مشتی از جانیان جهان… به  نام یک ملت”

آنگاه…

فشار دست آهنین نوکران سر سپرده تو

                        واعمال …اختنا ق از هر نو ع

                                   با  فورانی از قرن ها و قرن ها… پیش                                                                 

حال امروز…با تحقیر

        واپس گرایمان  می خوانی

                و توی بی فرهنگ…می خواهی

برای نجات هستی امان

دمکراسی…و لابد فرهنگ ! هدیه کنی!

اشگ تمساح مریز…

                و پستان… نچسبان  به تنور

                                           مرگ در ظلما ت

                          بر لطف و چراغ تو… بسی ارجح تر

درد بی درمان … کم کن و برو

با این همه

آغاز نفرتم از تو28 …مرداد …سا ل 1332 نبود

این داغ جگر سوز… بس کهنه تر است

آنگاه که برای ورود نحس ات … بر قاره ای در آن روی زمین

که بعد ها امریکا یش خواندی

                             فقط پانصد سال  پیش

                                    مجرمین و محکومین جنایی … از اروپا را

                                  برای غصب و حمله…سروسامان دادی

          و…وحشیانه برفرزندان… سرخ پوستم آوار شدی

ساکنان…وصاحبان اصلی قاره را می گویم                                                      

                                      با 6000  سال تاریخ تمدن

                                          به نام وحشی…به رگبار گلوله … می بستی

                            قتل عام شان می کردی

آنگاه… اولین شعله های نفرتم از تو… زبانه کشید

 بیداد…تحقیر…تبعیض

آن ها …

بعد از  5  قرن …هنوز 

در سراسر قاره… در فقر سیاه… می سوزند                                                        

               وجواب تو… به عصیان پر شکوه چه گوارا                                                                 

درمحو این همه تبعیض… و ستم

                                         در  بولیوی

                             رگبار گلوله ها

بر سینه پر عشق اش بود

نه نه …

هرگز نفرتم از تو … آغازش کودتای  28 مرداد سال  1332

زیر سایۀ  لشگر لومپن ها … وفواحش … نبود… نبود

 در شیلی…نقشه های مزورانۀ   سی آی ای

اعتصا ب  کامیون داران اجیر 

هیاهوی کاسه کوبان زنان بورژوای…  وابسته به تو

                                           وسپس میدان داری یه

                                                      پینوشۀ تو …قاتل توده ها

    تعلیم دیده در آکادمی  دیکتاتوری و تحمیل جنایت هایت 

                                                چه ها که نکرد …چه ها که نکرد…                                                                                                    

گورهای پسران گمشده ام… جمعی بود                                                              

برای خاموشی داغ  دل مادران دردمند… در شیلی

آب یک اقیانوس کم است

                             فریاد از قتل ها در سا نتیاگو

              آلنده نیز … چو مصدق… بودمنتخب مردم خویش

                                                    ایستاد …تا آخرین فشنگ

                                                              ایستاد… تا آخرین نفس

خبر … خبر

رسید…رسید…اوج خطر

جلاد …جلاد 

تبر…  تبر

فرود… تبر…

غرق شدند غرق… دستان هنرمند ویکتور خارا…

 در سرخی های ابد 

اینک اوست… اینک اوست

ناله نه …فریاد نه … ضجه وزاری نه

                 آوازی پر شکوه… که دارد… آرام آرام خاموش می گردد  

                                     و دوباره کم کم… جان می گیرد…

جان می گیرد

زبانه می زند…

شعله می کشد

از جان هزاران هزار زندانی … به پا                                                                                                                                                         

                  و اوج و طنین این فریاد … این آواز آتشین …  

                               درحصار مسدود سرنیزه ها… یک ورزشگاه

قتلگاه کودتا… سانتیاگو شیلی …1973

         او بود  که همواره… برای زحمتکشان میهنش می خواند

                          حال این مردمان در بند…در زندان بزرگ سا نتیاگو

                                                       با همه جان …چون یک جا ن

سرود های  پر شکوه اش را…برای او می خوانند…

این عاشقانه ترین وداع… در تاریخ هنرمندان است 

و ضبط… زنده

در فضای انبوه  رنج های ما

                                    نه…نه… 

                      ای زالوی خون آشام  ملت ها

نفرتم ز  تو… هرگزدر حصار دردهای سا ل 32 نماند

دیوارهای تاریخ شکست و

در رد پای جنایت هایت …به هر کجا که رفته بودی … رفت

آنگاه که…                                       

فرزندان سیاهم … را به زور تفنگ

درآفریقا  اسیرمی کردی…وسپس  به بردگی می بردی

قلاده به گردن …لخت…پای در زنجیر

بر کف کشتی های بار بری

همچو حیوانات..

نه… بد تر

در جعبه ها …خوابیده

انباشته … به روی هم…

و در عرضه … در بازارهای برده فروشان…

                      به رقص و کرنش… وا می داشتی                                                                        

                            تا گران تر بفروشی … هر کدامشان

          دخترانم…همه در بیگاری برده عیش… دوراز خانه وعشق

 پسرانم ….پسرانم همواره …  زخم تحقیر و خشونت بر دل و پیکرشا ن

                                                    بیگاری …بردگی …مرگ در زنجیر

آوای سیاهان…درامتداد این معبر درد… ناقوس بیداد ظلم تو بود

در عصیان فرزندان سیاهم به نام برده

جواز دفن… در لابلای دفتر قانونت… قبلأ صادر شده بود

تبعیض نژادی

         بار کثیف ذهن تو و … وجود کریه  تو بود

                                   خرید انسان …فروش انسان…لینچ

                                                                        کشتن انسا ن

 آه …قرن ها ست در غم شان می سوزم

هنوز تبعیض ها… نژادی …جنسی…ملی و مالی

                                             ریشه می سوزانند

نه نه …

هرگز نفرتم از تو… از  1332 آغاز نشد

به هر کجا که رفتی… خوردی و بردی و ریشه سوزاندی

جنگ جهانی دو…

                  وای ازآن… فتنه  جهانی تو                                                            

هیروشیما…ناکازاکی… انفجار بمب های اتم                                                              

                                       فریاد جهان… از جنایت تو

  مرگ صدها هزار در یک آن

آنگاه …مدال قهرمانی تو

        بر گردن نسل ها کش … خلبا ن

چرا…چرا… در جواب  حامیان صلح جهان 

                    به خلع تمام سلاح های هسته ای

                                          در سازمان ملل ات

                     همواره تلاش کرده ای ومی کنی …به  رد آن

                                 حال طمع نفت و نقش ریاکارانۀ  کلانتر و… پیر

    جهان… ز طرح های  نو استعماری ات شده سیر

         قتل میلیون ها انسان … در کره… و غصب…جنوب آن

                                                  نه ز یاد می رود… نه می شود پنهان

سال ها تجاوز و جنگ در ویتنام و… قتل میلیون ها

نهایتن … با آن همه سلاح و تجهیزات

شکست از مبارزان جنگل…

قهرمان نان… ویت کونگ ها                                

نه نه …

آغاز نفرتم از تو هرگز

کودتای ننگ بارت نیست                                                                                  خشونت … ریا وابتذال تو را…انتها و پایان  نیست

آه از فلسطین آه…

                حمایت از غاصبان … از اسرائیل

60  سال تأیید… کمک بر عاملین کشتار و… رنج فزاینده

                                           سلطه و جای پائی… برای آینده

                                     در کنار سر زمین های مملو از طلای سیاه

تخلیه … از ملک و خانه اش انسان

                          مرگ… گرسنگی…زندان

                                      نسل اندر نسل …

                                                    زندگی… بی سرو سامان

 آه…از رنج  فرزندان سامی من

                    که ز رگبار گلوله… بمب … بولدزر

               نه راه فراردارند…  و نه جای امن

          آه …از قتل عام  صبرا یم

آه  از غزه… آه  از  شتیلایم

به که گویم…

چه گونه  … خلاصه شوم … در فریاد

مردمان غزه…فرزندان بازمانده

               از انبوه کشتارها… در مناطق دگرند

                                                که  سال ها قبل

                        به نوار باریک غزه …منتقل شده اند

این چه دنیای بی رحمی است 

چشم بستن و سکوت… کمتر ازخوراندن  سم نیست                                                                                                                                      

نه نه                                                                                                                                                                                                              

نفرتم از تو… تنها حاصل کودتای جنایت  بار تو… به سا ل32 نبود

 گر خلاصه کنم تمام زندگی ام

همه سوز زخم بود و… نمک و خراش مدام… بر زخم ام

یاد دارم … که با من…

          از رنج ها شان… پدر می گفت

                        از رانده شدن از خانه…

                                          از قتل عام شان

                                         کشتار کودکانی … چون من

                    در سرما … بیماری ….بی سقف و غذا … بی یاری

با اینکه بسیار خرد سا ل بودم

حرف های پدر را… خوب می فهمیدم

                                      او هرگز نگفت که آن ها عرب اند

                                       و یا  که … ما عجم ایم… واین که… مربوط نیست  به ما

مهر او… هرگز مرز نداشت

         قلبش… مملو از احترام بود … به  گاندی

                         وتحسین گر تنها پوشش  متقالی او

                                           دست باف کارگاه های دستی هند

استقلال  هند… از یوغ انگلیس

                          مایۀ وجد عمیق و شعف اش                                                               

او انسانی شریف و آگاه…

                از فرزندان زحمتکش خلق

                               غارت شد … ثمرۀ یک عمر زحمت او…

در کودتای 28  مرداد سال سی ودو

توسط شعبان بی مخ… و دستۀ چاقو کشان او 

                               “هند مستقل … بعدها…  مولد زیباترین پارچه ها شد به جهان”

 در پرواز… به سوی خورشید

دیوار ها…همگی کوتاه و کوتاه تر

سپس محو…می گردند

ومرزها

خط هایی کج و معوج                                                                                   

مثل نقش های  کودکانه … بر سطح زمین

                                           و کودکان هرگز … کودکان آن سوی خط ها را…

                                                                        کمتر دوست نمی دارند

                                                                و رنگ و نژاد و جنس…

                                                   نیست هرگز برایشان مطرح

مانده ام که چرا ما… در سنین بالاتر

زیبائی ها را خرد و کودکانه می دانیم…

                          و زشتی ها را عین بلوغ !

نه نه …

در سال 1332 … نفرتم از تو آغاز نشد

فتنه ها یت… همه ثبت اند … در تاریخ

70سال…تلاش پر تزویرات

در فرو پا شاندن  نظام  شوراها…

نظامی… که به هنگام  تولدش …در اکتبر 1917

هدف اش  دفاع ز کار و انسان… و تضاد اش با سلطۀ سرمایه

 پرچمش سرخ… از عشق و خون  

اگرافتاده  بر زمین…صباحی چند                                                                                                                    

باکی نیست…

باز…افراشته خواهد شد

این  جبر است … جبر تکامل …عشق انسان به رشد و کما ل

تغییر ابدی ست… و ایست محا ل

نه نه …

نفرتم از تو… از 1332 … آغاز نشد

خون  32 میلیون فرزند  بلشویک ام … پایما ل فتنه های تو شد

شرح انبوه تزویرها و… جنایت هایت

در دفتر شعر من… نمی گنجید

                                ولی … خوب می دانم…

                     قبول سلطه… پذیرش ارباب ؟! هرگز… ابدا… نخیر

                   تلخی زهر… گوارا تر…از طعم  شیرین عسل ات                                                                  

تخم جنگ است ریشۀ تو…

     غارت و حمله … پیشۀ تو

      سلطه با نک جهانی… و صندوق پول ملل

                                                بهره بر بهره و بهره روی هم

                                                            اهرم زور است … و زنجیر بردگی ملل

رشد ابتذال است خسروانی تو

آشتی…؟! مرگ است …ارزانی تو

نه

ریشه های نفرتم از تو… تنها در کودتای ننگین 1332 نبود

                      درد فقر…

                            فاصله ها…

                                   آمریکای لاتین..

                                                  آفریقا … و آسیا

به دست نوکران تو شدند…

                             صمد هایم غرق ارس

چگونه بربندم… گوش جانم …

                   به ناله های کاروانیان و جرس

شیارهی خون دویده … ز سیاهکل به جا ن ودلم 

                 نفرت ازتو و  نوکران تو… سرشت آب وگل ام

بر ورودت دوباره بر ایران

        چشم بندم بر خون وشکنجۀ شیران؟

                    خام تو شدن …ره به سوی تو برد ن

                                            در فرهنگ لغات باور من..

                                                                 بلاهت است و …

                                                                      و عین فروش جان وتن

نه…

ریشۀ نفرتم ازتو … فقط  در کودتای 1332 نبود                                                                     

دست خونین … حرص …حضورمدام و بی حریم ات بود

صدام  عددی نبود… تو  بادش کردی

با نقشه ها و…  وعده های پوچ

تو هیولا… و توهارش کردی

هر چه با پسوند بزرگ می آید طرح… تو است

او را با طرح خوزستان بزرگ…

 8 سا ل

با آتش توپ …بمب های شیمیائی… خمسه خمسه و موشک                                                                                      

تو  هوارملت ایران کردی

داغ میلیون ها کشته … معلول… مفقود و اسیر

هنوز بر دل هامان

نه نه نفرتم از تو …در حصار سال 32 13 نماند

این طرح ها …آذربایجان بزرگ…کردستان بزرگ…

                     خاورمیانۀبزرگ …این بزرگ… آن بزرگ…

                               گردش کارخانه های بزرگ تسلیحاتی تو

                                                      گوشت دم توپ می خواهد

حال نوبت …کرد وآذری است و… عرب

به به نفت … چه لقمه چرب

دست تو همواره …ازآستین صدام بیرون بود

 گواه… فرزندان عراقی ام

                     در عصیان… به فتنه های تو

                                                همه از… گوش بریدگان  صدام اند

حمله عراق… به ایران … نقشۀ بد خواه تو بود

طرح  ارزان تو …  برای سلطۀ امروز تو بود

آن چه بود… که برای خواباندن یک باره مردم… در گور .

به دستش دادی؟

حلبچه را می گویم

تو استاد  میلیون کش مردم به جهانی اتمی

این همه زخم مکرر  …این همه کشتار                                                                             در تکرار… و تکرار و…تکرار

نه دور… آن روزی… که جهان در وحد ت

علیه تو… بر خیزد

و از خشم کوبنده اش…زمین بلرزد

زنان ایران… هرگز

                راه را برتو نخواهند گشود

                          مشکل ار هست بما مربوط است

خودمان می دانیم…

در خلیج فارس… پرسه نزن

                            بهانه نگزین

                                   گورت رو گم کن و… برو

نه نه …

آغاز نفرتم از تو …سال  1332 نبود

گرچه بی حرمتی … به حقوق انسانی زن…

                         از قرن ها گذشته …هزاران ساله شده

در حیرتم از رشد قارچ وار برج ها و کاخ ها

                    در حیرتم از درد فزایندۀ ساکنان کوخ ها

                                    در حیرتم از رشد سرسام آور فا صله ها

به هوش …به هوش

که دراین رشد ابسار گسیخته شیفتگی های زرق طلا

                                                          پوچ و مطلا نشویم

نه نه                                                                                                         

نفرتم از تو…

از درد بی درمان  تمامی سال های 1332 به بعد نیز نبود

حال  تو… و  طرح بزرگ تو و خاور میانه                                                          

هنوز خالی ست در آن

جای نقشه ایران

افغانستان…و عراق…  رفتند زیر پنجه تو

                                   انتظار… ورود برایران

                                   شده  چند سالی… عامل شکنجه تو…

می بینم این بار…  دو همراه  آوردهای از ترس

                                              انگلیس وفرانسه…                                                                                                                                                                                                                                                                                 

تو را که هرگز نبود باک از کس ؟ !

حق با توست

می پرورد داغ  لاله زارهای  ایرانی

                 مادرانی … پسرانی …همچو شیرانی

لابد اکنون

با 400 میلیون بودجه نا قابل…  بذل سنا

                         مطمئنی…  چون 28 مرداد  1332

                                                     بی مخان شعبانی

                         تاج بخشان…اوباشان و  چاقو کشان درباری

                                      بنشا نند برسرشان … سرسپرده نوکری تازه …

                                           تاج  خنده آور … و مضحک شهنشاهی

و در این معامله… او تاج بر سر…

                                     و  نفت ایران به تو… ارزانی

 آنگاه …هردو دست در دست …

                      اربا ب وسایه… بر سر ملت 

می بینم انتر های ماهواره ای ات…

                                       سخت در تلاش و کوشا یند

                                                      تا آستان  قدوم  نحست را

با فریب مردم … گاف باران کرده

آزین اش  بسته با  پشگل …

                                عود و عنبراش تاپاله                                                                                                                                                                                   

نه نه 

نفرتم از تو… از این جا و آن جا  نیست

از همه جاست…

از ذات پلید تو… و سلطۀ امپراطور امپراطوران جهان سرمایه

من هرگز دل به

           سناتور اوباما ی تو…نمی بندم

                                      یا آن دگری او بی ما                                                            

که هر دو هستند… از احزاب  خدمتگزار سرمایه

او نیز چون کندی …دمکرات است

       کندی… قهرمان قتل عام… در ویتنام است

سی سا ل پیکار… با قهر و سلطۀ  پاریس

آنگاه آغازه حمله کندی                                                                                                        

تندیس زیبای مقاومت است … فرزند سلطه ستیز… ویت کنگ ام

فاتح سربلند قله های ایستادگی ست ویتنامی

نه نه

هرگز نفرتم از تو ازسال 1332آغاز نشد

خشم من …

خشمی ست سرخ

                   با مهر ستم های دیده … در مسیر هزاره ها

از  مذابترین آتش ها …

            جوشیده از قلب خروشان  زمین

                                                    و فورانش…

از بهم  پیوستن … و پیوستن بلندترین آتش فشان های جوشان روی زمین

 که به سوزاند… وبه سوزاند… و به سوزاند

                                               تمام هستی تو…                                                                                              

که بسوختی وبسوختی… تمام هستی من                                                                                

                                                      به  زمین

ارنستو چه گوارا… پزشک انقلابی آرژانتینی، که  برای انقلاب در کوبا ، همراه انقلابیون کوبا رزمید.  و بعد از پیروزی انقلاب در کوبا، راهی انقلاب برای  بولیوی و پرو شد . که بدست نوکران آمریکا کشته شد. او یک انترناسیونالیست است.

ویکتور خارا: هنرمند مردمی…کارگردان…آهنگساز…شاعر…خواننده…گیتاریست

اهل شیلی …و عضو حزب کمونیست شیلی. که به دست عوامل پینوشه و نوکران

آمریکا در کودتای شیلی کشته شد.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                

فرح نوتاش

وین … اکتبر 2008

کتاب شعر 5

www.farah-notash.com/womens-power

www.farah-notash.com

Women’s Power

با تو حرف می زنم

از اعماق درد ها فریاد می زنم                                                    

                         از قلب رنج های گذشته و حا ل                                                   

          از پایگاه  کار و بیداد شدید استثما ر

                  ازفرسنگ ها زیر خط فقر                                                  

با تو حرف می زنم

آغاز نفرتم از تو…

 بیست و هشت  مرداد  1332 …. نبود

                     گرچه… جای خنجر توست

هنوز خون چکا ن

       زخم اش تازۀ تازه

            و…ضربان درد اش

                          در دل و جانم باقی…

لیک نفرتم از تو

با کودتای ننگین تو آغاز نشد

گر چه … سینه عاشق و پاک  پسرانم … و دخترانم

            مشبک از… سرب گلوله های داغ نوکران تو گشت…

                      گرچه آهن دست بندهای قپانی

از رگ و پوست زندانیان گذشت

و سوز جگر خراش استخوان ها شد

و…زخم ها …و دردها…

                      بار اندوه فضای تاریخ است

 گرچه …تکه تکه های گوشت بدن هاشا ن

                           بر خارهای شلاق شکنجه گران تو ماند

                                                     وبر تصویرهای زندۀ آن … در ذهنم

هنوز های های می گریم

ولی آغازنفرتم از تو

کودتای سال 32 نبود

 سا ل ها… از 25 گذشت

          در حسرت یک نفس هوای تمیز

                               شبق کاکل افسران جوان

در آینه … رنگ سپید گرفت

                          آن ها …در پس دیوارهای نشسته به خون                                                     

                                                       بی نور… تنگ و نمور                                                        

در هوای مانده … از صد سا ل

                           استوار… برعهد ومیثاق باور      

                                   دفاع از کار و کارگر… حقوق برزگر                                             

                                                         چو کوه دماوند پایدار ماندند

           و افسران شدند ستاره ها … ستاره های درخشان

بر اوج  پر شکوه … مبارزات کارگران جهان

                         و قهرمانان  شکست ناپذیر مقاومت…افتخار مردم ایران 

لیک… ای ژن ناقص  تمام مجرمین زمین… آمریکا

                                       کودتای ننگین تو …

            تنها مقطعی خونین…

      و بر کناری دولتی ساده … نبود

یورشی گستاخ…

            به تمامیت حقوق یک ملت

                                       رأی و انتخاب یک ملت

                                                  به شان و مقام یک ملت

 شکستن حریم حرمت … و عزت یک ملت

                                               در وطن… و کاشانۀ آن ملت بود

مسئله… زندان و اعدام وشکنجه نبود

مسئله… بس عظیم تر بود

               تحقیر یک ملت بود… تحقیر

                                 حق کاپیتولاسیون برای تو

                                        ایجاد سلطه ات بر تمام هستی او

                                                                     و نهایتا … سد تکامل او

نادیده گرفتن رأی ملتی با تمدنی کهن  به هیچ

                         کج و واکج نمودن راه زندگی اش

                            اهانت به آرمان یک ملت…به جان یک ملت

سلب حق اراده از او

و… تحمیل یک سرسپرده … یک نوکر

                                   تحت قیومیت… و وابسته به تو  

توی بی ریشه…بی هویت…غاصب وغارتگر

خیر..

        با این همه

                نفرت من از تو

آغازش روز خون بار  28 مرداد 1332 …  نبود

آن که  در هموار کردن ره … بر توست

               ویا…  در انتظار باز کردن کلون در… پشت در است

نا آگاه  و کم حافظه

              یا از خریدهای  چهار صد میلیون دلاری توست                                                   

                                                       فراموشی  ننگ…؟!

                                              پذیرش …تحقیر دوباره…؟!

درد من تاریخی ست

و نیک میدانم … میدانم

گر ملتی ز رأی خود دفاع  نکند

و برای حفظ  شأن اش… و منزلتش… نه ایستاد و مقاومت نکند                                                                                                                                                                                                                                    

                                       پایمال… و خاک پای دگران خواهد شد                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            

دروازه ها را بر جانیان جهان … بگشودن

تحمیق شدن …

          انترهای فتنه گر دشمن را … به صرف هم  گویشی

                                                                 خودی دانستن

دشمن دیرینه را باور کردن  و  …برای رفع مشکل خویش

               با اعتماد به یک جنایتکار…به او لم دادن

          و…به کوچه های فریب او ره  بردن

بی همتی ست

          ابراز زبونی ست

                         قبول ضعف است

                                 به جای یافتن ره به جلو

به عقب برگشتن

فراموشی خفت ؟!… فراموشی ننگ ؟!

تابناک ترین گوهر ملی

                               شخصیت است                                             

وایستادن برای حق رای خود… کمال وجود

                                             و بالاترین نشان حضور

آیا در تجاوزی بر کودک

                  چشم بر گناه  عاملش می بندیم..

و بی تفاوت  بر تکرار تجاوز… بی کنش  می مانیم؟

                      تجاوز به حق رای …صدها بار …خفت بار تر است

و مرگ …بسی شیرین تر

ما همه می میریم…آنچه می ماند

پای مردی ها… پای زنی ها … در حفظ شأن و شرف انسانی ست

ا گر آموزگار دوم دبستانی… ره تدریس نمی داند

          و شاگردان همگی ز دست او … زارو جان بر لب و بیمار

آیا راه چاره… بازگشتن به کلاس اول است ؟

گر برخواستن…برای تغییر و تحول

                          صد سال به طول انجامد

                                           راه دگری… نیست

   یک ملت… خود باید به پای خویش شود                                                           

ایستادن… با چوب دستی و عصا…!؟

دشمن را به خانه آوردن…!؟

                            او باید… از منطقه رانده شود

                                         و برای ابد… تارانده شود

و از رویاهای سلطه … بر کل زمین

                                           منفک و… پرانده شود     

نه… نه                                                                                                         

نفرتم از تو… از سا ل  1332

و شروع … دادن کولی… به دوا ل پائی چون تو… آغاز نشد

دخالت گاو چرانی جانی… بی هویت

                                      در امر بزرگان

ملتی… با هزاران سال تاریخ تمدن

                           در مصاف با …غاصبان زادگاه سرخپوستان

با تاریخ سراسرغصب و دزدی و… کشتارو تجاوز…

از ترکیب اول تو …” مشتی از جانیان جهان… به  نام یک ملت”

آنگاه…

فشار دست آهنین نوکران سر سپرده تو

                        واعمال …اختنا ق از هر نو ع

                                   با  فورانی از قرن ها و قرن ها… پیش                                                                 

حال امروز…با تحقیر

        واپس گرایمان  می خوانی

                و توی بی فرهنگ…می خواهی

برای نجات هستی امان

دمکراسی…و لابد فرهنگ ! هدیه کنی!

اشگ تمساح مریز…

                و پستان… نچسبان  به تنور

                                           مرگ در ظلما ت

                          بر لطف و چراغ تو… بسی ارجح تر

درد بی درمان … کم کن و برو

با این همه

آغاز نفرتم از تو28 …مرداد …سا ل 1332 نبود

این داغ جگر سوز… بس کهنه تر است

آنگاه که برای ورود نحس ات … بر قاره ای در آن روی زمین

که بعد ها امریکا یش خواندی

                             فقط پانصد سال  پیش

                                    مجرمین و محکومین جنایی … از اروپا را

                                  برای غصب و حمله…سروسامان دادی

          و…وحشیانه برفرزندان… سرخ پوستم آوار شدی

ساکنان…وصاحبان اصلی قاره را می گویم                                                      

                                      با 6000  سال تاریخ تمدن

                                          به نام وحشی…به رگبار گلوله … می بستی

                            قتل عام شان می کردی

آنگاه… اولین شعله های نفرتم از تو… زبانه کشید

 بیداد…تحقیر…تبعیض

آن ها …

بعد از  5  قرن …هنوز 

در سراسر قاره… در فقر سیاه… می سوزند                                                        

               وجواب تو… به عصیان پر شکوه چه گوارا                                                                 

درمحو این همه تبعیض… و ستم

                                         در  بولیوی

                             رگبار گلوله ها

بر سینه پر عشق اش بود

نه نه …

هرگز نفرتم از تو … آغازش کودتای  28 مرداد سال  1332

زیر سایۀ  لشگر لومپن ها … وفواحش … نبود… نبود

 در شیلی…نقشه های مزورانۀ   سی آی ای

اعتصا ب  کامیون داران اجیر 

هیاهوی کاسه کوبان زنان بورژوای…  وابسته به تو

                                           وسپس میدان داری یه

                                                      پینوشۀ تو …قاتل توده ها

    تعلیم دیده در آکادمی  دیکتاتوری و تحمیل جنایت هایت 

                                                چه ها که نکرد …چه ها که نکرد…                                                                                                    

گورهای پسران گمشده ام… جمعی بود                                                              

برای خاموشی داغ  دل مادران دردمند… در شیلی

آب یک اقیانوس کم است

                             فریاد از قتل ها در سا نتیاگو

              آلنده نیز … چو مصدق… بودمنتخب مردم خویش

                                                    ایستاد …تا آخرین فشنگ

                                                              ایستاد… تا آخرین نفس

خبر … خبر

رسید…رسید…اوج خطر

جلاد …جلاد 

تبر…  تبر

فرود… تبر…

غرق شدند غرق… دستان هنرمند ویکتور خارا…

 در سرخی های ابد 

اینک اوست… اینک اوست

ناله نه …فریاد نه … ضجه وزاری نه

                 آوازی پر شکوه… که دارد… آرام آرام خاموش می گردد  

                                     و دوباره کم کم… جان می گیرد…

جان می گیرد

زبانه می زند…

شعله می کشد

از جان هزاران هزار زندانی … به پا                                                                                                                                                         

                  و اوج و طنین این فریاد … این آواز آتشین …  

                               درحصار مسدود سرنیزه ها… یک ورزشگاه

قتلگاه کودتا… سانتیاگو شیلی …1973

         او بود  که همواره… برای زحمتکشان میهنش می خواند

                          حال این مردمان در بند…در زندان بزرگ سا نتیاگو

                                                       با همه جان …چون یک جا ن

سرود های  پر شکوه اش را…برای او می خوانند…

این عاشقانه ترین وداع… در تاریخ هنرمندان است 

و ضبط… زنده

در فضای انبوه  رنج های ما

                                    نه…نه… 

                      ای زالوی خون آشام  ملت ها

نفرتم ز  تو… هرگزدر حصار دردهای سا ل 32 نماند

دیوارهای تاریخ شکست و

در رد پای جنایت هایت …به هر کجا که رفته بودی … رفت

آنگاه که…                                       

فرزندان سیاهم … را به زور تفنگ

درآفریقا  اسیرمی کردی…وسپس  به بردگی می بردی

قلاده به گردن …لخت…پای در زنجیر

بر کف کشتی های بار بری

همچو حیوانات..

نه… بد تر

در جعبه ها …خوابیده

انباشته … به روی هم…

و در عرضه … در بازارهای برده فروشان…

                      به رقص و کرنش… وا می داشتی                                                                        

                            تا گران تر بفروشی … هر کدامشان

          دخترانم…همه در بیگاری برده عیش… دوراز خانه وعشق

 پسرانم ….پسرانم همواره …  زخم تحقیر و خشونت بر دل و پیکرشا ن

                                                    بیگاری …بردگی …مرگ در زنجیر

آوای سیاهان…درامتداد این معبر درد… ناقوس بیداد ظلم تو بود

در عصیان فرزندان سیاهم به نام برده

جواز دفن… در لابلای دفتر قانونت… قبلأ صادر شده بود

تبعیض نژادی

         بار کثیف ذهن تو و … وجود کریه  تو بود

                                   خرید انسان …فروش انسان…لینچ

                                                                        کشتن انسا ن

 آه …قرن ها ست در غم شان می سوزم

هنوز تبعیض ها… نژادی …جنسی…ملی و مالی

                                             ریشه می سوزانند

نه نه …

هرگز نفرتم از تو… از  1332 آغاز نشد

به هر کجا که رفتی… خوردی و بردی و ریشه سوزاندی

جنگ جهانی دو…

                  وای ازآن… فتنه  جهانی تو                                                            

هیروشیما…ناکازاکی… انفجار بمب های اتم                                                              

                                       فریاد جهان… از جنایت تو

  مرگ صدها هزار در یک آن

آنگاه …مدال قهرمانی تو

        بر گردن نسل ها کش … خلبا ن

چرا…چرا… در جواب  حامیان صلح جهان 

                    به خلع تمام سلاح های هسته ای

                                          در سازمان ملل ات

                     همواره تلاش کرده ای ومی کنی …به  رد آن

                                 حال طمع نفت و نقش ریاکارانۀ  کلانتر و… پیر

    جهان… ز طرح های  نو استعماری ات شده سیر

         قتل میلیون ها انسان … در کره… و غصب…جنوب آن

                                                  نه ز یاد می رود… نه می شود پنهان

سال ها تجاوز و جنگ در ویتنام و… قتل میلیون ها

نهایتن … با آن همه سلاح و تجهیزات

شکست از مبارزان جنگل…

قهرمان نان… ویت کونگ ها                                

نه نه …

آغاز نفرتم از تو هرگز

کودتای ننگ بارت نیست                                                                                  خشونت … ریا وابتذال تو را…انتها و پایان  نیست

آه از فلسطین آه…

                حمایت از غاصبان … از اسرائیل

60  سال تأیید… کمک بر عاملین کشتار و… رنج فزاینده

                                           سلطه و جای پائی… برای آینده

                                     در کنار سر زمین های مملو از طلای سیاه

تخلیه … از ملک و خانه اش انسان

                          مرگ… گرسنگی…زندان

                                      نسل اندر نسل …

                                                    زندگی… بی سرو سامان

 آه…از رنج  فرزندان سامی من

                    که ز رگبار گلوله… بمب … بولدزر

               نه راه فراردارند…  و نه جای امن

          آه …از قتل عام  صبرا یم

آه  از غزه… آه  از  شتیلایم

به که گویم…

چه گونه  … خلاصه شوم … در فریاد

مردمان غزه…فرزندان بازمانده

               از انبوه کشتارها… در مناطق دگرند

                                                که  سال ها قبل

                        به نوار باریک غزه …منتقل شده اند

این چه دنیای بی رحمی است 

چشم بستن و سکوت… کمتر ازخوراندن  سم نیست                                                                                                                                      

نه نه                                                                                                                                                                                                              

نفرتم از تو… تنها حاصل کودتای جنایت  بار تو… به سا ل32 نبود

 گر خلاصه کنم تمام زندگی ام

همه سوز زخم بود و… نمک و خراش مدام… بر زخم ام

یاد دارم … که با من…

          از رنج ها شان… پدر می گفت

                        از رانده شدن از خانه…

                                          از قتل عام شان

                                         کشتار کودکانی … چون من

                    در سرما … بیماری ….بی سقف و غذا … بی یاری

با اینکه بسیار خرد سا ل بودم

حرف های پدر را… خوب می فهمیدم

                                      او هرگز نگفت که آن ها عرب اند

                                       و یا  که … ما عجم ایم… واین که… مربوط نیست  به ما

مهر او… هرگز مرز نداشت

         قلبش… مملو از احترام بود … به  گاندی

                         وتحسین گر تنها پوشش  متقالی او

                                           دست باف کارگاه های دستی هند

استقلال  هند… از یوغ انگلیس

                          مایۀ وجد عمیق و شعف اش                                                               

او انسانی شریف و آگاه…

                از فرزندان زحمتکش خلق

                               غارت شد … ثمرۀ یک عمر زحمت او…

در کودتای 28  مرداد سال سی ودو

توسط شعبان بی مخ… و دستۀ چاقو کشان او 

                               “هند مستقل … بعدها…  مولد زیباترین پارچه ها شد به جهان”

 در پرواز… به سوی خورشید

دیوار ها…همگی کوتاه و کوتاه تر

سپس محو…می گردند

ومرزها

خط هایی کج و معوج                                                                                   

مثل نقش های  کودکانه … بر سطح زمین

                                           و کودکان هرگز … کودکان آن سوی خط ها را…

                                                                        کمتر دوست نمی دارند

                                                                و رنگ و نژاد و جنس…

                                                   نیست هرگز برایشان مطرح

مانده ام که چرا ما… در سنین بالاتر

زیبائی ها را خرد و کودکانه می دانیم…

                          و زشتی ها را عین بلوغ !

نه نه …

در سال 1332 … نفرتم از تو آغاز نشد

فتنه ها یت… همه ثبت اند … در تاریخ

70سال…تلاش پر تزویرات

در فرو پا شاندن  نظام  شوراها…

نظامی… که به هنگام  تولدش …در اکتبر 1917

هدف اش  دفاع ز کار و انسان… و تضاد اش با سلطۀ سرمایه

 پرچمش سرخ… از عشق و خون  

اگرافتاده  بر زمین…صباحی چند                                                                                                                    

باکی نیست…

باز…افراشته خواهد شد

این  جبر است … جبر تکامل …عشق انسان به رشد و کما ل

تغییر ابدی ست… و ایست محا ل

نه نه …

نفرتم از تو… از 1332 … آغاز نشد

خون  32 میلیون فرزند  بلشویک ام … پایما ل فتنه های تو شد

شرح انبوه تزویرها و… جنایت هایت

در دفتر شعر من… نمی گنجید

                                ولی … خوب می دانم…

                     قبول سلطه… پذیرش ارباب ؟! هرگز… ابدا… نخیر

                   تلخی زهر… گوارا تر…از طعم  شیرین عسل ات                                                                  

تخم جنگ است ریشۀ تو…

     غارت و حمله … پیشۀ تو

      سلطه با نک جهانی… و صندوق پول ملل

                                                بهره بر بهره و بهره روی هم

                                                            اهرم زور است … و زنجیر بردگی ملل

رشد ابتذال است خسروانی تو

آشتی…؟! مرگ است …ارزانی تو

نه

ریشه های نفرتم از تو… تنها در کودتای ننگین 1332 نبود

                      درد فقر…

                            فاصله ها…

                                   آمریکای لاتین..

                                                  آفریقا … و آسیا

به دست نوکران تو شدند…

                             صمد هایم غرق ارس

چگونه بربندم… گوش جانم …

                   به ناله های کاروانیان و جرس

شیارهی خون دویده … ز سیاهکل به جا ن ودلم 

                 نفرت ازتو و  نوکران تو… سرشت آب وگل ام

بر ورودت دوباره بر ایران

        چشم بندم بر خون وشکنجۀ شیران؟

                    خام تو شدن …ره به سوی تو برد ن

                                            در فرهنگ لغات باور من..

                                                                 بلاهت است و …

                                                                      و عین فروش جان وتن

نه…

ریشۀ نفرتم ازتو … فقط  در کودتای 1332 نبود                                                                     

دست خونین … حرص …حضورمدام و بی حریم ات بود

صدام  عددی نبود… تو  بادش کردی

با نقشه ها و…  وعده های پوچ

تو هیولا… و توهارش کردی

هر چه با پسوند بزرگ می آید طرح… تو است

او را با طرح خوزستان بزرگ…

 8 سا ل

با آتش توپ …بمب های شیمیائی… خمسه خمسه و موشک                                                                                      

تو  هوارملت ایران کردی

داغ میلیون ها کشته … معلول… مفقود و اسیر

هنوز بر دل هامان

نه نه نفرتم از تو …در حصار سال 32 13 نماند

این طرح ها …آذربایجان بزرگ…کردستان بزرگ…

                     خاورمیانۀبزرگ …این بزرگ… آن بزرگ…

                               گردش کارخانه های بزرگ تسلیحاتی تو

                                                      گوشت دم توپ می خواهد

حال نوبت …کرد وآذری است و… عرب

به به نفت … چه لقمه چرب

دست تو همواره …ازآستین صدام بیرون بود

 گواه… فرزندان عراقی ام

                     در عصیان… به فتنه های تو

                                                همه از… گوش بریدگان  صدام اند

حمله عراق… به ایران … نقشۀ بد خواه تو بود

طرح  ارزان تو …  برای سلطۀ امروز تو بود

آن چه بود… که برای خواباندن یک باره مردم… در گور .

به دستش دادی؟

حلبچه را می گویم

تو استاد  میلیون کش مردم به جهانی اتمی

این همه زخم مکرر  …این همه کشتار                                                                             در تکرار… و تکرار و…تکرار

نه دور… آن روزی… که جهان در وحد ت

علیه تو… بر خیزد

و از خشم کوبنده اش…زمین بلرزد

زنان ایران… هرگز

                راه را برتو نخواهند گشود

                          مشکل ار هست بما مربوط است

خودمان می دانیم…

در خلیج فارس… پرسه نزن

                            بهانه نگزین

                                   گورت رو گم کن و… برو

نه نه …

آغاز نفرتم از تو …سال  1332 نبود

گرچه بی حرمتی … به حقوق انسانی زن…

                         از قرن ها گذشته …هزاران ساله شده

در حیرتم از رشد قارچ وار برج ها و کاخ ها

                    در حیرتم از درد فزایندۀ ساکنان کوخ ها

                                    در حیرتم از رشد سرسام آور فا صله ها

به هوش …به هوش

که دراین رشد ابسار گسیخته شیفتگی های زرق طلا

                                                          پوچ و مطلا نشویم

نه نه                                                                                                         

نفرتم از تو…

از درد بی درمان  تمامی سال های 1332 به بعد نیز نبود

حال  تو… و  طرح بزرگ تو و خاور میانه                                                          

هنوز خالی ست در آن

جای نقشه ایران

افغانستان…و عراق…  رفتند زیر پنجه تو

                                   انتظار… ورود برایران

                                   شده  چند سالی… عامل شکنجه تو…

می بینم این بار…  دو همراه  آوردهای از ترس

                                              انگلیس وفرانسه…                                                                                                                                                                                                                                                                                 

تو را که هرگز نبود باک از کس ؟ !

حق با توست

می پرورد داغ  لاله زارهای  ایرانی

                 مادرانی … پسرانی …همچو شیرانی

لابد اکنون

با 400 میلیون بودجه نا قابل…  بذل سنا

                         مطمئنی…  چون 28 مرداد  1332

                                                     بی مخان شعبانی

                         تاج بخشان…اوباشان و  چاقو کشان درباری

                                      بنشا نند برسرشان … سرسپرده نوکری تازه …

                                           تاج  خنده آور … و مضحک شهنشاهی

و در این معامله… او تاج بر سر…

                                     و  نفت ایران به تو… ارزانی

 آنگاه …هردو دست در دست …

                      اربا ب وسایه… بر سر ملت 

می بینم انتر های ماهواره ای ات…

                                       سخت در تلاش و کوشا یند

                                                      تا آستان  قدوم  نحست را

با فریب مردم … گاف باران کرده

آزین اش  بسته با  پشگل …

                                عود و عنبراش تاپاله                                                                                                                                                                                   

نه نه 

نفرتم از تو… از این جا و آن جا  نیست

از همه جاست…

از ذات پلید تو… و سلطۀ امپراطور امپراطوران جهان سرمایه

من هرگز دل به

           سناتور اوباما ی تو…نمی بندم

                                      یا آن دگری او بی ما                                                            

که هر دو هستند… از احزاب  خدمتگزار سرمایه

او نیز چون کندی …دمکرات است

       کندی… قهرمان قتل عام… در ویتنام است

سی سا ل پیکار… با قهر و سلطۀ  پاریس

آنگاه آغازه حمله کندی                                                                                                        

تندیس زیبای مقاومت است … فرزند سلطه ستیز… ویت کنگ ام

فاتح سربلند قله های ایستادگی ست ویتنامی

نه نه

هرگز نفرتم از تو ازسال 1332آغاز نشد

خشم من …

خشمی ست سرخ

                   با مهر ستم های دیده … در مسیر هزاره ها

از  مذابترین آتش ها …

            جوشیده از قلب خروشان  زمین

                                                    و فورانش…

از بهم  پیوستن … و پیوستن بلندترین آتش فشان های جوشان روی زمین

 که به سوزاند… وبه سوزاند… و به سوزاند

                                               تمام هستی تو…                                                                                              

که بسوختی وبسوختی… تمام هستی من                                                                                

                                                      به  زمین

ارنستو چه گوارا… پزشک انقلابی آرژانتینی، که  برای انقلاب در کوبا ، همراه انقلابیون کوبا رزمید.  و بعد از پیروزی انقلاب در کوبا، راهی انقلاب برای  بولیوی و پرو شد . که بدست نوکران آمریکا کشته شد. او یک انترناسیونالیست است.

ویکتور خارا: هنرمند مردمی…کارگردان…آهنگساز…شاعر…خواننده…گیتاریست

اهل شیلی …و عضو حزب کمونیست شیلی. که به دست عوامل پینوشه و نوکران

آمریکا در کودتای شیلی کشته شد.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                

فرح نوتاش

وین … اکتبر 2008

کتاب شعر 5

www.farah-notash.com/womens-power

www.farah-notash.com

Women’s Power



انقلاب باران نیست: ضرورت سازمان، منابع و ریشه طبقاتی برای تغییر واقعی

درددلی رسیده از داخل کشور، نویسنده شهریار

مسئولیت این مقاله بعهده نویسنده آنست! (توده ای ها)

هیچ امکانات،تسلیحات،منابع مالی و نیروی انسانی سازماندهی شده عملگرا قابل اتکاء و اعتمادی برای آغاز جنبش انقلابی که به ثمر مطلوبی برسد و توسط ضد انقلاب مصادره نگردد وجود خارجی ندارد و در نظر افراد معقول و منطقی و منصف چیزی جز خودارضایی سیاسی برای کسانی که شرایط را برای انقلاب پرولتری یا غیر پرولتری فراهم می دانند نیست و نخواهد بود.

انقلاب باران نیست که از آسمان فرو ببارد که همان هم علت العللی دارد و الله بختکی رخ نمی دهد.تلمبار شدن مشکلات اقتصادی،سیاسی،اجتماعی و زیست محیطی شاید منجر به اعتراض شود اما الزاماً منجر به انقلاب نمی شود و شاید منجر به انقلاب شود اما لزوماً منجر به یک انقلاب شکست نخورده و پایان دهنده نظم موجود نخواهد شد.انقلاب علاوه بر امکانات،تسلیحات،منابع مالی و نیروی انسانی سازماندهی شده عملگرا به کادر انقلابی پوست کلفت که ریشه طبقاتی کاملاً کارگری داشته و فعالیت های انقلابی را به مثابه بازی و سرگرمی و خودنمایی و دلخوشکنک در نظر نمی گیرند و وقت و انرژی لازم را برای تحقق اهداف انقلابی صرف می کنند نیاز دارد.

کسانی که از لحاظ فکری و فرهنگی بورژوازده اند انقلاب پرولتری را یک سانتی متر هم رو به جلو حرکت نخواهند داد.کسانی که از لحاظ زبانی صرفاً با طبقه کارگر احساس همدردی و همدلی و همراهی می کنند اما از لحاظ ذهنی و درونی با دیده تحقیر و تمسخر به این طبقه نگاه می کنند و گاه و بیگاه هم دم خروسشان آشکار می شود.حتی اگر خود کارگرزاده نیز باشند به توده کارگران به دیده گوسپندانی نگاه می کنند که چوپانی به گله خود.این نگاه را در یک جا و دو جا و سه جا یا بین یک نفر و دو نفر و سه نفر یا یک گروه و دو گروه و سه گروه یا یک استان و دو استان و سه استان و یک شهر و دو شهر و سه شهر ندیدم فقط.زیاد دیده ام.آخرین بار در تهران در حکیمیه در میان یک دسته مارکسیست طرفدار حکومت شورایی و از نظر خود بسیار پیشرو.که در خصوص استخدام به عنوان کارگر در یک کارخانه برای این که با درخواست استخدامشان موافقت شود و بهشان شک نشود و همه چیز طبیعی جلوه نماید.

با لحن تمسخر نقش کارگری را که برای استخدام به کارخانه مراجعه کرده را بازی می کنند و بر بی سوادی مطلقش تأکید می نمایند.چپ های ایران آنقدر با جامعه و محیط مردم خویش بیگانه شده اند که انگار نمی دانند اکثر پرسنل و کارکنان کارگاه ها و کارخانه ها و مراکز تولید کشور را افرادی تشکیل می دهند که تحصیلات عالیه و آکادمیک و دانشگاهی دارند.هنوز نگاهی به کارگر شهری دارند که انگار کارگر شهری کسی است که از روستا و دهاتش بلند شده آمده شهر و به دلیل نداشتن مدرک و سواد درست و حسابی تن به اشتغال در مراکز تولیدی با ساعت کار زیاد و حقوق ناچیز بدون هیچ پشتوانه محکم حقوقی و تأمین امنیت شغلی داده است.

انگار اطلاع ندارند که در همان روستاهای دور افتاده کشور هم اکثر جوانان تحصیلات آکادمیک را دارا هستند.منتها بی کار و سربار خانواده و افسرده و سرخورده از همه چیز.انگار توهم سوشیانس و مسیح و مهدی و امام زمان و منجی بودن به مارکسیست ها و سوسیالیست ها و کمونیست ها و لنینیست های ایران این اجازه و حق را در نظر گرفته که با دیدی به مردم بنگرند که خود مدعی ملغی کردن آن هستند.دید ارباب رعیتی و خدای و بندگی.و سئوالی که در اینجا مطرح می شود آن است که به چه حقی؟ آیا گمان می برند که طبقه کارگر ایران زبان توهین و تحقیر و تمسخر و نگاه از بالا به پایین را درک نمی کند و متوجه نمی شود مردمانی که عمری با همین زبان و همین نگاه با آن ها صحبت شده و بدان ها نگاه شده است یا گمان می کنند به دلیل ریشه دار بودن صحبت کردن با چنین زبانی با مردم و نگریستن با چنین نگاهی به مردم زبان و نگاه دیگری در مردم کارساز نمی افتد.

با زبان زور با مردم سخن گفتن و از دید بالا به پایین به مردم نگریستن برای کسی امکان پذیر است که زورش را داشته باشد و از مرتبت بالاتری نسبت به عموم مردم برخوردار باشد.انقلابیون امروز روز ایران بی شباهت به فرد خودشیفته از خودراضی نچسبی نیستند که انتظار دارند معشوق بی هیچ زحمتی خود چهار دست و پا برای آنکه عبودیت خود را نیز به اثبات برساند به سمت عاشق که خود باشند روان گردد.والا ما که کور نیستیم.نوعی قهر اجتماعی آشکار میان طبقه الیت سیاسی رادیکال جامعه با توده های مردم رخ داده است.ریاکاری عجیب و غریبی هم در بین روشنفکران انقلابی و مردمی در این دهه های اخیر ریشه دوانده که آنان را بیش از پیش از مردم و اجتماع جدا کرده و به محاق فراموشی سپرده است.و همه هم در راه پیدا کردن چرایی این وضع به پشت سری و کناری خود نگاه می کنند.

انگار نوعی رقابت کورکورانه احمقانه بچگانه در هر چه بیشتر از مردم فاصله گرفتن،دور شدن از بطن جامعه،روی گردانی از خلق های تحت ستم،طلبکار بودن از توده های انسانی،ریاکاری،لفاظی و کار روشنفکر را به دلسوزی و ترحم زبانی صرف که دردی از کسی و چیزی و جایی دوا نمی کند تقلیل دادن شکل گرفته که آقایان و بانوان قصد خاتمه دادن بدان را هم ندارند.غرض از همه این صحبت ها این بود که بدینجا برسیم که چنانچه در داخل و خارج از کشور ایران افراد و گروه هایی وجود دارند که گمان می برند راه رستگاری دنیوی و سعادت توده های این سرزمین و جهان از برقراری سوسیالیسم در ایران و جهان به عنوان یک نظام اقتصادی انسانی عادلانه و برطرف کننده مشکلات عدیده اقتصادی،اجتماعی،سیاسی و زیست محیطی که نظام اقتصادی سرمایه سالار و پدر سالار و مرد سالار و جنگ سالار و نژادپرست و سلطه گرا به وجود آورده،با دست روی دست گذاشتن،مطالعه آثار مارکسیستی،و دوره های مطالعه و سرود خواندن،پرفورمنس اجرا کردن،سیگار برگ کشیدن،ودکای روسی نوشیدن،اشک ریختن برای طبقه کارگر،فحش دادن به طبقه سرمایه دار این نظم موجود فرو نخواهد پاشید و نظم نوین برقرار نخواهد گردید.

انقلاب پرولتری بدون اعتصابات همه گیر کارگری در بخش های صنعتی و غیرصنعتی و شهری و روستایی و قیام مسلحانه توده ای زاییده نخواهد شد. و اولی جز با تأسیس صندوق های روز مبادا و دومی جز با تجهیز مردم رخ نخواهد داد برای اولی روشنفکر انقلابی کاری بیشتر از پیدا کردن کارگر کاریزماتیک که قابلیت کارگر پیشرو شدن را داشته باشد و تزریق آگاهی طبقاتی بدو و وقت و انرژی صرف کردن بر او و دادن قوت قلب و شهامت و شجاعت لازم به او برای بسیج کارگران کارگاه تولیدی و کارخانه و شهرک صنعتی که او در آن کار می کند و کلامش میان کارگران برش و نفوذ دارد و مهم تر از همه هم پای آنان کار می کند مثل خودشان است.مثل خودشان راه می رود می خورد حرف میزند و وقت زیادی را با آن ها می گذراند بهترین گزینه و راهکار است نمونه بارز آن اسماعیل بخشی است.که این فرایند بر او رخ داده است.برای تجهیز افراد به سلاح گرم نیز به منابع مالی نیاز است.

این منابع مالی نیز به هر صورت باید تأمین گردد.و با توجه به یک دو دو تا چهار تا کردن ساده متوجه می شویم که این منبع مالی مورد نیاز پول کمی نیست.پس راه های معمول و نرمال خط می خورند.سرقت از سرمایه دولت سرمایه داری توسط یک گروه مبارز انقلابی سرقت نیست گرفتن حقی است که برای گرفتن حقی بزرگتر واجب و ضروری است.بانک،صرافی یا هر مرکز فحشاخانه اقتصادی مالی بورژواها برای تأمین هزینه های انقلاب زدنش جایز است.این چیز بی سابقه ای نیست و مسبوق به سابقه است.به جز این،راه دیگری برای روشنفکران انقلابی مبارز سوسیالیست وجود ندارد.آنان که به دنبال راه های دیگرند شاید به دنبال به راه انداختن انقلاباتی از نوع دیگرند اما مسیر انقلاب پرولتری از همچین مسیر سنگلاخ و پر پیچ و خمی می گذرد.

خشونت و قهر اقتصادی و نظامی هم ابزار مبارزه جدایی ناپذیر طبقه کارگر است با دست از کار کشیدن برای صاحبان سرمایه و دست به کار شدن برای مبارزه با سگان نظام سرمایه.این سیستم سرمایه داری است که خشنونت را به طبقه کارگر تحمیل می کند.و بعد خود طبقه کارگر را از دیکتاتوری پرولتاریا،یعنی خودشان،از اینکه سرنوشتشان در دستان خودشان باشد می هراساند در صورتی که خودش در تصمیم گیری و اعمال نظر به سمت و سوی جنونی در حال حرکت است که حتی منافع خود را نیز در برخی مواقع به خطر می اندازد.اگر براستی فقر زیاد احمق می کند بدون شک ثروت زیاد هم انسان را به مرز جنون و دیوانگی سوق خواهد داد.بی معنایی و نهلیسمی که بر این جهان حاکم است شاید به همین خاطر باشد که عده ای آنقدر دارند که نمی دانند بایستی چه کار کنند و عده ای آنقدر ندارند که نمی دانند بایستی چه کنند.



صدای سکوت



سکوت …

          فضای تنفس…

            برحضور با وقار هرنوا

در آوای پرنده

و فاصله…

فضایی کوتاه یا بلند

                    قبل از ورود هر واژه…  

یا حیات پر اعتبار یک نفس …

                            قبل از شروع یک فریاد

ولی… هرگز باور نمی کردم

که صدای سکوت

این چنین مهیب و ترسناک باشد…
تا آنروز …

       که ویران شد

           سقف تمام باورها

               در انفجار یک سکوت

و ترک خورد زمین خرافات

                        زیر آوار خشم یک ملت…

و صبوری و تحمل

            چون گرد بادی تند بود     

                              می کشید و می برد

به اعماق ترسناک یک خلاء…

                    هر آنچه را که قرن ها…

ولی بطور مشخص … نیم قرن اخیر

                                      سایه افکنده بود  

بر سراسر زندگی… از تولد تا مرگ                  

                                      در سراسر ایران…

و هر آنجایی که رسیده بود

دست دزد ملایان … برای غارت مغز مردمان

از کودک شیرخوار… تا پیرمرد و زن…

و تازه جوان

بر تلاتم و تهاجم قصه های فریب و تحمیق

از زنگ زنگوله های علم… و کتل

در بارگاه سراسر فساد و پوسیدۀ دربار انگلیس

تا…

روضه ها … و سفره های حضرت عباس و ابولفضل

و دخیل های طلا و نقره و اسکناس  

که واریز می شد به چاه پر مکر جمکران

از رگبار پیوسته مسلسل ها

در تحمیل حجاب استعماری…

                       به دستور ارباب ملایان

                                                 عالی جناب امپریالیسم پیرو فرتوت انگلیس

تا بریدن گوش مرد بیچاره ای

که از غم مرگ زنش

در ورود ممنوع بیمارستان

برای بی پولان
سیگاری روشن کرده بود

در رمضان…

انفجار سکوت … پایان تحمل

                                    وآغاز عمل

و ریزش آوار بی وقفۀ عصیان

                 که بی مهیب… و پی در پی 

می پیچاند چون لاشۀ سگ …

در زمین و هوا

هر چه درون عمامه و… عبا

و آن خلاء پیچان مکنده

عجب غرش و چه نیرویی

می مکید از روی زمین… هر چه ملا

و می برد به اعماق خلاء

و می گذاشت تا ارتعاش سکوت

هزار بار بلرزاند… تن تک تک ملایان را

قبل از محو کاملشان

در اعماق خلاء

و زمین پاک می شد از

موجودات کریه … انگل های مفت خور

و مغز انسان خور… 

با نام های حجت الاسلام…و آیت اله … و ملا


فرح نوتاش

وین 11.07.2025

کتاب شعر 10

www.farah-notash.com

www.farah-notash.com/womens-power