ناتو، آنکارا و فریبهای دیپلماتیک؛ از مینسک تا انکوریج
📰
🤝 در نشست اخیر ناتو در آنکارا، دونالد ترامپ با ولودیمیر زلنسکی گرم برخورد کرد و از حملات دوربرد اوکراین به خاک روسیه حمایت نمود و آن را «اقدامی برای پایان دادن به جنگ» خواند. این موضع در تضاد کامل با مشاجرههای پیشین آنها در کاخ سفید در اوایل ۲۰۲۵ بود و شکست مذاکرات ماههای اخیر را نشان میداد.
📜 لاوروف، وزیر خارجه روسیه، مذاکرات آلاسکا را به توافقات مینسک تشبیه کرد که آنگلا مرکل و فرانسوا اولاند بعداً اعتراف کردند صرفاً تاکتیکی برای خرید زمان و تقویت ارتش اوکراین بوده است. پترو پوروشنکو، رئیسجمهور وقت اوکراین، نیز تأیید کرد که مینسک را امضا کرد چون میدانست هرگز اجرا نخواهد شد و تنها راه توقف موقت جنگ بود.
⚠️ بهگفته منابع روسی، ترامپ قرار بود زلنسکی را به عقبنشینی از دونباس وادار کند و پوتین آتشبس اعلام کند، اما ترامپ هیچگاه بر کییف فشار نیاورد و در عوض از پوتین خواست پیش از عقبنشینی اوکراین آتشبس کند که پوتین نپذیرفت، چرا که آن را تکرار سناریوی مینسک میدانست.
🛢️ با وجود مذاکرات، افتی گزارشی فاش کرد که آمریکا به حملات پهپادی اوکراین به پالایشگاههای روسیه کمک اطلاعاتی میکند. ترامپ این حملات را «ابزار چانهزنی» با روسیه میدانست.
🎯 در دسامبر ۲۰۲۵، ۹۱ پهپاد به اقامتگاه پوتین در دریاچه والدای حمله کردند که همگی سرنگون شدند. روسیه با احضار وابسته نظامی آمریکا، مدارکی از تراشههای ناوبری پهپادها ارائه کرد و خواستار رمزگشایی شد. ترامپ بعداً گفت «باور ندارد» که هدف ترور بوده، اما مقامات روسی معتقدند حمله با کمک سیآیای انجام شده است.
🕊️ چپا، معاون دومای روسیه، تأکید کرد بدون کمک سرویسهای اطلاعاتی غرب، چنین حملهای غیرممکن است. آمریکا هیچگاه میانجی بیطرف نبوده و با «دیپلماسی اجباری» شامل حملات پهپادی، تحریمهای نفتی و فشار بر هند، به دنبال تسلیم روسیه بوده است.