📉
🌱 فرانسه: اعتراض یا سناریو؟
گرانی، تورم و افت سطح زندگی سال‌هاست ادامه دارد، اما ناگهانی‌بودن موج اعتراضات پرسش‌برانگیز است. حضور آشوبگرانِ به‌ظاهر آماده، مهماتِ مشکوکانه جاسازی‌شده و محدودیت سریع اجتماعات عمومی نشان می‌دهد که شاید عناصری در ساختار عمیق دولت فرانسه به بی‌نظمی دامن می‌زنند.
🗳️ انتخابی میان دو امپریالیسم
مثل همیشه هر وقت که دولتهای سرمایه داری در بحران شد هستند، راه را برای فاشیسم باز می کنند. اما هر دو جبهه در قبال اسرائیل و سیاست‌هایش در خاورمیانه موضعی همسو دارند. نتیجه، انتخاب میان پروژه‌های امپریالیستی رقیب است، نه نوسازی واقعی اقتصادی. نه AfD آلمان، نه اجتماع ملی فرانسه و نه جریان‌های مخالف بریتانیا، برنامه‌ای برای بازسازی صنعت، پاسخگویی دموکراتیک، آزادی مطبوعات و سرمایه‌گذاری در آموزش، بهداشت و ظرفیت تولید ارائه نمی‌دهند.
🇺🇸 انقلاب نیمه‌کاراقتصادی ترامپ
دولت ترامپ در ابتدا عزم خود را برای بر بازصنعتی‌شدن و رفاه مولد تأکید کرد. اما حملهٔ بعدی به ایران همه‌چیز را تغییر داد؛ ترامپ بر پیروزی نظامی سریع شرط بست و در جنگی گیر افتاد که منابع سیاسی و اقتصادی دولت را بلعید. بحران انرژی، استقراض بیشتر و دخالت‌های پولی، دستور کار بازصنعتی‌شدن را از مسیر خارج کرد.
⚠️ رکود تورمی در راه است
حتی دسترسی دوباره به انرژی روسیه هم وخامت زیربنایی اقتصاد اروپا را معکوس نمی‌کند. هزینه‌های عمومی، بدهی انباشته و افزایش هزینهٔ استقراض ساختاری ناپایدار ساخته‌اند. اروپا یا با رکود کاهشی روبه‌روست یا با رکود تورمی — و احتمال دومی بسیار بیشتر است. تولید راکد همراه با تورم شتابان، پس‌اندازها را نابود می‌کند، بازنشستگی‌ها را تضعیف می‌سازد و سطح زندگی را پایین می‌آورد. دولت‌ها احتمالاً بانک‌ها را با انبساط پولی محافظت می‌کنند و هم‌زمان ریاضت را بر شهروندان عادی تحمیل و بودجهٔ بهداشت، آموزش و خدمات اجتماعی را می‌بُرند.

🌍

🇮🇷 گفت‌وگو ادامه دارد
عراقچی، وزیر امور خارجهٔ ، دوشنبه گفت مذاکرات غیرمستقیم با واشینگتن «بسیار فشرده» است. مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، نیز اعلام کرد ایران تلاش می‌کند مسئلهٔ جنگ با آمریکا را از راه گفت‌وگو حل کند.
🇨🇳 چین: گفت‌وگو، نه سلاح
وانگ یی، دیپلمات ارشد چین، دوشنبه در دیدار با وزیر مشاور و مشاور امنیت ملی عربستان خواستار حل اختلافات خاورمیانه از راه گفت‌وگو، پاسداری از امنیت انرژی و مسیرهای کشتیرانی، و ساختن چارچوب امنیتی تازه‌ای برای صلح و ثبات پایدار در منطقه شد. به گفتهٔ او، منطقه بار دیگر بر چهارراه حساس جنگ و صلح ایستاده است؛ راه صلح هموار نیست، اما با تلاش پیوسته می‌توان پیش رفت.
🤝 دیدار با ایران
وانگ یی در دیدار جداگانه با علی باقری کنی، معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، بر حل سیاسی مناقشه از راه گفت‌وگو و مذاکره تأکید کرد و خواستار رویکردی عقلانی و عمل‌گرا برای پرهیز از درگیری دوباره شد. باقری کنی گفت ایران از امنیت، حاکمیت و تمامیت ارضی خود پاسداری می‌کند و در برابر سیاست قدرت و تهدید می‌ایستد، اما آمادهٔ گفت‌وگو با همهٔ طرف‌ها و تلاش فعال برای صلح و ثبات منطقه است. او از ابتکارهای چین قدردانی کرد و خواستار نقش بزرگ‌تر پکن در صلح بین‌المللی و منطقه‌ای شد.
🛡️ حمایت چین از حاکمیت ایران
وانگ یی روابط چین و ایران را با وجود شرایط پرنوسان جهانی، دارای روند توسعهٔ پایدار خواند و گفت این رابطه در خدمت منافع بنیادین دو ملت و کشورهای جنوب جهانی برای همبستگی و همکاری است. او تأکید کرد چین از پاسداری ایران از تمامیت ارضی و امنیتش حمایت می‌کند.

🐔
📈 هزینهٔ تولید سر به فلک کشیده
حمیدرضا کاشانی، رئیس هیئت‌مدیره اتحادیه مرغداران میهن، از افزایش ۱۵ تا ۲۰ درصدی کنجالهٔ سویا و ذرت می گوید و قیمت دارو و ویتامین‌ها نیز ۱۰۰ درصد رشد کرده و همین عوامل، قیمت تمام‌شدهٔ تولید تخم‌مرغ را به‌شدت بالا برده است.
🥚 تولیدکننده می‌فروشد، اما زیان می‌کند
هر کیلوگرم تخم‌مرغ در مرغداری ۳۰ تا ۳۴ هزار تومان عرضه می‌شود، در حالی که مرغداران در فروش هر کیلوگرم بین ۸۰ تا ۱۰۰ هزار تومان زیان می‌کنند. کاشانی قیمت منطقی هر شانه تخم‌مرغ را ۶۵۰ هزار تومان اعلام کرد. تولید آبان‌ماه ۱۲۰ هزار تن پیش‌بینی شده، در حالی که مصرف داخلی حدود ۱۰۵ هزار تن است؛ یعنی مازاد تولید داریم اما راه صادرات بسته است.
🥩 گوشت قرمز از ۲ میلیون تومان گذشت
قیمت برخی قطعات پرمصرف گوشت به بیش از ۲ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان رسیده است. ران گوساله ۲ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان، ماهیچهٔ گوسفندی ۲ میلیون و ۱۵۰ هزار تومان و راستهٔ گوسفندی با استخوان ۲ میلیون و ۲۵۰ هزار تومان عرضه می‌شود.
🐑 تولید خوب است
قیمت هر کیلوگرم برهٔ نر ۶۹۰ تا ۷۲۰ هزار تومان و گاو زنده ۵۲۰ تا ۵۷۰ هزار تومان است. به گفتهٔ منصور پوریان، رئیس شورای تأمین دام کشور، نیاز ماهانهٔ کشور ۹۰۰ هزار رأس دام سبک است، اما بیش از ۵ میلیون رأس آمادهٔ کشتار وجود دارد. سهم یونجهٔ داخلی در خوراک دام نیز از ۱۲ به ۴۷ درصد رسیده است.
🧮 پس چرا سفره گران‌تر می‌شود؟
پوریان خود پاسخ می‌دهد: قیمت‌ها در بازار مصرف متناسب با شرایط تولید حرکت نمی‌کنند. به زبان دیگر، سود به جیب دلالان می رود و نه تولیدکنندگان. اقتصاد تجارت‌محور با واردات‌محوری به‌جای تولیدمحور، واسطه‌گری و رانت‌خواری، مصرف‌زدگی و ضعف تولید را دامن می‌زند و به وابستگی، تراز تجاری منفی و بی‌ثباتی اشتغال پایدار می‌انجامد.

📰
🔥 اعتراض‌ها گسترش می‌یابند
اعتراضات دانشجویی در فرانسه بیش از همه توجه‌ها را به خود جلب کرده است، اما در هفته‌های اخیر جوانان در ایتالیا، اسپانیا، پرتغال، بلژیک، یونان، ایرلند، آلمان و اتریش نیز به خیابان‌ها آمده‌اند.
🎯 محرک‌های متفاوت، ریشهٔ یکسان
مسائل مدرسه در فرانسه و بلژیک، بحران مسکن در اسپانیا و پرتغال، هزینهٔ زندگی در ایتالیا و فساد در صربستان؛ اما ریشه در همه‌جا یکی است: نسلی که احساس می‌کند آینده‌اش را از او دزدیده‌اند. قرارداد اجتماعی‌ای که نسل والدین می‌شناخت – اینکه با کار سخت می‌توان دست‌کم صاحب خانه شد، خانواده‌ای را گذراند و از نسل‌های پیشین بهتر بود – فروپاشیده است.
💶 جنگ پول دارد، کلاس درس نه
در حالی که پلیس فرانسه گاز اشک‌آور علیه نوجوانان به کار می‌برد، رهبران اروپا به کمیسیون اروپا مأموریت دادند تا ۷۰ میلیارد یوروی دیگر تا ۲۰۲۷ برای اوکراین فراهم کند – علاوه بر ۴۵ میلیارد یورویی که پیش‌تر اختصاص یافته بود. جوانان می‌شنوند که برای کلاس‌هایشان پولی نیست، اما برای جنگی بدون پایان روشن میلیاردها هست. خدمت سربازی نیز دوباره در دستور کار اروپا قرار گرفته است.
🧭 خشم به راست هم هدایت می‌شود
در انتخابات ۲۰۲۴ فرانسه، یک‌سوم رأی‌دهندگان زیر ۲۵ سال از اجتماع ملی مارین لوپن حمایت کردند و در آلمان بیش از یک‌چهارم مردان جوان به AfD رأی دادند. خشم علیه نظام یکی است، اما جهت آن معکوس شده است.دلیل گرایش به راست، ناتوانی چپ و عدم باور به برنامه های خود است.
🛠️ چه چیزی لازم می‌شد؟
سرمایه‌گذاری عمومی بیشتر در آموزش و مسکن، دستمزدهای بالاتر، شغل‌های امن‌تر، بازتوزیع اقتصادی معطوف به کسانی که واقعاً ثروت را انبار می‌کنند، و سیاست انرژی عقلانی. دستیابی به این‌ها در چارچوب ساختار کنونی اتحادیه اروپا و ناتو ناممکن است.

📉
🏛️ گزارش مجلس چه می‌گوید؟
مرکز پژوهش‌های مجلس عملکرد تسهیلات اشتغال‌زایی را در فاصله ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۲ بررسی کرده است. نتیجه: با وجود تزریق منابع مالی، میانگین تعداد شاغلان و درآمد مشاغل آزاد در سه دهک پایین درآمدی تغییر معناداری نداشته است.
👥 خانوارهای فقیر، همان‌جا که بودند
تعداد شاغلان در فقیرترین دهک‌ها تقریباً ثابت مانده و شمار خانوارهای بدون فرد شاغل در دهک‌های بالاتر حتی افزایشی بوده است. درآمد مشاغل آزاد هم رشد چشمگیری نداشته؛ نشانه‌ای از ناپایداری شغل‌ها و پایین بودن کیفیت آن‌ها.
❓ پس چرا نتیجه نگرفتیم؟
گزارش به مجموعه‌ای از کاستی‌ها اشاره می‌کند: توزیع منابع بدون ارزیابی عملکرد، اثرگذاری چانه‌زنی‌های سیاسی بر تخصیص تسهیلات، بی‌توجهی به آموزش و مشاوره شغلی، ضعف در شناسایی گروه‌های هدف و نبود زیرساخت لازم برای کسب‌وکار پایدار.
🗣️ حرف اصلی را باید از زبان خودشان شنید
اما دلیل اصلی این شکست، همان چیزی است که نایب‌رییس کمیسیون مدیریت واردات اتاق بازرگانی گفت: دولت تولید را نابود کرده است. تا وقتی یک تولید قوی صنعتی نداشته باشیم، تزریق پول به بخش‌های انگلی اقتصاد، اشتغال پایدار نمی‌سازد.
🧩 ریشه، همان ریشهٔ همیشگی است
مشکل نه در میزان اعتبار، بلکه در ساختار است: اقتصاد نئولیبرالیستی-رانتی جمهوری اسلامی، تولیدزدایی، و اتکا به واردات و صادرات مواد خام. تا این ساختار اصلاح نشود، تسهیلات اشتغال‌زایی تنها پول بیشتری است که در همان چرخهٔ معیوب می‌چرخد.
✍️ پرسش پایانی
آیا می‌توان بدون سرمایه گذاری هنگفت در اقتصاد تولید ملی و افسار زدن بورژوازی بزرگ تجاری، انتظار داشت تسهیلات اشتغال‌زایی به کاهش محرومیت منجر شوند؟

📜
⚡️ 29. اکتبر ۷۰ سال از آغاز تجاوز سه‌گانه علیه مصر گذشت؛ تجاوزی که با حمله اسرائیل به صحرای سینا آغاز شد و اندکی بعد بریتانیا و فرانسه برای بازپس‌گیری کنترل کانال سوئز و تضعیف جمال عبدالناصر به آن پیوستند.
🌊 کانال سوئز
در حفر کانال، حدود یک میلیون مرد، زن و کودک مصری به کار گرفته شدند و حدود ۱۲۰ هزار نفر از آنان جان باختند. در حالی که کانال به معدن طلای فرانسه و به‌ویژه بریتانیا تبدیل شد. در سال ۱۸۷۵، مصر مجبور شد سهم ۴۴ درصدی خود را به بریتانیا واگذار کند. مداخله بریتانیا تدریجاً افزایش یافت و در سال ۱۸۸۲ به اشغال کامل مصر انجامید.
✊ مصر و استعمارگران
پس از انقلاب ۱۹۵۲ و اعلام جمهوری در ۱۹۵۳، بریتانیا همچنان بر کانال چنگ می‌زد. مصر سه هدف اصلی داشت: پایان واقعی اشغال، کمک غرب برای ساخت ارتش مدرن، و مهم‌تر از همه، کمک برای ساخت سد اسوان.
در ژوئیه ۱۹۵۶، بریتانیا و آمریکا حمایت مالی خود از سد اسوان را پس گرفتند. پاسخ مصر فوری بود: ناصر در سخنرانی مشهور خود در اسکندریه، شرکت کانال سوئز را ملی اعلام کرد تا هزینه ساخت سد را تأمین کند.
🕵️ طرح پنهان تجاوز
یک هفته پیش از حمله، رهبران سیاسی و نظامی سه کشور در «سِوْر» فرانسه نشستی محرمانه برگزار کردند که به «پروتکل سِوْر» و حمله اسرائیل انجامید.
🏳️ شکست مهاجمان
مصر مقاومت کرد و ناصر به قهرمان مصر، جهان عرب و جنوب جهانی تبدیل شد. بریتانیا و فرانسه تحت فشار شوروی مجبور به توقف حملات شدند. . اما این جنگ برای قدرت‌های استعماری اروپایی به شکستی سیاسی و راهبردی انجامید و موقعیت ناصر را در جهان عرب تقویت کرد.
☢️ اسرائیل با وجود عقب‌نشینی از سینا، رآکتور اتمی دیمونا از فرانسه دریافت کرد.

🚢
⚓ در ۳۰ اکتبر، کارگران بندر در پنج قاره اعتصاب‌های هماهنگ‌شده‌ای را آغاز کردند تا از انتقال سلاح‌های در راه «مناطق جنگی» از طریق بندرهای غیرنظامی جلوگیری کنند. به گزارش اتحادیه ایتالیایی «Unione Sindacale di Base» (USB)، این ائتلاف از بیش از ۲۵ اتحادیه صنفی تشکیل شده و اعتصاب‌ها، توقف جابه‌جایی کالا و اعتراضات را در ۱۱۳ بندر در ۲۲ کشور و منطقه، با شعار «بندرها برای صلح، کار با کرامت» برنامه‌ریزی کرده است.
📜 اتحادیه‌ها در ماه مه بیانیه مشترکی در استانبول تصویب کردند که خواستار توقف فوری نسل‌کشی اسرائیل علیه مردم فلسطین و به رسمیت شناختن بین‌المللی یک کشور مستقل فلسطینی بر اساس مرزهای ۱۹۶۷، با قدس شرقی به عنوان پایتخت، است. این بیانیه همچنین با استفاده از بندرها برای انتقال سلاح، مهمات، تجهیزات نظامی یا نیرو به مناطق جنگی مخالفت می‌کند و خواستار پایان جنگ‌های تجاوزکارانه آمریکا و اسرائیل در غرب آسیا و علیه ایران است.
🌍 اتحادیه‌ها در فرانسه، ایتالیا، یونان، ترکیه و هند اعتصاب ۲۴ ساعته اعلام کرده‌اند، در حالی که کارگران در مراکش و قبرس جابه‌جایی کالا را تا دو ساعت متوقف خواهند کرد. در فرانسه، این اعتصاب حدود ۹۵ درصد فعالیت بندرهای کشور را فلج کرد. به گفته برگزارکنندگان، اتحادیه‌های شرکت‌کننده نماینده بندرهایی هستند که حدود ۴۰ درصد ترافیک کانتینری مدیترانه را جابه‌جا می‌کنند؛ بنابراین یک روز اقدام می‌تواند جابه‌جایی حدود ۴۰ هزار کانتینر را مختل یا متوقف کند.
✊ بیانیه مشترک، حق همه ملت‌ها را برای مقاومت در برابر اشغال و تعیین سرنوشت خود تأیید می‌کند و همبستگی با کوبا، ونزوئلا و سودان را اعلام می‌دارد. از آغاز نسل‌کشی اسرائیل علیه فلسطینیان در غزه، کارگران بندر در مدیترانه، اروپا و شمال آفریقا علیه محموله‌های تسلیحاتی به اسرائیل سازمان‌دهی شده‌اند؛ از جمله با مسدود کردن شناورها، تحریم کشتی‌های حامل تجهیزات نظامی آمریکا و توقف محموله‌های نظامی در راه اسرائیل.

🎯
📉 پذیرش رکود، محدودکردن علت‌یابی
داوود رنگی، نایب‌رئیس کمیسیون مدیریت واردات اتاق بازرگانی ایران، از کوچک‌شدن حدود ۱۰ درصدی اقتصاد و افت ۲۵ درصدی صادرات و واردات سخن می‌گوید. با این حال، در توضیح مشکلات تولید، تأکید اصلی او بر فشار مالیاتی، بیمه‌ای و نظارتی دولت بر بنگاه‌های رسمی است. این تأکید، هرچند به هزینه‌های واقعی تولید اشاره دارد، پرسش مهم‌تری پیش می‌کشد: آیا رکود تولید را می‌توان عمدتاً با فشارهای مالیاتی و اداری توضیح داد، یا باید سیاست‌های ارزی و تجاری، ساختارهای رانتی، خصوصی‌سازی، اقتصاد انگلی و ضعف نهادهای نظارتی را نیز در مرکز تحلیل قرار داد؟
🏛️ روایت بازارمحور
رنگی از فشار مالیات و بیمه بر کارخانه‌داران انتقاد می‌کند و معتقد است برخی فعالیت‌های اقتصادی، از جمله معاملات دارایی و بخش‌هایی از خرده‌فروشی، به اندازهٔ تولید رسمی زیر نظارت مالیاتی نیستند. این حقیقتی است که نمی‌توان انکارش کرد؛ اما او چیزی از این نمی‌گوید که چرا دولت نه‌تنها از بنگاه‌های تولیدی کشور حمایت نمی‌کند، بلکه به فکر نابودی کامل آن‌هاست.
🔄 قاچاق؛ فراتر از رقابت نابرابر
رنگی تخمین می‌زند که ۲۰ تا ۳۰ درصد برخی کالاهای وارداتی از مسیر قاچاق تأمین می‌شوند و این وضعیت را از عوامل رقابت نابرابر برای تولیدکنندگان رسمی می‌داند. او در اینجا با گفتن یک حرف درست، بار اصلی مشکلات را بر دوش جناح رقیب، یعنی سپاه پاسداران، می‌گذارد؛ نهادی که با بندرها و گمرک‌های تحت اختیار خود در واردات کالا نقش دارد.
📊 مسئله‌ای که در تحلیل کم‌رنگ می‌ماند
کاهش صادرات و واردات، دشواری دسترسی به ارز و کوچک‌شدن اقتصاد را نمی‌توان تنها با بررسی مالیات و بیمهٔ بنگاه‌ها توضیح داد. باید کل سیاست کلان اقتصادی حاکمیت را زیر سؤال برد: سیاست‌های ارزی و تجاری چه نقشی در افزایش هزینهٔ تولید داشته‌اند؟ و ساختارهای رانتی چگونه امکان رقابت برابر را از تولیدکنندگان گرفته‌اند؟